Symboliek van kanker
In dit stuk gaan we op zoek naar een verklaring:
We gebruiken hiervoor de methode van de analogie en inzicht dat elk deel hoort tot een groter geheel en zelf ook geheel is van kleinere delen.
Zo is bvb een bos deel van het landschap en bestaat zelf uit bomen, die zelf dan weer bestaan uit een stam, kruin en wortels.
Zo bestaat een maatschappij uit talrijke mensen, die bestaan uit diverse organen, die bestaan uit diverse cellen. Alle cellen werken samen voor de overleving van het orgaan, dat samen met andere organen samenwerkt voor de overleving van de mens, die samenwerkt met andere mensen voor de overleving van de mensheid, die van zijn leden verwacht dat deze zich zodanig gedragen dat de ontwikkeling en het overleven van de mensheid best gediend wordt. Elk deel werkt dus in functie van het geheel en de delen maken zich ondergeschikt aan het gemeenschappelijk doel. Het geheel probeert te zorgen voor een aangename omgeving voor de delen om in te leven, zodat ze een beetje gemotiveerd zijn om samen te werken en te werken voor het geheel.
In principe is het voor het grote geheel niet zo bedreigend of erg als er af en toe al eens een afwijkend individu is. Niets is immers perfect. Het geheel gaat hier niet aan ten onder, tenzij er een kritische grens (aantal individuen of cellen) wordt overschreden.
We trekken even een analogie tussen mens (organen) en maatschappij (sectoren):
Paralellen tussen microkosmos en macrokosmos
|
Microkosmos (lichaam) |
Macrokosmos (maatschappij/sectoren) |
|
|
|
|
Hersenen |
Politiek ;
administratie |
|
Skelet |
Gebouwen,
infrastructuur |
|
Spieren |
Arbeiders,
werkvolk |
|
Zenuwstelsel |
Communicatie ;
telefonie, informatica, radio |
|
Hormonaal
stelsel |
Post |
|
Bloedsomloop |
Distributie,
transport, wegen |
|
lymfestelsel |
|
|
Bloed |
Vervoer van goederen, producten, mensen |
|
lymfe |
|
|
Organen |
Sectoren |
|
Immuunstelsel |
Leger, politie, douane, inspectie, bewaking |
|
Ontstekingsmechanisme
(weefselherstel) |
Reparateurs :
loodgieter, timmerman, elektricien, mecaniciens,… |
|
DNA |
Wetten,
decreten, normen ; justitie |
|
|
|
|
Voedsel |
Landbouw,
veeteelt, visvangst |
|
|
Mijnbouw,
olie-installaties, grondstoffen |
|
Maag ;
dunne darm |
Chemie ;
fabrieken |
|
pancreas |
Raffinaderijen,
ambachtslieden |
|
Dikke
darm |
Afvalverwerking ;
riolering |
|
Nieren |
Waterzuivering |
|
lever |
Elektriciteitscentrale ;
olieraffinaderijen |
|
|
Kwaliteitsbewaking
|
|
schildklier |
Banken ;
beurs ; geld |
|
cellen |
Consumenten
|
|
Sympathicus,
bijnieren |
Werken |
|
Parasympathicus |
Ontspannen,
recreatie |
|
Longen |
Natuur,
bossen |
|
geslachtsorganen |
Man/vrouw ;
dating ; erotiek |
|
rechterhersenhelft |
Kunst,
cultuur, ontspanning |
|
linkerhersenhelft |
Plannen,
agenda, werken |
|
geheugen |
Administratie,
archief, bibliotheek |
|
zintuigen |
Meten,
statistiek, informatica |
|
feedback |
Boekhouding,
revisors, rapporteurs |
|
Stamcellen |
Werklozen ;
zwervers |
|
|
|
|
|
|
We zetten nu even een aantal eigenschappen van kankercellen op een rijtje:
Hoe kan het lichaam proberen deze afwijkende cellen tot de orde te roepen: door het immuunsysteem (voor de onderdelen hiervan, zie tekst Fysieke factoren bij kanker)
Kwaadaardige
mensen
Laten we nu even overgaan tot de beschrijving van gangsters, criminelen, rotzakken, smeerlappen, mensen met een slecht karakter (analogie met kankercellen):
Welke methoden heeft de gemeenschap ter beschikking om individuen die willen afwijken van de hen opgelegde taken en verwachtingen “tot de orde” te roepen (analogie met het immuunsysteem):
Dit soort mensen hebben dus kanker in hun karakter. Dr. Dalkhe stelt dat wat men beleeft in zijn karakter en in de werkelijkheid, niet moet indalen of vermaterialiseren in het lichaam in de vorm van een ziekte. Zodoende blijven criminelen en gepatenteerde egoïsten in principe gespaard van kanker.
