Steeds meer mensen haken af
“Wacht niet op een catastrofe, we zitten er midden in” (Jan Dries)
Inleiding
Financiële en materiële problemen
Stress
Ziekten
De Belgische burger betaalt zich blauw aan zijn eigen staatsstructuur
Drukte: rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan
Milieuproblematiek
Criminaliteit en schandelen
Verdwijnen van nationale industrieën
Positieve aspecten
Krantenartikels
Het is mijn overtuiging dat we graag in vrede en rust met onze medemensen willen samenleven in een maatschappij die goed werkt en georganiseerd is. Ook al zijn er veel goede dingen, toch worden we elke dag gecontfronteerd met slecht nieuws, maatschappelijke problemen en dit kan ons ergens niet anders dan pijn doen en teleurstellen, tenzij men lijdt aan onverschilligheid of onwetendheid. Het maatschappelijk aspect is natuurlijk iets wat alle mensen delen, niet alleen degenen die lijden aan fibromyalgie.
We zetten enkele maatschappelijke aspecten op een rijtje.
Financiële en materiële problemen
We sommen enkele nieuwsfeiten op uit 2008:
Dit staat in contrast met andere feiten zoals
Maar wordt verklaard door feiten als
Vooralsnog niet te plaatsen of verklaren:
Stress
Als men met mensen praat die werken, hoort men vaak hetzelfde liedje :
Hoge werkdruk, te weinig personeel, te veel werk, overuren vaak onbetaald, onderbetaald, geen verlof kunnen opnemen, teveel stress, deadlines, bazen die met het grote geld gaan lopen en hun personeel onderbetalen, enz. Het zijn de zotten die werken, zong Juul Kabas al tientallen jaren geleden.
Men wordt steeds veeleisender. Een foutje, wat te traag zijn, en men krijgt al onder zijn voeten. Kritiek is gratis, voor waardering moet je betalen. Uit bedrijsenquêtes blijkt steeds weer dat waardering de belangrijkste verwaarloosde factor inzake tevredenheid van de werknemers.
De druk lijkt altijd groter te worden. We zien nu al dat steeds meer jongeren die tijdens hun te zware opleiding bvb universiteit of hoge school – dus nog vóór ze gaan werken - afhaken, uitgeput raken, een burnout krijgen door het te volle en te veeleisende studieprogramma en de examenstapels...
Denken we bvb. ook aan de kinderen die al op jonge leeftijd, naast de school, ook nog overal naar toe gevoerd worden, zoals de tekenschool, dictielessen, voetbal of tennisles, enz. Wordt hier al een kiem gelegd voor de latere overvolle agenda?
Laten we hierbij niet vergeten dat men naast het werk, ook nog met het huishouden zit, de boodschappen, de administratie, de maaltijden, de kinderen,...
Nogal wat jonge mensen doen om één of andere reden hun best om alles al te bereiken vóór hun dertigste: een opleiding, een vaste job, een huis, een auto, een partner, kinderen,...
Steeds meer mensen zijn bovendien alleenstaanden, al of niet met kinderen.
De combinatie van al deze omstandigheden wordt mensen te veel. Ook de communicatie en de sociale contacten gaan achteruit. Veel mensen lopen op de toppen van hun tenen, zijn slechtgezind, gejaagd, enz. We denken ook aan de toenemende vereenzaming, het immense aantal echtscheidingen en relatiebreuken.
Rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan, zong Herman Van Veen ook al tientallen jaren geleden.
In dit kader kunnen we makkelijk begrijpen waarom zo enorm veel mensen lijden aan vermoeidheid, oververmoeidheid, CVS, burn-out, depressie, stress en ook fibromyalgie. Steeds vaker zien we hoe de gezondheid van mensen op steeds jongere leeftijd wordt vernield.
Uit een fitheidstest bij 34000 leerlingen uit 49 middelbare scholen blijkt dat negen op de tien Vlaamse jongeren niet fit genoeg zijn. (www.letsgetphysical.be)
Om een of andere reden wíllen mensen zo veel. Vroeger deed men een heel leven lang hetzelfde beroep, ging de man werken, zorgde de vrouw voor het huishouden en de kinderen. Dit lijkt niet meer te kunnen. We worden wijsgemaakt dat we tientallen electrische en electronische apparaten nodig hebben om ons goed te voelen, een auto, een heel huis, een tuin, een garage, liefst twee vakanties per jaar, enz. Dat kan natuurlijk allemaal niet meer met één inkomen... met alle gevolgen vandien, en dat zijn er heel wat.
Ziekten
Ik verwijs in dit kader ook naar de tekst op de site met medische statistieken.
Ondanks de wereldwijde voedselcrisis en stijgende hongersnood in arme landen, ondanks dalende koopkracht en stijgende voedselprijzen, lijden steeds meer mensen in de Westerse landen aan overgewicht. Op de website kan je een artikel vinden met een overzicht van medische statistieken met allerlei aandoeningen en het aantal mensen dat eraan lijdt.
Als het aantal mensen met chronische aandoeningen, handicaps en andere werkonbekwamen zo blijft toenemen, ligt over 20 jaar misschien de hele economie plat, omdat er te weinig mensen zijn die in staat zullen zijn om te gaan werken en thuiszitten in ziekteverlof of op invaliditeit, ziek, uitgeblust, depressief, enz.. Een implosie van de economie vroeg of laat is niet denkbeeldig.... Men is intussen al op het idee gekomen om mensen in het buitenland te zoeken om hier te komen werken, net zoals in de jaren ‘50 en ‘60.
De zorgverzekering was eerst facultatief, het jaar daarna al verplicht en dan moest je ineens het bedrag van het jaar ervoor erbij betalen. Als je niet betaalt, krijg je een boete enz. Er waren twee jaar geleden 100.000 mensen die deze premie niet hadden betaald. Hoe erg moet het al niet gesteld zijn met de gezondheid van onze bevolking dat de overheid allerlei dreigementen moet gebruiken om het gat in de gezondheidszorg te kunnen dichten? Het aantal mensen dat zwaar zorgbehoevend is en gebruik maakt van de Vlaamse zorgverzekering, bedraagt 170.000 in 2007 en meer dan 200.000 in 2008.
