``Κρήτη αφέντρα του γυαλού,

χιλιοτραγουδισμένη,

πόσες φορές η λευτεριά

σ' έχει στεφανωμένη''

 

``Κρήτη πατρίς του Μίνωα,

του Βενιζέλου μάνα,

χωρίς εσένα δε χτυπά

τση λευτεριάς καμπάνα''

 

``Κρήτη από τους άνδρες σου

θα πάρω ένα μπόλι,

για να κεντρίσω το ντουνιά,

Κρήτες να γίνουν όλοι''

 

``Πολλά λογιάζω να σου πω

μα σα σε ιδώ τα χάνω,

απ' την αγάπη την πολλή

άλλη κουβέντα πιάνω''

 

``Εσύ ‘σαι η αγάπη μου,

εσύ ‘σαι η χαρά μου

κι ολόκληρή μου η ζωή

εσύ ‘σαι κοπελιά μου΄΄

 

`` Όνειρο ήταν ο καιρός

που έζησα μαζί σου,

μα εδά πονώ και καίγομαι

με την ανάμνησή σου ΄΄

 

``Έλα και γίνε συ γιατρός

το τραύμα μου να γιάνεις

σαν φάρμακο το δάκρυ σου

στο στήθος μου να βάνεις''

 

``Το φως του ήλιου με ξυπνά

μέσα στην αγκαλιά σου

και μου χαλά τα όνειρα,

που έκανα κοντά σου''

 

``Στην αγκαλιά σου με ξυπνά

ο ήλιος κάθε μέρα

και μου κρατάς αγάπη μου

σα του μωρού τη χέρα''

 

``Άντρας που δεν εκάτεχε

τα μάτια του πως κλαίνε

αγάπησε και τρέξανε

σα του μωρού που λένε''

 

``Φεγγάρι τόσα μυστικά

που σου 'χουμε πωμένα

να μη σε 'κούσω μια φορά

να ξεστομίζεις ένα''

 

``Φεγγάρι μου κουράζω σε

και σου 'χω γίνει βάρος

μα και να πω και μυστικό

δεν έχω αλλού το θάρρος''

 

``Φεγγάρι μου σε κούρασα

με την αθιβολή τζη,

γι' αυτό θα λαχταράς κι εσύ

για την επιστροφή τζη''

 

``Θέ μου δώκε μου δύναμη

να μη την συλλογάμαι

γιατί και μια στιγμή μακριά

αιώνας θέλει να 'ναι''

 

``Ζαχαροζυμωμένη μου

κι όμορφο γιασεμί μου

κι αθέ μου φεγγαρόλουστε

να σέ 'βανα στ' αυτί μου''

 

``Σαν είναι ο τράγος δυνατός

δε τονε σταίνει μάντρα,

ο άντρας κάνει τη γενιά

κι όχι η γενιά τον άντρα''

 

``Μη τονε κλαις τον αετό

απού πετά και βρέχει,

μονό να κλαις για το πουλί

απού φτερά δεν έχει''

 

``Ήθελα να 'μουν άρωμα

που βάζεις στα μαλλιά σου

σε κάθε σου αναπνοή

να μπαίνω στην καρδιά''

 

``Στ' άστρα θα πω τον πόνο μου

που δεν τον μαρτυρούνε,

απου 'χουνε κι υπομονή

με τσ' ώρες και γροικούνε''

 

`` Το γιασεμί όντες ανθεί

τον ποτιστή ξεχνάει,

στον πάσα ένα που περνά

τη μυρουδιά σκορπάει''

 

``Άραγες κλαίνε οι νεκροί

στον τάφο σαν θα μπούνε

ή χαίρονται και τη ζωή

την επεριφρονούνε ;''

 

`` Δε μπαίνεις στον παράδεισο,

όσα κεριά κι αν άψεις,

αν με τον πόνο τ’ αλλουνού

μαζί κι εσύ δεν κλάψεις ΄΄

 

Για πολλές άλλες μαντινάδες

πατήστε στο εικονίδιο

 

Στείλε την μαντινάδα σου