Omgaan met lichamelijke klachten
Als er door de arts een diagnose gesteld is, probeer dan, naast zijn voorgestelde adviezen en medicatie, altijd je zelfgenezend mechanisme te ondersteunen met natuurlijke remedies. Er zijn tegenwoordig veel en erg goede boeken op de markt over natuurgeneeskunde, volksgeneeswijzen, aromatherapie enz.
Eventueel kun je een gezondheidstherapeut, consulent voeding gezondheid levenswijze, herborist, apotheker, natuurarts enz raadplegen.
Je kunt jezelf de vraag stellen naar wat er niet zo goed zit in je levenswijze, voedingswijze, omgang met bepaalde thema’s uit het dagelijks leven. Waar is het evenwicht verbroken, waar heb je overdreven of waar kom je iets tekort, enz. Heb je teveel stress, is er andere manier waarop je ermee kan omgaan?
Naast de natuurlijke remedies kan je jezelf ook de vraag te stellen naar de psychologische, sociale, emotionele component of achtergrond van de klachten.
Lichaam en geest zijn immers één. Wat er op psychisch vlak gebeurt, toont zich lichamelijk en ook omgekeerd. Dit is de wet van de analogie.
Vragen die je jezelf kan stellen:
· Wanneer, in welke periode heb je die klacht gekregen, waar was je toen mee bezig (innerlijk en uiterlijk)
· Waarom heb je die klacht gekregen, wat komt deze jou vertellen? Wat maakt deze klacht mogelijk in vergelijking met wanneer je die klacht niet zou hebben?
· In het Duits zegt men: “Wass felht Ihnen?” Dit betekent: wat scheelt er? Maar ook: wat kom je tekort?
· Wat heb je verwaarloosd? Ben je teveel met iets bezig geweest? Waarin heb je overdreven?
· Wat durf je niet onder ogen te zien?
· Heb je verkeerde denkbeelden of een inadequate visie over iets en probeer je daaraan vast te houden ipv deze aan te passen en te veranderen of te laten vallen?
In de lijn van Dahlke en Dethefsen gaan we hier verder in op de interpretatie, duiding van lichamelijke klachten. Naast de voorgaande vragen, kunnen volgende punten ons hierbij helpen:
1. Kijken naar wat er gebeurt in je omgeving.
De microcosmos is immers een weerspiegeling van de makrokosmos en v.v.
Het innerlijke weerspiegelt zich in het uiterlijke vb in interieur, huishouden, kleding, lichamelijke kenmerken (constitutie, fysionomiek), woonplaats, keuze van werk, kennissen...
Wat rond je gebeurt, kan een afspiegeling zijn van wat in jezelf gebeurt.
Het gebeurt vaak dat als je je ergert aan iemand, dat dit eerder iets over jezelf vertelt bvb een eigenschap die je bij jezelf niet erkent of toelaat.
Soms gebeurt het dat een lied dat je hoort op de radio of uit je eigen collectie urenlang in je hoofd blijft hangen. Het kan goed zijn dat in de lyrics ervan een boodschap zit waar je je bewust van moet worden, waar je iets mee kan aanvangen, die je iets vertelt over waar je innerlijk mee bezig bent.
Als je een schilderijliefhebber bent, kun je soms meemaken dat je erg aangesproken wordt door een schilderij. Het loont de moeite eens nader te bekijken welk thema er wordt afgebeeld, wat de titel is enz. Het zou wel eens iets over jezelf kunnen vertellen.
2. Zijn er spreekwoorden, gezegden, uitdrukkingen waarin dat orgaan wordt vermeld?
Kopzorgen
Hartzeer
Door de knieën gaan
Wat ligt er op de maag?
Wat ligt er op de lever?
Het op zijn heupen krijgen
Te veel op zijn schouders nemen
Er een punthoofd van krijgen
Op zijn tenen getrapt
Dat steekt mij de ogen uit
Geen greep hebben op de dingen
Met de ellebogen werken
Duizelingwekkend
Adembenemend
Bij de keel gegrepen
Krop in de keel
Het komt mijn strot uit
Ergens je neus in steken
Doen alsof je neus bloedt
Je hart luchten
Milt – mild
Hart – hard
Oog om oog, tand om tand
Met lange tenen
3. Hoe wordt het in een andere taal uitgedrukt?
Soms kan de vertaling in een andere taal iets opleveren.