Ondertussen is het qoutum op het aantal studenten dat geneeskunde mag beginnen studeren nog niet afgeschaft. Mijns in ziens kunnen er nooit genoeg artsen zijn, gezien de toestand van de volksgezondheid, de megaziekenhuizen, de wachtlijsten her en der. Voor een afspraak in een pijnkliniek moet men makkelijk 3 maanden wachten, hoe verantwoord is dat?
Ondertussen slaagt de regering er pas in 2007 in om de regeling voor zelfstandigen inzake kleine en grote risico’s eindelijk eens deftiger te maken. Het is ook pas een paar jaar dat als men alfs zelfstandige faalt en zijn zaak of praktijk moet opgeven, men tot 9 jaar na de start van een zaak terug kan stempelen, voorheen kon dit niet en moest men naar het OCMW. De regering voert wel al meerdere jaren een beleid om mensen te stimuleren om zelfstandige te worden. Met de traagheid in de verbeteringen van het statuut van zelfstandigen is dat ongeveer hetzelfde als aan mensen vragen om aub in de afgrond te willen springen.
De Belgische burger betaalt zich blauw aan zijn eigen staatsstructuur
Wie in een district van Antwerpen woont, betaalt belastingen voor zijn district, de stad, de provincie, het arrondissement, het Vlaamse niveau, het federale niveau, het Koningshuis en het Europees niveau. Dit zijn 8 overheidsniveau’s waarvoor we ons allen blauw betalen aan belastingen, BTW en accijnzen en die ervoor zorgen dat we te maken hebben met een hallucinante en inerte bureaucratie, met politici die weinig of geen voeling hebben met de basis, met wantrouwen en ergernis van de burger naar alles wat van de overheid komt.
Het hoeft ons niet te verwonderen dat er zoveel stemmen op gaan om België te splitsen, om het Koningshuis af te schaffen, om provinciale overheden te laten vallen, de Senaat af te schaffen en om aldus minder belastingen te betalen, een doorzichtigere en eenvoudigere staatsstructuur te hebben, die nu kisten vol geld kost. De staatssecretaris van administratieve vereenvoudiging geeft zelf toe dat hij vecht tegen de bierkaai. Een drastische vereenvoudiging van de Belgische staat zou voor onze samenleving een groot verschil maken. Voka, de Vlaamse werkgeversorganisatie, heeft berekend dat er zo’n 70.000 ambtenaren teveel zijn bij het overheidsapparaat (Metro 26 juni 2008).
Het toenemend aantal stand-up comedians in België heeft hier in elk geval inspiratie genoeg.
Drukte: rennen, springen, vliegen, duiken,
vallen, opstaan en weer doorgaan
In 2020 zullen er 50% meer vrachtwagens op onze wegen rondrijden en 20% meer auto’s. Er is nog geen einde in zicht van de verkeersimpasse; het aantal auto’s blijft maar toenemen. Als men het verkeer ziet tegenwoordig, lijkt het wel alsof de benzine gratis is. Laten we vooral het lawaai van al dit verkeer niet vergeten. Ondertussen overlijden enkele duizenden mensen per jaar aan het fijn stof, waar het verkeer een grote bijdrage aan levert.
Haast nergens in België vindt men nog een plaats waar het stil is en waar men geen verkeer hoort.
We zitten met onze fulltime job, ons huishouden, onze boodschappen, maaltijden, administratie, cursus of opleiding, partner en/of kinderen, hobby, sport. En we zitten met het feit dat er in een dag maar 24 uur zijn. We zullen dus moeten jagen, ons haasten, rennen, tempo maken, voortwerken. (zie het schema 24-uursprobleem) Hoeft het te verwonderen dat zoveel mensen opgebrand raken, oververmoeid, burn-out, depressie, uitgeput, zich voortslepen, fibromyalgie, chronisch vermoeid enz.
Steeds meer mensen lijden aan burn-out. Bovendien wordt geschat dat er zo’n 150.000 mensen in de gevarenzone zitten.
Ondertussen proberen mensen nog steeds aan onrealistische verwachtingen en prestaties te beantwoorden, getuige het gebruik van drugs in de sport, van plastische chirurgie, van supplementen en tonica om toch nog de laatste druppels uit de citroen te persen, van bodybuilding, van superhelden in comics zoals Superman, The Hulk, Spiderman, Electra, van superhelden in films met Sylvester Stallone, Arnold Schwarzenegger, Kurt Russel e.v.a.
Milieuproblematiek
De vervuiling kent maar één oorzaak, nl. de mens, maar veel symptomen:
· opwarmend klimaat
· luchtvervuiling
· lichtvervuiling
· chemische landbouw
· zware metalen
· stijgend aantal milieurampen
· de overbevolking
· het steeds maar toenemende verkeer
· steeds maar toenemend lawaai
· het verdwijnend groen; alles raakt volgebouwd
· het nucleair spook
· genetische manipulatie
· de hallucinante elektromagnetische vervuiling (GSM, radar, satellieten, hoogspanningslijnen, trein- en tramlijnen, mobiele telefoon, computer, radio, TV, magnetron, enz.)
· in 2007 hebben rijke landen ongeveer 15 miljard dollar gespendeerd aan steun voor de productie van biobrandstoffen, terwijl dit meer dan 30 miljoen mensen de armoede heeft ingejaagd (www.anotherinconvenienttruth.org)
Ik citeer ook nog even de mening van Dirk Bogaert, hoofdredacteur van “LEEFNU” magazine:
‘De Vlaamse Milieumaatschappij gaf enkele weken geleden nog toe dat Vlaanderen nooit de minimumeisen van de Kyotonormen zal halen. De lucht die we inademen wordt ongezonder. Het gevolg is dat hart- en longziekten drastisch toenemen ondanks de vooruitgang van de geneeskunde. Het water dat we drinken raakt meer en meer besmet met restanten uit de farmaceutische wereld. In het drinkwater vindt men kleine hoeveelheden vrouwelijke hormonen, xeno-oestrogenen en antibiotica. Het eten dat we op ons bord krijgen bevat minder voedingswaarde omdat de landbouwgronden uitgeput raken door chemische overbemesting en te intensieve productiemethoden. De huizne waarin we wonen, zitten vol met ongezonde en ziekmakende bouwmaterialen en elektromagnetische stralingen. Het dagelijks stressniveau neemt bij de meeste mensen toe. Dit is niet enkel het gevolg van een stijgende werkdruk. De mindere kwaliteit van de lucht, het drinkwater, het eten en de ongezonde woningen spelen hierin ieder jaar een onzichtbare, maar spijtig genoeg, grotere rol. Wetenschappers beschikken al jaren over oplossingen om alle opgesomde problemen letterlijk ‘uit de wereld te helpen’. Machtige lobbygroepen uit de petroleum- en chemiesector, de auto-industrie, de elektriciteitsproducenten, de farmaceutische multinationals en de bouwwereld houden iedere vooruitgang tegen. Wat vandaag geld opbrengt moet dat blijven doen, zelfs ten koste van de levenskwaliteit van volgende generaties.’ (Bogaert, D., Halen wij de Kyotonormen? In: LEEFNU, jg.I, nr.1, p.3)
Het ziet er meer en meer naar uit dat de 21e eeuw voor de mens er op of er onder zal zijn.
