| Oostpoort 1 Stadspoort, ca. 1400. Torens verhoogd in 1514. Landpoort door stukje landsmuur verbonden met waterpoort. In gebruik als woning annex expositieruimte. -------------------------------------------------------------------------------- Gravure eind 18e eeuw. Direct voor de poort leidde toen een vaste brug naar het voormalig bastion, herkenbaar als een plantsoen met bomen. Poorten, muren en torens. Delft kreeg tussen 1246 en 1355 in fasen stadsrechten. Het oostelijke stadsgedeelte kreeg die rechten omstreekst 1345. In 1359 moesten alle stadspoorten, muren en waltorens, voorzover die al waren gebouwd, worden afgebroken en moest de stadsbuitengracht worden gedempt. Dit alles op last van Albrecht van Beieren, die de stad had ingenomen. in 1394 mocht Delft weer poorten bouwen en opnieuw de stadbuitengracht uitgraven. Pas in 1448 mochten er ook weer muren en waltorens worden opgetrokken. In totaal werden acht poorten en vierentwintig waltorens gebouwd. Daarvan zijn de Oostpoort en een drietal waltorens bewaard gebleven. -------------------------------------------------------------------------------- In de nis boven de doorgang aan de veldzijde stond oorspronkelijk een beeld van Sint Catharina. Thans staat er het door H. Etienne vervaardigde beeld van een poortwachter. Land en water V��r de aanleg van de stadsbuitengracht en de omwalling van de stad vormden het Oosteinde en de Delfgauwseweg ��n geheel. In eerste instantie als waterloop, later ook als westelijke kade erlangs, die aanvankelijk Kerkweg heette. Bij de kruising met de stadsrand moesten zowel een landspoort als een waterpoort worden gebouwd. De huidige Oostpoort, vroeger ook wel St.-Catharijnepoort geheten, werd rond 1400 gebouwd. Het is een relatief licht gebouwde poort. De torens hebben een diameter van slechts circa 3.70 meter, met op de begane grond een hoge, overwelfde ruimte als een soort �bunker�, van waaruit via schietgaten kon worden geschoten. De trap bevindt zich in een afzonderlijke traptoren, van waaruit ook de weergang van de aansluitende stadsmuur kan worden bereikt. De poortdoorgang kon met deuren worden afgesloten. De onderste duinen waarop die scharnierden, zitten nu verborgen onder het ongeveer vijftig centimeter opgehoogde wegdek. Boven de toren bevindt zich een wachtlokaal, met aan de �veldzijde� werpgaten aan weerszijden van een gotische nis, waarin oorspronkelijk een beeld van St.-Catharina stond. De poort wordt met de waterpoort verbonden door een stukje stadsmuur: een overdekte weergang op bogen. Deze weergang was oorspronkelijk aan stadszijde open. De waterpoort bezit een doorvaartopening die met hekken kon worden afgesloten. Aan de veldzijde is middenboven een werpgat bewaard gebleven. -------------------------------------------------------------------------------- Weergang. Duidelijk is te zien dat het bovenste deel van dit stukje stadsmuur in andere baksteen is uitgevoerd. Hier rustte het dak oorspronkelijk op houten stijlen langs de open weergang. Latere lotgevallen. In 1514 werden de torens met een achtzijdige verdieping verhoogd en voorzien van een zeer stijle spits. Rond die tijd werd v��r de poort een bolwerk aangelegd waarop geschut kon worden opgesteld. Sedert de 17de eeuw nam het militaire belang van de stadsverdediging af. Het bolwerk werd in 1765 gesloopt en in de loop der tijd werd de poort voor bewoning geschikt gemaakt. Daarbij werden onder andere aan de veldzijde vensters aangebracht en de weergang werd door een muur met vensters afgesloten. Van 1962 tot 1964 werd de poort gerestaureerd en ingericht als dubbele atelierwoning. In 1966 werden de woningen samengevoegd tot ��n woning, omdat de woonruimte toch wel erg beperkt was. Sedert 1988 is de voormalige weergang als expositieruimte opengesteld. -------------------------------------------------------------------------------- |
| DE OOSTPOORT |
 |