Bron: Sp!ts

Tmmertje weer gewoon Timmer

door Mar+ijN

DINSDAG, 05 feb – Geest en lichaam perfect in balans, dansend over het ijs. Zo was het vier jaar geleden, toen Marianne Timmer in Nagano naar twee gouden olympische medailles zwierde.

Kort voor de start van de Olympische Winterspelen in Salt Lake City weet ze niet of dat magische gevoel ooit nog zal terugkeren. "Je kunt het niet even opwekken. Was het maar zo eenvoudig. Was schaatsen maar zo gemakkelijk. "Vorm is iets ongrijpbaars", zucht ze zachtjes. De 'Timmertje, Timmertje' van Nagano is in Salt Lake weer gewoon Timmer. Marianne Timmer uit Sappemeer. Twee ritten - op de 1000 en 1500 meter - veranderden vier jaar geleden het leven van Marianne Timmer. De beelden uit Nagano spraken voor zich: het ongeloof in haar ogen over haar tijden, de knal op het ijs in de armen van haar trainer Peter Mueller, het gelukzalige idee van olympisch goud op het podium.De wereld blonk in al zijn schoonheid.

"Wat er vervolgens met je gebeurt, vormt je als mens. Door dat goud gaan deuren open, die anders gesloten waren gebleven. Ik zal wel wat veranderd zijn, al denk ik zelf dat het wel meevalt. Misschien ben ik voorzichtiger geworden door alles wat ik heb meegemaakt. Behoudender, in elk geval." De verlegen Timmer van Nagano is in sneltreinvaart een volwassen vrouw geworden. Hoog boven in het straalwitte Park City, op dik een half uur van de olympische stad Salt Lake City, zoekt Timmer weer naar dat juiste gevoel. Opnieuw aan de hand van Peter Mueller. Na een mislukte poging op eigen benen te staan in de steeds sterker geprofessionaliseerde schaatssport viel ze kort voor de start van het olympisch seizoen weer in armen van de Amerikaan. Sportief en privé. Vorige zomer trouwden de twee in Las Vegas.

Met argusogen werd de hernieuwde samenwerking gevolgd: door teamgenoten bij Spaar Select, de rest van de schaatswereld en  (met name) de media. Aan het begin van het seizoen leek Timmer aangeschoten wild, inmiddels oogt ze in Amerika weer ontspannen. Mueller zorgt in hun appartement voor de vrolijke noot. "Hij kookt, ruimt meestal alles op en doet zelfs de was: eigenlijk is Pete de huisman. Ik hoef nauwelijks iets te doen", grinnikt de Sappemeerse. Na een ongelovige reactie haalt de Amerikaan twee flacons Robijn uit zijn kamer. "Ik ga nooit weg zonder dit wasspul." Beiden weten wat er de komende weken in Salt Lake op het spel staat. Of het lukt Timmer in dezelfde 'mood' te krijgen als vierjaar geleden, valt nog te bezien. Haar prestaties van de afgelopen seizoenen geven weinig aanleiding tot een enorm zelfvertrouwen. Kan de Amerikaan het kunststukje met de Nederlandse schaatsdiva herhalen? Yvonne van Gennip lukte het na haar opzienbarende triomftocht in Calgary (drie keer goud) vier jaar later ook niet. Van Gennip ging in Albertville af door de zijdeur.

Timmer zegt dat dat haar niet zal overkomen. "Ondanks dat ik nog niet in vorm ben geweest, heb ik wel dicht tegen mijn persoonlijke records gereden. Je kunt ook geen vergelijking met vier jaar geleden maken. Ik weet dat dat niet werkt.We zijn vier jaar verder. Dit zijn gewoon weer nieuwe Olympische Spelen. Terugkijken heeft geen zin. Ik ben blij dat ik Nagano heb mogen meemaken. Als ik de beelden terugzie - en dat gebeurt niet vaak - is dat ontzettend gaaf. Maar vier jaar later is er gewoon veel veranderd. Ik wil gewoon kijken wat er weer mogelijk is." Vorm is daarbij het sleutelwoord. Timmer kan moeilijk aangeven wat dat in haar geval betekent. "Vorm is als je heel gemakkelijk rijdt. Zoals Erben Wennemars hier bij een testwedstrijd op de 1500 meter 1.44 schaatst. Zonder het gevoel te hebben dat het energie heeft gekost. Dut alles vanzelf is gegaan. Dat gevoel. " Mueller knikt instemmend bij haar woorden. Liggend op de bank voor de tv en de brandende

open haard zegt de Amerikaan dat zijn oogappel veel weg heeft van zijn landgenote en oud-olympisch kampioene Bonnie Blair. "Op het moment dat het moet, staan ze er weer. Ik weet het zeker. Blair zat net als Marianne vaak vol twijfels om vervolgens toch toe te slaan. Marianne kan het opnieuw", zegt hij vol bravoure. Zijn eigen rol daarin, noemt hij beperkt. "Het is een mentale kwestie. Ik moet haar alleen voorbereiden. Zorgen dat ze fysiek goed aan de start staat. De rest zul ze zelf moeten doen. En als het mislukt, wat dan? Ze heeft toch al twee gouden medailles."