De moeilijkheden van de hooggevoelige man om een partner te vinden

 

 

Dit stukje is vooral bedoeld voor de HG man.  Nochtans is het voor de vrouw ook interessant, omdat ze vaak totaal geen besef heeft van de moeilijkheden van de HG man in dit domein.

 

Nogal wat vrouwen verlangen van een man dat hij zekerheid, zelfvertrouwen, geborgenheid, bescherming uitstraalt, dat hij een rots in de branding is, een steunpilaar, enz.  De moeilijkheid van veel HG mannen is dat ze door hun gevoeligheid en verlegenheid dergelijke zaken helemaal niet uitstralen...   Ze stralen wel zachtheid, tederheid, diepgang uit, maar zekerheid...?

Het kan als vrouw de moeite waard zijn om eens bij zichzelf te onderzoeken waarom men bij iemand anders daarnaar op zoek gaat?  Het is m.i. altijd riskant om eigenschappen die men zelf tekort komt, bij een ander te gaan zoeken, omdat men hierdoor een afhankelijkheid creëert... en een excuus om er niet aan te moeten werken bij zichzelf.

Nog iets verdergaand, is dat sommige HG mannen een soort hulpeloosheid of een gebrek aan weerbaarheid uitstralen.  Dit is erg riskant, ten eerste omdat vrouwen zelden voor zo iemand zullen vallen, en ten tweede àls een vrouw voor zo iemand valt, het heel waarschijnlijk een overbeschermende vrouw zal zijn.  Op de gevaren van overbescherming hebben we elders gewezen.  Dit soort mannen zijn trouwens vaak het gevolg van een overbeschermende moeder...

 

Er is nog steeds het klassieke rollenpatroon waarbij de man het initiatief neemt en de vrouw dit ook verwacht.  Jammer genoeg knelt hier bij veel HG mannen het schoentje.  Ofwel durven ze niet, ofwel weten ze voldoende moed bij elkaar te harken om wel het initiatief te nemen maar door hun angst of zenuwachtigheid verknoeien ze het en knapt de vrouw af op zoveel stunteligheid of onhandigheid.  In een enkel geval gebeurt het wel eens dat een vrouw gecharmeerd is door zijn stunteligheid.

Door zijn verlegenheid en angst voor afwijzing, kan het gebeuren dat de HG man niet de moed kan opbrengen om het initiatief te nemen en kansen laat passeren of verloren gaan.  Dit kan op middelbare leeftijd mee bijdragen aan wat genoemd wordt de “midlife crisis”, wanneer men zijn leven overloopt en beoordeelt naar wat men bereikt heeft, gemist heeft, wat men nog wil doen of inhalen enz.

Als je als vrouw iets voelt voor een man of hem beter wil leren kennen, en je de neiging hebt te wachten op zijn initiatief of de kat uit de boom te kijken, kan het wel eens gebeuren dat het een heel oude kat zal worden.  Als je je kans niet wil mislopen, kan het dus zijn dat je zelf het initiatief moet nemen.

 

Een klein aantal vrouwen zit met het probleem dat ze, vaak onbewust, bij mannen makkelijk misverstanden opwekken.  Door hun extraverte aard en gedrag, hun openheid, vlotheid, enthousiasme, sensueel gedrag, verleidelijkheid kunnen ze bij een man de indruk wekken dat ze in hem geïnteresseerd zijn hoewel dit niet zo is.  Van een aanvankelijk professioneel of vriendschappelijk contact gaat de man soms meer voelen voor deze vrouw.  Als hij dit dan duidelijk maakt, stelt hij verbaasd vast dat zij niet in hem geïnteresseerd is voor meer dan vriendschap of professioneel contact.

Het gaat hier in feite om een misverstand.  Het is begrijpelijk dat de man dit zo interpreteert, maar een aantal van deze vrouwen hebben geen besef van de indruk die ze wekken.

Er zit soms niets anders op voor dit type vrouw dan te leren voorzichtiger te zijn en zich minder verleidelijk en extravert te gedragen om misverstanden te vermijden. 

Voor de man maken dergelijke vrouwen het extra moeilijk om te weten of een vrouw nu in hem geïnteresseerd is voor iets meer of niet en ook verhogen ze het risico van afwijzing en de pijn die ermee gepaard gaat.  Ook voor de man is enige voorzichtigheid geboden en is het goed een ruime kennismakingsperiode te voorzien.

 

Een ander aspect dat hier een rol kan spelen is het laten we zeggen ‘lichamelijk aspect’: kleding, make-up, aantrekkelijkheid...  We leven in een trend dat er steeds meer bloot te zien is, en zeker in de zomer.  Uiteraard hebben vrouwen het recht die kleding te dragen die ze zelf willen en waarin ze zichzelf goed voelen.  De moeilijkheid zit hier ook weer in het niet beseffen welke indruk dit kan wekken bij een man. 

