Kop : breed, rond en sterk. De wangen zijn vol; de snuit is rond. De kin is sterk en goed ontwikkeld. De oren zijn rond bij de punt en gemiddeld van lengte; ze zijjn breed bij de basis en staan ver uit elkaar. De ogen zijn rond van vorm, waarbij de buitenste hoek een klein beetje naar boven wijst.
Lichaam : lang en goed ontwikkeld; de poten zijn stevig en gemiddeld van lengte; de voeten zijn groot, rond en stevig. De staart is gemiddeld van lengte en stat in goede verhouding met het lichaam.
Vacht : de vacht is lang en zijdeachtig van structuur. De nek is versierd met een behoorlijke kraag; het haar op de buik gekrult enigszins. De vacht klit nooit.
Kleur : vier kleurstellingen komen voor : de seal point, de blue point, de chocolate point en de lila point. Bij de seal point is het lichaam regelamtig bleek vaalgeel tot cr�mekleurig, lichter op de buik en borst; de uiteinden zijn diep bruin, behalve de 'wanten' die altijd geheel wit zijn; de kleur doet altijd warm aan. Bij de bluepoint is het lichaam blauwachtig wit tot ivoorkleurig, tot bevroren wit op de buik en borst; de kleur doet koud aan. Bij de chocolate point is het lichaam ivoorkleurig, zonder afwijkingen; de uiteinden zijn melkchocoade-kleurig, behalve de 'wanten' die puur wit zijn; de kleur doet warm aan. Bij de lila point wordt een paralekleur of bijna witte kleur geaccentueerd door grijze uiteinden, behalve de 'wanten' die puur wit zijn; de kleur doet aan roze denken. De oogkleur bij alle vier de kleurstellingen neigt naar violet, en is dus diepblauw.
Oorsprong : volgens de legende heeft de oorsprong van het tegenwoordige Birmaanse ras te maken met de ge�erde katten die eens werden gehouden in de boedisdhistische tempels op Birma. De vrome prietsers van het Indo Chinese volk en de boeren met de natte rijstevelden hebben de katten met hun puur witte voeten heilig verklaard, omdat ze eens communiceerden met de Godin van de dood. De katten volgden de priesters naar Tibet, waar ze weer naar Europa werden gebracht door de Fransen en Engelse soldaten die hen cadeau hadden gekregen van Birmese ambtenaren. In Frankrijk werd de kat zeer logisch de heilige Birma genoemd.
Franse import-katten bereikten de Verenigde Staten in 1959, en Groot-Brittani� volgde zes jaar later. De Birmaan moet niet verward worden met de korstharige Burmees, die niet Burmees is of op ��n of andere manier met Birma te maken heeft. Het is niet bekend hoe puur het Birmaanse ras vandaag de dag is, omdat de Siamese kleur en de perzische kwaliteit van de vacht suggeren dat beide rassen op zeker moment zijn gebruikt.
Karkater : vol goede manieren en gevoelig, maar vaal overlopend van energie en speelsheid; meeslepend onstuimig. De opvallende elegantie van de ogen van de Birmaan en hun fascinerende uitdrukking maakt dit ras tot ��n van de waardigste katten -in het wild of tam- die er bestaan.
Verzorging : regelmatige verzorging van de vacht is essentieel om de vacht van de Birmaan in conditie te houden.
|
