ตั้ง 'พรรคกรีน' ในไทย
ทางเลือก 'การเมืองใหม่' ประชาชน
ท่ามกลางกระแสความนิยมที่ประชาชนมีต่อ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี และพรรคไทยรักไทยอย่างสูง จนทำให้ พ.ต.ท.ทักษิณ วาดหวังเอาไว้ว่า จะเป็นรัฐบาลถึง 20 ปีติดต่อกันทีเดียว
ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่ ส.ส.ที่จะได้เข้าสู่สภา ก็ยังวาดหวังสูง จนสามารถตั้งรัฐบาลพรรคเดียวได้
นั่นสะท้อนอย่างเห็นได้ชัด ถึงความเชื่อมั่นที่ พ.ต.ท.ทักษิณมีต่อกระแสความนิยมขณะนี้
และก็ต้องยอมรับว่า นี่คือด้านหนึ่งของโฉมหน้าการเมืองไทยที่เป็นอยู่ แต่อีกด้านหนึ่ง หรือหลายๆ ด้านเป็นอย่างไร นับว่าน่าสนใจไม่น้อยไปกว่ากัน
0 0 0
ด้านที่ตรงกันข้ามกับฉากหน้าของความสวยหรู ที่ถูกหยิบยกขึ้นมาวิเคราะห์อย่างเป็นจริงเป็นจังก็คือ ความสำเร็จอย่างสูงของ พ.ต.ท.ทักษิณ และพรรคไทยรักไทยขณะนี้ เป็นไปในท่ามกลางของความอ่อนล้าอย่างยิ่ง ของระบบต่างๆ ในสังคม รวมถึงระบบพรรคการเมือง ซึ่งน่าเป็นห่วง
เรื่องนี้ ชัยวัฒน์ สุรวิชัย สมาชิกสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และผู้อำนวยการ สถาบันพัฒนาการเมือง ในฐานะผู้ประสานงานจัดสัมมนาเชิงปฏิบัติการครั้งใหญ่ เรื่อง 'พรรคการเมืองภาคประชาชน : ทิศทาง ขบวนการ และการจัดตั้ง' ที่จะมีขึ้นในวันที่ 20 พฤษภาคมนี้ ณ ห้องประชุมใหญ่ ชั้น 13 อาคาร A ตึกช้าง เห็นว่า เป็นส่วนหนึ่งที่ทำผู้นำชุมชน ผู้นำทางสังคม และนักวิชาการจำนวนหนึ่ง เคลื่อนไหวหาแนวทางตั้งพรรคกรีน หรือพรรคการเมืองทางเลือกของประชาชนขึ้น
โดยกล่าวว่า พรรคฝ่ายค้านทุกวันนี้ แสดงบทบาทได้น้อยลง ไม่เหมือนกับในอดีตที่ผ่านมา ทั้งยังมีปัญหาภายในพรรคอีกด้วย จึงไม่แน่ว่าจะมีพลังขับเคลื่อนตรวจสอบการทำงานของรัฐบาลได้มากน้อยแค่ไหน
ขณะที่พรรครัฐบาล หลังจากที่พรรคการเมืองฝ่ายค้านอ่อนแอ กลับสร้างคววามรู้สึกสองส่วนให้กับประชาชน
ส่วนแรก รู้สึกประทับใจ และดีใจที่ได้ผลประโยชน์จากพรรครัฐบาล ตามนโยบายประชานิยมต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น กองทุนหมู่บ้านละ 1 ล้านบาท, 30 บาทรักษาทุกโรค, พักหนี้เกษตรกร, แปลงสินทรัพย์ให้เป็นทุน, บ้านเอื้ออาทร คอมพิวเตอร์ราคาถูก ฯลฯ
ส่วนที่สอง ที่ความรู้สึกส่วนใหญ่เป็นของนักวิชาการ ผู้นำชุมชน หรือผู้นำทางสังคม ที่ห่วงใยบ้านเมือง รู้สึกว่าน่าเป็นห่วง