Criminaliteit en schandelen
We worden elke dag geconfronteerd met agressie : op het nieuws, in films, in de krant, maar ook in het eigen leven maken veel mensen regelmatig vormen van agressie mee bvb in het verkeer, diefstal, inbraak, beschadigingen aan de auto, handtasroof, fraude enz.
In Amerika zit 1 op 32 mensen in de gevangenis. Dichter bij huis, in Antwerpen worden er elk jaar zo’n 50.000 criminele feiten gepleegd bij een inwonertal van ong. 450.000. Dit zou statistisch betekenen dat elk jaar 1 op 9 inwoners slachtoffer is van een crimineel feit en dat op 9 jaar tijd iedereen slachtoffer is van een crimineel feit. Dit klopt natuurlijk niet helemaal, omdat er ook mensen zijn die op een jaar tijd meer dan één keer slachtoffer zijn en er ook mensen zijn die op 9 jaar tijd geen enkele keer slachtoffer zijn; verder omdat er dan ook criminelen zelf zouden zijn die slachtoffer zijn van andere criminelen, maar ook omdat er heel wat feiten zijn die niet worden aangegeven bij de politie daar nogal wat mensen vinden dat dit toch geen zin heeft of uit schrik voor represailles. Met statistieken moet men voorzichtig zijn.
Bij de Belgische parketten kwamen in 2007 in totaal 703.344 zaken binnen. (Metro, 26 juni 2008 p.1)
We leven in een tijd van ontmaskering: alle mogelijke heilige huisjes, schandalen en taboes worden aan het licht gebracht en zo kunnen we zien hoe we langs alle kanten worden belogen en bedrogen, hoe er van ons geprofiteerd wordt.
We geven enkele voorbeelden van fraude, sjoemelarijen, zakkenvullerijen en ander profitariaat:
· de onredelijk hoge lonen van topmanagers
· doping in de sport
· omkoop- en gokschandalen in het voetbal
· de graai- en grijpcultuur van vele machthebbers
· het aanspannen van een proces door de immobiliënsector tegen een goedkoop werkend immobiliënkantoor
· de zakkenvullerij van de tandartsen ivm prothesen en valse gebitten en kronen
· de banken die mensen beleggingen aansmeren waar ze zelf niet achter staan
· de zotte uitgaven en spelletjes van minister Flahaut van defensie
· de verkoop van de Financietoren in Brussel
· Belgische ambassadeur organiseert wilde feestjes met belastinggeld
· België de hoogste internettarieven van Europa
· het bedrijf Janssen ivm toewijzing verkeersborden
· het misbruik van een tankkaart door staatssecretaris Frédéric Laloux
· voogdijminister Marie Arena die een douche in haar kabinet had laten installeren van 5000 €
· de schandalen rond Anne-Marie Lizin, burgemeester van Luik
· het jarenlange wachten op geld van verzekeringsmaatschappijen voor geleden schade
· de woekerwinsten van Electrabel
· de schandalen rond prins Laurent
· de buitenechtelijke dochter van koning Albert
· Peeters en Janssens van het BIS (Begeleid Individueel Studeren)
· De 70 senators kregen in 2006 elk 1 miljoen euro dotatie; er werd 600.000 euro uitgetrokken voor de renovatie van de salons van de voorzitter. Een volksvertegenwoordiger kreeg “slechts” 745.000 euro.
Iets verder in het verleden:
de dioxine-affaire, de antibiotica en hormonenaffaires, de moord op Karel Vanoppen, de Picanol-affaire, de Francorchamps-affaire, de schandalen bij de sociale huisvestingsmaat-schappijen, de PS-schandalen in Charleroi, verspillingen van openbare instellingen, nutteloze werken, de Visa-affaire, tapijtenfabrikant Declercq, Lernaut & Hauspie, Leo Delcroix, Frank Vandenbroeke die het geld in brand wou laten steken, de Smeerpijpaffaire, Ambassadeur Jean De Ruyt, het Agusta-schandaal, de affaire Dutroux, de affaire Kelchtermans enz.
Voor wie aan het watertanden is, hier een link naar een overzicht van 50 schandalen: http://60gp.ovh.net/~novacivi/blog/archives/000020.html
En hier ook een boek:
Barrez, Dirk, Het land van de duizend schandalen. Encyclopedie van een kwart eeuw Belgische affaires
Wie geïnteresseerd is in schandalen in de VS kan de boeken, films en website van Michael Moore bekijken.
Verdwijnen van nationale industrieën:
· De mijnbouw
· De scheepsbouw
· Baksteennijverheid
· Sabena
· Textielnijverheid
· Visserij (binnenkort)
· Belgische automerken (in de eerste helft van de vorige eeuw waren er zo’n 150 Belgische automerken waarvan de bekendste waren Imperia, Minerva, Nagant, FN, Excelsior, Metallurgique)
Mogelijks kunnen er ook positieve betekenissen gehecht worden aan sommige tendenzen.