Vb Wass fehlt innen? Wat scheelt er maar ook: wat kom je tekort?
Vb slokdarmontsteking of reflux : heartburn: hartzeer, smart over verlies, onvervuld verlangen
4. Wat is de functie van het orgaan?
Hier kan enig opzoekingswerk van de pathologie in een medisch handboek van pas komen. Er zijn tegenwoordig veel begrijpelijke boeken op de markt zoals die van Reader’s Digest, het medisch handboek van Merck, de Atrium Geneeswijzer.
Ev. ook: welk orgaan ligt in de buurt vb slokdarm-hart, longen-hart, nieren-blaas
5. Wat is de symboliek?
Hiervoor kan men zich verder verdiepen in de boeken van Dahlke en Dethlefsen zoals Ziekzijn: signalen van de ziel; Ziekte als symbool; De zin van ziekzijn.
In de praktijk van de gezondheidstherapeut zeggen de meeste mensen niet direct waar het om gaat. Het kan zijn dat ze het zelf niet weten wat de oorzaak is van hun klachten, omdat dit verdrongen is, of het kan zijn dat ze zich schamen of dat het eigenlijk niet kan of mag volgens de geldende maatschappelijke normen. Zodoende vertellen ze het indirect via hun lichaamstaal. Dit kan de fysionomiek zijn, de mimiek, de gebaren, de ondertoon van wat ze zeggen, maar ook de lichamelijke symptomen. Het is aan de therapeut om de indirecte boodschap te decoderen en juist te interpreteren, om voldoende puzzelstukjes samen te leggen om het geheel te kunnen zien. De therapeut is ahw een detective die op zoek is naar het verborgene. Hij dient te zorgen voor een bewustwording bij de patiënt. Zonder bewustwording en het vinden van de diepere oorzaak behandelt men iemand symptomatisch, is het dweilen met de kraan open, en is er minder kans op verbetering van de klachten en meer kans op herval of verplaatsing van de symptomen. Het komt er soms ook op aan niet de essentie te verliezen in de soms talrijke symptomen en indrukwekkende medische geschiedenis.
6. Synoniemen gebruiken of vrij associëren, zie verder het vb van reuma en verkoudheid
7. Wat kom je tekort?
Meestal komt het toch altijd wel op hetzelfde neer: waardering, aandacht, genegenheid, warmte, liefde, troost, enz.
Eén en ander mag geen aanleiding zijn om alles te gaan psychologiseren of spiritualiseren. Soms is een blauwe plek gewoon een blauwe plek.
Het mag ook geen aanleiding zijn om alle fysieke klachten op eigen houtje te behandelen. De huisarts blijft noodzakelijk gezien zijn kennis van anatomie, pathologie, onderzoeksmethoden, diagnostiek enz. Als je naar de dokter gaat, is het wel goed, steeds vragen te stellen, en je alles goed te laten uitleggen, niet alleen maar domweg een medicament vragen en slikken.
Het kan ook zijn dat je veel dingen uitprobeert en het allemaal niet werkt. Misschien heb je last van therapieresistentie. Dan kun je te maken hebben met factoren waar weinig mensen aan denken zoals:
· een nog niet ontdekte allergie of intolerantie voor bepaalde voedingsmiddelen
· amalgaamvullingen
· chronische ontstekingshaard: tanden, sinussen, amandelen, littekens...
· scheefstand gebit
· beenlengteverschil of bekkenscheefstand
· chronische infectie
· schimmels
· galstenen in de lever
· tekort aan bepaalde stoffen zoals vitaminen, mineralen, aminozuren, enzymen, hormonen, vetzuren
· geopathische belasting
· bouwbiologische belasting
· miasma (homeopathie)
· ziektegewin (voordeel halen uit ziekte)
· hysterie
· antikrachten (vb nog te verwerken gebeurtenissen uit de jeugd)
· slachtofferdenken
· energetische belasting (in de spirituele sfeer: parasitaire entiteiten e.d.)
