| Yule |
| Yule is de langste nacht. Tussen 20 en 22 december bereikt de zon op het noordelijk halfrond zijn laagste stand. We nemen aan dit ook al in de Steentijd een belangrijk moment was, want een aantal megalithische bouwwerken zijn zodanig ontworpen dat het zonlicht met Midwinter in het binnenste van de tempel kon vallen. Dat is bijvoorbeeld het geval bij Newgrange in Ierland. In deze nacht schenkt de Godin het leven aan het Licht, en de Zon keert weer. Als we ons afvragen wat nou precies gevierd werd met Midwinter, is dat eigenlijk niet zo heel duidelijk. Vaak wordt de terugkeer van het licht gelijkgesteld met de geboorte van de Zonnegod, maar dat is een beetje te simpel voorgesteld. In West-Europa is de zon zelden als belangrijkste God van een bepaalde groep of stam aanbeden. De zon werd wel gezien als een belangrijke factor in de jaarcyclus, maar meestal niet zo belangrijk als de Vegetatiegod, ook wel genaamd De God van Dood en Wedergeboorte, die zich offerde in de vorm van het graan, wat we met Lughnasadh vieren. Het is niet deze Vegetatiegod die met Yule geboren wordt. Immers, het zaad is de grond nog niet eens in -- dat vieren we pas met Imbolc -- en er komt zeker nog niets boven de grond uit. Als de Vegetatiegod geboren wordt, dan is het in de vorm van alle gewassen die in het late voorjaar en de zomer boven de grond uitkomen. Naast de landbouw was de veeteelt een belangrijk middel van bestaan voor vele mensen, en dan is de geboorte van jonge dieren een belangrijk gegeven. In heidense beschavingen werd de geboorte van dieren vaak vergeleken met de geboorte van de God, maar met Midwinter is nog geen sprake van jonge dieren, dat komt pas in het voorjaar. Midwinter is dus niet de geboorte van de God als vegetatie of als dier, maar wat dan wel? Om dit feest te begrijpen moeten we het samen met Midzomer bekijken. Midzomer is een keerpunt, waarbij de kracht van de zon niet langer toeneemt. Vanaf Midwinter heeft heel de natuur in het teken van groei en toename gestaan. Die groei wordt met Midzomer een halt toegeroepen en vanaf dat moment gaan langzaam maar zeker afbrekende krachten de boventoon voeren. Alle eenjarige planten sterven af, de een wat eerder, de ander wat later. Loofbomen laten hun bladeren vallen. Doel: Deze nacht is de langste nacht. De Zon keert weer, geboren uit de donkere en voedende schoot van de Moeder, de Grote Godin. De Heer van de Dood is de Heer van de Wedergeboorte, en duisternis maakt nu plaats voor het licht als elke dag langer wordt. In deze nacht herinneren wij ons dat duisternis niet leeg, niet beangstigend is. Het is het oneindige vermogen waarin het licht wordt geboren. In deze nacht verheugen we ons, want de dromen die we hebben gevonden in de droomtijd verschijnen nu voor ons. In deze nacht ontsteken we het licht van de hoop, want het licht keer terug en daarmee het nieuwe leven. Symboliek: De twee tegengestelde krachten in de natuur, van groei en afbraak, zijn in volksverhalen vele eeuwen, en waarschijnlijk duizenden jaren lang, voorgesteld als de strijd tussen twee vorsten. Met name in Engeland werden ze vaak voorgesteld als Koning Eik en Koning Hulst. Koning Eik is de groeikracht in de natuur, die met Yule Koning Hulst, de afbrekende kracht, verslaat. Koning Hulst is op het toppunt van zijn kracht en daarom is het hulstblad een symbool dat we nog steeds in kerstversieringen tegenkomen, maar hij heeft zijn tijd gehad en moet het veld ruimen voor Koning Eik. Het is ook een symbolische strijd tussen licht en duister. Deze strijd wordt tijdens Yule gesymboliseerd door een rituele tweestrijd tussen Koning Eik (God van de wassende zon) en zijn broer Koning Hulst (God van de afnemende zon). Koning Hulst regeert van Litha (21 juni) tot Yule (21 december). Dus Koning Eik wint de strijd en regeert tot 21 Juni. Viering