Zo bieden de stijgende energie- en olieprijzen hoop en uitzicht op een aantal zaken:
· In vraag stellen van zotte transporten (vb garnalen hier vangen, naar Marokko om te pellen en dan terug naar hier; melk van de aldi dat in Nederland wordt gemolken, naar Duitsland om te verpakken en naar hier om te verkopen: dit soort dingen zal niet meer rendabel zijn en creëert de kans om Belgische melk in België te verpakken en te verkopen.
· Meer op de voorgrond treden van alle mogelijke alternatieven op alle mogelijke vlakken: andere en duurzamere energiebronnen, energiebesparingen allerhande, het nemen van fiets en openbaar vervoer ipv altijd de auto, gezondheidskundig en ecologisch verantwoorde bouwmaterialen, huishoudproducten, huidverzorginsproducten, voeding, enz.
· Meer kans op solidariteit onder de mensen
· Terugkeer naar waarden zoals eenvoud, soberheid, samenhorigheid, stilte, zelfzorg, matigheid, orde, discipline, natuur,...
· In vraag stellen van het krijgen van kinderen in deze moeilijke tijden met weinig hoop voor de toekomst (vooralsnog heb ik de indruk dat er nog veel optimisme heerst onder de vrouwen)
· In vraag stellen van het onrealistische schoonheidsideaal, waar nog geen 1% van de bevolking aan beantwoordt, maar dat wel een psychische druk creëert bij mensen
· Minder of niet meer kopen van overbodig voedsel dat ook geld kost, zoals snoep, taart, gebak, cake, koffiekoeken, chips en andere geraffineerde suiker- , zetmeel- en vetproducten die de gezondheid ondermijnen
· Meer terug zelf gaan kweken van groente, aardappelen, fruit, kruiden, enz gezien de stijgende voedselprijzen
· Meer zelfzorgboerderijen waar mensen tegen betaling van een abonnement het hele jaar zelf hun benodigd fruit en groente kunnen komen oogsten
· Alternatieven voor het milieuverwoestende autoverkeer: Taxistop, Cambio rijden, enz.
· Daling van het autoverkeer, minder files
· Minder fijn stof wegens daling autoverkeer
· Meer binnenlandse uitstapjes ipv buitenlandse; België heeft ook vele mooie plaatsen
Wie meer inzicht wil krijgen in de historiek van de ecologische fouten van de mens en het antropocentrisme, kan de tekst lezen op de website: “De toestand van de wereld”. Deze tekst is gebaseerd op het boek “Milieu anders bekeken” van Jan Dries.
Helft dokters
instorting nabij
Brussel-
45% van de Belgische artsen is emotioneel sterk uitgeput. Die toestand is de voorbode van een klassieke burn-out, maar dát is nog steeds taboe, zeker voor artsen. “Patiënten vinden een arts met dit soort gezondheidsklachten al snel verdacht. Omdat die zelf een hulpverlener is”, verlaart Pascal Selleslagh van de Artsenkrant, die een enquête hierover in haar jongste nummer toelicht. De Artsenkrant peilde naar drie factoren die wijzen op burn-out: emotionele uitputting (EU), depersonalisatie (DP) en persoonlijke (on)bekwaamheid (PB). Bijna de helft van de artsen scoort hoog qua EU, maar 20% scoort hoog op alle drie de categorieën. 3,5 % zou daadwerkelijk aan een zware brun-out lijden. Slechts 2% van de huisartsen en specialisten zou zich in zijn beroep als een vis in het water voelen.
(Gazet van Antwerpen, 24/04/2001)
Gezond op kantoor
Voor vele bedrijven gaat gezondheidsmanagement niet verder dan ongevallenpreventie. Zonde, want aandacht voor het welzijn en de gezondheid van werknemers kan veel voordelen opleveren. Gezonde en fitte werknemers voelen zich goed in hun vel, kunnen beter tegen stress en zijn minder vaak ziek.
De welzijnswet van 4 augustus 1996 zegt het duidelijk: stress op het werk, ergonomie, arbeidshygiëne, fraaie arbeidsplaatsen en milieubewustzijn maken allemaal deel uit van gezondheid op het werk. Gezondheid gaat dus niet enkel over het lichaam, maar ook over geestelijke aspecten. En daarmee durft het wel eens mislopen. Hoe vaak hoor je mensen niet klagen over stress en het gevoel de controle te verliezen over hun job? Volgens een Europess onderzoek bleef in 2000 wel 13% van de werknemers thuis wegens ziekte.
Niet gezond eten wordt vernoemd als één van de grote barrières voor een gezonde levensstijl. Volgens maar liefst 35% van de Belgen liggen tijdsgebrek en onregelmatige werkuren aan de basis van dit probleem. Daarnaast haalt een derde van de Belgen een drukke leefwijze aan. Wel 18% van onze bevolking neemt ’s morgens geen ontbijt. 19% eet niet elke dag groenten en 39% geraakt niet aan één stuk fruit per dag. Intussen heeft slechts een vijfde van de bedrijven bij zijn maaltijdenleverancier een gezond menu, terwijl dat weinig of niet duurder is dan een andere maaltijd.
Totaalaanpak
Een degelijk welzijnsbeleid vraagt een totaalaanpak. De algemene kwaliteit van de werkorganisatie en omgeving verbeteren, een actieve participatie van medewerkers aanmoedigen en kansen creëren voor persoonlijke ontwikkeling: het heeft allemaal een positief effect op de gezondheid. Dit klinkt misschien onoverkomelijk, maar gelukkig kunnen bedrijven een leidraad volgen bij het opstellen van zon beleid. Het Vlaams Instituut voor Gezondheidspreventie, het expertisecentrum van de overheid, werkte immers concete tips uit voor bedrijven en werknemers die werk willen maken van een goede gezondheid.
Je vindt die tips op de website: www.vig.be
(Passe-Partout, editie Wilrijk, n°9, 28 februari 2007)
Steeds meer werkende moeders lijden aan ‘stressorexia’
Brussel-
Vijftig jaar geleden volstond het om een goede moeder te zijn. Maar het eisenpakket voor moderne vrouwen is met de jaren een stuk uitgebreider geworden. Naast de perfecte mama en partner zijn, streven veel vrouwen tussen de 20 en 40 ook een glanscarrière, een perfect draaiend huishouden en een intelligente uitstraling na. De druk om te presteren op zoveel vlakken werkt een nieuwe fenomeen in de hand: stressorexia. Een psycholoog verklaarde aan de Briste krant Daily Mail: “Steeds meer vrouwen raken uitgeput, waardoor hun hongergevoel verdwijnt en de kilo’s er razendsnel afvliegen.” Intelligente vrouwen zouden het meest vatbaar zijn voor de eetstoornis. De naam is een afleiding van anorexia, een ziekte die veeleer tienermeisjes treft.
