| Suicide |
| Het leven in eigen hand |
| Een taboe Suicide (zelfmoord) is een van de taboe's in onze samenleving. Het is dus een heel controversieel onderwerp. Zijn we nu vrij om te doen en te laten met ons lichaam en leven wat wij willen, in navolging van de vrije wil? Of mogen wij het heft niet in eigen handen nemen omdat het moreel of religieus niet juist is? Dit artikel is echter niet in de eerste plaats bedoeld om deze vragen te beantwoorden, maar meer om te laten zien met welke elementen een suicidaal persoon te maken krijgt en hoe men er mee om kan gaan. Suicide als zonde We pakken hier het voornamelijk religieuze element rond suicide toch even op. Godsdiensten verwerpen meestal, dan niet altijd suicide. Het lichaam en het leven heb je gekregen van God (of welke naam je de schepper ook wilt schenken) en hier dien je met respect mee om te gaan. Het beindigen van je leven voordat het daadwerkelijk jouw tijd is, is een zonde. Bovendien staat er een straf op. Gelovigen en agnosten die suicidaal zijn worstelen hier intens mee. Ze zien het werkelijk niet meer zitten, ze hebben teveel geestelijke en/of lichamelijke pijn, ze hebben geen hoop meer voor de toekomst en dan wacht hun ook nog een straf Gods. Suicide en schuld Buiten de religeuze kwestie is er sprake van een schuldgevoel. Dit schuldgevoel komt eerst aan de orde bij de suicidale persoon zelf. Hij laat immers zijn omgeving, familie en vrienden, achter na zijn dood met veel pijn en verdriet. Schuld komt in de tweede plaats bij deze omgeving aan de orde. Waarom heb ik niets gemerkt? Waarom heb ik er niet meer aandacht aan geschonken? Had ik het kunnen voorkomen? Deze schuldgevoelens van beide kanten zijn natuurlijke en logische menselijke reacties, maar in feite heeft niemand echt schuld. De suicidaal heeft er zeer zeker niet om gevraagd en zou liever van het leven genieten dan deze uitzichtloze depressieve gevoelens hebben. De omgeving moet inzien, zeker als het onverwacht gebeurd of na lang praten over de problemen, dat het de keus is van de suicidale persoon. Elk mens is verantwoordlijk voor zijn eigen daden en keuzes. Omgang met een suicidaal persoon De foute benadering van iemand die suicidale gedachtes heeft, is die gedachtes te bagateliseren alsof ze niets voorstellen of ze af te doen als aandachttrekkerij of theatraal gedrag. Ook het aanpraten van een schuldgevoel moet worden vermeden al is dit vaak moeilijk. Het is namelijk logisch dat je een suicidaal persoon wil laten zien wie hem zullen missen na zijn dood en dit zal vrijwel altijd een schuldgevoel teweeg brengen. Hoe moet het dan wel? De belangrijkste dingen zijn het altijd serieus nemen van de persoon en er veel over praten. Dit praten kan zonder beperkingen, men kan dus ook vragen op welke manier de persoon suicide wilt plegen. Wees niet bang dat hij door jullie gesprek juist de keuze maakt om suicide te plegen. Het vrijuit praten en het gevoel serieus genomen te worden kan al een hele wereld van verschil maken. |