| Interview met Luka |
| 1. Wat is je naam? Luka. 2. Hoe oud ben je? 30 jaar. 3. Burgelijke status? Ongehuwd en thuiswonend. 4. Werk en/of studeer je? Ik ben afgestudeerd als Educatief Medewerker (HBO) en Filosoof (WO). Op dit moment werk ik 20 uur als formulierenbrigadist bij de Dienst Werk en Inkomen (DWI). 5. Wat zijn je hobbies? Dieren en natuur, mijn cavia's en hondje, filosofie, poppen (o.a. Barbies, Bratz, Alex), psychologie, neurologie, mythen en sagen, schrijven en lezen, muziek luisteren en maken, zingen, Pre-Raphaelitische en victoriaanse kunst. 6. Hoelang weet je al dat je DIS hebt? ca. 9 jaar. 7. Hoe weet je dat je DIS hebt? Door een psychiatrisch interview m.b.t. dissociatieve klachten. Deze is afgenomen door een psychiater bij het Riagg (GGZ). 8. Heb je therapie? Ik heb vijf jaar psychotherapie gehad bij een psychologe van het Riagg. In februari 2005 is deze afgerond. We zijn niet geintegreerd, maar hebben geleerd beter samen te werken en elkaar beter te begrijpen en te steunen. Sinds november 2007 heb ik weer psychotherapie bij het Riagg. 9. Wat was je reactie op de diagnose? Opluchting en angst. Opluchting omdat ik eiindelijk wist wat er aan de hand was en alles op zijn plekje viel en angst omdat ik niet wist wat er daarna zou gebeuren. 10. Hoeveel alters heb je? Dat zou ik echt niet weten. Op mijn "wie zijn wij?" pagina staan een aantal alters, maar er zitten nog meer alters en ook fragmenten. 11. Zitten er voordelen aan DIS? En zo ja, welke? Je kan een situatie binnenin met meerdere personen bespreken en zo verschillende kanten bekijken voor een zo goed mogelijke oplossing. Verder ben je nooit alleen. 12. Zitten er nadelen aan DIS? En zo ja, welke? De voordelen kunnen ook ervaren worden als nadelen. Soms bemoeien een heleboel alters zich met een beslissing en dan kom je er niet uit omdat iedereen een andere mening heeft. En soms wordt je ook wel gek van het samen zijn, dan wil je even rust en alleen zijn. Verder hebben de meeste alters traumatische herinneringen die de kop op steken van tijd tot tijd. Dit kan heel beangstigend zijn. 13. Gebruik je medicijnen? Ja, sinds 7 jaar gebruik ik Seroxat (een antidepressivum) voor mijn paniekaanvallen. 14. Beschadig je jezelf? Heb je zelfmoordgedachten en/of -neigingen? Ik beschadig mezelf, hoewel dat nu veel minder is dan aan het begin van de therapie. Ik heb wel zelfmoordgedachten, maar nooit echt heel serieuze zelfmoordpogingen ondernomen. 15. Hoe is je DIS ontstaan? Hoogstwaarschijnlijk door een ziekenhuisopname, pesten op school en seksueel misbruik. Zie Ons Verhaal. 16. Heb je de daders geconfronteerd en/of ben je naar de politie gegaan? Nee. Ik heb er alleen met mijn oudste broer over gepraat, maar dat was voordat ik wist dat hij mijn jongere broer ook had misbruikt! 17. Heb je nog contact met de daders? Nee. Het contact met mijn oudste broer is verbroken, mijn opa is overleden en met mijn oom is het contact verwaterd. 18. Wat heeft je veel geholpen bij traumaverwerking? Begrip, acceptatie, vertrouwen, lotgenotencontact (ik ben lid van Ememo), positiviteit en me richten op mijn hobbies en dan met name mijn huisdieren. 19. Hoe reageert de buitenwereld op je DIS? Alleen een aantal mensen die dicht bij mij staan heb ik vertelt van mijn DIS en zij reageerden allen gelukkig positief. |