| Er dwarrelde een donsveertje uit de lucht Eer we haar zagen was ze weer weg Wat bleef zijn mijn dromen Mijn liefde en verlangen Een heimwee naar Het moment met Dat donsje op Mijn hand |
| Vergeten Is een woord Gesproken door mensen Die niet weten hoe de pijn Juist daar woont waar taal niet Dient om lief te hebben maar om Niet te voelen wat liefde is en troost Die bang zijn om verdriet verdriet te laten zijn |
| Mama, Sandra Stork Goes, 15 september 2004 |
 |
 |
Home |