Vanuit het paradigma van de homeopathie kent men een rangorde van onder naar boven: het lichamelijke, het emotionele, het mentale, het spirituele. Criminelen en egoïsten zijn mentaal ziek en dit wordt in de homeopathie beschouwd als erger dan lichamelijk ziek. Wie mentaal ernstig ziek is, blijft meestal gespaard van erge lichamelijke ziektes. Als een homeopaat tijdens de behandeling merkt dat zo iemand lichamelijk ziek wordt, interpreteert hij dit als een vooruitgang.
Goedaardige
mensen
Waarom krijgen nu goedaardige mensen meer en makkelijker kanker dan kwaadaardige? Afgezien van de reeds eerder gegeven verklaring vanuit de homeopathie en de symboliek van de lichaamstaal volgens Dalhke waarom kwaadaardige mensen zelden kanker krijgen, kunnen we natuurlijk de vraag stellen of goedaardige mensen dan maar kwaadaardig moeten worden om geen kanker te krijgen?
Vermoedelijk ligt de waarheid in het midden.
Psychogene risicofactoren bij kanker zijn o.a. het helperssyndroom, het aanpassings-syndroom, het negeren of afwijken van de eigen roeping, onderdrukken van kwaadheid, agressie, verdriet, onverwerkte psychische trauma’s. Als deze zaken zich vermaterialiseren in het lichaam en lichamelijke signalen worden genegeerd of onderdrukt, neemt wellicht het risico op kanker toe.
Boodschap is dus om te leren omgaan met minder aangename gevoelens, om zichzelf en de signalen die men van het lichaam krijgt niet te verwaarlozen, leren grenzen te trekken, nee te zeggen, zich minder aan te trekken van wat anderen zeggen of zouden kunnen zeggen van wat je denkt, voelt of wil; kritisch te zijn tegen massagedrag en verborgen verleiders, aankweken van een gezond egoïsme, verwerken van psychische trauma’s, enz. Dit natuurlijk in combinatie met een gezonde levensstijl en voeding en vermijden van de bekende cancerogene omgevingsfactoren.
De symboliek van de kankercel, die is afgeweken van de oorspronkelijke levensweg, leert ons dat dit mogelijks een thematiek is van de persoon die aan kanker lijdt.
Waar, wanneer, hoe is hij van zijn levensweg afgeraakt? Wat is zijn roeping, wat zijn zijn gaven, talenten, begaafdheden? Hierin ligt nl de zin van het leven verborgen. Een mooi voorbeeld zijn mensen die onder druk of manipulatie van de ouders bepaalde studies aanvatten en hiermee een beroep gaan uitoefenen, terwijl ze graag helemaal iets anders hadden willen studeren.
Een ander voorbeeld is wanneer het karakter van een persoon onder invloed en manipulatie van de opvoeding en het onderwijs danig is afgeweken van zijn oorspronkelijk, aangeboren temperament. Zodat deze persoon geleerd heeft zich anders te gedragen dan hij van binnen eigenlijk is of zou willen; het probleem van de zgn ‘sociale wenselijkheid’.