· op het verkeerde pad zitten in het leven bvb een opleiding en beroep gekozen hebben om extrinsieke motivatie zoals aanzien, macht, succes, hoge verloning enz in plaats van om intrinsieke motivatie aansluitend op je gaven, talenten, levensopdracht
Het verdient in elk geval aanbeveling om aandacht te hebben voor je immuunsysteem en dit te versterken met natuurlijke middelen, gezonde voeding, regelmatige lichaamsbeweging, enz.
Tracht immuunsyteemondermijnende zaken te vermijden zoals antibiotica, vaccinaties, gebruik van cortisone, langdurig gebruik van medicatie, blootstelling aan giftige stoffen en dampen op het werk, enz.
Zorg ook voor een immuunsysteemversterkende positieve verslaving zoals een hobby, lichaamsbeweging, siesta in plaats van een ondermijnende negatieve verslaving zoals roken, koffie, drugs, alcohol, gokken enz. Iedere mens heeft een verslaving nodig, kies een positieve.
Eén en ander betekent inderdaad dat je meer tijd nodig hebt om jezelf te bezinnen, na te denken over alles wat je meemaakt, denkt en voelt in het leven.
Want als je op het niveau van het bewustzijn de confrontatie aangaat met bepaalde spanningen, conflicten, thema’s, denkbeelden, dan hoeft dit niet op fysiek niveau uitgestreden te worden. Bezinning werkt dus preventief. Een hele avond televisiekijken niet.
Voorbeeld: reuma
Gewrichten, spieren; bewegen, beweeglijkheid, soepelheid
Stram, strak, star, verstard, vastgeroest
Het loopt niet gesmeerd, kink in de kabel, zand tussen de raderen, er zit iets in de weg
Geen vooruitgang (benen), geen greep hebben op iets of de greep op het leven kwijtraken, de controle verliezen (handen, polsen), machteloosheid
Gewricht in het Latijn: articulus. Articuleren, uitdrukken, expressie
Pijn, agressie, kwaadheid tegen zichzelf in plaats van tegen de ander, pijn schreeuwt om aandacht
Ontsteking, vuur, warmte, passie, liefde
Gruis, afvalstoffen, stofwisselingsslakken in gewrichten en reumaknobbels: afzettingen, toxines, afval, niet uitgescheiden zaken, niet losgelaten, vasthouden, onopgelost probleem, genegeerd probleem
Stappen naar binnen zetten, reflectie, bezinning over zichzelf, hoe men met iets bezig is
Te hoge morele maatstaven, perfectionisme, dwangmatigheid, krampachtigheid, te grote hulpvaardigheid, dienstbaarheid, zelfopoffering, schuldgevoelens, zelfverwaarlozing, helpers-syndroom, te veel geven, te weinig ontvangen, te weinig warmte krijgen van anderen
Echter ook mogelijks in plaats van onvoldoende, overmátige innerlijke beweeglijkheid, van de hak op de tak springen, chaotische levensstijl zodat reuma dwingt tot rust, bezinning
Reuma is een auto-immuunziekte, agressie tegen zichzelf, zichzelf niet graag zien, hekel hebben aan zichzelf, tegen zijn zin iets doen, zichzelf bedriegen. Het kan nuttig zijn het betrokken orgaan van de auto-immuunreactie nader te bekijken; het kan zijn dat dit symbolisch iets te betekenen heeft en dat je dit thema niet erkent bij jezelf, weigert te zien.
