|
Οι αναταραχές ανησυχίας είναι σοβαρές ιατρικές ασθένειες που έχουν επιπτώσεις σε περίπου 19 εκατομμύριο αμερικανικούς ενηλίκους. Αυτές οι αναταραχές γεμίζουν τις ζωές των ανθρώπων με τη συντριπτικούς ανησυχία και το φόβο. Αντίθετα από τη σχετικά ήπια, συνοπτική ανησυχία που προκαλείται από ένα αγχωτικό γεγονός όπως μια επιχειρησιακή παρουσίαση ή μια πρώτη ημερομηνία, οι αναταραχές ανησυχίας είναι χρόνιες, ανηλεείς, και μπορούν να αυξηθούν σταδιακά χειρότερα εάν όχι μεταχειρισμένος. Η ανησυχία, αφ' ενός, είναι γενικότερη και σύνθετη. Θεωρείται σε αναμονή για τον κίνδυνο, και συνδέεται με τη δυνατότητα να προβλέψει, να προετοιμαστεί για, και να προσαρμοστεί στην αλλαγή. Συχνά, διαρκεί έναν μακροπρόθεσμο, και η αιτία της παραμένει λάθος καθορισμένη. Παραδείγματος χάριν, κάποιος δύσκολος για τη δημόσια ομιλία μπορεί να δοκιμάσει μια συμπίεση στο στομάχι για τις ημέρες πριν από μια σχεδιασμένη συζήτηση. Χιλιάδες επιστημονικές μελέτες κατά τη διάρκεια των προηγούμενων αρκετών ετών δείχνουν ότι η υψηλή πίεση αίματος, τα έλκη, οι πονοκέφαλοι ημικρανίας, τα κτυπήματα, ο αλκοολισμός, η κατάθλιψη, ο θυμός, η κούραση, ο εθισμός φαρμάκων και πολλές άλλες φυσικές καταστάσεις οφείλονται συχνά στα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα της πίεσης.
Τα συναισθήματα που συνδέονται δυνατότητα με την ανησυχία περιλαμβάνουν την ανυπομονησία, το apprehensiveness, την οξυθυμία, και τη μειωμένη να συγκεντρωθούν. Οι άνθρωποι που πάσχουν από την ανησυχία μπορούν επίσης να ανησυχήσουν, για κανέναν ιδιαίτερο λόγο, ότι κάτι κακό πρόκειται να συμβεί σε τους ή τους αγαπημένους αυτούς τους. Τα άτομα με τις αναταραχές ανησυχίας μπορούν να κάνουν τέτοιες δηλώσεις όπως:
- Το Ι σκέφτηκε πάντα ότι ήμουν ακριβώς πεσιμιστής, αλλά θα ανησυχούσα για τα πράγματα για τις ημέρες, στο σημείο όπου δεν μπόρεσα να κοιμηθώ ακόμη και.
- Είχα ένα πολύ ισχυρό συναίσθημα της επικείμενης μοίρας, όπως έχανα τον έλεγχο με έναν ακραίο τρόπο.
- Πάντα ανησυχήθηκα ότι εάν δεν έκανα ορισμένα πράγματα, οι γονείς μου επρόκειτο να πεθάνουν.
- Αισθάνθηκα σαν η καρδιά μου επρόκειτο να εκραγεί, και δεν θα μπορούσα να ηρεμήσω κάτω. Η σφραγίδα αυτού του προβλήματος είναι χρόνιες ανησυχία και ένταση χωρίς την προφανή αιτία. Οι άνθρωποι που πάσχουν από τις γενικευμένες αναταραχές ανησυχίας μπορούν να ανησυχήσουν υπερβολικά για την υγεία, τα χρήματα, την οικογένεια, ή την εργασία, προσδοκώντας συχνά την καταστροφή. Αν και γνωρίζουν συνήθως ότι η ανησυχία τους είναι εντονότερη από απαραίτητη, δεν μπορούν να φανούν να την αφήνουν να πάει. Η σταθερή ανησυχία συμβάλλει στον ύπνο και τη χαλάρωση προβλήματος. Οι άνθρωποι με τις αναταραχές ανησυχίας μπορούν να τρομάξουν εύκολα και να έχουν να συγκεντρωθούν προβλήματος. Η γενικευμένη αναταραχή ανησυχίας οδηγεί συχνά στην κατάθλιψη. Τα συμπτώματα αυτής της αναταραχής είναι συχνά ήπια, και δεν παρεμποδίζουν την εργασία ή τις κοινωνικές καταστάσεις. Εάν τα συμπτώματα είναι αυστηρά, εντούτοις, μπορούν να αναστατώσουν τις καθημερινές δραστηριότητες. Επειδή οι άνθρωποι με τη γενικευμένη αναταραχή ανησυχίας έχουν συχνά μια άλλη φυσική ή συναισθηματική αναταραχή, όπως η κατάθλιψη, έχει υπάρξει μεγάλη μαθημένη συζήτηση ως προς το εάν η αναταραχή ανησυχίας υπάρχει από μόνη της. Αλλά οι πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι πραγματικά υπάρχει μια τέτοια αναταραχή, και ότι μπορεί να ενισχυθεί από τη διάγνωση και τη θεραπεία. Τα συμπτώματα της γενικευμένης αναταραχής ανησυχίας αρχίζουν συνήθως στη νεολαία και μπορούν να πάνε μη επεξεργασμένα για δεκαετίες. Εντούτοις, τείνουν να μικρύνουν με την ηλικία. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι μόνο 3 τοις εκατό των περιπτώσεων της γενικευμένης αναταραχής ανησυχίας άρχισαν σε εκείνα τα 65 και. Το πρόβλημα είναι πιό κοινό μεταξύ των γυναικών από τους άνδρες και τρέχει συχνά στις οικογένειες.
