Bron: de Telegraaf, door Marianne Timmer

Keerzijde

door Mar+ijN

 

"Toen ik vier jaar geleden mijn twee gouden medailles won bij de Spelen in Nagano, kon ik me niet voorstellen wat een impact dat had. Bij aankomst stond Schiphol mudvol met supporters. Ook in de periode erna stonden de medaillewinnaars in het middelpunt van de belangstelling. Ik bewaar daar goede herinneringen aan. Langzaamaan word je een beetje publiek bezit. Mensen herkennen je op straat. Ik ben door mijn gouden medailles de afgelopen jaren op plaatsen geweest waar ik anders nooit zou komen, ik heb mensen ontmoet die ik als eenvoudige 'Gruningse' nooit de hand zou hebben geschud. De afgelopen jaren heb ik ook de keerzijde van de medaille leren kennen. Alles wat je zegt of doet wordt onder een vergrootglas gelegd. Ik heb daar geen moeite mee als het om sportieve zaken gaat. Ik sta voor mijn prestaties en de leuke of minder leuke gevolgen ervan. De laatste periode echter is er steeds vaker in mijn privé-leven gedoken. Als topsporter ben je ook een beetje publiek bezit, dat besef ik ook wel. Maar ik wil sport en privé graag van elkaar gescheiden houden. Iedereen heeft toch recht op een privé leven? Laatst had ik een interview met een grote landelijke krant. De journalist wilde een artikel schrijven over mijn schaatsleven. Daar wilde ik uiteraard wel aan meewerken. Vooraf hadden we afgesproken dat het interview alleen over het schaatsen zou gaan en dat we het niet over privé-zaken zouden hebben. Tijdens het interview bleek echter het tegendeel, ik heb nog geprobeerd het om te buigen. Toen dat niet lukte, hebben we het interview gestopt. Vervolgens is de journalist - zonder dat ik het wist - mijn ouders en allerlei andere mensen gaan bellen om iets over mij te vertellen. Daardoor is het laatste gedeelte van het gepubliceerde interview heel vervelend geworden, met veel privé-feiten die totaal niets met het schaatsen hebben te maken, die niet van invloed zijn op mijn prestaties en die bovendien niet kloppen. Ik was daar zeer teleurgesteld over. Was de journalist op eigen succes uit? Moet je dit als sporter maar over je kant laten gaan? Ik weet het niet. Ik praat liever over de mooie kant van de medaille.

 

Vandaag beginnen ook voor mij met de 500 meter de Olympische Spelen pas echt. De afgelopen dagen hebben we op de televisie naar de successen van de andere Nederlandse schaatsers gekeken. Ik moet eerlijk bekennen dat de spanning stilletjes aan begint op te lopen. Hier heb ik het afgelopen jaar naartoe geleefd en mijn hele trainingsprogramma op afgestemd. De afgelopen dagen hebben  we steeds aansluitend aan de wedstrijden getraind in the  Olympic Oval. We pikten dan nog net het staartje van de bloemenhuldiging mee. Dan zie je het publiek uit z'n dak gaan en de winnaars op het podium staan. Dat voerde de spanning nog eens extra op. Het is me dit seizoen nog niet gelukt om bij een grote, internationale wedstrijd bij de 500 meter op het podium te komen. Het blijft toch een  afstand voor de echte specialisten. Ik weet echter dat, als ik een superdag heb, ik toch heel ver kan komen. Als ik eerlijk ben zijn de wedstrijden van komende zondag (1000 meter) en volgende week woensdag (1500 meter) van groter belang. Op die afstanden wil ik immers mijn olympische titels verdedigen. Misschien is het bewuste krantenartikel dan wel een goede 'opwarmer' voor nieuwe olympische successen. Dat is mijn grote wens, ondanks de keerzijde van die mooie medailles."