| Als Meutje Droomt ... (18) |
| Droom 2 - 3/10/2003 Het wordt avond. Ik moet naar huis, van Kortenberg ? Erps-Kwerps ? Everberg ? naar de Coige. Ik zal te voet gaan, door het veld, over berg en dal. Alex, de broer van mijn achterbuurman, gaat ook vertrekken. Er hangt een platte kar achteraan zijn tractor. Hij zegt dat ik met hem mee moet komen en dat ik op de kar mag zitten : "Dan word je niet zo moe en dat gaat sneller". Waarop ik antwoord : "Op die kar ? Dan ben ik geradbraakt tegen dat we thuis zijn. En, te voet ga ik sneller. Vorige keer (? mijn droom-geheugen ?) ben ik u voorbij gestoken, weet ge nog ?" Ik vertrek en ga langs slingerweggetjes, berg op en berg af. Ik kom op een donker stuk weg. Hier zie je zelfs het licht van de maan niet. Komt dat door de bomen in de omgeving ? Ik waad door het kniehoge gras en voel niet alleen het gras rond mijn benen zwadderen maar ook ... stukken stof. Als mijn ogen wat gewend zijn aan het donker, kijk ik wat beter en zie ik inderdaad precies allemaal lappen stof op het gras liggen. Ik roep Alex om eens te komen kijken en tegelijk zie ik dat de weg vol ligt met pas gewassen, gestreken en netjes opgevouwen voetbaltruitjes : stapels en stapels. Alex komt kijken en zegt : "Allemaal voetbalhemdjes !". En dan wil ik nog maar ��n ding : zelf zoveel mogelijk van deze truitjes meenemen. Dat zullen er dus maar twee kunnen zijn : flink opgerold, als een handdoek, kan ik ��n truitje in elke binnenzak van mijn vestje steken. Want niemand mag zien dat wij truitjes meenemen. We zijn nog wel van plan om in Bertem te gaan vertellen (aan de politie ?) van die truitjes die daar in het veld liggen. Droom 3 - 4/10/2003 Humaniora - Wiskundeles. Drie leraren/leraressen schrijven met veel kleurtjes op het bord. Wij krijgen allemaal kleurstiften. Ik schrijf letterlijk alles wat ik hoor en zie met dezelfde kleurtjes in mijn schrift. De les duurt heel lang. Het is middag. We hebben eten besteld (ik weet alleen nog dat dat heel ingewikkeld was). We kunnen ook gaan zwemmen tijdens de middagpauze. Er wordt ons gezegd dat voor een deel van ons het eten klaar is. Dat wordt nu een zoektocht ... in de GB. Diegenen die gaan zwemmen hebben allemaal een roze badhanddoek bij zich. Ik kom in een straatje met allemaal restaurants die met trapjes naar beneden gaan. Ik kom te laat en moet zoeken in welk restaurant de anderen naar beneden gegaan zijn. Ik roep "Mommaerts !" (Nicole was er ook bij). De anderen verstoppen zich onder de tafels. Terwijl wij wachten tot het eten opgediend wordt, gaan we eens kijken waar het zwembad is. We gaan nog meer trappen naar beneden en komen in een enorme zaal. In deze ruimte kan je allerlei sporten doen, en fitness, en er is ook massageruimte. De zwembaden zijn overdekt met trampolines. E�n zwembad is in openlucht en mondt uit in een kanaal waar boten vertrekken. We gaan daar eens kijken. Dwars over het kanaal loopt een richeltje waar we over kunnen lopen zonder natte voeten te krijgen. Dimitri en ik staan in het midden van het kanaal te kijken als er een boot aankomt die hier aan het einde van het kanaal moet draaien om weer te vertrekken. De boot vaart met een boog rond ons zonder ons te raken. Ik heb sterk de indruk dat we in Engeland zijn ... Na nog veel heen en weer geloop in het kanaal gaan we terug naar binnen om ons zwempak aan te trekken. |
| � Meutje |