| tao lang, tao ka lang.. | Date: 040105 | |
| It's been awhile since i probed into the things
happening around me. Well, actually ay lagi naman ako nagiisip tungkol sa mga nangyayari sa paligid
pero di ko lang lagi nasusulat, instead it sticks with me for a few weeks tapos yun, todo napag-
iisipan ko through different moods at different times of different days. Haha, kaya lumalabas
sobrang hirap ako makadraw ng isang conclusion kase nga dami napag-isipan. Hayyay. The topic this time is for people who sometimes go too far, sometimes they get absorbed into this state-of-mind, tapos parang nakakalimutan nila na tao din lang sila, and soon their whole lives are affected tapos most of the time sila yung lugi ng malaki. In many ways tayo tayo din ay madalas nakakalimot sa pagiging tao natin at ang dulot nito ay pagiging martir natin. Kung tignan mo ay there's nothing wrong sa pamumuhay na malaki ang responsibilidad, pero kelagn tlga keep your feet on the ground, be realistic tyka lagi mo alalahanin na tao ka lang! May mga bagay-bagay na ok lang na gawin mo at gustuhin mo kac di naman tyo perpekto lahat. One example is mistakes and regrets. Everybody makes mistakes pero sobrang dami na natatakot dito or after they make such mistakes, they can't live with the regret at sobrang laki na ng epekto nito sa buhay nila. May mga spiritual reform pa na nalalaman, actually eh maliit lang nman ung mistake at napatawad na pala sila para dito. Yun, konting pagkakamali at failure lang nalimutan na nila na tao lang sila and it's ok to fail in life. Mga iba nga dyan puro failure lang ung natamo nila pero tuloy ang buhay, di naman sila naging mass-murderer o kya sobrang anti christian dahil wla silang binlame, it just happens, ok lang yun. Isa pa ay ang mga thoughts natin. Turo sa atin ng religion to be pure in words deeds at pati thoughts. Pero sbi rin ng Bible na may free will tyo. This means na kung ano man ang iniisip mo ay sarili mong kagagawan yun. And that leads people to believe na pag nagkaroon sila ng impure na thoughts, kahit na wla naman clang intention na ganun tlga, kala nila tuloy masama na sila and they deserve to be punished. Hayyay, mahirap kontrahin to kac nga naman dahil dun sa bible thing about free will. Pero still, ang stand ko ay kahit na kasalanan natin yung mga impure thoughts natin, it still doesn't make us less of a person. Ayus lang ung mga kaisipan na ganun, bahagi lang ito ng buhay dahil kahit sino ka pang tao ay di ka makakalaya sa mga bad thoughts. Oo nga, masama din ito, ang point ko lang tlga ay like everything else, it's a part of life. The same goes for the things we want, and the things we want to say. Dito naman, sa tingin ko ay mas tama na na sabihin mo kung ano ang gusto mo. Dito maraming mga martir. If you want something, sbihin mo na yun ung gusto mo. Wag yung di mo nalang sasabihin tapos ikaw yung lugi as I said earlier. Kunyari, mayroon kang gusto mangyari sa isang plano or meron ka gusto bilin. Pag may nag-offer syo na "ako magbabayad" ocge take it! Cya naman nag-offer nun eh. Think of it this way: nag-alok sayo ng isang good deed, pababayaan mo ba na hindi nya nagawa yung good deed na yun eh cya na nga yung nag-alok. Granted, ok na yun basta inalok nya at ok rin lang tumanggi. Wag nga lang ung tatanggi ka yun pala deep inside gusto mo na magpalibre! Hahaha, it goes back to being plastik. Tyka kung me gusto ka sabihin, sabihin mo na agad! Ayus lang yan, pero take note dapat sabihin mo agad, pero without compromising quality of what you're gonna say. Pag may sinabi ka na importante dapat pinaghandaan to at maayos. Kac baka maslalo pa makasama, mayari ka pa ng todo. Yun lang, kung takot ka tlga na mali lang yung masabi mo edi ang hirap na tlga sabihin nun. Pero wag mo unahin yung takot, kac there are many things in life that you're gonna say na mali. Malay ko tong buong essay na to ay bullshit lang pala sa karamihan. Edi un, pero still, sinabi nalang kac yun ung naisip ko sa tym na to eh. Tapos kung maoffend ka sa mga sinabi ng mga ibang tao syo, eh ayus din lang na maoffend ka kac tao lang, naf-feel din ito ng lahat ng mga iba. Yun lang, pag sinabi sayo na di naman nya na-mean mag-offend, it's probably true so yun bayaan mo nalang. I guess what I'm really driving at ay pag may nangyari syo or mayroon kang na-feel na mga feelings, you don't have to hide them or keep them inside. Minsan kac ang feeling natin di na natin kelangan ipadama ang mga ito baka makagulo lang, pero mas makakagulo pa kung hindi mo sinasabi o pinapakita ang tlgang naiisip mo at naf-feel mo, kac hindi nakikita ng mga tao kung paano ka mag-isip at paano ka makadama ng mga bagay. Yung pagka-'misteryoso' effect ba, parang everyone feels as if di ka nila kilala. So yun. Pero kung ganun ka naman pala talaga eh wla na magagawa. Naisip ko lang na paminsan kung may mga bagay na labag sa atin tapos tinanggap lang natin, baka malugi na tyo ng todo in the end. |
||
| <-Back | ||