| VERANDERING Je was een niet te doorgronden wezen met gebaren van sleur en een lauw zoentje uit gewoonte zomaar blij zijn met iets subtiels lachen om een springende eekhoorn of gewoon omdat het lente was kon je niet, je woorden waren gemakkelijk, je leugens vloeiden gedachtenlozer dan de waarheid en verdriet kwam nooit verder dan je tong op een dag straalde er alleen nog kou en kilte van je af toen het laatste stukje sluier voor je ogen viel, je onverschilligheid volmaakt was geworden en je niet meer wist dat er buiten beesten stoeiden, dat het koren woof, de bossen geurden en de wolken door door de lucht zeilden. Mijn hart had je eindeloos willen vergeven maar kon zich niet langer verantwoorden tegenover mijn verstand dat langzaam het afscheid aanvaardde waarvan jij misschien niet eens het bestaan had geweten Toen was het verbazende moment gekomen waarin ik voor het eerst in jou iets van mezelf ontdekte Je machtig voelend als een koning die alles kon krijgen en zijn vijanden aan zijn voeten dwong bleef je als in een roes herhalen dat je niemand nodig had en iedereen verfoeide Je had het allemaal al zo vaak gezegd maar nooit had ik gezien dat het verweer en angst was en niet de waarheid Vanaf die tijd heb ik geprobeerd je hart vrij te maken van angst en haat de eeltlaag eromheen te verzachten, je isolatie van scherpe woorden in vertrouwen te laten oplossen en je vrees voor dieptepunten als teleurstellingen en verdriet te laten overwinnen alleen omdat de hoogtepunten des te grootser zouden zijn Maar je wantrouwen was massief en dik en de sluier voor je ogen moeilijk weg te tillen Heel langzaam heb je me aanvaard in je bestaan Merkte je dat de vogels en de maan de vissen het licht en het strand er ook waren voor jou, groeiden je woorden in tederheid en verloren je ogen het waas van onverschilligheid; het duurde lang voor je niet meer ongelovig keek als ik zei ik houd van je en voor je het meende als jij het zei tegen mij. Toen zijn er dagen gekomen dat je zonder je te vervelen in mijn ogen weg kon dromen, dat je schaterde om stoeiende beesten en niet kon wachten tot het lente was, jij die altijd dacht dat houden van wat anders was Je lokken waren wit, soms roodblond naargelang de zon daalde of weer de lucht inschoof Ik genoot van alle momenten die ik ogenblikken wist Elk gebaar dat je maakte, elke lach, elke blik kreeg ik cadeau niets hoorde niets moest niets was verplicht je was oneindig lief... Lya |
 |
|
|
|
|
|
|
| WERELD Ik zal niet geloven in het recht van de sterkste in de taal van puur geweld in de macht van de machtigen maar ik wil geloven in het recht van de mens in de open hand in de kracht van de overtuiging Ik zal niet geloven in ras of rijkdom in voorrechten in een onveranderlijke orde maar ik wil geloven dat alle mensen mensen zijn dat de orde van het onrecht wanorde is Ik zal niet geloven dat liefde begoocheling is vriendschap onbetrouwbaar en alle woorden leugens zijn maar ik wil geloven in de liefde die verdraagt in de weg van mens tot mens in 'n woord dat zegt wat het zegt Ik zal niet geloven dat oorlog onvermijdelijk is en vrede onbereikbaar maar ik wil geloven in de kleine daad in de macht van goedheid in de vrede op aarde omdat ik niet zal geloven dat alle moeite vergeefs is dat de droom van de mensheid een droom zal blijven... Lya |
| EINDE de vlammen zijn gedoofd het vuur dat hoog oplaaide in de koele nacht heeft zijn einde gevonden in de verkoolde resten die daar zwart en levenloos liggen de vlammen zijn gedoofd en daarmee de twee oplichtende vuurzuilen die elkaar hadden omvat om samen te streven naar een hoger geluk de vlammen zijn gedoofd het jonge vuur dat zo sterk en onweerstaanbaar scheen is veranderd in een nachtkaars die met moeite haar schaarse licht door de onpeilbare duisternis stuurt... Lya |
| HEEL MISSCHIEN hier ben ik gehuld in mijn glazen ego met jouw adem als natte wasem op mijn huid de kruimels pijn de overgebleven stukjes van ons geluk nauwelijks zichtbaar als nu mijn ego zou barsten zodat ik jouw adem kon voelen en mijn hand jouw pijnlijk hart verlichten kon misschien was ons geluk dan weer te zien... Lya |
| ANDERS jij bent anders dan ik ik idealiseer je niet ik herken wel je fouten ik zie wel je gebreken maar ik houd van je niet omdat ik je zie zoals je graag wilt maar omdat je bent die je bent jij, anders dan ik je hebt je eigen problemen en hoort de mijne aan je luistert naar mij zoals je ook mij vraagt om te luisteren ik houd van je ik aanvaard je ondanks - dankzij hetgeen je vertelde en ik hoop, geloof, omgekeerd hetzelfde omdat ik hoop, geloof dat jij hetzelfde voelt, weet en denkt... Lya |
| VRAGEN ik zoek naar het sleutelgat van de poort der gerechtigheid om een blik te werpen in het paradijs ik zoek naar de goede sleutel van de poort der gerechtigheid zal de mens hem ooit vinden? maar als ik de sleutel vind van de poort der gerechtigheid zal ik dan ook over de drempel durven? Lya |