(Metro, 8 februari 2008)
Werk en privéleven: een duivels koppel
Volgens een studie voer de arbeids- en levensomstandigheden van de Belgen blijkt dat 73% er in slaagt werk en privéleven met elkaar te verzoenen, maar dat ze de uitputting nabij zijn. Daarbij hebben ze de indruk de hele tijd te hollen en hebben nauwelijks hun kinderen zien opgroeien...
(De Nieuwe Werker, LXIII, n°4, 22 februari 2008)
Commentaar: het ABVV heeft hiermee in haar blad een baanbrekende studie verricht obv een enquête uitgevoerd door de firma ‘Dedicated Research’ onder 1700 personen.
In het middenkatern van dit blad wordt dit probleem uitvoerig besproken en naar allerlei oplossingen gezocht inzake deeltijdse arbeid, vakantie, flexibiliteit, moederschap, beleidssuggesties, enz.
Men kan dit blad bestellen bij redactie ABVV: 02/5068243)
Leven in een wereld vol chemie
In 1980 werden er 180 miljoen ton sythetische stoffen geproduceerd. Dat cijfer krijgt pas betekenis als we het gaan vergelijken met de productie van 1955 die toen slechts 25 miljoen bedroeg. Er zijn op dit ogenblik minstens 44.000 chemische produkten in de handel. Met al deze produkten komt de mens rechtstreeks of onrechtstreeks in contact. Het wil nu niet zeggen dat al deze stoffen giftig zijn of direct schadelijk voor de gezondheid kunnen genoemd worden, maar het is een feit dat deze stoffen vfeemd zijn aan de natuur. Ze zijn wel geproduceerd uit organische grondstoffen, ze zijn echter zodanig geïsoleerd en verwerkt, dat er niets meer van hun oorspronkelijke structuur overblijft.
Het Internationaal Centrum voor Kankeronderzoek heeft nog maar 442 produkten getest doch er bestaan ernstige vermoederns dat er tussen de 43.568 andere stoffen, zeker nog kankerverwekkende of kankerbevorderende stoffen aanwezig zijn. Nu wordt 3% van de kankergevallen toegeschreven aan beroepsfactoren maar volgens ramingen van een aantal goed geInformeerde wetenschappers ligt dat in werkelijkheid veel hoger, nl. rond de 20% (...)
(Dries, J., Het bewust, onbewuste, onderbewuste, Nieuw Leven, Genk, 1982)
Psychische problemen op hol
De Wereldgezondheidsorganisatie voorspelt dat psychsiche aandoeningen geleidelijk de belangrijkste gezondheidsproblemen zullen worden in de Westerse wereld. In ons land wordt die prognose bevestigd door het laatste jaarverslag van de ziekteverzekering.
Voor 175.000 werknemers die langer dan een jaar arbeidsongeschikt waren, lagen bij maar liefst 28,5% (50.000) psychische aandoeningen aan de basis van het werkverzuim. Daarbij ging het vooral om depressies.
(Profiel, n°59, september-oktober 2000)
De keerzijde van de medaille
Nochtans bedreigen economische, ecologische problemen en voedingsschandalen onze welvaart die de afgelopen vijftig jaar werd opgebouwd. Bovendien scoren wij betreffende ecologische land- en tuinbouw één van de laagste van Europa. Wij hechten heel weinig aandacht aan gezondheidspreventie en offeren weinig financiële inspanningen om onze gezondheid te behouden of terug te winnen. Maar toch geeft de overheid miljarden uit om ziekten te behandelen met dure medicijnen.
De Vlaamse Milieu Maatschappij gaf enkele weken geleden nog toe dat Vlaanderen nooit de minimumeisen van de Kyotonormen zal halen. De lucht die we inademen wordt ongezonder. Het gevolg is dat hart- en longziekten drastisch toenemen ondanks de vooruitgang van de gneeskunde. Het water dat we drinken raakt meer en meer besmet met restanten uit de farmaceutische wereld. In het drinkwater vindt men kleine hoeveelheden vrouwelijke hormonen, xeno-oestrogenen, en antibiotica. Het eten dat we op ons bord krijgen, bevat minder voedingswaarde omdat de landbouwgronden uitgeput raken door chemische overbemesting en te intensieve productiemethoden. De huizen waarin we wonen, zitten vol met ongezonde en ziekmakende bouwmaterialen en elektromagnetische stralingen. Het dagelijkse stressniveau neemt bij de meeste mensen toe. Dit is niet enkel het gevolg van een stijgende werkdruk. De mindere kwaliteit van de lucht, het drinkwater, het eten en de ongezonde woningen spelen hierin ieder jaar een onzichtbare, maar spijtig genoeg, grotere rol.
Wetenschappers beschikken al jaren over oplossingen om alle opgesomde problemen letterlijk uit de wereld te helpen. Machtige lobbygroepen uit de petroleum- en chemiesector, de auto-industrie, de elektriciteitsproducenten, de farmaceutische multinationals en de bouwwereld houden iedere vooruitgang tegen. Wat vandaag geld opbrengt, moet dat blijven doen zelfs ten koste van de levenskwaliteit van volgende generaties
(Bogaert, D. & Faché, W., LeefNu, I, n°1, maart 2003, p.1)
382000 chemische en elektromagnetische stressoren per dag
De Wereldgezondheidsorganisatie in Genève waarschuwt dat iedereen in West-Europa langzaam maar zeker af te rekenen krijgt met chronische vergiftigingsverschijnselen. Zelfs het best uitgebalanceerde dieet is vandaag niet meer in staat om de mens iedere dag te voorzien van voldoende gezonde antioxidanten die hem moeten beschermen tegen de 382000 onzichtbare chemische en elektromagnetische stressoren.
