Περιμπανού τη λέγαν τα παιδιά Περιμπανού
κι ήτανε δεκαπέντε χρονώ 
Έγραφαν τ' όνομά της στον καθρέφτη τ' ουρανού
μ' ενός πνιγμένου γλάρου φτερό.

Μα της ζωής το κύμα το παράφορο
σάρωσε βάρκες και κουπιά 
Και στο μεγάλο κόσμο τον αδιάφορο 
ποιος τη θυμάται τώρα πια. 

Περιμπανού την έλεγα κι εγώ Περιμπανού
κι ας μη με είχε ακούσει κανείς
έμοιαζε με κοχύλι στο βυθό του Αυγερινού 
προτού καρδιά μου πέτρα γινείς.

Μα της ζωής το κύμα το παράφορο
σάρωσε βάρκες και κουπιά 
Και στο μεγάλο κόσμο τον αδιάφορο 
ποιος τη θυμάται τώρα πια.

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Ερμηνευτές: Δήμητρα Γαλάνη