Bazı ünlü fanlerden Pink Floyd'la ilgili sözler... |
lunaticsite |
IGGY POP En çok sevdiğim dönemleri Syd Barrett'lı zamanlan. Barrett sonrasında sanki menejerler devraldı grubu. Ukalâ bir halleri de vardı. Ben ukalâlığa karşı değilim, ukalâlığın hakkı veriliyorsa tabii. Birkaç tane harikulade albümleri var. Ama o fikirlerin kendilerine ait olduğuna pek emin değilim. Bir Pink Floyd uzmanı sayılmam. En beğendiğim albümleri "The Piper At The Gates of Dawn".
GAZ COOMBES Supergrass 13-14 yaşındayken Pink Floyd'a takılmaya başladım. Syd Barrett dönemleri çok cool ve çılgın. Beni çok etkilediler. Bizim "Late in The Day" onlardan araktır. Çok becerikliydiler, hep sevdim onları. "Dark Side of the Moon" müthiş bir "chill out" albümü. Ama benim favorim "Meddle"dır. "Fearless" hakkı teslim edilmemiş bir Floyd şarkısı, bence fantastik. "Animals" bir prodüksiyon harikası, "Sheep" şarkısı bir klasiktir, hâlâ dinlerim.
KATHRYN WILLIAMS Ergenliğimde "Dark side of The Moon"u çok severdim. Üniversite yıllarımda çılgın bir gitaristle tanışmıştım, Syd'e hayrandı, onun sayesinde Barrett dönemi Pink Floyd'u dinlemeye başladım. "The Gnome" adlı şarkı beni çarptı. Çılgın olmaya çalışmadan çılgın olmak çok acaip bir şey. Benim favorim "The Piper At The Gates of Dawn". Ama dinlemek için halet-i ruhiyenizin müsait olması lazım.
BRIAN MAY Queen Aynı dönemlerde ünlendik. Onları ilk seyrettiğimde üniversite öğrencisiydim, vurulmuştum. Sahne gösterileri nefes kesiciydi. Etraflarında ördükleri esrarengiz hava çok hoşuma gidiyor. Zaman içinde ahbap olduk, David Gilmour harika bir herif. "Dark Side of the Moon"u çok severim, ama favorim "Wish You Were Here".
OLLY KNIGHTS Turin Brakes Onları ilk kez çocukken duydum, babam bütün hikayelerini anlatmıştı. "The Optimisfin kayıtları esnasında Floyd'u yeniden keşfettim. "The Door" adlı şarkımızın "Dark Side of the Moon"dan bir parçayı hatırlattığı çok sık söylenir olmuştu. "The Breath"i dinlediğimizde neden böyle dendiğini anladık. Müziklerinin yapısı, sound'u ve mantra'vari vokalleriyle bizim selefimiz Pink Floyd. Yeni albümleri bana pek hitap etmiyor, ama dönüp dönüp eskilerini dinliyorum ve her seferinde yeni şeyler keşfediyorum. Benim favorim "Dark Side of the Moon".
MARK KOZEIEK Red House İlk kız arkadaşım hediye etmişti "Animals"ı bana. Çarpılmıştım, bütün gün uykuya dalana kadar bunu dinlerdim. Şimdi tekrar dinlediğimde farkediyorum ki, şarkıları yazarken de, prodüksiyonunu yaparken de, bilincinde olmaksızın epeyce etkilenmişim. Büyük, uzun, tam modunda düzenlemeler; kolay kolay unutulmayacak gitarlar; dolu dolu ekolu sesler arasında yine bol miktarda ikili vokal... Vokal, sanki müzikten izole edilmiş gibidir. Canlı kayıt sound'u yoktur ve herkesin can attığı o fazla kusursuz ve "dengeli" mikslerden de çok daha iyidir.
DAVE MUSTAINE Megadeth "Wish You Were Here"muhteşem bir kulaklık müziği; seks ya da şov sonrası kendine gelmek için mükemmel. Ya da seks şovu mu desek... Muhteşem hepsi. Peki, bu albümden keyif almak için "teskin edici"lere mi ihtiyaç var? Doğrusu ben gerçek anlamda hiç bir zaman bunlarla haşır neşir olmadım, ama sadece eroine takıldım. Çünkü Keith Richards gibi sıradışı adamlar hep bunlara takılıyordu. Neyse ki, çok geçmeden adam gibi bir sound yakalamanın ancak dinç kafayla mümkün olduğunu idrak ettim. Sonraki satırı hatırlamak falan gibi...
DIETER MİLLER Yello Atom Heart Mother"dan "Morning Glory", gözlerinizi kapayıp yüzlerce güzel enstantaneyi hayal edeceğiniz bir müzik. Hem saykedelik, hem hafif trip havasında. Boris'in (Blank) gençken yaşadığı saykedelik tecrübeler vardır, gece boyunca dansedip sonra bedeninden çıkarak kendini seyrettiği. Sonra bir psikoterapiste gitti, Afrika kabilelerinde çok rastlanan bir durummuş bu. Tabii bunların hepsi LSD olma dan gerçekleşti.
MARILYN MANSON Pink Floyd kutsal bir gruptur, o kadar kutsaldır ki, onların şarkılarını cover etmeyi aklımdan bile geçirmem. Kimse de cover etmemeli. "Dark Side of the Moon" ve "Wish You Were here" harikulade albümler, ama benim favorim "The Wall".
LUKE HAINES "Piper At The Gates Of Dawn" ilk ve en iyi plakları. Bunun dışında yaptıkları ne varsa hepsinden nefret ederim. Ben aslında tam ters açıdan Syd Bar-rett'la ilgiliyim. Onun kendini yokedişine hayranlık duyarım. Tabii bu biraz aptalca, çünkü onu iyi yapan sebepler bunlar değil. Başına ne geldiyse hep o harika plakları yaptıktan sonra geldi. Pink Floyd, dönemin bütün saykedelik gruplarından çok farklı bir ses alemine sahipti. Tuhaf, zıvanadan çıkmış bir pop... Kalan üç ahbap sonra milyonlarca insanın favorisi "Dark Side Of The Moon"u yapmak üzere yoluna devam etti ki, o da hiç bir zaman benim favorim olmamıştır. |