Slechts 10% van de stress is zichtbaar in onze samenleving. Menselijke spanningen, werkdruk, agressieve autobestuurders en ziekte zijn de voornaamste gekende stressoren. Het overgrote deel van de kleine fijne stofdeeltjes of elektromagnetische golven die vrije radicalen produceren in ons lichaam is echter onzichtbaar. We zijn er ons maar van bewust omdat we moe, prikkelbaar en uitgeput raken. Burn-out is écht veel meer dan een modewoord. Het is een dagelijks harder wordende realiteit.
In de stad en en op de autoweg is er voortdurend sprake van massale chemische stress. Uilaatgassen veroorzaken een onophoudelijke nevel met allerlei schadelijke stoffen. Vroeger was het vooral lood. Van dit zware metaal is bekend dat het de mentale functies vermindert, vooral bij kinderen. (...)
Medici vergeten o.a. dat groenten en fruit zijn vergeven van herbiciden, pesticiden. Het achtervoegsel ‘-cide’ duidt op doden. Welnu, de stoffen waarmee onkruid, schimmels, parasieten en insecten worden gedood, zijn ook echt niet bevorderlijk voor onze gezondheid. Zij reageren als xeno-oestrogenen die veel agressiever zijn dan de oestrogen die vrouwen en ook mannen aanmaken. Zij zorgen ervoor dat vrouwen een oestrogeendominantie opbouwen die borstkanker en heel wat menopauzale klachten kan veroorzaken. Het gebruik van al deze chemische stoffen draagt er in hoge mate toe bij dat het fenomeen allergie de laatste tijd zo schrikbarend toeneemt.
Niet voor niets worden maximum toegelaten hoeveelheden vastgesteld voor het gebruik van al deze ‘-ciden’. Er wordt echter geen rekening mee gehouden dat gebruik van al deze stoffen samen op een gegeven moment wel een erg hoge belasting wordt voor de gezondheid. Er bestaat spijtig genoeg geen gecombineerd toegelaten maximum voor al deze stoffen.
(Bogaert, D., LeefNu, I, n°1, maart 2003, p.6)
Helft jongeren is moe!
Bijna één op de twee jongeren in Nederlandstalig België zit ’s ochtends suf en vermoeid op de schoolbanken. Dat blijkt uit een groot internationaal onderzoek van de WHO. Dit cijfer is volgens experts alarmerend en is te wijten aan de opkomst van Internet, PlayStation en gsm’en voor het slapengaan. Tien jaar geleden stapte amper 1 op 7 moe uit bed. Bij de Franstalige Belgische jongeren liggen de cijfers opvallend gunstiger (27,7%). Onderzoekers van de vakgroep Maatschappelijke Gezondheidszorg van de universiteit Gent – die het Nederlandstalig luik van de studie voor hun rekening namen – ondervroegen 11.000 kinderen tussen 11 en 18 jaar. De vermoeidheid neemt toe met de leeftijd. Slaapexpert Philippe Snauwaerts zegt hierover: “Het is al langer zo dat veel kinderen een eigen tv op hun slaapkamer hebben, maar gem’s, PlayStation en laptop vormen de nieuwste slaapplaag.”
Het grote probleem is dat de kinderen de dag niet kunnen afsluiten en te lang mentaal actief blijven waardoor het natuurlijke slaapritme verstoord geraakt. Slapen betekent overschakelen van een actief dagritme naar een passief nachtritme. De nachtrust is uitermate belangrijk om het lichaam te reinigen, te herstellen en om de actieve fase voor te bereiden. Het is niet vreemd dat aan een verstoorde nachtrust de fysieke en mentale ontwikkeling van het kind afremt. Groeistoornissen, obesitas en minder goede schoolprestaties zijn er een direct gevolg van. Te weinig slaap leidt tot verwardheid en dat heeft ongetwijfeld invloed op verkeersveiligheid of andere handelingen.
(Dries, J., BBNa Nieuwsbrief n°1/09, p.6)
Ouders en stress
Een onderzoek over ouders en stress doet de wenkbrauwen fronsen. Cijfers zijn abstracte begrippen, doch ze geven soms een goed idee over de ernst van een probleem. Slechts 10% van de ouders met kinderen begint de dag op een ontspannen wijze. Van de 90% die overblijft, geeft de helft aan dat ze matig tot erg gestresst zijn. Vooral de huishoudelijke taken in de ochtend en het klaarmaken van de kinderen geven veel kopzorgen.
Dit is vreemd in een tijd met vreselijk veel comfort. Het probleem is niet wat als probleem wordt aanzien maar wel het feit dat ouders heel de dag door gestresst zijn en daardoor niet in staat zijn de dag op een normale en rustige manier te starten. Heel wat buitenhuiswerkende moeders zijn tijdens de avond extra gestresst en dat is voor de vaders een flink stuk minder. De nieuwe man bestaat wel maar komt nog te weinig voor. Dit is de zware tol die de materialistische samenleving eist. Het leven zoals het in de media wordt voorgespiegeld, is onbetaalbaar geworden en dwingt man en vrouw tot een vaste baan. Nochtans zien we een duidelijke verschuiving bij vrouwen en soms ook bij mannen die kiezen voor een deeltijdse job of werkonderbreking aanvragen om hun kinderen, het kostbaarste wat men bezit, op te voeden. Het echte leven is helemaal niet zo duur en de voldoening die men er van heeft, is niet te koop.
(Dries, J., BBNa Nieuwsbrief n°1/09, p.6-7)
Vlaamse Zorgverzekering
Is een initiatief van de Vlaamse overheid. Ze betaalt aan zwaar zorgbehoevende personen die thuis wonen € 115 per maand voor hun niet-medische kosten (vb huishoudhulp). Wie in een rusthuis of RVT woont, ontvangt maandelijks € 125.
Maandelijks ontvingen in 2007 zo’n 170.000 mensen een vergoeding van de Vlaamse zorgverzekering. Dit aantal is inmiddels opgelopen tot 230.000!
De verzekering wordt gefinancierd door de Vlaamse gemeenschap en door de verplichte bijdragen die alle inwoners van Vlaanderen vanaf de leeftijd van 26 jaar moeten betalen.
Bij het betalingsformulier dat iedereen krijgt, staat een hele sanctieregeling vermeld voor wie niet of laattijdig betaalt.
