Bron: www.schaatsen.nl

Timmer mist het gevoel van de ‘Dancing Queen’

door Mar+ijN

SALT LAKE CITY (ANP) - Dansen over het ijs. Dat is het geheim achter haar olympische successen in Nagano. Twee keer prijs. Haar eerste titel leverde Marianne Timmer - de schaatskoningin van vier jaar geleden - zondag al in. Op Amerikaans ijs ging het goud op de 1000 meter over naar Chris Witty, de Amerikaanse die destijds in Japan al de grote favoriete was maar toen door Timmer in vogelvlucht gepasseerd werd.

Timmer schaatst op gevoel. Omschrijven kan ze het niet echt. Ritme, passie, trance: een mix van zaken die voor normale mensen moeilijk te bevatten is. Dat gevoel had ze in Nagano. Waar het vandaan kwam, weet de Groningse zelf nog steeds niet. Dat dat gevoel niet zomaar is op te roepen, heeft ze inmiddels wel door. Kijk naar haar prestaties van de afgelopen jaren en dan valt te constateren dat er geen enkele regelmaat in terug is te vinden. "Timmer is iemand die zich als geen ander kan focussen op een bepaalde gebeurtenis", vindt trainer en echtgenoot Peter Mueller. "Ze is hier om te winnen. Niet om tweede, derde of vierde te worden. Ze wil winnen. Ze kan winnen", is de overtuiging van de opportunistische Amerikaan. En laat de schaatsster die laatste gedachte de laatste dagen in Amerika ook weer hebben. Dat ze al het hele seizoen wordt achtervolgd door negatieve zaken als rechtszaken en vervelende publicaties, heeft in Amerika kennelijk vlak voor een race geen invloed meer. "In de trainingen merkte ik al dat het echt lekker ging. Het gevoel is moeilijk te omschrijven, maar ik weet dan dat ik tot goede prestaties in staat ben." Toch stond er zondagavond het cijfer vier achter haar naam. De minst benijdbare klassering voor een sporter. Gezien haar race een plaats die niet misstond, maar die niet beantwoordde aan haar eigen gevoel. "Ik kan ook hoog in de 1 minuut en 13 seconden rijden. Dat zit in mijn benen." De start was twijfelachtig. De eerste tweehonderd meter die volgden ook. "Daar verloor ze een medaille", zei Mueller na afloop. Die conclusie had Timmer toen ook al getrokken. "Ik miste even de concentratie. Het duurde me allemaal te lang. Pas in de bocht kwam het juiste gevoel weer een beetje terug." Timmer moet dansen, wil ze op het podium belanden. "En juist dat dansen ontbrak vandaag. In mijn hoofd heb ik beter gereden dan op het ijs bleek." Haar 1.14,45 betekende een Nederlands record, maar aangezien alle andere favorieten later aan de start stonden wist de pupil van Mueller direct dat haar tijd niet de winnende zou zijn. "Voor mij stond vast dat de winnende tijd hoog in de 1.13 zou liggen." "Als ze tweetienden sneller had geopend, had ze die tijd ook gereden", meende Mueller. Helemaal gesloopt plofte Timmer neer op een bank. Haar tandvlees brandde in de mond, de longen leken gebarsten. "Ik had geen controle meer over mijn benen, had nauwelijks zuurstof. Het was vechten in de laatste ronde." Dat vechten ontbreekt nog weleens bij de 'schaatsdiva'. Bij Timmer moet er iets op het spel staan. In een olympisch seizoen zijn wereldbekerwedstrijden slechts trainingen, is een WK niet meer dan een voorbereiding op wat later komt. In Salt Lake City komt er nog één kans: woensdag op de 1500 meter. Ook op die afstand verdedigt ze haar titel. "De 1000 was mijn afstand. Op die afstand ben ik stabieler. Maar ik ben zeker niet kansloos. Ik kan een goede mijl rijden. Ik doe het niet vaak, maar kan het wel." Dat klopt. Vier jaar geleden gebeurde dat voor het eerst en tot nog toe voor het laatst. "Misschien moet ik gaan bidden, net als Catriona LeMay-Doan." De Canadese won goud op de 500 meter, maar viel zondag op de dubbele afstand door de mand. "Vierde, zesde of zevende, het maakt me eigenlijk niet uit. Maar als ik moet kiezen, dan toch maar liever vierde. Ik houd er geen frustraties aan over."