In combinatie met het eerder besproken extraverte gedrag, kan dit nog makkelijker tot misverstanden leiden.  Het is ook hier de verantwoordelijkheid van de vrouw, als dit nodig is, de ‘geïntereseerde’ man te wijzen op wat ze wil en wat niet.

Sommige vrouwen zijn echter juist op zoek naar die blikken en extra ‘aandacht’ uit een hang naar waardering, zonder dat ze op zoek zijn naar een man...

 

In het bijzonder HG mensen kunnen zo in elkaar opgaan of van elkaar genieten, dat er tussen man en vrouw makkelijker onduidelijkheid of misverstanden kunnen ontstaan over de vraag of er misschien iets meer is dan alleen een vriendschappelijk of professioneel contact.

 

Van een paar aantrekkelijke vrouwen heb ik gehoord dat het vaak gebeurt dat mannen vanuit een vriendschappelijke relatie na enige tijd iets beginnen voelen voor hen.  Dit is erg begrijpelijk uiteraard, en helemaal niet erg, maar het is goed dat een vrouw hiermee rekening houdt.  Om  misverstanden te vermijden, kan het nuttig zijn dat ze op een bepaald moment, duidelijk stelt dat ze alleen vriendschap wil.  Tenzij ze uiteraard zelf iets voelt...

 

Een interessant verhaal werd mij verteld door een HG man, laten we hem Johan noemen.  Hij was verliefd geworden op een alleenstaande vrouw, Mia, met twee kinderen die op het platteland woont.  Hij kwam er regelmatig op haar vraag omdat hij een uitstekende bouwvakker is en er aan het huis nog veel werk was en ook omdat zij hem al jaren zijdelings kende.  Hij heeft op een bepaald moment zijn gevoelens geuit, maar kreeg te horen dat zij niets voor hem voelde. 

Enige maanden later begon ze een relatie met een man die haar gitaarles kwam geven en een zeldzaam beroep heeft nl hersteller van antieke vazen.  Hiervoor had hij slechts sporadisch opdrachten.  Johan vertelde me dat deze man buiten het uitstekend herstellen van vazen en gitaar spelen, verder helemaal niks kan.  Hij helpt niet in het huishouden, besteedt geen aandacht aan de kinderen, werkt niet aan het huis, loopt de hele dag rond waarbij hij Johan stoort bij het werk met zinloze discussies over maatschappelijke zaken waar toch niets aan te veranderen is.  Ofwel zit hij de hele dag in de zetel boeken of kranten te lezen.  Ondertussen moet Mia al het huishoudelijke werk zelf doen, en instaan voor de opvoeding van de kinderen, waardoor ze geen tijd heeft om zelf werk te zoeken.  Ze klaagt ook over het gebrek aan inkomsten.  Haar eerste man was een Engelse zwerver die rondtrok door Europa en geld verdiende door op straat muziek te spelen met zijn  ‘one-man band’.

Na enkele maanden werd het Johan teveel en is hij kwaad geworden op die vrouw.  Waarom heeft ze voor zo iemand gekozen, een luiaard en een nietsnut, die nauwelijks iets verdient?  Haar eerste man was ook al een sukkel.  Waarom heeft ze niet gekozen voor Johan?  Hij werkt tenminste, heeft een goed inkomen, kan goed met kinderen om, helpt in het huishouden, en doet veel werk aan het huis...  Mia antwoordde hierop verbaasd dat ze hem nu eenmaal graag ziet...

 

Dit is een mooie les in het principe: “je kunt niet iemand dwingen om jou graag te zien”.

Zelfs als je haast objectief, met redelijke argumenten, zoals in het verhaal, zou zeggen dat iemand een betere partij voor haar is dan een ander, dan nog blijft de mysterieuze subjectieve factor het belangrijkste.  Zelfs als een vrouw telkens opnieuw kiest voor een nietsnut, dan heb je daar geen oordeel over te vellen.  Als een vrouw klaagt over haar telkens oppervlakkige partners terwijl jezelf veel diepgang hebt en ze niet in jou geïnteresseerd is, dan heb je daar geen oordeel over te vellen.  Het is de keuze van de vrouw en zij draagt de gevolgen van die keuze.

 

Als je als man niet begrijpt waarom een vrouw een relatie heeft met een bepaalde man, of als je jezelf in zekere zin beter of ‘meer waard’ acht dan die man, hou er dan rekening mee dat de aantrekking tussen twee mensen geen objectieve zaak is, maar een subjectieve, en dat er veel meer onbewuste factoren een rol spelen dan we denken.  Liefde is niet iets rationeel, maar irrationeel.

