| Gedichten |
| DIS Ik ben niet alleen in mijn lichaam Mijn ogen zijn een raam voor meerdere zielen Als protectie voor personen die mij vernielen En als het allemaal teveel voor mij wordt En mijn eigen ik schiet tekort Komt meteen een van de anderen tevoorschijn En hoef ik niet langer in die situatie te zijn Ze geven commentaar Als ze iets gek vinden of raar Ze zeggen antwoorden voor Waardoor ik hoger scoor Maar ze zeggen ook antwoorden expres verkeerd Dat heeft de ervaring mij geleerd Ze waarschuwen me voor verkeerde personen En ze laten me heerlijk fantaseren en dromen Vaak zijn we in discussie Ach ja, we hebben ook wel ruzie We zijn van alle markten thuis Jong, oud, groot, klein, wild en kuis Dus als ik wat wisselvallig overkom of doe Naar iets of iemand toe Bedenk dan wel, voordat je op me gaat fitten Dat er meerdere personen in me zitten En dat een lichaam van iemand die DIS heeft Door meerdere alters wordt beleeft |
| Let op: deze gedichten kunnen triggers bevatten! |
| Lieve John Je ogen gaan langzaam toe Je hart is zo verschrikkelijk moe Je slaapt zachtjes in Terwijl Marianne vrolijke noten zingt Voor jou hoeft het niet meer En Marianne heeft geen energie over om je lief te hebben, keer op keer Je bent zo ziek, zwak en ziet zo bleek Je bent in paniek, erg van streek Angsten, je zit in de val Ervan overtuigt dat het ergste komen zal Je hebt geen zin meer in het leven En je zoekt overal manieren die je uitvluchten kunnen geven Ongelukken, gif, pillen, polsen doorsnijden Je wilt niet langer lijden Je voelt je schuldig als je ons of het lichaam pijn doet En zo verdrietig als je daarvoor boet Je kan niet anders, al zou je willen Je tranen zijn niet te stillen Je kruipt in elkaar en weet je geen raad De anderen hebben ruzie en zij zijn kwaad Je wilt er dan gewoon niet meer zijn En je voelt je heel nietig en klein Iedereen is beter af, denk je, wanneer je sterven zou Maar, lieve John, we houden zoveel van jou! |
| Mevrouw Paniek Mevrouw Paniek Heeft u geen leuker werk te doen? Als u 's nachts komt Breekt het zweet me uit Lig ik te trillen in mijn bed Stokt de adem in mijn keel Bonkt mijn hart een keer teveel Waarom wilt u steeds bij mij zijn? Ik vind uw gezelschap alles behalve fijn Wilt u me voortaan met rust laten? Weggaan? Dan kan ik eindelijk eens op eigen benen staan |