| Automutilatie |
| Pijn om de pijn |
| De term Automutilatie is een duur woord voor zelfbeschadiging of zelfverminking. Bij automutilatie gaat het om het beschadigen of verminken van het eigen lichaam, zonder dat men suicide (zelfmoord) wilt plegen. Het beschadigen van het lichaam heeft hierbij altijd een bepaald doel dat per persoon en per situatie erg kan verschillen. Waarom? De meeste mensen die niet automutileren begrijpen niet wat andere mensen hen ertoe aanzet zulke drastische maatregelen te treffen als zelfbeschadiging. Het enige antwoord wat mijns inziens het simpelst en doeltreffentst is, is dat andere uitlaatkleppen niet voldoen en niet het gewenste resultaat geven. Maar waarom automutileren mensen eigenlijk? Zoals boven al beschreven, kan de reden tot zelfbeschadiging erg uiteen lopen per persoon en per situatie. Zo kan iemand zichzelf beschadigen omdat zij kwaad is, omdat zij teveel spanning ervaart en dit wilt ontladen, omdat zij denkt gezondigd te hebben, omdat zij zichzelf niet voelt en dit middels het zelfbeschadigen wilt opheffen. En zeer waarschijnlijk zijn er nog vele andere redenen te noemen. Ook kan een persoon de ene keer zichzelf beschadigen omdat zij bijvoorbeeld kwaad is op haar lichaam en de andere keer zichzelf beschadigen omdat zij voelt gezondigd te hebben. Vormen Er zijn uiteenlopende vormen waarop iemand zichzelf kan beschadigen. Zo kan men zichzelf snijden, krassen en/of steken met een mes of een ander scherp voorwerp. Ook kan men zichzelf branden met een brandende lucifer en/of een sigaret. Verder kan men zichzelf ook slaan of met het hoofd tegen de muur bonken. En er zijn nog vele andere methoden. De methoden verschillend per persoon en kunnen ook per situatie verschillen. Zo kan een persoon zich gaan slaan als zij boos is en gaan snijden als zij verdoofd is en weer iets wilt voelen. DIS Zelfbeschadiging komt regelmatig voor bij mensen met de dissociatieve identiteitsstoornis. Het kan dan de hoofdpersoon zijn die verward is door alle stemmen in haar hoofd en hen het zwijgen op wilt leggen door middel van zelfbeschadiging of omdat ze verdoofd is en middels zelfbeschadiging wilt voelen dat nog leeft en dat ze pijn kan ervaren. Ook kan een alter zelfbeschadiging toepassen, bijvoorbeeld om het lichaam of een andere alter te straffen of als uitlaatklep voor woede en/of verdriet. Natuurlijk zijn er meerdere redenen voor de hoofdpersoon en/of de alters om zelfbeschadiging toe te passen. Oplossing Een oplossing is niet makkelijk. De zelfbeschadiger in kwestie baalt veelal enorm van zijn acties en schaamt zich dan ook vaak achteraf. Als zij een goed alternatief zou hebben, dan zou dat een hoop leed en verdriet van de zelfbeschadiger en haar omgeving besparen. Echter, de alternatieven zijn -zoals al eerder beschreven- niet toereikend helaas. En omdat zelfbeschadiging op het moment zelf goed helpt, blijven deze mensen hun activiteiten -hoe schadelijk ook- voortzetten. Het zelfbeschadigen moet dan ook geleidelijk aan afgebouwd worden en alternatieven (zoals schrijven, in een kussen stompen, klei kneden, muziek maken/beluisteren, met iemand praten etc.) moeten nuttig en toereikend gevonden leren worden. De omgeving Vaak wordt er met walging, verdriet, boosheid en onbegrip gereageerd op de zelfbeschadiger en haar beschadigde lichaam. Dit kan de zelfbeschadiger dan een schuldgevoel of een een gevoel van slechtheid geven. Bovendien kan men de zelfbeschadiger er weer toe aanzetten zichzelf te beschadigen. Het is dus zaak om met begrip te reageren op de zelfbeschadiger en wat zij gedaan heeft. Let wel, begrip is iets anders dan goedkeuring of tolerantie. Als er openheid is tussen de zelfbeschadiger en haar omgeving en als er begrip is tussen beiden, dan kan men gaan werken aan gezondere alternatieven. |