ตู้เจียเฉิน(Rene
Liu) จักษุแพทย์ในโรงพยาบาลใหญ่ตัดสินใจลาออกจากงานเพื่อหาใครสักคนมาอยู่ข้างๆ
วิธีการของเธอนั้น สุดแสนที่จะเรียบง่าย ลงประกาศ ในหนังสือพิมพ์รับสมัครชายที่คิดว่าตนเหมาะสม
โดยไม่ได้จำกัดมาตรฐานอะไรเลย ไม่ว่าจะเป็น การศึกษา เงินเดือน
หรื อายุ ผู้ชายที่มาพบกับเจียเฉินนั้นส่วนใหญ่(หรืออาจจะทั้งหมด)
ล้วนเป็นบุคคลประเภท "ไอ้ขี้แพ้" แทบทั้งนั้น อาจจะเป็นอย่างที่เธอบอก
คนดีๆถูกเอาไปหมดแล้ว มีทั้งเด็กอายุ 17 ที่พาเพื่อนมาด้วยโขยงนึง
เซลส์แมนที่ทำท่าจะขายของให้เธออย่างเดียว ชายแก่ที่ลูกเป็นคนติดต่อให้
หนุ่มออฟฟิสที่ภายนอกดูดี แต่จริงๆ คลั้งหนังโป๊ อย่างหนัก หนังดำเนินเรื่องไปเรื่อยๆทำให้เรารู้ว่า
เจียเฉิน นั้นก็ไม่ได้ดีกว่าเหล่าผู้ชายที่ได้พบเท่าไหร่ มีสัมพันธ์กับคนที่มีภรรยาแล้ว
เลิกลากันไป แต่ยังหมั่นโทรศัพท์ไปหาเค้าทุกวัน โดยที่ชายคนรักเก่าไม่เคยรับสายเลย
สิ่งที่เธอได้พูดด้วยเป็นเพียงเครื่องตอบรับอัตโนมัติ จนกระทั่งวันนึง
เจียเฉิน นัดพูดคุยกับชายหนุ่มเป็นปกติ แต่สิ่งที่ต่างไปก็คือ
เธอเริ่มรู้สีกบางอย่างให้กับหนุ่มรายนี้ คนที่เธอได้พบเป็นชายหนุ่มวัยไล่เลียกับเธอ
ทำงานเป็นคนทำความสะอาด หน้าตาธรรมดา แต่มีรอยยิ้มที่ทำให้เธอต้องประทับใจ
ทั้งสองมีมีใจให้กัน ถึงขั้นร่วมรักด้วยกัน แต่กำแพงบางอย่างในใจของ
เจียเฉิน กลับมาเป็นอุปสรรคให้เธอไม่สามารถรักชายหนุ่มคนนี้ได้
The Personals ชีวิตอย่างโดดเดียวอ้างว้างในเมืองใหญ่อย่างกรุงไทเป
ผ่านตัวละครอย่างเจียเฉิน หญิงสาวหน้าตาดี มีการศึกษา แต่ไม่สามารถหาทางออกให้กับชีวิตได้
การผิดหวังจากความรัก สร้าง "เกมส์" ขึ้นมากเกมส์ที่ว่าด้วยการหาผู้ชายมาเป็นสามี
แต่ความจริงผู้ชายคนที่ว่านั้นได้ถูกเธอเลือกไว้แล้วซึ่งก็คือ
อดีตคนรักเก่าที่เธอรอวันให้กลับหวนคืนมานั้นเอง ซึ่งในภายหลัง
"เกมส์" ที่เจียเฉินสร้างขึ้นมา กลับทำร้ายบรรดาชายหนุ่มที่หวังจะแต่งงานกับเธอ
เช่น คนนึงเป็นครูวัย 40 ที่หวังแต่งงานให้พ่อแม่ปลื้มใจ หรือ
หนุ่มปัญญาอ่อนที่แม่พามาหานางเอกหวังหาคนมาดูแลลูกชาย หรือแม้กระทั่งหนุ่มทำความสะอาดที่เธอมีสัมพันธ์ด้วย