ส่วนนี้แม้ว่า แรกทีเดียว ก็ให้กำลังใจ พ.ต.ท.ทักษิณ ช่วงที่มีปัญหาคดีซุกหุ้น เพราะรู้สึกว่า มีความคิดที่ดีหลายอย่าง ถ้าหลุดจากคดีซุกหุ้นได้ ก็น่าจะเป็นประโยชน์ จึงมีการให้กำลังใจ รวมทั้ง 'กลุ่มคนเดือนตุลา' ที่เป็นรัฐมนตรี ก็มาประสานกับภาคประชาชนด้วย ทำให้ทัศนคติช่วงแรกที่มีต่อรัฐบาล ค่อนข้างที่จะเชิดชูและมีความหวัง
แต่จากนโยบายที่ออกมาและปฏิกิริยาในช่วงหลัง ทำให้รู้สึกว่า สิ่งต่างๆที่ทำดีกับประชาชน ไปกินข้าวกับกลุ่มคนจน เป็นการเสแสร้งหรือเปล่า เป็นการสร้างภาพหรือเปล่า เป็นการหวังที่จะเอาประชาชน เอ็นจีโอ เป็นบันได หรือเป็นนั่งร้าน ที่จะขึ้นไปสู่อำนาจหรือเปล่า เหล่านี้เป็นสิ่งที่หลายคนเป็นกังวลมากขึ้น
ที่เป็นห่วงอย่างมากก็คือ นโยบายต่างๆ ที่ดูเหมือนเฉพาะหน้าเป็นประโยชน์กับประชาชนนั้น ลึกลงไปแล้วจะเป็นผลเสียหรือไม่ โดยเฉพาะวงจรอุบาทว์ของหนี้
เพราะฉะนั้น เมื่อรู้สึกว่า ฝากความหวังเอาไว้กับระบบพรรคการเมืองที่เป็นอยู่ไม่ได้อีกแล้ว จึงมีความสนใจ ที่จะหาทางออกให้เป็นทางเลือกของประชาชน และที่สำคัญ ทำอย่างไร การเมืองของภาคประชาชน จึงจะมีความเข้มแข็ง
0 0 0
นี่คือที่มาของการสัมมนาเพื่อหาแนวทางในการจัดตั้งพรรคกรีน หรือพรรคการเมืองของประชาชนในวันที่ 20 พฤษภาคม ก็ว่าได้
อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้สถาบันพัฒนาการเมืองและโครงการวิถีทรรศน์ได้จัดสัมมนาในลักษณะนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง เรื่อง 'การสร้างพรรคการเมืองภาคประชาชน' เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2544
การจัดสัมมนาครั้งนี้ 'ชัยวัฒน์' ชี้ให้เห็นประเด็นที่น่าสนใจว่า นอกจากจะเป็นการระดมความคึดเห็นของนักวิชาการ กลุ่มคนที่มีบทบาททางสังคม ผู้นำชุมชน ผู้นำเกษตรกร ที่มีการถกเถียงกันมายกใหญ่พอสมควรครั้งหนึ่งแล้ว ยังถือว่าอยู่ในกระแสได้รับความสนใจด้วย
โดยสาระสำคัญในช่วงเช้าจะเป็นการอภิปราย หัวข้อ 'พรรคการเมืองของประชาชน : ทิศทาง ขบวนการ และการจัดตั้ง' โดย ดร.เทียนชัย วงศ์ชัยสุวรรณ หรือ ยุค ศรีอาริยะ นักวิเคราะห์ระบบโลก ที่จะมาวิเคราะห์ ว่า ทิศทางการในอนาคต การมีส่วนร่วมของประชาชน หรือแนวของการเมืองที่ให้ประชาชนมีส่วนร่วม มันจะเติบโตมากขึ้น ส่วนแนวทางการเมืองแบบตัวแทน ซึ่งดูเหมือนจะมีอำนาจอยู่ตอนนี้ ทิศทางการเติบโตมีแนวโน้มจะลดลงอย่างไร
