De promotiespotjes voor het Vlaamse onderwijs en vooral voor haar minister Marleen Vanderpoorten bij de start van het nieuwe schooljaar, beloofden niet veel goeds. Het imago van de minister was na de stakingen van eind vorig jaar en begin dit jaar wel aan een oppoetsbeurt toe. Maar �goede wijn hoeft geen krans� zegt de volksmond dus moest er wel wat meer aan de hand zijn. En inderdaad twee weken na deze propaganda zette Vanderpoorten de aanval in. De toegevingen die ze na de vorige stakingen moest doen inzake loonsverhoging � lineair 3% gespreid over 3 jaar - liggen haar zwaar op de maag. En wat ze met de ene hand moest toegeven wil ze nu met de andere hand terugnemen. Vooral haar neef Vlaams premier Patrick Dewael wil aan het Vlaamse patronaat wat meer fiscale cadeaus doen en daarvoor moeten de leraars �n de leerlingen nu opdraaien. Het recht om op 55 jaar tegen een beginnersloon op brugpensioen te gaan (ter beschikking stelling afgekort TBS 55+) werd in het kader van de Vlaamse begroting TBS 58+. Drie jaar verplicht langer werken dus. Geen enkele Vlaamse minister stemde tegen, ook niet deze van Agalev of Spa. Deze laatsten werden echter wel teruggefloten door enkele van hun parlementairen die maar al te goed beseffen dat deze maatregel een oorlogsverklaring is aan het onderwijs. Officieel is het om het tekort aan leerkrachten op te vangen, maar de minister deed zelfs geen moeite om te verbergen dat het om een besparingsmaatregel gaat.

Dat er een tekort is aan leerkrachten na 30 jaar besparingen in het onderwijs is de verantwoordelijkheid van de achtereenvolgende ministers zelf. Had men het onderwijs budget aangepast aan de noden van het onderwijs, dan was er nu geen nijpend tekort aan gemotiveerd onderwijzend personeel. Steeds grotere klassen, steeds minder pedagogische ondersteuning maar wel repressieve evaluaties, fusies tot mastodontscholen, enveloppefinanciering, werkonzekerheid en flexibilisering hebben er voor gezorgd steeds minder geschoolden - vooral wanneer er alternatieven zijn - voor het onderwijs kiezen. Men kan zich een rustiger job voorstellen dan een overvolle klas waarin zich steeds meer maatschappelijke frustraties opstapelen die zich dan aandienen als �tuchtproblemen �. Dat mensen op een bepaalde leeftijd uitgeblust en vermoeid geraken toont het succes van deze � financieel nochtans oninteressante - uitstapregeling. Een onderwijzer die na 32 jaar dienst 67.581 netto verdiend kwam met zijn TBS 55+ op 45.963 wachtgeld terecht. De nieuwe maatregel heeft als gevolg dat mensen 3 jaar langer zullen moeten werken tegen hun zin, en dat zullen ook de leerlingen voelen. Het tekort aan personeel zal er niet door opgelost worden. Integendeel ! Men is beducht voor een toename van het zogenaamde � oneigelijke � gebruik van ziekteverlof. De vakbonden vrezen bijgevolg een verstrengde controle op afwezigheid wegens ziekte en een vermindering van het tegoed aan ziektedagen. De ministers weten zich gesteund door het Europa van de banken en de multinationals die richtlijnen afkondigt tegen de brugpensioenen. De leraars worden het eerste doelwit zijn deze nieuwe oorlogsverklaring aan de sociale verworvenheden van de werkende bevolking. De strijd moet hard en voorbeeldig gevoerd worden. Gust van Dongen van de christelijke onderwijsvakbond (COC) stelde terecht dat � deze regering kiest voor het geld en de winst in plaats van voor mensen �. De aangekondigde acties van de vakbonden moeten dan ook geloofwaardig zijn. Elke bereidheid tot compromis is uit den boze en werkt demoraliserend. Waarom geen stakingen en mobilisaties naar de eurotops in Gent (19 okt.) en Brussel (14 dec.) ? Om de � tot SPA verwaterde excellenties � - ik citeer hier ACOD-wegwijzer - toch nog te vriend te houden? Wij zijn dit dubbelspel meer dan beu ! De leerkrachten van internationaal verzet roepen op tot een massale mobilisatie van leerkrachten, leerlingen en ouders naar die tops. Wij ondersteunen de oproep voor een nationale studenten- en scholierenstaking.

Kristof Bruyland