Het eerste jaar was deze premie nog facultatief, niet verplicht. Het tweede jaar werd deze premie verplicht, en werden degenen die het eerste jaar niet betaald hadden, verplicht deze premie alsnog te betalen...
We vinden ook deze merkwaardige clausule in de brief:
“Waarschuwing voor de lezer:
De onderstaande tekst kan zwaar of zelfs storend overkomen. Wij verontschuldigen ons daar voor. De overheid legt echter strenge sancties op
voor wie deze wettelijk verpichte bijdrage niet op tijd betaalt. Om te voorkomen dat u zelf het slachtoffer
wordt van zo een sanctie, verplicht de overheid ons u duidelijk en in
expliciete termen te informeren over de sancties die opgelegd worden wanneer
één of meerdere bijdragen niet, niet volledig of niet op tijd betaald worden.”
(Bron: Informatie en verplichte mededelingen Vlaamse Zorgverzekering 2008)
Steeds meer vrouwen aan de drank
Amerikaanse onderzoekers zeggen dat het aantal alcoholverslaafde vrouwen toeneemt. Zij legden de resultaten van twee langetermijnstudies naast elkaar. Daaruit blijkt dat het aantal vrouwelijke geheelonthouders afneemt, terwijl h et aantal alcoholverslaafden toeneemt. Bij mannen blijft het aantal geheelonthouders en alcoholverslaafden stabiel. Dat vrouwen alcohol drinken, is nu meer sociaal aanvaard dan pakweg tien of twintig jaar geleden. Volgens de onderzoekers zijn vrouwen veel gevoeliger voor de effecten van drank dan mannen. Zelfs met kleinere dosissen alcohol lopen zijn een groter gezondheidsrisico dan mannen.
(Vandormael, U., S-magazine, juni-juli 2008, p.9)
Maandloon volstaat niet meer
Eén op vijf Belgische werknemers behoort tot de categorie van de ‘working poor’. Het gaat om mensen die geen eigen woning kunnen kopen, niet op reis kunnen gaan en hun vrijetijdsuitgaven niet kunnen betalen. De cijfers komen van de socialistische vakbond die dit voorjaar een enquête liet uitvoeren. De helft van de werkende Belgden zegt op een of andere manier te worden geconfronteerd met koopkrachtverlies. Ze moeten creatief omspringen met hun centen om rond te komen. sparen wordt moeilijk en wie het met één inkomen moet rooien, staat voor een zware opgave.
Vooral jongeren en ouderen hebben het moeilijk. Voor 82% van de werkenden is het arbeidsloon de enige bron van inkomsten. Door het hoge werkritme en de stress op het werk is slechts een kleine minderheid bereid om betaalde overuren te presteren om het verlies aan koopkracht te compenseren.
Koopkrachtverlies in cijfers:
51% heeft het moeilijk om rond te komen
47% ervaart het koopkrachtverlies in de geldbeugel
44% vindt één loon te weinig om van te leven
37% slaagt er niet in om te sparen
35% heeft moeite om schoolfacturen te betalen
25% kan geen eigen huis kopen
18% kan niet op reis gaan
(Vandormael, U., S-magazine, juni-juli 2008, p.8)
De echte man
Bron : Dahlke, R., Agressie als uitdaging, Ankh-Hermes, Deventer, 2004.
“De onder jongens gebruikelijke uitdrukkingen die de spot drijven met deugden als empathie, spreken een schrikbarend duidelijke taal en maken duidelijk wat voor ideaal in werkelijkheid in onze samenleving opgeld doet. De ‘echte’ Duitse man hanteert tegenwoordig termen die in vertaling ongeveer als volgt luiden: warme-doucher, parachutegebruiker, eitje, halve-zachte, brilzitplasser, sokkenverschoner, groenlichtpassant, schaduwparkeerder, houdbaarheidsda-tumfetisjist, crèmesmeerder, filterroker, eenmalig-condoomgebruiker, buffetwachter, excuseerder, geitenwollensokkendrager, huisvuilsorteerder, onderbroekverschoner, op-tijd-komer, na-drie-biertjeskotser, dankjezegger, eendenvoerder, bloempjesplukker, vrouwenbe-grijper en levensplanner voor mannen die geen ‘echte’ man zouden zijn.
Wie dit inschat als een ‘nieuwe’ trend, zou even moeten terugdenken aan de wat oudere, maar niet minder onverbloemde voorlopers van dit soort kreten, zoals de onbenul, huilebalk, slappe lul, moederskindje, oud wijf, angsthaas, zwakkeling en doetje.
Met al deze ‘typen’ wil de echte jongeman natuurlijk niets te maken hebben. Voor hem is het belangrijker om bij zijn maats indruk te maken met uitspraken en grappen die voor vrouwen en al wat vrouwelijk is vernederend en geringschattend zijn. Alleen al uit al deze uitdrukkingen blijkt wat mannen vroeger bezighield en wat jongemannen momenteel prikkelt en aanspreekt. Het is allemaal schrikbarend gelijk gebleven.
De termen onbenul en huilebalk drijven de spot met mannen die emoties hebben die uit hun teleurstellingen voortkomen en ze ook tonen. De slappe lul verwijst naar de man die seksueel tekortschiet of geen seksrobot is. Met moederskindje wordt de jongeman gehoond die nog aan zijn moeder gehecht is en nog niet het ouderlijk huis heeft verlaten. Dit gaat overigens voorbij aan het feit dat de kans dat zo’n jongeman dat alsnog doet groter is dan bij de schijnbaar onafhankelijke scheldnaamgebruiker. Uitdrukkingen als oud wijf en angsthaas zijn geringschattende benamingen voor degenen die hun angst laten zien en er noodgedwongen voor uitkomen. De echte man heeft natuurlijk geen angst, zij het meestal uit gebrek aan fantasie. De zwakkeling heeft zwakke kanten en laat ze nog zien ook, waardoor de krachtpatser – die zijn angsten en zwakheden vaak achter protserige spierbundels verstopt – op hem neerkijkt. Het doetje is een slappeling die zicht voor een echte kerel veel te vaak wast. Kennelijk moet de laatste altijd een beetje stinken of op mijn minst te ruiken zijn.
