19 oktober 1999.

Als je met het Berenvirus besmet bent, blijf je het leuk vinden om andere berenmensen te ontmoeten. Zo ben ik dit zomer naar het Zwitserse berenfestival in Sigriswil bij Interlaken geweest. 
Dit is een fantastisch evenement in een geweldige omgeving.

Sigriswil is nl. een authentiek Zwitsers bergdorpje met uitzicht op de Jungfrau. De sfeer was heel gemoedelijk en de beurs was over vier locaties verdeeld, de school, het "Bärenhotel', het dorpshuis "Bärenhüttli" en een berenmarktje met allerlei handwerk en prachtig houtsnijwerk.

Eind augustus was ik met Marjolein Vos een paar dagen in Londen om de beurs in Kensington te bezoeken, hier zijn de Nederlanders ook goed vertegenwoordigd. Het is een gezellige beurs, de Engelsen zijn gewoon berengek! Jammer dat het Engelse pond zo hoog staat en voor ons alles duur is.

Dan m'n laatste berenavontuur in Essen.
Midden oktober is in Essen de grote beurs "Euro Teddy" in het Messe gebouw. Ik ga graag naar de beursen van Neumann, omdat ik hier veel Steiff-dieren voor m'n verzameling kan vinden.
Ach als je toch gaat, kun je ook wel een keer een stand huren en dan ook maar eens met de wedstrijd-beren mee doen. Voor mij is deze wedstrijd erg gunstig, omdat er een aparte categorie is voor ongeklede mini-beren.

Het weekend op de beurs was erg leuk, mijn stand had veel belangstelling en als klap op de vuurpijl hoorde ik om vier uur zondagmiddag mijn wedstrijd nummer omroepen.
Gauw naar het podium met m'n mini-beertjes en . . . de Tweede Prijs!

Daar stond ik, helemaal onverwacht, naast Marjolein Vos, die de publieksprijs had gewonnen met een grote geklede beer! Wat een geweldige ervaring, we waren allebei enorm trots.
Ik kreeg een marmeren plaquette met: Euopa-meisterschaft der Teddybärmacher 1999. 
Toch wel bijzonder om in een half jaar tijd twee prijzen te krijgen.

M'n volgende beurs is de grote beurs in Ahoy, nog even hard werken dus!
Ik verheug me er op om al m'n fans en nieuwe mensen weer te ontmoeten.