In deze gevallen zal de kankerbegeleiding ook inhouden dat de persoon tot bepaalde inzichten komt, inzicht in zijn eigen persoonlijkheid, inzicht waar hij van zijn pad is afgeraakt en veranderingen in zijn leven en persoonlijkheid aanbrengt. Het is bekend dat de mensen die drastische veranderingen in hun leven maken, meer kans hebben om van kanker te genezen of langer te leven dan de verwachting.
Economie
Laten we nu eens kijken naar de sector economie in de maatschappij (analogie organen):
De economie gebruikt andere sectoren voor haar eigen doel:
(zie ook het schema mikrokosmos-makrokosmos):
Welke instanties zorgen voor het tot de orde roepen van de economie?
De economie en de maatschappij redeneert zoals de kankercel.
“De kanker is uitdrukking van onze tijd en ons collectieve wereldbeeld. Wij beleven in ons als kanker datgene, wat wij zelf eveneens in ons leven doen. Ons tijdperk wordt gekenmerkt door de meedogenloze expansie en verwerkelijking van de eigen belangen. In het politieke, economische, religieuze en privé-leven proberen de mensen hun eigen doelstellingen en interessen zonder respect voor grenzen uit te breiden, proberen overal steunpunten voor hun belangen te vestigen (metastasen) (lokale afdelingen politieke partijen met hun lokale verzuilingen (vb. mutualiteitskantoren, vakbonden) en slechts met hun eigen opvattingen en doelstellingen rekening te houden, waarbij men alle anderen gebruikt voor het eigen voordeel (parasitisme). (...)
De filosofie van deze tijd kent geen ander doel dan groei en vooruitgang. Men werkt, experimenteert, onderzoekt – waarom? Ter wille van de vooruitgang! De mens is op een trip zonder doel. Vooruitgang als doel is absurd, omdat hij geen eindpunt heeft. Hij moet zich daarom steeds weer nieuwe dingen ten doel stellen om niet te wanhopen. De blindheid en kortzichtigheid van de mens doen in niets onder voor die van de kankercel. Om de economische expansie te versnellen gebruikte men tientallen jaren lang het milieu als voedingsbodem en gastheer, om vandaag ‘met verbazing’ vast te stellen, dat de dood van de gastheer ook de eigen dood inhoudt. De mensen beschouwen de hele wereld als hun voedingsbodem: planten, dieren, grondstoffen. Alles bestaat uitsluitend en alleen voor onze onbegrensde expansie over de wereld.” (Dalhke, De zin van ziekzijn, p. 299-300)
Politiek
Het lichaam wil graag dat al zijn organen braaf zonder morren hun taak naar behoren uitoefenen.
De staat wil gehoorzaamheid, maar een aantal groepen wil de vrijheid om hun eigen opvattingen en belangen gerealiseerd zien, en proberen anderen te overtuigen van hun gelijk:
Zoals gezegd, zijn een beperkt aantal andersdenkenden geen gevaar voor het grote geheel, tenzij dit aantal zo groot wordt, dat de ondergang van het geheel vaststaat (revolutie, staatsgreep, nieuwe leiders). Het geheel zal ook trachten de andersdenkende groepen in te kapselen, of te onderdrukken, bestrijden of uit te roeien. Het is niet makkelijk tegenstrijdige belangen te realiseren of te verzoenen. Soms slaagt een groep erin de macht te grijpen en wordt getracht andere opvattingen te realiseren en deze zoveel mogelijk in de maatschappij door te drukken. Bvb een politieke groepering die in de oppositie zat, die vroeger werd bestreden door de meerderheidspartijen, krijgt bij verkiezingen voldoende aantal stemmen om in de meerderheid terecht te komen, en gaat meezetelen in de parastatalen.
Met het door de jaren heen wisselen van de wacht en de macht, kan men zich afvragen waarom alle politieke partijen niet gewoon samenwerken ipv elkaar te bestrijden? Elke politieke partij is nodig, anders zou ze er niet zijn.
Politieke groeperingen en partijen ontstaan omdat de meerderheidspartijen geen aandacht besteden aan bepaalde thema’s of problemen. Zo ontstaan ook ziektes omdat het brein niet luistert naar de signalen van het lichaam.
