MARIANNE TIMMER

Ze doet de duizend meter in 75 seconden. Marianne is snel. Onze ijskoningin laat vele harten smelten. Marianne is mooi. Ze weet precies wat ze wil en niemand die haar kan stoppen. Want Marianne is vooral zichzelf. Haar spectaculaire zelf.

IJskoningin ontdooit

Ze noemt zichzelf een laatbloeier. Pas op 17-jarige leeftijd is het duidelijk dat ze met haar schaatstalent ver boven de middenmoot uitsteekt. Vanaf dat moment krijgt Marianne Timmer een plek in de kernploeg, rijdt ze vele records en wordt ze wereld kampioen op de 1000 meter bij het WK Af- standen. Maar Timmer schrijft pas echt geschiedenis met haar twee gouden plakken tijdens de Olympische Spelen in Nagano. Twee jaar geleden is dat al weer. Inmiddels is ze 25 en zelfverzekerder dan ooit. Hoe wel ze veel, heel veel voor haar sport over heeft, draait het in haar leven niet alleen om snelle rondjes op het ijs. Onder het soms wat kille imago van de stugge Groningse schuilt namelijk een bevlogen vrouw met een warm hart. Maar wie haar beter wil leren kennen, zal haar vertrouwen moeten winnen. Pas dan wordt duidelijk dat Marianne Timmer met een ontwapende oprechtheid praat over alle zaken die haar bezighouden. Ook als die niets met schaatsen te maken hebben. "Het is niet goed als de boog altijd strak gespannen staat. Ik hou van mijn sport, maar je kunt niet te geforceerd bezig zijn. Ik moet presteren. Ik moet gezond leven, ik mag geen patat eten. Dat hou je toch niet vol? Ook ik vind het leuk om met vriendinnen uit te gaan en zo af en toe een wijntje te drinken. Als ik mij alleen op schaatsen zou moeten richten, dan stop ik meteen. Dan kun je mij afschrijven, hoor."

Op de koffie

Er was de afgelopen maanden het nodige te doen rondom Marianne Timmer. Tijdens de zomertraining van de commerciële Sanex ploeg in het Noorse Hamar werd duidelijk dat Marianne zich niet thuisvoelde bij de rest van het team. Of zij volgend jaar verder gaat met Sanex is onduidelijk. Dit seizoen zijn er voor Marianne nog twee belangrijke evenementen: de WK Afstanden in het Japanse Nagano (van 3 t/m 5 maart) en de Record Races in Calgary (18 en 19 maart), de traditionele afsluiter van het seizoen. Op dit moment zit zij relaxed op de bank. Hoewel ze een paar honderd meter verderop haar eigen stek heeft gevonden, houdt ze audiëntie in het ouderlijk huis. Voor uw reporter is er koffie met een immense plak Groningse cake. Voor Marianne alleen koffie. " Af en toe ontspannen, moet kunnen. Toch ben ik heel streng voor mezelf. Doe ik dat niet, dan krijg ik vanzelf de rekening gepresenteerd. Een keertje een training overslaan, is niet zo erg. Maar het mag geen gewoonte worden. Het is mijn werk! Jij blijft toch ook niet zomaar een dag weg van je werk, zonder dat je daarvoor vrij hebt gevraagd?"

