| Beltane, het begin van de zomer. Afscheid van de Heer van de Chaos. Beltane is een groot feest en duurt de hele nacht van 30 april op 1 mei. De Grote Pan neemt nu de heerschappij geheel over. Afgelopen maanden had Hij al veel teruggewonnen, maar de Heer van Chaos was altijd nog aanwezig... weliswaar non-actief en af en toe alleen manifesterend als een koude dag of bijv. nachtvorst. Hoewel de Chaoskoning verantwoordelijk wordt gesteld voor de narigheden van de winter, waaronder vooral de koude, wordt deze niet gehaat, maar eerder met Walpurgis nog ��n maal ge�erd. Een dag nog Vorstelijk Eerbetoon. Beltane is de viering van de eenwording van God en Godin. Met hun heilige huwelijk brengen zij de gift van leven. In de natuur zien we overal om ons heen de paringsdrang, de vruchtbaarheid en bevruchting. Beltane is het vruchtbaarheidsfeest. Schepping ontstaat daar waar het ontvangende aspect en het gevende aspect samensmelten. Traditioneel was Beltane een seksueel getint feest waar de jonge vrouwen het hof werden gemaakt door de jonge mannen. Later werd de viering rond de meipaal een centraal thema. De meipaal als fallussymbool, gebonden door witte en rode linten (maagdelijkheid en vruchtbaarheid). Er zijn veel variaties op het vruchtbaarheidsthema te vinden. Het springen over de ketel waar vuur in gestookt wordt is bijvoorbeeld zo�n element uit het Beltane ritueel. Tijdens Beltane is de sluier tussen de werelden net als bij Samhain dun. De nadruk ligt echter niet op overleden dierbaren maar op de wereld der natuurkrachten. In het Beltane ritueel kan hier aandacht aan besteed worden door met de natuurkrachten te werken en dank te zeggen voor de giften die zij ons geven. Om de natuurkrachten gewaar te worden kun je tijdens zonsopkomst op de dag van het ritueel, je gezicht wassen met dauw. Beltane is het enige feest dat min of meer met rust is gelaten door de Christenen en het leeft voort in populaire tradities rondom de meiboom, een fallussymbool. De linten die eromheen worden geslingerd tijdens de meiboom dans worden als vrouwelijk beschouwd. Het gaat dus om een symbolische paring van de God met de Godin. Vroeger werd het vee tussen twee vreugdevuren gezet om hun vruchtbaarheid te garanderen. Tegenwoordig is er vaak geen vee meer bij, de vreugdevuren zijn ook kleiner. Doel Tijdens een ritueel is het gebruikelijk om het doel van je viering te noemen. Voor Beltane zou je het volgende kunnen gebruiken: �Dit is de viering waarin de extase en de kracht en het levenssap en de vreugde van verliefd worden hoogtij viert. De Zon is warm en krachtig en de schoonheid van de Aarde bloeit uitbundig. De dans van het verlangen weeft bestemmingen aan elkaar. De Godin en de God (minnares en minnaar) verenigen zich in het heilige huwelijk, en wij verenigen ons in het heilige verbond van de liefde.� (Bron: vrij uit Heksenkunsten van Phyllis Curott) Walpurgisnacht De Walpurgisnacht is een heksenfeest. Maar het werd oorspronkelijk niet gevierd in de nacht van 30 april. Het feest werd het ene jaar met volle maan gevierd, en het andere jaar met nieuwe maan. Dit heeft te maken met de tijdrekening volgens het Germaanse zonnejaar. Het Germaanse zonnejaar kent normaal 8 maanden van anderhalve maan plus de Joeltijd van een halve maan. Een normaal jaar duurt dus 12� manen. Eens in de negen jaar wordt de laatste maand met een hele maan ingekort. Zo'n jaar duurt dus 11� manen. Eens in de 27 jaar vervalt de laatste maand helemaal. Zo'n jaar heeft dus 11 manen. De Walpurgisnacht komt vierenhalve maan na Drie koningen. Drie koningen wordt gevierd met de eerste volle maan of nieuwe maan na de winter zonnewende. Tijdens de Walpurgisnacht wordt de Germaanse godin Freya vereerd. Een van haar bijnamen is Vrouwe Valburgia (of Walburgia). Dat betekent: burg van de mensen die gevallen (gesneuveld) zijn. Zij is de godin van de liefde, de seksualiteit en van de Volva's (of Wolwa's). Volgens de mythologie rijdt zij in een zilveren rijtuig, dat getrokken wordt door een zwarte en een witte kat. De kat is het aan haar gewijde dier. Daarom werden heksen vaak met een zwarte kat voorgesteld. De witte kat lieten de Christenen voor het gemak maar weg. De kat symboliseert sensualiteit. De witte kat staat voor de mannelijke seksualiteit, de zwarte voor de vrouwelijke. In de Walpurgisnacht vierde men een groot feest met volledige seksuele vrijheid. Meisjes lieten zich tijdens deze nacht ontmaagden. De volgende dag richtte men een meiboom op als symbool van de vruchtbaarheid. Hierom werd gedanst door jonge mannen en vrouwen. De naam van de maand mei komt van meiden. Een meid was vroeger een jonge vrouw, die nog maagd was. In de Walpurgisnacht offerden de meiden hun maagdelijkheid aan de godin Freya. Ze lieten zich door een willekeurige man ontmaagden. Hun maagdenbloed zou voor vruchtbaarheid en een grote oogst zorgen. Symboliek: De meiboom De meiboom was meestal een berk of een spar van 2,5 meter lengte. Deze werd op een open plek in de grond gezet. Bijvoorbeeld op het dorpsplein. Voordat er dorpen waren, koos men hiervoor een heilige plaats. Dat wil zeggen: een plaats waar de energielijnen van de aarde zich op harmonische wijze kruisen. Meestal zijn de oude dorpen rondom zo'n plek ontstaan. De meiboom werd versierd met bloemen en groene takken. Aan de meiboom werden vaak touwen bevestigd. Iedere deelnemer aan de meidans hield ��n touw vast en danste in cirkels rond de meiboom. Hierdoor wonden de touwen zich rond de boom en werd de cirkel steeds nauwer. Uiteindelijk eindigde de dans wanneer alle deelnemers op elkaar geperst rond de meiboom stonden. In vroeger tijden werd rond het middaguur, als het zonneoog van Odin hoog aan de hemel stond, een paardenrace gehouden, waarbij de jonge man die het eerst bij de meiboom aankwam had gewonnen en mocht huwen met de meimaagd, het mooiste meisje van de streek. Voordat het Christendom de macht overnam bedreven de meikoning met de meikoningin de liefde in het openbaar onder de meiboom. Daarbij werden ze aangemoedigd en opgezweept door de gehele bevolking. Toen de Christenen de macht overnamen, werd dit verboden. Voor ��n jaar bleef dit paar bij elkaar en zorgde voor vruchtbaarheid en harmonie. 's Middags en 's avonds danste men in paren rond de meiboom. De kinderen dansten meestal in de middag, de ouderen in de avond tot laat in de nacht. De touwen zijn tegenwoordig vervangen door gekleurde linten. De meiboom staat in het midden van de cirkel als altaarpunt. Gebruiken Sint Janskruid werd geplukt tijdens zonsopkomst op de dag van Beltane en in het huis gehangen ter bescherming en voor geluk. Met Beltane werd vroeger het vee tussen twee vuren door gedreven om het vee tegen ziekte te beschermen en voor vruchtbaarheid. Beltane werd (en wordt nog steeds) aangegrepen door koppels om zich te laten handvasten (heksenhuwelijk) voor een jaar en een dag. Associaties Kleuren: wit (voor de Godin en puurheid), rood (voor de God en vruchtbaarheid), groen, roze, lichtblauw. Goden: Heer van de Dans, Pan, Odin (Wodan), Bafomet, Cernunnos, Osiris, Lucifer, Bel, Ba�l Godinnen: Vrouwe van de bloemen, Diana, Freya, Aphrodite, Venus Planten: meidoorn, kamperfoelie, roos, seringenbloesem Kruiden: Opium, Sint Janskruid, rozemarijn, goudsbloem Stenen: Vuuropaal, Karbonkel, Rozenkwarts, Saffier, oranje Carneool. Versieringen: bloemenkransen, takken van de meidoorn en de eik Activiteiten: Dansen om de Meiboom, springen over vuur, Symboliek: Meipaal, Ketel, Vuur, linten (rood en wit), bloemenkrans en Yggdrasil, de levensboom. En zo draait het wiel verder... |
 |
| * Beltane * |
 |
|
| Bezoekers: |
| Laatst bijgewerkt op: 4 januari 2005 |
 |