| LICHT een kaarsvlam gebruikt zuurstof wordt gedragen door de wind heeft was nodig om licht te kunnen geven jij bent voor mij een vlam gebruik mij als zuurstof laat mij de wind zijn die jou draagt laat mij was zijn om jouw licht te laten stralen ik zal wachten tot jij ontbrandt en geloof me ik zal er zijn... Lya |
| WAAROM? heel even voelde ik het leven zweven in een glanzende wolk vol vreugdevuur een paradijs werd ons gegeven al was het kort van levensduur... Lya |
| VER waar ben je zo ver en toch zo dichtbij in gedachten die dromen van geluk maar wat zoek je zover? wat weet jij van koude nachten? Lya |
| OVER STILTE je zegt dat stilte nader tot vrede komt dan poezie maar als ik je als geschenk de stilte bracht (want ik weet wat stilte is) dan zou je zeggen dit is geen stilte dit is weer zo'n gedicht en gaf je 't aan me terug... Lya |
| OVER GELUK geluk is met je handen doen wat je hart geloooft zonder te raden of het ooit overkomt is met je lippen de liederen zingen die je ogen zien en God weet wie ze hoort is dansend de angst de pas afsnijden en weten dat alles altijd anders kan is met je woorden de tuin van Eden beplanten en iets moois verwachten in de koelte na de middagzon... Lya |
| MIJN HART je zei dat ogen nooit zo zacht konden zijn gebaren nooit zo teder.. maar wat maak je dan van een hart dat nooit Zo kon liefhebben.. mijn ogen zijn triest gebaren van altijd mijn hart dat nooit kon haten... Lya |
| SPIJT thuisgekomen wist ik wat ik je nog had willen zeggen ik zag ons afscheid weer voor me hoorde weer je lieve stem die zei dat je het geslaagd vond, door mij dagenlang liep ik met een gordijn voor mijn ogen en ik zag alleen jouw gezicht ik was boos op mezelf omdat ik niet gezegd had wat ik dacht: ik hou van je... Lya |
| LUISTER... wanneer de twijfel in mijn hart mij wil vernietigen wanneer haatgevoelens mij dreigen te verstikken en wanneer ik als een gevelde boom tegen de grond sla geef mij dan een steen op aarde om mijn hoofd te laten rusten om in mijn tranen het zonlicht te laten weerspiegelen... Lya |
| SOMS soms zou ik willen vluchten uit deze namaakwereld van bedrog soms zou ik willen vliegen hier vandaan hoog in de lucht maar och een wil is toch onbereikbaar in deze plastic wereld van atoom ik zal geduldig wachten op mijn vlucht daar in de lucht en ik zal kijken en in stilte lachen om zoveel namaak en bedrog... Lya |
| WERELD VAN VANDAAG holle dreunende muziek hese kleurloze stemmen vullen de benauwde smoezelige ruimte, blijven hangen tussen de zes grauwe gore vlakken waarbinnen een verhitte massa hun lichamen monotoom beweegt op het gestamp van een eindeloze verveling die de figuren langzaam meesleept in zijn doolhof van adembenemende gevoelens als zweven door een roerige bodemloze put naar een vaag lichtpuntje morgen heel vroeg op bed in afwachting van een vreselijke kater die overmorgen pas verdwenen zal zijn... Lya |
| NIEUWE HOOP moment dan opduiken uit een schijnbare oneindige leegheid ontdekken dat er meer is dan alleen maar dwaze verdwaalde utopia-verhalen de nevels verscheuren van gisteren omdat vandaag de hemel zo oneindig stralend blauw is... Lya |
| ZWIJGEND VERLANGEN gisteren zag ik een vrouw met haar kind ik zag de koeien in de groene wei ik zag de vreugde om het behalen van een diploma en ik zag de traan bij een bruidje, ik zag een jongen en een meisje die ruzie hadden en het weer goedmaakten met een zoentje. tussen gisteren en vandaag moet een dag liggen een dag zonder naam misschien maar zwaar van woorden... Lya |
| ONEINDIGE LIEFDE wanneer ik morgen doodga vertel dan aan de bomen hoeveel ik van je hield vertel het aan de wind die in de bomen klimt of uit de takken valt hoeveel ik van je hield vertel het aan een kind dat jong genoeg is om het te begrijpen vertel het aan een dier misschien alleen door het aan te kijken vertel het aan de huizen van steen vertel het aan de stad hoe lief ik je had maar zeg het aan geen mens ze zouden je niet willen geloven dat alleen maar een vrouw alleen maar een man dat een mens een mens zo liefhad als ik jou had... |
| MISSCHIEN geef mij je hand laten we samen dit land betasten laten we de tijd omhelzen en stil zijn misschien zijn dan woorden minder hard en wonden minder groot misschien kent dood geen wet heel misschien kan ik dan jij zijn en jij mij... Lya |
| WAARHEID en ik staarde in het vuur en ik zag je gezicht terwijl ik wist dat ik als ik naast me keek niemand zou zien en ik strekte mijn handen naar jouw gezicht terwijl ik wist dat ik als ik verder zou gaan mijn handen zou branden en ik voelde de warmte van jouw lichaam terwijl ik wist dat ik als ik eerlijk was niets anders voelde dan leegte... Lya |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
 |
|
|
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
| Music ~~Ave Maria~ |