De meerderheid heeft er belang bij te luisteren naar de grieven en wensen van de oppositie.
Zo heeft ook het brein er belang bij aandacht te besteden aan en te luisteren naar bepaalde signalen in het lichaam. Zo dit niet gebeurt, kan men vooralsnog via de orgaansymboliek of analogieredeneringen te weten komen wat men heeft verwaarloosd en dit thema trachten bewust aan te pakken en er te leren mee omgaan en te integeren in het leven.
Zo zien we ook hoe meerderheidspartijen thema’s van de oppositie oppakken en in hun eigen programma verwerken, bvb het thema groen, criminaliteit, vreemdelingen,...
Waarden
en normen
Wat zijn de opvattingen van het geheel waaraan de delen dienen te beantwoorden en waarvoor ze samenwerken? Wat zijn de waarden en normen en wie bepaalt de waarden en normen van deze maatschappij? Vergelijk het DNA waarnaar cellen, weefsels, organen en heel het lichaam worden vormgegeven.
Analoog: er is de ‘wetgever’: regering, justitie, de koning. En er is ook de ‘moraalgever’: de Kerk.
Er zijn honderdduizenden wetten, decreten, KB’s, regeltjes waar we moeten mee rekening houden op alle mogelijke vlakken van de samenleving. Denken we bvb aan het leren van de verkeersregels om ons theoretisch rijexamen af te leggen, daar zijn we al maanden mee bezig. Bij alles wat we willen ondernemen, zijn er regels waar we moeten mee rekening houden. Het lijkt logisch dat we dit op den duur zat zijn en ons afvragen hoeveel vrijheid we eigenlijk nog hebben.
Hoe zit het met justitie?
Een voorbeeld:
“Verplichte muur mag er niet staan – RETIE:
Grondwerker Paul S. uit Retie stond terecht omdat hij had nagelaten een verplichte geluidswerende muur te bouwen. Toen de muur er eenmaal stond, kwam de politie vertellen dat die niet toegelaten was.”Hoe moet de burger in dit land nog kunnen volgen?” vroeg meester Xavier Boes zich dinsdag op de rechtbank in Turnhout af. Zijn cliënt Paul S. had een vergunning gekregen voor de vestiging van zijn bedrijf in grondwerken, op voorwaarde dat hij een groenscherm zou aanleggen en een geluidswerende muur zou optrekken. De grondwerker werd gedagvaard opdat die voorwaarden niet waren nageleefd. “Nu is alles in orde”, beweerde de advocaat. “Maar onlangs heeft de politie mijn clieënt geverbaliseerd omdat hij die geluidswerende platen heeft geplaatst.”
Ook de rechter en het openbaar ministerie stonden perplex. Het onderzoek wordt voortgezet. De behandeling van de zaak is verschoven naar 26 februari 2002.
(Gazet van Antwerpen, 13.06.2001)
En hoe zit het met de Kerk?
Buiten beschouwing gelaten wat ze vroeger uitgespookt hebben (heksenverbrandingen, aflaten, kruistochten, inquisitie, ...), kunnen we ons wellicht vragen stellen bij het verbieden van condooms, de pil, homosexualiteit, abortus, euthanasie; bij het kindermisbruik door religieuzen, bij het celibaat en bij de onfeilbaarheid van de paus, enz. Het lijkt niet meer dan logisch dat zoveel mensen zich verzetten tegen deze onrealistische ‘normen’...
Een vriend van mij kwam op het idee om enkele bussen vol met armen en wezen uit Indië te droppen voor de deur van het Vaticaan met de boodschap: “Los het maar op.” (de paus is tegen abortus en anticonceptie).
Het verloren gaan van het geloof in God, het Al, het alomvattende,... en van de waarden en normen die de Kerk propageert, betekent ook het verdwijnen van een houvast.
En hoe zit het met de regering?
Een opsomming van schandalen kan u vinden op de site onder de tekst op de website “België, een ontwikkelingsland”.
En hoe zit het met het Koningshuis?