Όπως τις καρδιακές παθήσεις και το διαβήτη, οι αναταραχές εγκεφάλου είναι σύνθετες και προκύπτουν πιθανώς από έναν συνδυασμό γενετικών, συμπεριφοριστικών, αναπτυξιακών, και άλλων παραγόντων. Άλλη έρευνα εστιάζει στον ιππόκαμπο, μια άλλη δομή εγκεφάλου που είναι αρμόδια για να απειλήσει επεξεργασίας ή τα τραυματικά ερεθίσματα. Ο ιππόκαμπος διαδραματίζει έναν βασικό ρόλο στον εγκέφαλο με τη βοήθεια να κωδικοποιηθούν οι πληροφορίες στις μνήμες. Οι μελέτες έχουν δείξει ότι ο ιππόκαμπος εμφανίζεται να είναι μικρότερος στους ανθρώπους που έχουν υποβληθεί στην αυστηρή πίεση λόγω της κακοποίησης παιδιών ή του στρατιωτικού αγώνα. Αυτό το μειωμένο μέγεθος θα μπορούσε να βοηθήσει να εξηγήσει γιατί τα άτομα με PTSD έχουν τις αναδρομές στο παρελθόν, ελλείμματα στη ρητή μνήμη, και την τεμαχισμένη μνήμη για τις λεπτομέρειες του τραυματικού γεγονότος. Με την εκμάθηση περισσότερων για τα στοιχεία κυκλώματος εγκεφάλου που περιλαμβάνονται στο φόβο και την ανησυχία, οι επιστήμονες μπορούν να είναι σε θέση να επινοήσουν τις νέες και πιό συγκεκριμένες επεξεργασίες για τις αναταραχές ανησυχίας. Παραδείγματος χάριν, someday μπορεί να είναι δυνατό να αυξηθεί η επιρροή των μερών σκέψης του εγκεφάλου στη αμυγδαλή εγκεφάλου, τοποθετώντας κατά συνέπεια την απάντηση φόβου και ανησυχίας υπό συνειδητό έλεγχο. Επιπλέον, με τα νέα συμπεράσματα για το neurogenesis (γέννηση των νέων κυττάρων εγκεφάλου) καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής, ίσως μια μέθοδος θα βρεθεί για να υποκινεί την αύξηση των νέων νευρώνων στον ιππόκαμπο στους ανθρώπους με την μετα-τραυματική αναταραχή πίεσης.
Προτού να μπορέσει να αρχίσει η επεξεργασία, ο γιατρός πρέπει να πραγματοποιήσει μια προσεκτική διαγνωστική αξιολόγηση για να καθορίσει εάν τα συμπτώματά σας οφείλονται σε μια αναταραχή ανησυχίας, την οποία η αναταραχή ανησυχίας εσείς μπορεί να έχει, και ποιοι συνυπάρχοντας όροι μπορούν να είναι παρόντες. Οι αναταραχές ανησυχίας δεν είναι όλες μεταχειρίστηκαν το ίδιο πράγμα, και είναι σημαντικό να καθοριστεί το συγκεκριμένο πρόβλημα πρίν αρχίζει μια πορεία της επεξεργασίας. Μερικές φορές ο αλκοολισμός ή κάποιος άλλος συνυπάρχοντας όρος θα ασκήσει μια τέτοια επίδραση ότι είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστεί συγχρόνως ή πρίν μεταχειρίζεται την αναταραχή ανησυχίας. Όταν υποβάλλεστε στην επεξεργασία για μια αναταραχή ανησυχίας, εσείς και ο γιατρός ή ο θεράπων σας θα εργάζεστε μαζί ομαδικά. Μαζί, θα προσπαθήσετε να βρείτε την προσέγγιση που είναι καλύτερη για σας. Εάν μια επεξεργασία δεν λειτουργεί, οι πιθανότητες είναι καλές ότι μια άλλη μια. Και οι νέες επεξεργασίες αναπτύσσονται συνεχώς μέσω της έρευνας. Έτσι μην σταματήστε την ελπίδα.
