| * | VEDA |
| . |
| Bu şehirden gidiyorum |
| Gözleri kör olmuş kırlangıçlar gibi |
| Gururu yıkılmış soy atlar gibi |
| Bu şehirden gidiyorum |
| İnsanlar taş gibi bana yabancı |
| Ağaçlar bensiz hüküm giyecek bulvarlarda |
| Bir tambur bir yalnızlığı anlatıyorsa |
| O ışıksız pencereden |
| Ben onu bile bile duymuyor gibiyim. |
| Bu şehirden gidiyorum |
| Gömerek geceyi içime |
| Sabahın hüznünü beklemeden |
| Gidiyorum bu şehirden. |
| İstanbul, 1963 |