De natuurgeneeswijze is een autonome
behandelingsmethode die er van uitgaat dat ieder mens een zelfgenezend
mechanisme bezit dat spontaan en instinctief het verstoorde evenwicht tracht te
herstellen.
De natuurgeneeswijze is een autonome behandelingsmethode
omdat zij een eigen geschiedenis en filosofie bezit en een evolutie heeft
ondergaan en niet direct vergelijkbaar is met andere geneeswijzen. Zie hierover de tekst op de site over de
geschiedenis van de natuurgeneeswijzen.
Elk mens bezit een zelfgenezend vermogen,
een omvangrijk mechanisme dat het leven beveiligt en in stand houdt. De mens is echter zodanig gedegenereerd dat
ook deze zelfgenezende kracht aangetast is; daarom werden therapieën en
remedies ontwikkeld om het zelfgenezend vermogen te stimuleren.
De mens is een natuurlijk wezen dat een
onverbrekelijke band heeft met de natuur en dat bijgevolg onderworpen is aan de
natuurwetten. De mens kan niet losgekoppeld worden van zijn
omgeving, omdat de invloeden uit de omgeving immers zijn levensvoorwaarden
bepalen; de natuur levert alle substanties die de mens nodig heeft om zich in
stand te houden, nl. zuurstof, voedsel, water, warmte. De geneeskracht ligt in de natuur verborgen
en staat ter beschikking van de mens, daarom gebeuren de behandelingen op een
natuurlijke wijze.
De natuurgeneeswijze is niet van toepassing in het
geval van levensbedreigende ziekten, noch bij ongevallen, zware brandwonden,
vergiftiging, verstikkingsverschijnselen, etc.
Gezondheid is een toestand van relatief evenwicht dwz
dat het organisme in staat is om zich aan te passen aan de veranderingen in
zijn omgeving. Ziekte wordt gezien als
een verstoring van het evenwicht en men zal trachten te komen tot herstel van
het evenwicht.
Door zijn culturele ontwikkeling, verwaarlozing van
zijn relatie met de natuur en het niet accepteren van natuurwetten, is de mens
echter zodanig gedegenereerd dat zijn zelfgenezende kracht sterk verzwakt is en
dat spontaan herstel zich eerder beperkt tot kleine kwalen. Daarom is het noodzakelijk dat het herstelproces
therapeutisch wordt begeleid op natuurlijke wijze of met natuurlijke middelen,
zoals het gebruik van zon, water, lucht, klei, voeding, kruiden, beweging,
muziek, klank, aroma, warmte, stenen, rust, massage, enz.
Lichaam en geest vormen een eenheid. Haast alle therapieën zijn tegelijkertijd op
beide aspecten gericht. Men gaat via het
lichaam de geest beïnvloeden of via de geest het lichaam. Er wordt belang gehecht aan het lichamelijke,
het instinctieve, , het emotionele, het intuïtieve, het creatieve, het mentale,
het sociale, het spirituele, het transcendentiële levensaspect. Er wordt ook aandacht besteed aan het evenwicht tussen linkerhersenhelft
en rechterhersenhelft.
Men behandelt de zieke en niet zozeer de
ziekte. De therapieën zijn gericht op de
gehele mens en op het terug in harmonie brengen van de zieke met
zichzelf en zijn omgeving en het stimuleren van het zelfgenezend mechanisme
zodat het evenwicht zich herstelt en ziekteverwekkende stoffen niet de
bovenhand krijgen. Vandaar dat het
ziektebeeld steeds in verband wordt gebracht met het persoonlijkheidsbeeld,
m.a.w. de ziekte wordt geïndividualiseerd.
Centraal staat ontgiften en het verminderen van de
exogene belasting. Veel ziekten ontstaan
door vervuiling, veroorzaakt door het milieu, ongezonde voeding of drank,
chemische medicijnen, stress, negatieve gedachten of gemoedstoestanden,
etc. Gifstoffen ontstaan ook tijdens de
vertering en de stofwisseling. Het
lichaam kent een zelfreinigende werking dankzij een aantal uitscheidingsorganen
zoals de darm, de huid, de lever, de nieren, de longen. Een ziekte ontstaat als het organisme niet
meer in staat is om zich voldoende te reinigen, bij een verzwakte
uitscheidingsfunctie of als het aanbod van vervuilende stoffen te groot is.