Οι ψυχίατροι ή άλλοι παθολόγοι μπορούν να ορίσουν τα φάρμακα για τις αναταραχές ανησυχίας. Αυτοί οι γιατροί συνεργάζονται συχνά στενά με τους ψυχολόγους, τους κοινωνικούς λειτουργούς, ή τους συμβούλους που παρέχουν την ψυχοθεραπεία. Αν και τα φάρμακα δεν θα θεραπεύσουν μια αναταραχή ανησυχίας, μπορούν να κρατήσουν τα συμπτώματα υπό έλεγχο και να επιτρέψουν σε σας για να οδηγήσουν μια κανονική, εκπληρώνοντας ζωή. Δεν είναι εξ ολοκλήρου σαφές γιατί τα ψυχοτροπικά φάρμακα λειτουργούν ακόμα, φαίνεται ότι επανεγκαθιδρύουν την ισορροπία μέσα στη χημεία του εγκεφάλου. Η συμπεριφορά καθορίζεται μέσω των μηνυμάτων που διαβιβάζονται μέσα στον εγκέφαλο από ένα κύτταρο νεύρων σε άλλο μέσω των διάφορων χημικών ουσιών. Αυτές οι χημικές ουσίες καλούνται νευροδιαβιβαστές. Μέσω των εκατομμυρίων των κυττάρων νεύρων μέσα στον εγκέφαλο, οι χημικές ουσίες προκαλούν τις μνήμες, τα σχέδια ύπνου, τις αντιλήψεις, τα συναισθήματα, τις διαθέσεις και τις σκέψεις. Το ηλεκτρικό ρεύμα που φέρνει τα μηνύματα παραλαμβάνεται από τις άκρες νεύρων, αποκαλούμενες συνάψεις, οι οποίες απελευθερώνουν έπειτα το νευροδιαβιβαστή. Αυτές οι χημικές ουσίες, στη συνέχεια, διαδίδουν το μήνυμα με την υποκίνηση των επόμενων νεύρων στη γραμμή για να στείλουν στο ηλεκτρικό μήνυμα. Μόλις χρησιμοποιηθεί, η χημική ουσία νευροδιαβιβαστών επιστρέφεται και αποθηκεύεται στο τέλος νεύρων. Αυτή η διαδικασία ανακύκλωσης καλείται reuptake. Όταν αυτή η κάνοντας σήμα διαδικασία πηγαίνει askew, τα αποτελέσματα βλέπουνε στη συμπεριφορά ενός προσώπου και βιώνονται στις συγκινήσεις, τις αντιλήψεις, τις αισθήσεις, και τις ιδέες του.
Όροι και ορισμοί σε αυτήν την σελίδαΑναταραχές ανησυχίας
- Οποιεσδήποτε από τις διάφορες αναταραχές στις οποίες η ανησυχία είναι είτε η αρχική διαταραχή είτε είναι το αποτέλεσμα της αντιμετώπισης μιας φοβισμένου κατάστασης είτε ενός αντικειμένου περιλαμβάνουν την ψυχαναγκαστική αναταραχή και τη posttraumatic αναταραχή πίεσης.
Αναταραχή ανησυχίας
- Μια ψυχιατρική διαταραχή που περιλαμβάνει την παρουσία ανησυχίας που είναι τόσο έντονη ή τόσο συχνά παρούσα που προκαλεί τη δυσκολία ή τον κίνδυνο για το άτομο.
Ανησυχία
- Μια κατάσταση της ανησυχίας και της ανησυχίας, όπως για τις μελλοντικές αβεβαιότητες.
- Ανησυχία ή ένταση σε απάντηση στην πραγματική ή φαντασμένη πίεση, τον κίνδυνο, ή τις φοβησμένες καταστάσεις. Οι φυσικές αντιδράσεις όπως ο γρήγορος σφυγμός, ο ιδρώτας, η δόνηση, η κούραση, και η αδυναμία μπορούν να συνοδεύσουν την ανησυχία.
Φόβος
- Ο φόβος είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα του αντιληπτού κινδύνου ή του κινδύνου, εάν είναι πραγματικός ή φαντασμένος.
διανοητική υγεία
- Μια κατάσταση της συναισθηματικής και ψυχολογικής ευημερίας στην οποία ένα άτομο είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει τις γνωστικές και συναισθηματικές ικανότητές του/της, να λειτουργήσει στην κοινωνία, και να ικανοποιήσει τις συνηθισμένες απαιτήσεις της καθημερινής ζωής.
- η ψυχολογική κατάσταση κάποιου που λειτουργεί σε ικανοποιητικό επίπεδο συναισθηματικής και συμπεριφοριστικής ρύθμισης.
κατάθλιψη
- στην ψυχιατρική, ένα σύμπτωμα της αναταραχής διάθεσης που χαρακτηρίζονται από τα έντονα συναισθήματα της απώλειας, τη θλίψη, την απόγνωση, την αποτυχία, και την απόρριψη.
πίεση
- Μια κατάσταση της ακραίας δυσκολίας, της πίεσης, ή της πίεσης.
- Μια φυσική και ψυχολογική απάντηση που προκύπτει από την έκθεση σε μια απαίτηση ή μια πίεση.
|