จากนั้น สมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์ นักวิชาการภาคประชาชน จะพูดถึง ขบวนการก่อเกิดพรรคการเมืองของประชาชน พรรคเชิงอุดมการณ์ และพรรคสังคมนิยม
นอกจากนี้ยังมีตัวแทนพรรคการเมืองขนาดเล็ก ที่รู้จักกันดี ไม่ว่าจะเป็น ไชยวัฒน์ สินสุวงศ์ ที่ปรึกษาพรรคพลังธรรม, ดร.ปรีชา เปี่ยมพงศ์สานต์ หัวหน้าพรรครรักษ์ถิ่นไทย มาร่วมถ่ายทอดประสบการณ์ที่ผ่านมาด้วย
ภาคบ่าย เป็นการระดมความคิดที่กว้างขวางยิ่งขึ้น จากทั้งหัวหน้าพรรคการเมืองขาดเล็ก ไม่ว่าจะเป็น ชิงชัย มงคลธรรม หัวหน้าพรรคความหวังใหม่, ธนบดินทร์ แสงสถาพร หัวหน้าพรรคไท, ฯลฯ และ นักวิชาการที่น่าสนใจมี ดร.ปราโมทย์ นาครทรรพ, วิทยากร เชียงกูร, ดร.เทียนชัย วงศ์ชัยสุวรรณ รวมทั้งนักกฎหมาย และผู้นำภาคประชาชน
"ความจริง กลุ่มผู้ดำเนินการจัดสัมมนาครั้งนี้ ไม่ได้ให้ความสำคัญกับการตั้งพรรคการเมืองเสียทีเดียว แต่ว่าอยากจะสร้างการเมืองภาคประชาชนให้เข้มแข็ง เพราะฉะนั้น หัวข้อที่ตั้งขึ้นมา จึงชื่อว่า 'พรรคการเมืองของประชาชน : ขบวนการ และการจัดตั้ง' เท่านั้น" ชัยวัฒน์ กล่าว
'ชัยวัฒน์' ยังอธิบายเพิ่มเติมความเชื่อมโยงระหว่างการเมืองภาคประชาชนกับพรรคกรีน หรือพรรคทางเลือกของประชนว่า
"ผมคิดว่าพรรคการเมืองสีเขียว หรือพรรคกรีน และหรือพรรคการเมืองทางเลือกของประชาชน มันจะเกิดขึ้นได้ จะต้องมีการเมืองภาคประชาชนที่เข้มแข็ง นับแต่ประชาชนเข้มแข็ง ชุมชนเข้มแข็ง ชาวบ้านเข้มแข็ง ผู้นำทางวิชาการ (ที่ไม่ใช่รัฐ) เข้มแข็ง โดยเกื้อกูลซึ่งกันและกัน
"เพราะฉะนั้น สิ่งที่ผมอยากจะทำก็คือสร้างการเมืองของประชาชนให้เข้มแข็ง ถ้าการเมืองภาคประชาชนเข้มแข็งแล้ว พรรคการเมืองของประชาชนก็จะเกิดได้ง่ายขึ้น ยิ่งกว่านั้น เรื่องของการตรวจสอบ และเรื่องของ 'ธรรมรัฐ' ก็จะเป็นจริงตามมา เพราะมีตรวจสอบได้จริง"
0 0 0
สำหรับพรรคการเมืองทางเลือกของประชาชน ในทัศนะของ 'ชัยวัฒน์' นั้น เห็นว่าจะต้องเป็นตัวแทนของประชาชนโดยพื้นฐาน และเป็นตัวแทนของผลประโยชน์ของประชาชน หรือคนส่วนใหญ่ของประเทศอย่างแท้จริง
โดยบทบาท จะต้องเป็นที่มาของความรู้ ต้องเป็นพรรคการเมืองที่ให้ความรู้ ให้ข้อมูล ข้อเท็จจริง เพราะตรงนี้ประชาชนขาดมาก และไม่รู้ข้อเท็จจริงว่าอะไรเป็นอะไร
