| * Het oogsten van Kruiden * |
| Het oogsten van kruiden werd in vroeger tijden omringd door een waas van mysterieuze en magische rituelen en gebruiken. De maan speelde daarin een belangrijke rol. Het oogsten van kruiden Volgens historische overlevering waren kruiden het doeltreffendst als ze gezaaid of geplant werden tijdens het eerste kwartier van de maan. Men geloofde rotsvast dat de werking van planten krachtiger zou zijn als ze 's nachts werden geplukt en Saksen kregen de raad kruiden te oogsten bij valavond, 'wanneer de dag en de nacht uiteengaan'. Het plukken van kruiden was omgeven met nogal wat merkwaardige gebruiken. De dru�den trokken witte linnen gewaden aan voor deze taak; ze sneden hun kostbare planten met een gouden sikkel en liepen daarbij op blote voeten voor optimaal contact met Moeder Aarde. Men geloofde dat het oogsten van kruiden tijdens of net na volle maan bijzonder doeltreffend was. Plattelandsbewoners hielden de versgeplukte kruiden in hun linkerhand en keken nooit in de wind of achter zich tijdens hun taak. Ze praatten met de planten terwijl ze hun oogst afsneden en als er kruiden op de grond vielen, lieten ze die liggen; men geloofde dat de goede eigenschappen terug sijpelden in de aarde bij contact. Sommige planten mochten alleen met welbepaald gereedschap worden geoogst. Het werd bijvoorbeeld als niet correct beschouwd om kruiden te oogsten met ijzeren gereedschap. Een festijn van geuren De kruidenoogst werd gedroogd om in de winter te gebruiken, maar ook om potpourri en geparfumeerde zakjes van te maken die in huis een frissen geur verspreidden. In de Tudor-periode hadden vele landhuizen ingenieuze kruidentuinen, meestal afgeboord met kortgeknipte taxushagen of lage borders van contrasterende kruiden. Die werden zo gesnoeid dat ze een sierlijk 'geknoopt' effect vertoonden. Elk herenhuis had een 'stille' kamer waar kruiden werden gedroogd, fijngestampt en gedistilleerd om er een reeks welriekende producten zoals geurwaters, bloemensiropen en geparfumeerde kaarsen van te maken. Op de vloer van huizen en kerken werden zoetgeurende kruiden en biezen gestrooid. Deze welriekende tapijten verspreidden een heerlijk parfum dat hielp om onaangename geurtjes te verdoezelen. Sommige kruiden deden dienst als insectenwerend middel, andere hielpen in de strijd tegen ziekte. Kruiden op de vloer strooien werd bijzonder belangrijk geacht wanneer de pest rondwaarde, en vanaf de 17e eeuw werd het zelfs gedaan in rechtbanken, om het rechtscollege te beschermen tegen besmettelijke ziekten. Kruiden vandaag Tot op vandaag hebben kruiden iets van hun historische betekenis bewaard. Laurier is een van de altijdgroene planten die traditioneel met Kerstmis wordt geassocieerd. Ze wordt dan ook vaak verwerkt in kerstkransen. Rozemarijn wordt in verband gebracht met herdenking. Kinderen houden onbewust een stuk kruidentraditie in ere in de spelletjes die ze spelen. Geurigen kruiden kunnen heel sterke gevoelens oproepen. Ze kunnen jeugdherinneringen in ons wakkermaken en ons die speciale vakantie aan de kost of op het platteland weer in herinnering brengen. Die passie heeft door de eeuwen heen zowel in po�zie als in proza een neerslag gevonden. |
 |
|
| Bezoekers: |
| Laatst bijgewerkt op: 9 april 2004 |
 |