“Ons koningshuis zit in de toptien van de meest welstellende Europeanen met een slordige 30 miljard BEF. Onze leuke regering vindt het dan bovenop alle waanzin nog nodig om nog wat nieuwe dotaties in het leven te roepen.
Prins Filip gaat van 15 naar 32 miljoen: 17 miljoen per jaar erbij. Omdat het huwelijk meer kosten met zich meebrengt. Bij wie niet? Zou er ooit iemand van ons meer dan een dubbele pree gekregen hebben omdat hij of zij trouwde? De baas zou ons zot verklaren, op slag. Moeten onze mensen nu echt voor zulke zotte kuren gaan werken? Of is het al niet lang meer dan welletjes dat er met postjes van senator en jobkes als kolonel wordt gesmeten naar al wat blauw bloed heeft en hiervoor geen enkele inbreng, verdienste of bekwaamheid wordt verwacht? Zij zijn er zelf niet voor verkozen, ze worden het gebombardeerd, platweg. Waarom toch zouden heel wat Vlamingen niet zo koningsgezind zijn? Omdat de Vlamingen, zoals altijd, toch het gelag betalen. Ik zou me in elk geval doodschamen met al m’n rijkdom om dan ook nog de centjes van de kleine man te komen binnenrijven. Vandaar die idiote wereldvreemde blik op hun gezicht, wellicht.
(C. Roelans, Brasschaat) (De Streekkrant Antwerpen 11.11.1999)
Verder kunnen we bvb de hele toestand met de buitenechtelijke dochter van koning Albert toch moeilijk als een voorbeeld zien van goede normen en waarden...
Neen, het is welhaast onvermijdelijk dat er zovele delen van het geheel niet meer akkoord zijn met wat het geheel uitspookt en meer in het bijzonder de hersenen van het geheel. Als de hersenen ziek zijn, raakt heel het lichaam verstoord en ziek... Als onze overheden en machtshebbers sjoemelen, waarom zouden we dan zelf niet sjoemelen?
Waarden en normen zijn verdwenen, iedereen doet maar op. Vrijheid, blijheid.
Ook grenzen worden niet gerespecteerd: criminelen overtreden de grenzen van onze woningen en lichamelijke integriteit, vandalen, zinloos geweld, gebrek aan respect van leerlingen tov leerkrachten, sexueel misbruik, een scheve schaats rijden, oorlogen, sjoemelen, enz.
Analoog vinden we de kankercellen die zich niet houden aan de regels en de grenzen van de omliggende gezonde cellen niet respecteren, deze doordringen en gebruiken voor hun eigen nut en doel.
Het lijkt wel alsof we allemaal aan onszelf zijn overgeleverd en maar onze eigen normen en waarden moeten uitvinden. Gelukkig hebben we onze intuïtie, ons geweten en ons gezond verstand.
Naar welke wetten zouden we nog kunnen luisteren? De natuurwetten.
En hier begint het probleem van de mensheid, dat hij zich boven de natuur heeft gesteld, meent de natuur naar eigen hand te mogen zetten (antropocentrisme) om zijn eigen stelsel van waarden en normen, genaamd cultuur, te mogen uitbouwen, waarbij hij de gastheer, te weten de natuur, berooft van zijn grondstoffen voor eigen gebruik. De definitie van kanker zelf.
Er komt zoveel kanker in onze cultuur voor, omdat de cultuur zelf kanker is.
Na het verlaten van zijn oorspronkelijke biotoop, de sub-/tropen, heeft de mens de ene ecologische blunder begaan na de andere. Voor een opsomming, zie de tekst op de site “De toestand van de wereld”.
De Liga tegen Kanker zou kunnen de natuur als uitgangspunt nemen in haar adviezen: respect voor de natuur, ecotherapie (zie kankerbegeleiding), natuurlijk en biologisch voedsel, zuiver water, drastische maatregelen tegen giftige chemische stoffen, maatregelen tegen overbevolking, duurzame landbouw, duurzaam bosbeheer, natuurlijke en ecologische bouwmaterialen, drastische beperking van het gebruik van de auto, huidverzoringsproducten zonder ftalaten, parabenen of andere xeno-oestrogenen, enz.