Zo zien we hoe we van lichamelijke symptomen komen tot analoge kenmerken op mentaal en psychisch vlak
Voorbeeld : verkoudheid
Er geen zin in hebben, laat me gerust, blijf op een afstand, weg ermee
Geen stem meer hebben
Niet meer kunnen ruiken, proeven, het leven smaakt niet meer, het is allemaal hetzelfde, saai, smaakloos, geurloos, nietszeggend,
De eetlust is me vergaan
Rauwe keel, niets meer willen slikken, het is in de keel blijven steken, iets niet kunnen verkroppen, te weinig aandacht voor de stem van het innerlijke
Oren, horen, gehoorzaamheid, meegaandheid, wie niet horen wil, moet voelen
Rode ogen, zien, sluiten, de ogen sluiten voor de buitenwereld
Horen en zien is hem vergaan
Rillingen, alles laat hem koud, verkouden, gebrek aan warmte, in de kou gezet zijn
Alles zit verstopt, de toegangswegen zijn geblokkeerd, er kan niets meer binnen
Hoesten en niezen, anderen op afstand houden: “kom niet te dichtbij, ik ben verkouden”
Genoeg hebben van alle communicatie en uitwisselingen, sterke behoefte tot zichzelf terug willen trekken, afzondering, mensen op afstand houden, de terugtocht blazen, behoefte aan meer ruimte, iedereen duchtig de waarheid willen zeggen (Duits: Jemandem etwas husten), zich niet hebben verweerd zoals het moest
Agressie die zich naar binnen heeft geslagen, omdat men het niet heeft durven rechtstreeks doen naar anderen, maar dan toch onrechtstreeks via de sociaal meer aanvaarde manier van hoestsalvo’s en niesexplosies, waarvoor de overal en altijd aanwezige verkoudheidsvirussen dankbaar van pas komen. Men is te weinig assertief geweest, en doet dit als compensatie via het bombarderen van de anderen met miljoenen virusdeeltjes, zodat ze de boodschap op een sociaal aanvaarde manier hebben begrepen: laat me met rust of je wordt gebombardeerd.
Men wordt niet makkelijk verkouden als men warm voor iets loopt; het gaat om innerlijke warmte, vuur. Men heeft tijd nodig, rust en bezinning tijdens de ziekte, tot men terug in staat is dingen in zich op te nemen.
Als men assertief genoeg is, eerlijk de waarheid durft te vertellen aan anderen, de confrontatie met de ander durft aangaan, zal men niet zo gauw verkouden worden.
Rond het thema agressie en allergieën en infecties, verwijs ik ook naar de tekst over omgaan met agressie.
Ook hier weer ziet men dat men tijd moet vrijmaken om zich over alles wat er gebeurt in het leven te bezinnen, zoniet krijgt men de rekening gepresenteerd...
Dwangmatig en krampachtig gedrag
Dit heb ik opgemerkt bij een aantal mensen met aandoeningen zoals allergieën, astma, eetstoornissen, fobie... Er kan hier eventueel angst onder zitten. Men vertoont een dwangmatig gedrag om iets te vermijden ic een aanval van allergie of astma, pijn, hinder, ontdekking door de medemens vb afwijkend eetgedrag, blootstelling aan hetgeen waarvoor men een fobie heeft, enz. Dit is wel begrijpelijk maar komt voor medemensen soms irriterend en belastend over. Men zet nl de medemens subtiel onder druk, manipuleert hem om tegemoet te komen aan de onderliggende vraag bvb iets veranderen aan de omgeving om een aanval, pijn of hinder te vermijden.
Preoccupatie
Sommige mensen hebben een aandoening die erg veel aandacht vraagt of waarvan ze erg veel last, pijn, hinder van ondervinden en raken hierdoor “gepreoccupeerd”. Dwz ze zijn er veel te veel mee bezig, ten koste van andere aspecten in het leven.
Laten we bvb denken aan rugklachten omdat de meeste mensen daar vroeg of laat wel eens last van hebben. Lage rugpijn kan zo knagend, zeurend en lastig zijn dat men geen enkele houding vindt waarin men geen pijn heeft. Dit tast ook het gemoed aan en men wordt prikkelbaar en ongenietbaar voor zichzelf en de medemens. Er ontstaat een soort tunnelvisie, en men gaat wanhopig en soms moedeloos op zoek naar verlichting van de klachten, gaat naar allerlei dokters, laat onderzoekingen doen, probeert medicamenten, fytotherapie, massage en andere mogelijkheden,...
Het is goed om te trachten zichzelf of anderen hiervan bewust te maken en erop te wijzen dat er ook nog veel andere aspecten in het leven zijn die nog mogelijk zijn: genieten, praten met mensen, lezen, hobby’s, gezellige maaltijden, educatieve TV-programma’s, telefoneren enz. in de hoop dat er binnenkort beterschap optreedt.