Diepe indruk

Ze ziet er goed uit. Alsof ze zo uit een Sanex spotje is gestapt ("Was best wel gek om mezelf zo op televisie te zien..."). Strak sporttenue, blonde haren strak naar achteren, strak bruine tint die haar benen siert. We komen te praten over haar verblijf in Afrika afgelopen zomer. "Ik ben op vakantie naar Gambia geweest en daarna met de ploeg naar Zuid Afrika. Vooral Gambia heeft diepe indruk op mij gemaakt. Ik wist van tevoren niet wat ik kon verwachten. Als je het platteland opgaat, zie je dat iedereen er nog in houten hutjes leeft. De riolering loopt in open geulen langs de huizen. De mensen zijn er niet echt mager maar de levensbehoefte is er heel primair. In Zuid-Afrika is dat heel anders. De tegenstellingen tussen arm en rijk zijn daar enorm groot. De blanken wonen er in grote villa's, omheind door prikkeldraad en bewakingscamera's. Een paar honderd meter verder begint dan de krottenwijk. Als je daar als blanke in zou rijden, kom je er niet levend uit." Marianne is oprecht geraakt als ze terugdenkt aan haar ervaringen in Afrika. "Na zo'n reis denk ik: Wat heb ik het toch goed. Eigenlijk zou iedereen in deze tijd een menswaardig bestaan moeten kunnen leiden. Als je echter bij iedere indruk of bij alle ellende stil blijft staan, hou je het niet lang vol. Ieder individu streeft naar zijn eigen doel in het leven. En wie zegt dat die mensen op hun manier niet gelukkig kunnen zijn? Bij de een is geluk het vinden van eten, bij de ander het rijden van snelle rondjes. Het bedrijven van topsport is wat dat betreft een luxe bezigheid, het zoeken naar eten een noodzakelijke behoefte om te overleven. Dat is een groot verschil. Als ik iets voor hulpbehoevende mensen kan doen, dan zal ik dat zeker niet nalaten." De portable Timmer telefoon rinkelt. Goed getimed. Of ze zin heeft om binnenkort samen met een aantal vips een middagje te komen karten. Voor het goede doel. Opnieuw blijkt: Hoe groter de prestaties, hoe groter de interesse van de media, sponsors, liefdadigheidsinstellingen en fans. "Van mijn manager en sponsor krijg ik regelmatig lijsten met mogelijke activiteiten, maar ik bepaal zelf wanneer ik waar aan mee doe. Zo word ik wel eens gevraagd voor spelletjes en quizzen, maar dat vind ik vreselijk. Ook om naar te kijken. Daar zal ik dus niet aan meedoen. Ik doe alleen iets als ik er ook achter sta. Dan straal je tenminste uit dat je het leuk vindt.". Marianne vindt het niet altijd even prettig om in het middelpunt van de belangstelling te staan. "Erben Wennemars zegt altijd: 'Van de tien keer heb je er zeven keer voordeel van.'. Vooral als ik aan het sporten ben, is het best wel lastig. Komen ze na afloop van een wedstrijd naar je toe: Marianne, kun je even dit of dat voor ons doen...Ze begrijpen niet dat het niet de juiste momenten zijn om daarover te beginnen. Soms is het best moeilijk om daarmee om te gaan. Kom je ergens binnen, staart iedereen je plotseling aan. Alle gesprekken vallen stil en dan denk ik: Shit, wat nu?"

In balans

Ze zegt dat ze momenteel prima van het schaatsen kan rondkomen. Al is dat niet het belangrijkste. "Volgens mij moet je niet gaan schaatsen om rijk te worden, of om eerste te worden. Dat overkomt je gewoon. Als je plezier hebt in dat wat je doet, ben je creatiever, sta je open voor nieuwe ideeën, voor verbetering. Het plezier en de uitdaging van het schaatsen, is om in de juiste vorm te raken. Vorm wil zeggen dat je in balans bent met je geest en met je lichaam. Als die balans in orde is, voel je dat je alles en iedereen aan kan. Dan denk je: Kom maar op!" De vraag is natuurlijk, hoe lang Marianne nog denkt door te gaan met die 'eeuwige zoektocht' naar de juiste vorm. "Je weet nooit hoe een loopbaan verloopt, maar ik ga sowieso nog twee jaar door. Tot de Olympische Spelen in Salt Lake City. Dan ben ik 28. Da's een mooie leeftijd om misschien aan stoppen te denken. Ik heb in ieder geval geen zin om straks terug te zakken naar een twintigste plek, ofzo." Heb je het over topsport, dan heb je het automatisch over de veelbesproken maat schappelijke carrière. De een wordt postbode, de ander sigarenboer of doet 'iets' met PR of marketing. De echte sportverslaafden worden coach of trainer. "Misschien is het een uitdaging om later bij het gewest een paar jonge schaatsers te begeleiden, maar dat zou ik zeker niet mijn hele leven willen doen. Er is meer dan schaatsen alleen. Ik ontmoet veel mensen en leg veel contacten, dus ik heb tijd zat om mij te oriënteren op m'n toekomst. Ik zou wel eens een televisieprogramma willen maken."

Boodschapjes

Het is even stil, maar dan zegt Marianne een paar wonderschone woorden: "Ik wil boodschapjes zenden. Het klinkt misschien stom, maar dat is wat ik wil", boodschapjes zenden. Over mensen die prestaties leveren die niet worden gezien, bijvoorbeeld. Wat maakt mij beter dan een ander? Ik werk hard, maar dat doen heel veel mensen. Ik heb toevallig twee gouden medailles, maar iedereen doet dingen waarop hij of zij trots kan zijn. Op de ijsbaan zie je mensen die misschien wel harder trainen dan ik, maar die net niet het juiste talent hebben. Misschien moet je daar juist meer bewondering voor hebben. Iedereen heeft zijn eigen leven, zijn eigen doelen. Het maakt helemaal niet uit of je ergens in uitblinkt. Ik sta toevallig voor de camera's, maar dat maakt van mij geen beter mens. Het is leuk om even de koningin te zijn, maar daarna gaat het leven gewoon weer verder."