| Paniek! |
| Een angstig bestaan |
| Als ik boekjes lees over paniekaanvallen, gaan deze altijd over paniek in de vorm van straatvrees (agorafobie) of iets van dien aard. Zelden lees ik iets over paniekaanvallen naar aanleiding van traumatische ervaringen. Een paniekaanval wordt in deze zin veroorzaakt door een trigger en aangezien het regelmatig voorkomt dat deze trigger niet kan geidentificeerd worden, lijkt het alsof de paniekaanvallen uit het niets komen. Paniek Paniekaanvallen komen natuurlijk niet uit het niets, maar worden, zoals al gezegd, getriggerd. Dit kan van alles zijn. Een woord, geluiden, geuren, bepaalde lichtinval, Bepaalde blik, gedachten...Deze trigger wordt meteen in verband gebracht met het bijbehorende trauma en kan dan resulteren in een een paniekaanval (dit hoeft dus niet!). Bij een paniekaanval kan men gaan hyperventileren, transpireren, trillen, dissocieren etc. Het verloop Hoe verloopt nu zo'n aanval? Paniek kan direct toeslaan. Er is een trigger, een verband met het verleden en direct een paniekaanval. Alles volgt elkaar in een mum van tijd op. Paniek kan ook ontstaan door eigen gedachten. Dit gaat iets geleidelijker. Men denkt ergens over na wat men angstig vindt en hoe meer men hierover nadenkt, hoe paniekeriger men wordt. Men maakt zichzelf in feite "gek". Het is desondanks moeizaam de gedachten ergens anders op te zetten in plaats van op de paniekgedachten. Wat ervaren wij? Wij ervaren beide verlopen die boven beschreven staan. Soms slaat de paniek direct toe en soms wat geleidelijker. Geleidelijker betekend hier binnen het kwartier. De paniek komt altijd 's nachts als we (net) in bed liggen. We horen geluiden, bijvoorbeeld piepjes in de oren, wat direct resulteert in een paniekaanval. Het hele lichaam gaat dan trillen, transpireren en we gaan depersonaliseren (dissocieren). We weten dan echt niet meer waar we naartoe moeten met het lichaam en de geest. Geleidelijke paniek komt vaak door het denken aan de dood. Onze gedachten malen en malen en het wordt steeds enger en onwerkelijker. Dit resulteert in dezelfde lichamelijke en geestelijke reacties. We zouden dan het liefst uit onze geest willen gaan, maar dat kan niet en dat versterkt de paniekgevoelens weer. Paniekaanvallen verminderen of stoppen Paniekaanvallen kun je niet zomaar verminderen of stoppen. Een voor de hand liggende manier om toch hierin te slagen is door medicijnen te slikken. Vaak zal men dan anti-depressiva voorgeschreven krijgen. Toch doorgrond je daarmee niet de oorzaken van de paniekaanvallen. Ze zijn er niet zomaar en het kan een hoop schelen als je teminste weet waar de paniek nu eigenlijk vandaan komt. Als men weet wat de oorzaak is kan men misschien die oorzaak proberen aan te pakken. Suggesties Je kan hetgene wat je voelt direct opschrijven of tekenen als je hiertoe in staat bent. Als dit niet het geval is, kan je het ook na de tijd doen als je rustig bent. Dit kan je dan later weer gebruiken als inzicht in je paniekaanval. Zeker als je dit vaker doet, kan je misschien patronen ontdekken wat betreft de oorzaken van de paniek. Je kan ook een tabel maken en gegevens omtrent je paniekaanvallen noteren, zoals het tijdstip, duur van de paniekaanval, gedachten die je had, waar je je bevond, hoe je het oploste etc. Ook dit kan patronen onthullen en je meer inzicht geven. Oefening Ben je in paniek, dan kan je het volgende uitproberen teneinde weer de controle over je lichaam en geest te verkrijgen. Zet je voeten stevig op de grond. Maak bewust contact met de aarde. Dit heet "grounding" met een Engels woord. Probeer je zoveel mogelijk te ontspannen. Adem diep in en uit. Doe dit langzaam en niet gehaast. Concentreer je nu ook op je ademhaling. Het concentreren op je voeten die op de grond staan en op je rustige ademhaling belet je te denken aan de trigger of gedachten die vooraf gingen aan je paniekaanval. Blijf dit doen tot je jezelf weer voelt en kalmer bent geworden. |