แต่ไม่ว่ายังไงเจียเฉินก็ไม่สามารถจะทำใจที่จะเปิดช่องว่างให้กับ
ชายคนใหม่ได้เลย
ต้องถือว่า ผู้กำกับ กล้าหาญชาญชัยใช้วิธีเล่าเรื่อง คล้ายกับสารคดี
และ กว่า 90 เปอร์เซ็นของหนัง เป็นฉากสนทนาระหว่างคู่นัดบอด
กับนางเอก ดูจากองค์ประกอบต่างๆ แล้วหนังน่าจะออกแนว ช้า หนัก
ตามสไตล์หนังไต้หวันแต่ ความจริงแล้วไม่เป็นเช่นนั้นเลย บทสนทนาระหว่างตัวนางเอก
และบรรดาคู่นัดบอดของเธอ กลายเป็นจุดเด่นที่สำคัญของหนัง ที่นอกจากจะไม่น่าเบื่อเลยแล้วยัง
เพลิดเพลินในการชมเป็นอย่างมาก ทั้งตลก เสียดสี วิพากษ์วิจารณ์สังคมไต้หวัน
แต่เต็มไปด้วยความเป็นธรรมชาติ ส่วนนึงต้องให้เครติดให้กับดาราทั้งหมด
Rene Liu นั้นเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของหนัง ในเวลา 104 นาที จะออกจอประมาณ
100 นาที ซึ่งเธอก็ทำน่าที่ได้อย่างสมบูรณ์เป็นอย่างยิ่ง ส่วนเหล่าดาราชายมากหน้าหลายตาที่มีทั้งดังระดับกลาง
และดังระดับน้อยถึงไม่ดังเลย ซึ่งแต่ละครก็ได้โผล่กันมาคนละนิดละหน่อย(ตัวละครชายที่ได้ออกมากที่สุดก็คือ
เพื่อนที่นางเอกมักจะไปขอคำปรึกษา) ก็ทำหน้าที่ได้ดีกันทุกคน
ส่วนตัวผมชอบ ดาราคนที่ชื่อว่า Niu chengze เป็นพิเศษ ซึ่งพี่แก
มาเล่นเป็นตัวเองเลยในเรื่อง คือเป็นดาราที่ปลอมตัวเป็นจิตกร
มาพบนางเอก แถมบอกว่าตอนนี้กำลังภายหนังกับหลิวเต๋อหัวอยู่ด้วย
ซึ่งในปีนั้น(1998) ดาราคนนี้ก็ถ่ายหนังกับหลิวเต๋อหัวจริงๆ
(คือเรื่อง Island of Greed)
Kuo-Fu Chen เป็นผู้กำกับที่เติบโตมาจากสายงานวิจารณ์หนัง ก่อนจะก้าวมาเป็นคนทำหนังซะเอง
โดยได้รับความช่วยเหลือ จางผู้กำกับชาวไต้หวันอีกคนหนึ่ง อย่างโหวเสี้ยวเชี้ยน
The Personals ถือเป็นงานที่ทำออกมาในแบบกึ่งทดลอง แต่ก็ดูสนุก
และมีเสน่ห์เป็นของตัวเอง
Credits
บริษัทผู้สร้าง - Central Motion Picture Corp.
กำกับ - Kuo-Fu Chen
อำนวยการสร้าง - Xu ligong
บทภาพยนตร์ - Kuo-Fu Chen, Chen shijie
กำกับภาพ - He nanhong
ตัดต่อ- Chang Dar Lung
ออกแบบงานสร้าง - Wang Yi Bai
ดนตรีประกอบ - Steve Liu
แสดงนำ - Rene Liu, Jin shijie, Gu baoming,
Niu chengze, Chao-jung Chen, Shi yinan |