De natuurgeneeswijze steunt op de vier
elementenleer. Empedokles wist
de vier elementen als theoretisch model te ontwikkelen, deze werd overgenomen
door Hippocrates (humoraalpathologie) en door Galenus (temperamentenleer) verder
ontwikkeld. Fernel heeft vanuit de vier
elementen de fysiologie ontwikkeld en Avicenna heeft de leer verspreid in de
Arabische wereld. Deze leer berust op de
analogie tussen de menselijke organen, hun bouw en werking enerzijds en de
natuur anderzijds.
Men gaat ervan uit dat het uiterlijke de weerspiegeling
is van het innerlijke. Wie de
mens uiterlijk goed observeert weet hoe het er van binnen aan toe gaat. Alle behandelingen zijn vooral gericht op het
uiterlijke; ze hebben vaak een globale werking.
Specifieke of gerichte behandelingen zijn ook wel gekend maar worden
meestal binnen een holistische context toegepast. Een inwendige ziekte heeft bijna altijd een uitwendige
aanleiding (expositie). In de constitutie,
dispositie en temperament vindt men de eigenlijke oorzaak, maar de expositie is
meestal de doorslaggevende aanleiding.
De therapeut probeert niet zozeer te achterhalen hoe, maar waarom iemand
ziek is geworden.
Hij werkt multitherapeutisch, dwz dat hij
gebruik maakt van meerdere natuurgeneeskundige therapieën binnen een
therapieplan. De patiënt wordt benaderd
in zijn totaliteit en krijgt daardoor een op zijn persoon gerichte individuele behandeling.
Een gezondheidstherapeut stelt geen diagnose, maar
kan aan de hand van een aantal uiterlijke gegevens informatie inwinnen over
iemands gezondheidstoestand en trachten tot een totaalbeeld te komen van
iemands persoonlijkheidsbeeld en ziektebeeld.
Verder steunt hij op medische gegevens uit de reguliere geneeskunde,
indien dat nodig zou blijken. De
therapeut werkt bij voorkeur samen met huisartsen, psychologen, enz.
Voedsel is de belangrijkste aanvoer uit de
buitenwereld. Voedsel is levende natuur
en bevat levenskracht én geneeskracht.
Verkeerde voeding werkt vervuilend en gezonde voeding werkt reinigend en
is zowat de belangrijkste therapie.
De natuurgeneeswijze is een actieve geneeswijze dwz
de patiënt moet zelf meewerken aan de
verbetering van zijn gezondheid. De
beste vorm van preventie bvb. is een natuurlijke levenswijze en een
evenwichtige voeding. Alles wat men doet
tegen de natuur, doet men immers tegen zichzelf. Preventie zou eigenlijk ingebouwd moeten zijn
in de manier van leven.
Ziekte wordt ook gezien als een kans om te
groeien. De mens is verantwoordelijk voor
zijn eigen gezondheid; gezondheid is niet de verantwoordelijkheid van de
therapeut. Deze zal wel de
basisprincipes van de natuurgeneeswijzen, de natuurlijke levenswijze en van een
gezonde voeding bijbrengen.
Een goede therapeut is ook een goede filosoof. De natuurgeneeswijze steunt op de natuurfilosofie,
die ervan uitgaat dat de mens een open, biologisch en energetisch systeem is
dat verbonden is met de natuur en de hele kosmos. Hij is een deel van de natuur (ecologie), hij
staat niet boven de natuur (antropocentrisme).
Als ziekte een ontsporing is van de relatie tussen de mens en zijn/de
natuur, dan zal men aandacht besteden aan het herstel van de harmonie.
Energetisch betekent dat alle organische manifestaties verdichte energetische
structuren zijn. Alle processen in of
buiten de mens zijn slechts mogelijk doordat ze energetisch gedragen
worden. De kosmische energie zorgt voor
het anorganisch leven, de harde structuren zoals de aarde, de hemellichamen, de
kosmos. De bio-energie is gesublimeerde
kosmische energie en staat in voor het organisch leven, zoals mensen, dieren,
planten, micro-organismen.
De mens en zijn omgeving ziet men als trillingsverschijnselen.
