EPİTOTELES’TEN NASİHATLAR:

 

 

 

“Yürürken çiviye basmamaya, ayağının burkulmamasına nasıl dikkat ediyorsan aynı şekilde varlığın en esaslı tarafının yani aklının da çarpılmamasına dikkat et! Hayatının her anında bu kaideye riayet edersen daha sağlam adımlarla ilerlemiş olursun”.

“Kendine asla filozof deme! Cahillerin önünde güzel özdeyişleri sayıp dökme. İyisi mi bu deyişlerin söylediği şeyleri yap. Mesela bir ziyafette nasıl yemek yenmesi gerektiğini anlatma. Fakat nasıl yenmesi gerekiyorsa öyle ye”.

“Cahil hayrı ve şerri kendisinden bilmez, hep başkalarından bilir. Bilge ise başına gelen her türlü iyilik ve kötülüğü kendinden bilir”.

“Ne kadar nankör ve akılsızsın. Sadece sana bağımlı olabilecekken, seni gerçek mutluluğundan koparan ve sana yabancı dünya dolusu şeyin boyunduruğuna girmek istiyorsun”.

“Aklını kullanan birine makul olmayan şey kadar tahammül edilmez bir dert yoktur”.”Yapılmaması faydalı olan bir şeyin tamamen terk edilmesinde çok büyük faydalar vardır”.

“her şeyde, hatta zevkte bile dikkatli olmak lazımdır. İhmalkarlıkla başarıya yürüyen bir insan gördün mü hiç?”

“Bir hükümdarın ya da büyük bir bey’in himayesi bizi huzurlu ve her türlü tehlikeden uzak tutmaya yeter. Halbuki yegane koruyucu ve vasi olarak Tanrımız var. Öyleyse niçin bu himaye, kaygı ve kokularımızı ortadan kaldırmaya yetmiyor?”

“Her şeyi yoluna koyacak olan akıl, yoldan çıkarsa onu kim yoluna koyacak?”

“Eğer gövdemi ve maddi hazları seversem, servete düşkünsem mahvolmuşumdur, bir köleyim demektir. Böylece hangi noktadan avlanacağımı, nereden vurulacağımı belli etmişim demektir”.

“Sana ait olanı iyice koru ve başkasına ait olana tamah etme. Eğer böyle hareket edersen hiçbir terslik mutluluğuna engel olamaz”.

“İnsanlar arasında, gerçekten sevinmeye değer, onlara şeref bahşeden ve faydalı olan bir mesele olduğunda sevinmeli ve sadece o zaman kendilerini kutlamalıdırlar”.

“Bir hekim bir hastaya şöyle der: “Sıtmaya tutulmuşsunuz.Hiçbir şey yememeniz gerekiyor, yalnız su içebilirsiniz.” Filozof da cahile şöyle der:” Azgın arzularınızın nihayeti yok. Endişeleriniz bayağı ve sefilce. Kanaatleriniz sahte ve yanlış. Cahil öfkelenir ve çıkıp gider, aşağılandığını söyler. Hasta ile cahil arasındaki bu fark neden kaynaklanıyor? Çünkü hasta acısının ayırımındadır, cahil ise böyle değildir.