Mijn dagboek
Welkom op mijn dagboek:
Verslag: woensdag 11 en donderdag 12 februari 2004
Het is nu zondagmiddag en ik ben alweer een aantal dagen in Beijing (4 dagen om precies te zijn). Hoewel ik de eerste dag toen we hier aankwamen een beetje last had van een cultuurschok en erg moest wennen aan de compleet andere wereld en levensstijl, bevalt het me nu een stuk beter hier. De kamer is zonder echte luxe, maar dat hebben we ook niet nodig. Er is alles wat je nodig hebt en er zijn trainingspakkendames hier die de douches en keuken allemaal netjes en goed schoonhouden. 's Avonds kunnen we zelfs een thermosfles buiten bij onze kamerdeur zetten die dan 's morgens gevuld is met heet water en wat de hele dag, zelfs twee dagen heet blijft!! Maar eerst over het vertrek en de vlucht.
Woensdagmorgen zijn wij, mijn ouders en ik, al vroeg vertrokken per auto richting Schiphol. We hadden met onze klas afgesproken dat we elkaar om 9.00u zouden treffen bij de incheckbalie op Schiphol. Door files en vertragingen was bijna iedereen wat later, maar dat maakte niet uit omdat we bewust wat vroeger hadden afgesproken (drie uur voordat het vliegtuig zou vertrekken) en dus hadden we enige speling. Tegen half tien was iedereen er en na een kennismakingsronde met alle familieleden, gaan we tegen 10.00uur inchecken bij de balie van Finnair. We worden erg vriendelijk geholpen en ze zorgen ervoor dat we beide vluchten zo dicht mogelijk bij elkaar komen te zitten. Na het inchecken gaat een gedeelte nog even koffie drinken en dan komt het grote afscheid. Vlak voordat we door de douane gaan, worden familieleden gezoend, omhelsd, nog een keer gezoend, uitgezwaaid, dan snel een traantje wegvegen en hup door de douane. Gelukkig heeft niemand iets illegaals bij zich en kunnen we allemaal doorlopen. We vinden al snel onze gate en wachten daar totdat het vliegtuig klaarstaat en we kunnen instappen om aan het eerste deel van onze reis te beginnen. De vlucht gaat prima hoewel sommigen elkaar nog wel even bij de hand moeten pakken bij het opstijgen en landen. In Helsinki aangekomen gaan we opzoek naar een bankje om daar vervolgens vier uur te wachten, wat ons toch best wel tegenvalt. Een aantal van ons maakt gebruik van de mogelijkheid even een mailtje naar het thuisfront te sturen om te laten weten dat alles nog goed gaat en we al "bijna" in China zijn. Dan tegen 19.00u is het tijd om naar de gate te lopen en daar komen we in een lange rij met voornamelijk Chinezen te staan (rara hoe kan dat?!:-)! Alles wordt wederom goedgekeurd en we wandelen door het vliegtuig in. Dit vliegtuig is aanzienlijk groter dan de vorige en hij zit bommetje vol. Maar de stoelen zijn wel relaxed en de maaltijd is best lekker. Wederom heeft Finnair alles goed geregeld en worden we overal vriendelijk geholpen. Ik kan gelukkig nog een paar uurtjes slapen hoewel voor de meeste anderen de vlucht erg lang duurt en we voelen ons dan ook niet helemaal top als we onze eerste stap op Chinese bodem zetten. We wandelen daarom even langs een toilet om ons daar enigzins op te frissen en gaan dan weer "fris en fruitig" verder naar de douane. Ondanks enge verhalen van onze leraren valt de douane reuze mee en gaat het erg snel en beginnen ze zelfs een gesprekje met ons. Dit is dan ook voor het eerst dat we met een Chinees praten en warempel ze begrijpen ons ook nog en wij kunnen hen ook enigzins verstaan en wat terug zeggen. Toch wel een grappige gewaarwording dat je na 2,5 jaar studeren merkt dat hetgeen je geleerd hebt ook in praktijk zijn uitwerking heeft! Het heeft dus wel degelijk zin gehad! :-)! Bij de bagageband verloopt het ook allemaal voorspoedig en dus zijn we voor we het weten al bij de uitgang waar iemand ons van Beijing gongye daxue (de universiteit waar we heen gaan)zou komen afhalen. We zijn benieuwd of het allemaal goed zal gaan en of we die persoon wel kunnen vinden, want we hebben geen naam ofzo. Maar als we uit de gate komen komt er een mevrouw op ons aflopen (ja valt ook wel op natuurlijk een rij hollanders die achter elkaar aanwandelend met een hele hoop bagage aankomt zetten)en stelt zich voor en we weten dan dat zij de juiste persoon