Het is niet de taak van de gezondheidstherapeut om
mensen blaasjes wijs te maken. De gezondheid
van de mens in de geïndustrialiseerde samenleving gaat angstwekkend
achteruit. De explosieve economie zorgt
enerzijds voor de betaalbaarheid van een megagezondheids-zorg terwijl het juist
de gevolgen zijn van deze economie die de samenleving onleefbaar en ziek maken.
Klimaatveranderingen, overbevolking, chemische landbouw en
bio-industrie, kernenergie en kernafval, het drinkwaterprobleem, het
wereldvoedselprobleem, agressie, geweld, criminaliteit, luchtvervuiling,
broeikaseffect, het gat in de ozonlaag, het verkeersinfarct, kanker,
allergieën, depressie, overgewicht, ontbossing, een hallucinante bureaucratie,
resistente bacteriën, virussen, schimmels, zware metalen, dioxine, PCB’s,
oorlogen, uitputting van de fossiele brandstoffen, een steeds verdergaande
technologisering, massale elektromagnetische vervuiling : deze maatschappij is
onhoudbaar en onleefbaar en dreigt zijn eigen ondergang tegemoet te gaan.
Als we onze kinderen nog hoop willen geven, zal ieder van ons zich hard moeten inspannen
om het
tij te doen keren. Bewuste mensen streven naar een ander mensbeeld, een
ander wereldbeeld en een natuurgerichte levenswijze. Steeds meer mensen werken aan zichzelf en
hebben er alle belang bij om, naast de reguliere gezondheidszorg, een beroep te
doen op complementaire hulpverlening.
De vrije keuze om je gezondheid te verzorgen, ziekte te voorkomen en een
genezingsproces te ondersteunen, is een fundamenteel recht.
Een gezondheidstherapeut maakt niet alleen gebruik
van zijn kennis, maar ook van intuïtie en empathie. Hij gaat dus wetenschappelijk én gevoelsmatig
te werk, maakt gebruik van zijn linker- én rechterhersenhelft. Het evenwicht tussen gevoel en verstand is één van de
aandachtspunten van de therapeut bij het begeleiden van zijn patiënten.
De gezondheidstherapeut benadert de patiënt met eerbied
en respect voor zijn mening, religieuze of filosofische overtuiging,
cultuur en ras. Hij mag geen patiënt met
een ernstige ziekte die iedere vorm van reguliere geneeskunde weigert,
behandelen. Bij ernstige ziekten wordt
de therapie van de gezondheidstherapeut als ondersteunend en aanvullend gezien,
terwijl de patiënt onder de controle van de behandelende arts blijft.
De therapeut zal nooit de patiënt onder morele,
psychische of financiële druk zetten.
Hij past eenvoudige en natuurlijke therapieën toe,
waarbij geen medische behandelingen betrokken zijn en die niet in strijd zijn
met de wet op het uitoefenen van de geneeskunde. Voorbeelden zijn
voedingstherapie, Bachbloesemtherapie, homeopathie, relaxatietherapie,
reflexologie, massagetechnieken, waterbehandelingen, ontgiftingskuren,
kruidentherapie, enz.
Voor verdere informatie,
uitleg en achtergrond van de natuurgeneeswijzen verwijs ik ook naar de teksten
op de site over:
·
Principes van de
natuurgeneeswijzen
·
Het zelfgenezend
mechanisme
·
De toestand van
de wereld
·
Psychoneuroimmuniteit
·
Gezondheidsprincipes
·
Voedingsprincipes
Geraadpleegde literatuur:
Dries, J., Inleiding tot de natuurgeneeskunde
Beroepsvereniging Gezondheidstherapeuten, Deontologische
code
Europese Academie voor Complementaire
Gezondheidszorg, Stagegegevens
BBNa, Beroepsprofiel gezondheidstherapeut, Genk.
Dit
artikel werd met de meeste zorg samengesteld.
Niettemin is het nooit geheel uitgesloten dat informatie door
tijdsverloop, recent wetenschappelijk onderzoek of andere oorzaken onjuist,
onvolledig of achterhaald is. De auteur
kan niet aansprakelijk gesteld worden voor enige directe of indirecte gevolgen
voortvloeiend uit de gegevens. Dit
artikel is niet bedoeld als vervanging voor een medische diagnose en medische
zorg door een arts. De lezer wordt
uitdrukkelijk geadviseerd zijn arts te raadplegen bij enigerlei klachten of
symptomen.
Suggesties,
commentaar en reacties zijn steeds welkom op het vermelde e-mailadres.