"อย่าว่าแต่ชาวบ้าน แม้แต่สื่อเอง ก็ยังไม่รู้ชัดเจนว่า แปลงสินทรัพย์เป็นทุนตกลงถูกหรือผิด โครงการกองทุนหมู่บ้านละ 1 ล้านบาท ทำถูกหรือผิด หรือที่รัฐบาลบอกว่าเศรษฐกิจของประเทศดีขึ้น แต่ทำไมขัดกับทั้งสภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สภาพัฒน์) ขัดกับสถาบันวิจัยและพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ) และประเด็นที่อาจารย์ อัมมาร์ สยามวารา พูดว่า จริงๆ แล้วมันมีการแฝง ไม่เอาข้อมูลการใช้จ่ายเงินของธนาคารออมสิน เงินของกองทุนข้าราชการบำนาญต่างๆ ซึ่งมีจำนวนเป็นแสนแสนล้าน เข้ามาใส่ จึงทำให้ตัวเลขดูดีขึ้น อะไรต่างๆ มันคืออะไร เหล่านี้ประชาชนไม่รู้ข้อเท็จจริง เพราะฉะนั้น พรรคการเมืองของประชาชนจะต้องมีหน้าที่ไปบอกประชาชน"
นอกจากนี้ จะต้องเสนอทางออก อย่างรู้สาเหตุของปัญหา เป็นเวทีการรับทราบปัญหาของประชาชน เพราะถือเป็นการมีส่วนร่วมของประชาชนอย่างหนึ่ง และเปิดเวทีให้กับประชาชน
ที่สำคัญ ต้องเน้นการประสานเชื่อมโยงทุกฝ่ายเข้ามาทำงาน แต่ต้องเพื่อผลประโยชน์ประชาชน ใช่ผลประโยชน์พรรคพวกของตัวเอง
รวมถึงจะต้องจัดทำข้อเสนอสองทาง คือทำข้อเรียกร้องให้กับประชาชน อีกด้านหนึ่งก็คือว่า ทำข้อเสนอต่อรัฐบาล
ท้ายสุดต้องมีการตรวจสอบการใช้อำนาจของรัฐบาล การตรวจสอบมีสองระดับ คือ เปิดเวทีสาธารณะทั่วไป และสร้างกลไกให้เอื้ออำนวยกับการตรวจสอบยิ่งขึ้น โดยอาจถึงกับเสนอแก้กฎหมายก็เป็นได้
"พรรคการเมืองของประชาชนจะต้องคิดถึงเรื่องของประชาชนเป็นหลัก คิดถึงเรื่องของพรรคการเมืองเป็นรอง เมื่อประชาชนมีอำนาจ มีความสุข ประชาชนก็จะเลือกเข้าไป แต่พรรคการเมืองที่เป็นอยู่ส่วนใหญ่ทำเพื่อพรรคก่อน โดยเอาประชาชนเป็นฐาน" ชัยวัฒน์ สรุปทิ้งท้ายอย่างน่ารับฟัง
จึงน่าจับตามอง ว่าโฉมหน้าใหม่การเมืองไทยจะมีพรรคกรีน หรือการเมืองของประชาชน เกิดขึ้นได้จริงหรือไม่ หน้าตาเป็นอย่างไร เป็นความหวังในการที่จะแก้ปัญหาประชาชนได้มากน้อยแค่ไหน ต้องติดตามอย่างใกล้ชิด
อย่างน้อยเป็นทางเลือกที่สามเอาไว้ก็ไม่เสียหลาย ในยามที่หาสองทางเลือกไม่เจอ
มิใช่หรือ!?
ที่มา : เนชั่นสุดสัปดาห์ http://www.nationweekend.com/
ลุงแคน
สรวลเสเฮฮา
น้ำบุญ
สามตำบล
อรัญ
คนโก้
อาร์ตเล็กเล็ก
อังศุมาลิน
บ้านดอกบัว
บ้านครูต๊อก
บ้านใจเป็นธรรม
นักเลงโบราณ
บ้านแม่พลอย
บ้านพลสมบัติ
บ้านโจ
บ้านน้องนัท
บอร์ดแม่เฒ่า