is omdat we die naam al vaker hebben gehoord van dhr Hu. Zij neemt ons mee naar de parkeerplaats waar een busje van Beigongda staat te wachten om ons mee te nemen naar de sushe (onze studentenflat)! De bus is in redelijk goede staat(wat ons alweer meevalt) en de reis naar de sushe verloopt prima hoewel, zo zittend achter het glas in de zon, het wel erg warm wordt en we ook gelijk kennis maken met de slechte kwaliteit wegen en chauffeurs waar Beijing rijk aan is. Bij de sushe snellen ze toe om ons te helpen de bagage naar onze kamers te brengen. Marijn en ik krijgen kamer 301 naast Anita en Loes die in kamer 302 komen. De rest van onze klas komt op de tweede verdieping terecht. We schrikken wel even als we de kamer binnen komen, want ondanks dat we niet wisten wat we moesten verwachten stonden we toch even met mond open van verbazing en ongeloofwaardigheid dat we hier dus de komende 5 maanden zouden wonen. De douches en wcs waar we ook meteen een kijkje nemen is ook even slikken en zuchten geblazen. Maar later blijkt dit allemaal een eerste reactie te zijn na een vermoeiende vlucht en de vele indrukken die we al reeds hebben opgedaan en komen we hier snel op terug als we merken dat hier elke dag trainingspakdames komen om de boel netjes schoon te maken en blijkt alles toch goed verzorgd. Aan de kamer wennen we ook al snel doordat er alles aanwezig is wat we nodig hebben, hoewel enkele planken in de kast toch wel handig geweest zouden zijn.:) We beginnen onze spulletjes een beetje een plekje te geven en moeten dan na een paar uurtjes alweer beneden paraat staan omdat een meisje (Maggy),die het aanspreekpunt voor ons zal zijn bij problemen of vragen, ons mee wil nemen naar een bank waar we geld kunnen pinnen en ons al een kleine rondleiding door de buurt wil geven. Ik zelf ben moe maar voel me nog redelijk mens, maar dit verandert wel als we in een bomvolle bus moeten om daarna nog een heel eind te lopen voordat we de bank bereiken. Het weer best warm, in ieder geval warmer dan verwacht en we zweten ons dan ook kapot in onze dikke winterjas. We zitten allemaal in een soort roes en doen wat er van ons gevraagd wordt maarook vooral niet meer. Als we eindelijk terugkomen bij de sushe met het eerste deel van het grote bedrag dat we nodig hebben voor het schoolgeld en kamerhuur gaan we "vrolijk" door naar een restaurantje aan de overkant om daar wat te gaan eten. Het restaurantje blijkt geen succes want het is er steenkoud en duurt erg lang voordat alles opgediend wordt. We voelen ons ellendig en moe en menigeen begint zich af te vragen wat we hier eigenlijk doen en waar we denken mee bezig te zijn. Ons lichaam en geest smeekt om rust en een zacht bed waarin we onze slaap kunnen gaan inhalen, maar ons verstand zegt dat dat geen goed plan is omdat we zo snel mogelijk ons lichaam moeten laten wennen aan het dag en nachtritme hier want naar onze mening heb je dan het minst last hebt van een jetlag (7 uur tijdsverschil is veel dus helemaal vrij komen doe je toch niet maar goed!). Na het eten gaan we dus nog even door naar de supermarkt om daar de nodige inkopen te doen voor de volgende dag zodat we dan niet perse iets hoeven en rustig aan kunnen doen. Het gaat allemaal niet meer van harte maar we halen het om onze kamer weer te vinden met tassen vol spullen (achteraf lachen we er om en denken we: waar waren we toen in godsnaam mee bezig!) :-) We zijn blij als we merken dat de dag ten einde loopt en we dus eindelijk naar bed mogen van onszelf. Maar helaas is van een lekker zacht bed geen sprake want zoals het in eerse instantie aanvoelt, verschilt dit bed niet veel met de ouderwetse chinese kang (stenen bed)! Toch merken we er echter weinig van want iedereen is uitgeteld en mag eindelijk na twee zware dagen zijn oogjes sluiten. <-)!
Verslag: vrijdag 13 februari 2004
Ja ja de eerste vrijdag in China is meteen vrijdag de dertiende!!!De dag begint met lekker lang uitslapen en rustig wennen aan de plek waar nu zijn aangekomen en nog vele dagen/weken/maanden zullen blijven. Iedereen is weer enigzins bijgeslapen hoewel de jetlag nog niet helemaal is overgevlogen.
Terug naar mijn eigen verhaal!