Zoals de kankercellen of tumor te laat merkt dat hij van de gastheer afhankelijk is voor zijn overleving, zo merkt ook de economie te laat dat zij afhankelijk is van het milieu voor zijn overleving. De mens is immers afhankelijk voor zijn overleving van zuiver water, zuivere lucht, natuurlijk voedsel.
Als de mens zichzelf en zijn cultuur niet als middelpunt van de planeet en van het heelal zou zien en danig zou werken aan het “jij en ik”-principe ipv “jij of ik”, zou dit voor het welzijn en de gezondheid van de mens en van de planeet wellicht een heel verschil maken. Dus mens én dieren én natuur. Milieu én economie met ecologisch verantwoorde producten, zie bvb. de GreenPanTM of het Ecohuis waar men alles kan vinden over ecologisch bouwen en wonen.
Hoe kan een losgeslagen deel terug deel van het geheel worden, maw “geheeld” worden?
Of-of zou en-en kunnen worden. In plaats van economie óf milieu, zou het economie én milieu moeten worden. In plaats van het kapitalistisch concurrentieprincipe zou er sprake moeten zijn van het samenwerkingsprincipe, waarbij ieders belangen aan bod komen. In plaats van het conflictmodel in de politiek, zou er het samenwerkingsmodel kunnen gehanteerd worden.
In plaats van “gij of ik” zou er het idee van “gij en ik” kunnen komen, dit op alle vlakken zoals politiek, economie, vreemdelingen, godsdiensten, enz.
Zo ook op sociaal vlak in relaties geldt niet het principe “jij of ik”, maar “jij en ik”. Zie hiervoor de tekst over “gezonde opvoeding” en “geweldloze comunicatie” op de site.
Het uiterlijke is een weerspiegeling van het innerlijke. Wat we zien in de economie en de politiek, is het gevolg van de manier van denken, getekend door antropocentrisme en door het centraal stellen van het ego. In verband met het ego:
Door het ego, het Ik voelen wij ons geen deel van het geheel, maar zijn we afgescheiden van het geheel en streven we onze eigen doelstelling en ook versterking van het ik na. Een celkern van een kankercel neemt in grootte toe, wat analoog is met de overaccentuering van het egocentrische denkwerk in ons hoofd, dat ook tekenend is voor de huidige tijd.
“Pas als wij leren, langzaam en stap voor stap, onze ik-starheid en onze afgrenzing in twijfel te trekken en ons te openen, beginnen wij ons als deel van het geheel te voelen en daarmee ook verantwoordelijkheid voor het geheel op ons te nemen. Dan begrijpen wij ook, dat het welizjn van het geheel en ons welzijn hetzelfde zijn, omdat wij als deel tevens ook één zijn met alles. Zo bevat iedere cel de totale genetische informatie van het organisme – zij zou alleen maar moeten begrijpen, dat zij inderdaad het geheel is! of: ‘mikrokosmos=makrokosmos”. (o.c., p.303)
Liefde is het geneesmiddel: liefde overwint alle grenzen en barricaden, verenigen zich de tegenstellingen, wordt alles één. Symbool van de liefde is het hart, het enige orgaan dat niet door kanker wordt aangetast.
Dit artikel werd met de meeste zorg samengesteld. Niettemin is het nooit geheel uitgesloten dat informatie door tijdsverloop, recent wetenschappelijk onderzoek of andere oorzaken onjuist, onvolledig of achterhaald is. De auteur kan niet aansprakelijk gesteld worden voor enige directe of indirecte gevolgen voortvloeiend uit de gegevens. Dit artikel is niet bedoeld als vervanging voor een medische diagnose en medische zorg door een arts. De lezer wordt uitdrukkelijk geadviseerd zijn arts te raadplegen bij enigerlei klachten of symptomen.
Suggesties, commentaar en reacties zijn steeds welkom op het vermelde e-mailadres.