De nieuwe terminologie maakt het allemaal nóg duidelijker en pijnlijker. Een eitje is blijkbaar iemand die een harde en een zachte kant heeft. De brilzitplasser houdt teveel rekening met de meestal vrouwelijke schoonmakers die de door hem bevuilde bril moeten reinigen. Alleen dat al lijkt hem als man te diskwalificeren. De op-tijd-komer heeft dit teveel aan consideratie met hem gemeen; een echte kerel laat anderen wachten en komt liever te laat – behalve bij seks, want daar komt hij vanwege de druk waaronder hij voortdurend staat meestal te vroeg. Het maakt hem echter niets uit, want hij vermijdt zorgvuldig de schijn te wekken een vrouwenbegrijper te zijn. Dat het leven hem bestraft voor zijn laatkomerij neemt hij op de koop toe. Alleen al een excuus zou hem ontmaskereren als een excuseerder.
Consideratie met anderen wordt verder nog gehekeld in de persoon van de buffetwachter die keurig achter in de rij gaat staan om een drankje te halen; een echte kerel moet kennelijk brutaal voordringen en daardoor tonen dat hij zichzelf belangrijker acht dan wie ook, of dan de regels en gebruiken van de samenleving. Hij zal bijvoorbeeld onder geen beding een groenlicht-passant willen worden, iemand die niet alleen de wegenverkeerswet in acht neemt, maar ook nog het voorbeeld geeft aan kleine kinderen. Zoiets kan voor echte man uiteraard niet door de beugel. Wie geen medelijden heeft met zichzelf, hoeft dat ook niet te hebben met anderen, anders zou hij het risico lopen te worden aangezien voor een crèmesmeerder, warme doucher, parachutegebruiker of dubbelparkeerder. Kennelijk is een echte vent zo stom om zichzelf al ’s morgens onder de douche te folteren; hij trekt zich niets aan van zijn overgevoelig geworden, pijnlijke huid en heeft geen koesteringen nodig. Zijn auto moet hij ook ’s middags in de volle zon zetten, en zich indekken tegen risico’s (de parachute) is er al helemaal niet bij.
Hij behoort de grootste vijand van zijn gezondheid te zijn en degradeert zo tot een karikatuur voor een hele samenleving. Om niet aan de kaak te worden gesteld als houdbaarheidsfetisjist moet hij zelfs half bedorven etenswaren nog verorberen. Hij leeft bij voorkeur in verpeste lucht, want wie wil er nu doorgaan voor een frisselucht-fanaat? En vanzelfsprekend zal hij als een ‘grote kerel’ moeten zuipen, anders wordt hij aangezien voor een na-drie-biertjeskotser. Bij voorkeur rookt hij Gauloises of zware shag, want als filterroker zou hij een modderfiguur slaan in de groep. Van lever- of longenschade heeft hij nooit gehoord, maar zelfs als hij er wel iets van wist, zou hij zich er niets van aantrekken: zelfdestructief gedrag strookt met zijn ideaal. Geitenwollensokkendragers zijn hem een gruwel, want die term staat voor ‘halve zolen’ die aandacht schenken aan de behoeften van hun lichaam. Zoiets zou hij nooit doen.
Hij is voor zichzelf even hard als voor zijn omgeving – hij maakt daar althans aanspraak op, hoewel hij in werkelijkheid zijn toevlucht neemt tot pijnlijke projectie en juist daar zacht en zwak is waar hij dat het minst mag zijn, want niets maakt zo impotent als nicotine en alcohol. Zelfs dankbaarheid tonen is voor hem taboe. Dat zou hem brandmerken als een dankjezegger, een term die voor een echte man op teveel afhankelijkheid zou wijzen. Echter, hoe afhankelijk moet iemand zijn die daarmee al zoveel moeite heeft? Ook eenmalig-condoomgebruiker is voor hem een scheldwoord; nee, dan brengt hij liever zijn eigen leven en dat van anderen in gevaar en gedraagt zich als een zwijn door hetzelfde condoom meerdere keren te gebruiken. Blijkbaar ziet hij er geen been in om kleine meisjes op te zadelen met een kind, want echte vrouwen zouden zich nooit met hem inlaten. Het feit dat vrouwen als gevolg van deels een gebrek aan hygiëne steeds vaker baarmoederhalskanker krijgen, wéét hij niet eens, omdat onwetendheid en stommiteit voor hem een prima bescherming zijn. Met termen als sokken- en onderbroekverschoner wordt iedere vorm van hygiëne geminacht; een echte vent stinkt een uur in de wind, zoals een windbuil betaamt.
Voorts moet hij er nauwlettend voor waken geen vlaag van milieubesef of zelfs milieu-inzicht toe te laten, want dan valt hij door de mand als een huisvuilsorteerder of statiegeldflesterugbrenger. Hij mag geen mededogen hebben met dieren of zwakkere mensen, want dan loopt hij het gevaar voor menselijk te worden aangezien en zich als een bijnaam als eendenvoerder op de hals te halen. En om niet als bloempjesplukker aan de schandpaal te worden genageld, mag hij een meisje dat in weerwil van zijn sterk verwrongen zelfbeeld toenadering tot hem heeft gezocht, vooral geen plezier doen. Tenslotte gunt hij zichzelf ook geen pleziertje – of toch? Zich met haar laten zien is al helemaal taboe, want zoiets is niet cool. Dat is hij pas, als hij vuil spel met haar speelt. Zoiets als plannen maken voor zijn leven verfoeit hij, reden waarom hij zijn kansen in het leven niet zelden over het hoofd ziet – maar op deze manier hoeft hij zichzelf ten minste niet als levensplanner te blameren tegenover zijn maats.
Zo worden in zijn omgeving eigenschappen die voor het (over)leven essentieel zijn, zoals angst en respect, geminacht. Eigenschappen als zorgzaamheid, gevoel voor de medemens, hulpvaardigheid en fijngevoeligheid – die ons tot mens maken en ons in staat stellen met een partner samen te leven – worden zelfs weggehoond. Voorzover de socialisering van jongens vaak tot vereenzaming en isolement voert, kunnen we daarin een onmenselijk element herkennen.
Tot zover dit citaat uit het leerrijke boek van dr. Rüdiger Dalhke.