| |
Naiinis ba kyo sa mga sitwasyon na me kinalaman
sa "kung kelan pa.., tyka palang" na panahon? Magbibigay ako ng ilang mga halimbawa para clear:
- Meron dalawang magkaibigan. Yung una, plastik lang cya dun sa pangalawa, habang ang pangalawa
naman ay sincere. After some time, nahahalata na ng pangalawa na plastik lang ang una sa kanya,
at ang una naman marerealize niya ang halaga ng pagiging sincere. Ung una starts to be sincere at
ung pangalawa starts to become plastik... Kung kelan pa umaayos na ung pagkakaibigan nila
tyka palang nagbaliktad ang ugali nila.
- Nakipagbreak ang babae sa syota nya. It takes a while for the guy para matanggap ito, tin-try
nya maipakita sa babae na gusto parin niya siya. They stay as friends pero ung babae ay naiilang
sa lalaki. Tapos natanggap na nung lalaki na wla na cya sa buhay ng babae kaya di na nagpapakita
ng affection. Yung babae suddenly warms up to the guy and the guy finds this confusing. Kung
kelan pa nakalimutan na ng lalaki ng todo ung feelings niya tyka palang naging sobrang ganda
ng kanilang pag-uugnayan sa isa't-isa.
- Meron isang anak na wla na nagawang tama sa mata ng kanyang mga magulang. Hindi nakikita ng mga
magulang niya ang halaga ng mga ginagawa niya. Laging kulang ang achievements, laging mali. Yung
anak ay tumanda ng walang naidulot na pride mula sa mga magulang. Di nagtagal nakabili na siya ng
sariling bahay, nag-asawa, etc. Tapos dad goes through a revelation tapos kakausapin na dapat nya
ung anak niya para humingi ng tawad. Tumawag siya sa bahay ng anak niya and the wife tells him
that his son just died in a car crash. Kung kelan pa kamamatay lang nung tao, tyka palang
narealize ung mga pagkukulang.
- Merong bilanggo na naconvict pero sa totoo ay inosente siya. He receives a life sentence in
prison for the crimes of another person. Tapos after so many years lalabas ung katotohanan and he
is set free. By this time sobrang tanda na niya at namatay na ung mga kamag-anak niya na kilala
niya at natira nalang ung mga apo niya na hindi pa cya nakita buong buhay nila. Kung kelan pa
di na niya mae-enjoy ang buhay at wla na maga-aruga sa kanya, tyka palang naibalik sa kanya
yung kalayaan na nanakaw sa kanya.
Yan, i guess naiintindihan na ang tinutukoy ko. Bakit nangyayari ang mga ito? It shows how unfair
life is to some people. Pinapakita ang helplessness natin pag talagang mali ang mga nangyari sa atin
sa kurso ng buhay. Parang ang labo, how come the timing sucks so much. I mean, ayus lang sa akin
kung mangyari yung masasamang nangyari na dinescribe ko, ok lang sakin kung naplastikan lang pala
ako ng isang kaibigan, o kaya nakipagbreak sakin girlfriend ko, or hindi proud sa akin ang magulang
ko or wrongfully accused ako. It would take time pero matatanggap ko rin ang mga pangyayaring ito sa
buhay ko.
Ang todo kaiinisan ko ay yung second part ng bawat sitwasyon dyan. That my false friend
was willing to change just as I stopped acting like a fool, that my ex was starting to warm up to me
when it didn't matter to me anymore, that my parents realized their faults only when I'm gone, or
that my life would return to normal only when there was nothing to return to anymore. Parang hassle
talaga kung kahit alin diyan mangyari sayo. Pangit ung nangyari pero di naman pala dapat, pero the
time it took was long enough for you to accept. Hindi ba't nakakaurat kung ganyan ung nangyari sayo
at nasayang na yung oras na lumipas. Tapos di mo narin masulit ung good things na parating dahil too
late na, and it doesn't matter to you anymore what you get out of the situation. Hindi ba't hassle
ang panahon na "kung kelan pa.., tyaka palang"?
There's nothing we can do about it, since how were we supposed to know na ganyan
pala ang magiging outcome ng buong sitwasyon ng buhay natin. The only thing we can hope for is
that after the whole ordeal, meron paring konting parte ng buhay o dignidad natin na pwede pang ma-
"salvage" or ma-save.
**The title was taken from a certain song which is special to me. The song, I guess, was inspired by
the second sitwasyon. Or baka ung second sitwasyon ung based sa song, ewan I'm getting confused.**
|