update2

Net toen we op het punt stonden om weg te gaan, nodigde Steven, een Indiaan uit Montana, ons uit om bij zijn kring te zitten. Met hem hebben we een hele tijd gepraat. Hij heeft ons veel verteld over de dansen die er gedanst werden, de verschillen tussen de stammen en over de huidige situatie van de Indianen. Het was een interessant gesprek wat ons aan het nadenken zette.

Een weekje later kwam Tess, de vriendin van Kristiaan, naar Moscow. Met hun heb ik een rit door de omgeving gemaakt. Vanaf Spokane zijn we via Coeur d'Alene en een toeristische route naar Moscow gereden. Het had een duur tochtje kunnen worden, maar ik had geluk.

Een week later kwamen Jille en mijn ouders voor een vakantie. Zij kwamen op Seattle aan en Tess vertrok vanaf Seatlle, dus dat werd een tochtje naar Seattle.

Kristiaan, Tess en ik zijn via Mount Rainier naar Seattle gereden.

Update !!!!

Dansende Indianen

We kampeerden 2 nachtjes op Mount Rainier. Vooral de eerste nacht was erg koud. De tweede nacht was ik zo moe, dat ik het niet gemerkt heb. Ik werd wel wakker van iets dan aan mijn tent knabbelde, maar het had niet het formaat van een beer of een poema, dus ik heb het met een mep van mijn waterfles weggejaagd en daarna heb ik me omgedraaid en heb ik lekker verder geslapen.

Beide dagen hebben we een mooie wandeling gemaakt. Vooral de eerste was schitterend; vanuit het bos omhoog tot boven de boomgrens om nog verder te klimmen naar het deel waar sneeuw lag en helemaal niets meer groeide en weer terug naar beneden. Er staan een paar foto's op internet, maar ik heb er nog een stuk of 100 ;-).

Seattle viel tegen. Er waren veel zwervers en niet een plekje om lekker in de zon te zitten en te genieten van het weer. De markt was wel aardig, maar niet anders dan andere markten. Hoewel ik wel denk dat het voor Amerika vrij uniek is.
In het hostel zaten leuke mensen en daar hebben we ons wel mee vermaakt.

Maandag 15 augustus was het eindelijk zo ver: Jille, Suze en Gerrit Jan kwamen aan.

Omdat ik de bus niet kon vinden, was ik niet een dik uur, maar een meer acceptabel half uur te vroeg. Net toen ik me echt zorgen begon te maken, omdat het vliegtuig nog steeds niet geland was, zag ik Jille van de roltrap komen.

De eerste paar dagen heb ik ze de omgeving van Moscow laten zien: Elk River en Coeur d'Alene.
Daarna begon de echte vakantie. De mensen van kantoor raadden ons aan om niet via Zuid-Idaho naar Yellowstone te rijden, maar om door Montana te gaan. En als we dan toch in de buurt waren, moesten we Glacier National Park ook bezoeken. Na kort overleg besloten we om hun advies op te volgen en we hebben er geen spijt van gehad.

Glacier was echt schitterend. Een ranger had ons verteld waar de mooie wandelroutes waren en het kwam er op neer dat alles mooi was....en hij had gelijk. De eerste dag hebben we de Road to the Sun gereden. Onderweg naar twee mooie wandelingen gemaakt naar meren en watervallen. Dat was echt supermooi.
De wandeling op de tweede dag viel wat tegen, maar we zagen wel een Eland en dat maakte veel goed.
's Nachts sneeuwde het in de hogere delen. Jammer genoeg regende het in de lagere delen en dat bleef de laatste dag ook zo.
Onderweg naar Yellowstone zijn we langs Two Medicine (een deel van het park) gereden. Het regende nog steeds en we moesten verder, dus we zijn er niet zo lang gebleven. Helaas, helaas.

Over de rest van de vakantie vertel ik binnenkort meer.......

Donderdag 22 september,

Lieve allemaal,

Het heeft even geduurd, maar er komt nu toch eindelijk een nieuw stukje op internet. Het is niet dat ik de afgelopen tijd niets beleefd heb (hoewel het minder spectaculair is dan Ecuador), maar meer dat ik er niet echt aan toe kom. Een groot verschil met Ecuador is dat ik hier veel meer contact heb met mensen, dan dat ik daar had; 's avonds film kijken, in het weekend ergens heen of ' avonds stappen en dat was er in Ecuador niet echt.
Maar goed, genoeg over Ecuador....

Na de laatste keer dat ik geschreven heb, heb ik veel gedaan. Samen met Kristiaan en Lynneth ben ik naar een Pow Wow geweest van de Indianen stam uit Coeur d'Alene. Het was anders dan ik verwacht had. Ik dacht dat het een show voor toeristen zou zijn, maar het bleek meer een gezellig samenkomen van Indianen te zijn. Er werd veel gedanst, maar niet voor toeristen, maar om samen te zijn en een goede tijd te hebben.

Mount Rainier

terug