| ~ Druïdisme ~ En hoe zit dat nu met de Maretak? (Paragraaf uit Wheel of the Year door Pauline Campanelli) |
| Ah, die zoete traditie van het kussen onder de maretak... De zoete traditie om te zoenen onder de maretak (mistletoe) kent zijn oorsprong in de Druïde traditie. Maretak werd als heilig gezien en werd geoogst van de hoge takken van de heilige Eik met gouden sikkels. Er werden speciale kleden onder de bomen gelegd bij het oogsten, want men dacht dat als de maretak in aanraking kwam met de aarde, haar magische krachten terug zouden vloeien naar Moeder Aarde. Maretak werd niet alleen op Joel, de kortste dag van het jaar, verzameld, maar ook op Midzomer, de langste dag van het jaar. Maretak die op Midzomer verzameld is heeft geen besjes en was waarschijnlijk geoogst om er een amulet van te maken. Maretak is het hele jaar door groen en de wortels zijn goudkleurig, symbolisch voor de zon. Zijn witte, doorschijnende besjes zouden het zaad van de Heer van het Woud zijn. In het oud-Noors is de naam voor maretak Mistel-teinn. Het achtervoegsel teinn verwijst naar Duitse, Ierse en Cornishe woorden die "heilige boom" betekenen en Hlaut teinn betekend in het oud-Noors stukken hout waar heilige runen in gekerfd zijn. Eén antieke inscriptie luidt mistel-vel, dat vertaalt betekend: de macht over leven en dood door magie. Het is vrij makkelijk in gedachte te reconstrueren welke rites er in die heilige bossen moeten hebben plaats gehad tijdens de Winterzonnewende meer dan tweeduizend jaar terug, en te realiseren hoe belangrijk de rite moet zijn geweest dat het, zei het in een verklede vorm, tot de dag van vandaag heeft kunnen overleven. Een krans van maretak of een klein zakje met blaadjes en twijgjes van maretak kan aan het hoofdeind van je bed gehangen worden als amulet, met of zonder besjes, al naar gelang je intenties. Of je kunt het traditionele bosje met besjes boven de deuropening hangen. De volle maan rond Midwinter heet de Eik Maan, de maan van het nieuwgeboren jaar, het Goddelijke Kind. Net als het Goddelijke Kind dat geboren wordt om dood te gaan en dood gaat om herboren te worden, heeft de oude eik zijn stam en takken in de wereld van het leven, terwijl zijn wortels, de takken in het tegenovergestelde, diep reiken in de onderwereld, symbolisch voor het land der doden. Terwijl de wortels doordringen in de grafachtige donkerte van de aarde, groeien zijn takken steeds verder opwaarts naar het licht, om met heilige maretak gekroond te worden. Trek je cirkel met Joel, als het licht van het oude, stervende jaar afneemt en de Eik Maan vol wast, met maretak in je haar. Laat dit teken je eraan herinneren dat wij, net als de eik, tegelijkertijd in twee werelden verblijven, de wereld van fysieke materie en de wereld van de Geest. Als je de Godin van de Maan oproept, vraag haar dat je je steeds bewuster wordt van de andere kant van de realiteit en van de ongeziene krachten en entiteiten die altijd om ons heen aanwezig zijn. |
| Laatst bijgewerkt op: 23 juli 2007 |
 |
 |
 |