| Het was op een maandagmiddag, dat weet ik nog goed. Omstreeks elf uur stapte ik nog steeds slaperig de school in. Na een bak koffie gehaald te hebben wandel ik het SR-hok binnen. En ik sta perplex. Wanorde had ik verwacht, koffiedampen tussen rooksignalen en kleine kampvuurtjes die ergens anders asbak genoemd worden zijn me niet vreemd. Niets had mij echter voorbereid op deze kakofonie. Mensen met scharen renden af en aan, achter de computer zat iemand te figuurzagen en ik durf te wedden dat er in het achterste hoekje een met een soldeerbout zat te spelen. Bij binnenkomst vraagt de enige kerel van het gezelschap of ik een potje lijm bij heb. Een van de vijf vrouwen gilt in paniek of er iemand nog een grote rode K gevonden heeft, want die moest ze nog uitknippen. Ik steek mijn handen op, mompel een verontschuldiging en draai om. 'Heb jij toevallig nog roze of zo, ik moet Drenth� nog inkleuren en heb blauw en rood al gebruikt?� bl�rt een eerstejaarsje naar een vriendin. Zuchtend loop ik langs de balie. Ruig weekend gehad. Eindelijk ben ik gek geworden. Vreemd wat zo�n verkoudheid in combinatie met medicijnen en alcohol met je doet. De verkeerde school binnengelopen. Het moest er een keer van komen. Ik weet nog dat ik begon te twijfelen of ik wel in Tilburg was. In de gang loop ik Cas tegen het lijf en afwezig groet ik. Ho eens even. What the fuck doet Cas op de Pabo? Terug in de aula kijk ik om me heen. Overal zitten eerstejaars hun medialandschap in te kleuren. Achterin zit een of andere kerel met wat lijkt op een Lego-doos. Ik durf bijna te zweren dat ik Frans Schaars net met een Aap-Noot-Miesbord zag lopen. Hoofdschuddend kom ik weer bij het SR-hok. De gezichten komen me bekend voor, zo merk ik nu pas. Zo neutraal mogelijk vraag ik wat ze aan het doen zijn. Oh, niks, is het antwoord. We zijn een voorpagina aan het maken door Flairs en Viva�s aan flarden te knippen, zo voegt een meisje toe op een toon waarop ze iets aan een debiele kleuter zou uitleggen. Oh, logisch, knik ik. Natuurlijk. Niks logisch! Ik dacht dat ik gek was geworden, maar ik blijk omringt door gestoorden. Knippen en plakken. Pabotrutten. Dit is de Hogeschool voor Journalistiek. Heb wat respect voor jezelf. Achterlijke opdrachten. Ik zie Ischa Meijer, Simon Carmiggelt en Fons de Poel al zitten. Waarom wij wel? Wat leren we van het lijmen van een stuk of wat letters? Is een stuk papier met gekleurde letters op de voorkant een tijdschrift? Dan ben ik echt in de wieg gelegd voor journalistiek want dat deed ik op de kleuterschool al. Natuurlijk is nieuwsverslagen vergelijken nuttig. Maar geloof me, iedereen gooit er toch met de pet naar en plakt maar wat op. Zolang je maar wat inlevert is het goed. Maar waarom zo�n achterlijke collage maken? Waarom een medialandschap inkleuren? Zitten in de werkkoffer van de gemiddelde journalist een scharen, Prittpotjes en kleurpotloden? Moet ik mijn grafisch rekenmachientje weer uit de kast halen? Te oordelen naar de reactie van tweedejaars F. hebben de knip en plakopdrachten ook op hem een onuitwisbare indruk gemaakt. �Wat was dat ook al weer? Oh, die opdrachten. Die waren vrij zinloos vond ik. Echt van die �net niet� opdrachten�. Ook jaargenoot T. deelt die mening, eraan toevoegend die voorpagina plakken het dieptepunt vormde. Eerstejaars R. voegt zich bij de tweedejaars. �Ik vind de opdrachten vrij zinloos. Het stelt niet veel voor. Maar het is simpel en kost weinig tijd, dus eigenlijk maakt het ook niet uit.� Tweedejaars K. speelt D66 in dit stukje: hij staat in het midden. �Aan de ene kant begrijp ik goed dat leerlingen het een flauwekulopdracht vinden. Toch snap ik ook dat leraren hem geven�. Eerstejaars D. kijkt er positiever tegenaan. �Ik vind ze wel goed. Je kijkt naar verschillende kranten. Je gaat wat beter kijken naar de berichten zelf.� Meningen verschillen dus. Helaas heerste onder de meeste ondervraagden weinig animo om er ook maar iets over te zeggen. Sommigen keken me vreemd aan, zich afvragend waar ik me druk over maakte. Anderen waren al vergeten over welke opdrachten ik het had. Tsja. Met vriendelijke groet, Marx |
| Knippen & Plakken |