van het Yulefeest Je kunt om het Yulefeest op te luisteren hulstbladeren en maretak (mistletoe) ophangen. Groenblijvende takken en rode bessen symboliseren in deze donkere dagen dat de natuur weer groen zal worden en zal gaan bloeien. Het Joelritueel leent zich bij uitstek om zaken die al een tijd vastzitten opnieuw in beweging te brengen. Probeer datgene dat is vastgelopen een bepaalde vorm te geven en verricht er dan een handeling mee die de beweging uitbeeldt. Stel dat je het gevoel hebt dat de relatie met een vriend, vriendin of familielid een beetje is vastgelopen. Je maakt dan iets dat voor jou deze persoon uitbeeldt, bijvoorbeeld door een foto van die persoon te nemen, of een voorwerp dat je van deze persoon hebt gekregen. Leg dit voorwerp midden in de Cirkel en loop er driemaal widdershin (tegen de klok in) omheen. Daarna neem je het voorwerp in je hand en loopt er driemaal deosil (met de klok mee) de Cirkel rond. Door widdershin te lopen laat je dingen achter je. Je laat daarbij het voorwerp liggen, waarmee je aangeeft dat je niet deze persoon achter je wilt laten, maar wat er tussen jullie is gekomen. Door deosil te lopen bouw je iets nieuws op. Door het voorwerp hierbij mee te nemen geef je aan dat je samen met deze persoon iets nieuws wilt opbouwen en dingen weer in beweging wilt zetten. Als je het ritueel met anderen doet kan elk op deze manier iets uitbeelden dat is vastgelopen en weer op gang gezet moet worden. We wensen je een fijne Yuleviering, waar je nog vaak met veel plezier aan terug zult denken. Moge wat je in beweging hebt gezet in beweging blijven zolang jij dat wilt. Gebruiken voor Yule Met Yule werden vanouds grote vuren aangestoken. Ten dele is dat om de terugkeer van het licht te vieren, maar vuur heeft ook een transformerende werking. Het vuur heeft de vonk van het goddelijke in zich, de vonk die elk jaar opnieuw na de winter Moeder Aarde zal bevruchten. Daarom werd met Yule een groot blok eikenhout verbrand, het Yuleblok. De as hiervan werd met Imbolc over de akkers gestrooid. Het vuur vernietigt de vruchtbaarheid van de eik niet, maar transformeert en verjongt deze groeikracht om ook in het nieuwe voorjaar weer de vegetatie te laten groeien. Je kunt om het Yulefeest op te luisteren hulstbladeren en maretak (mistletoe) ophangen. Groenblijvende takken en rode bessen symboliseren in deze donkere dagen dat de natuur weer groen zal worden en zal gaan bloeien. Het Yuleblok Het Yuleblok was meestal een stuk eikenhout dat in de haard gebrand werd en dat met wijn besprenkeld werd en waarover veldvruchten gestrooid werden.Naast wijn en vruchten werden soms ook bepaalde kruiden in het vuur gegooid of op het blok gebonden. De as van het Yuleblok werd over de akkers gestrooid voordat er gezaaid werd. Het restant van het Yuleblok werd goed bewaard, want daarmee werd het nieuwe Yuleblok aangemaakt. Andere namen Midwinter, winterzonnewende, winter solstitium, Joel, Alban Arthan (Licht van Arthur), Sun Return, Saturnalia, Finn�s Day, Yule tide, Festival of Sol, Great day of the Cauldron, festival of Growth Kleuren van Yule Rood, groen, goud en wit. Groen staat voor de vruchtbaarheid. Rood staat voor warmte, Goud is de kleur van het licht en wit staat voor reinheid. Verdere associaties Kruiden: - Kaneel, Wilg, Rozemarijn, Ananas, Gember, Valeriaan, Wijnruit, Alsem, Maretak Wierook: - Mirre, Sandelhout, Den, Jeneverbes, Kaneel Edelstenen: - Bloedsteen, Graniet, Robijn, Tijgeroog, Toermalijn Voedsel & drank: - Kaneelthee, wilgenthee, sinaasappels, plumpudding, peperkoeken, amandelkoekjes, knoflookbrood Goden: - Apollo, Wodan, Mithras, Saturnus, Kronos, Horus, alle (weder) geboren zonnen Goden Godinnen: - Cerridwen, Kali, Hecate, Angerona, Pandora, wevende Godinnen |
 |
|
| Bezoekers: |
| Laatst bijgewerkt op: 4 januari 2005 |
 |
 |