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt wel dat men qua uiterlijk onbewust vaak bij iemand zoekt naar een paar kenmerken die men zelf ook heeft, vb vorm van gezicht, neus, ogen, mond; kleur van ogen, haar, huid; lengte, breedte, leeftijd, enz.  Dit zou er voor het onbewuste kunnen op wijzen dat die persoon ook op vlak van temperament enkele gemeenschappelijke kenmerken heeft.  Uit de natuurgeneeskunde weten we dat constitutie (lichaamskenmerken)/fysionomie (gelaatskenmerken) en temperament samenvallen.  Hoe iemand eruitziet, zegt veel over zijn persoonlijkheid, maar dit is een studie apart.

 

Is er een manier om iemand af te wijzen zonder hem of haar te kwetsen? Of zo weinig mogelijk te kwetsen?  Vermoedelijk zal het altijd kwetsend zijn, maar de manier waarop iemand afgewezen wordt speelt wel een cruciale rol in de diepte of de duur van de kwetsuur.

 

Slechte manieren om nee te zeggen als vrouw wanneer een man je uit vraagt:

·        Liever niet

·        Ik denk het niet

·        Dat gaat niet

·        Dat interesseert mij niet

·        Ik denk er niet aan

·        Ik heb geen tijd

·        Ik zie niets in u

·        Waarom?

·        Nie met u, zenne

·        Ik heb er geen zin in

·        Ik ben te moe

·        Ik voel niets voor jou

 

In het geval dat je een schriftelijke ‘aanzoek’ krijgt, een briefje of een mail, is de meest respectloze manier het niet reageren erop, niets laten weten als je geen interesse hebt.  Het is een elementaire beleefdheid om te antwoorden op een vraag en het getuigt ook van gebrek aan respect voor de gevoelens van een man.  De bal ligt in jouw kamp en je hebt de verantwoordelijkheid te reageren.

 

Waarom zijn deze manier slecht?

Ze getuigen van een gebrek aan respect voor de gevoelens van een man.  Hij voelt iets voor jou, komt er voor uit, stelt zich hierdoor kwetsbaar op en krijgt twee dingen:

1.      Een neen

2.      Gebrek aan respect

 

Als je niets voelt voor die man, is de neen onvermijdelijk.  Maar het gebrek aan respect is niet onvermijdelijk.  De neen is de wonde, het respect is de zalf waarmee de wonde stilaan kan genezen; gebrek aan respect is zout in de wonde wrijven.

Het kan zijn dat voor sommige, vooral de heel aantrekkelijke, vrouwen het een routine is geworden bij wijze van spreken elke dag een aanzoek krijgen.  En het ook een routine is geworden om neen te zeggen.  Hierdoor is het risico op gebrek aan respect nog groter.

 

 

Wat zijn mogelijke gevolgen van een afwijzing of van meerdere afwijzingen:

·        Verdriet

·        Teleurstelling

·        Onbegrip

·        Verontwaardiging

·        Wrok

·        Zichzelf in vraag stellen

·        Protest

·        Depressie

·        Weer een wonde bij op je ziel

Vermits de man zich kwetsbaar opstelt, zijn gevoel uit, heeft hij recht op respect en recht op uitleg.  Deze uitleg is erg belangrijk ivm de mogelijke gevolgen.

In feite is het wel zo dat de oorzaak van het gekwetst gevoel bij jezelf ligt, nl je verwachting van een ja te krijgen en om respectvol te woord gestaan te worden.

 

Betere manieren om te reageren als je als vrouw een aanzoek krijgt:

·        Sorry, ik heb al een vriend.  Maar moest ik geen vriend hebbben, dan zou ik wel eens met je willen afspreken.  Ik hoop dat je vlug iemand anders kunt vinden.

·        Ik voel me momenteel niet zo goed, misschien later eens, OK?

·        Ik zal er eens over nadenken, ik zal je later iets laten weten.

·        Ik vind je wel leuk, maar je bent spijtig genoeg niet het type man waar ik op val.

·        Ik zie wel positieve kwaliteiten in jou, maar ik ben verliefd op iemand anders, het spijt me

·        Zou je met mij willen uitgaan?  Dat vind ik wel tof, maar ik heb al iemand anders op het oog.  Veel succes verder om iemand te vinden.

·        Wil je met mij uitgaan?  Ik voel mij gecharmeerd dat iemand dat vraagt, maar...

·        Het spijt me, maar ik heb het momenteel erg moeilijk, en ik zie het niet zitten om nu met iemand uit te gaan.

·        Ik vind het wel lief dat je dat vraagt, maar ik ben nog bezig met mijn vorige relatie te verwerken en heb nu nog geen behoefte om al met iemand anders af te spreken.

·        Het spijt me dat ik je moet teleurstellen, ik vind je wel sympathiek, maar ik voel niets meer voor jou dan gewoon vriendschap.  Maar ik ben er zeker van dat een andere vrouw wel iets voor jou zal voelen en ik hoop dat je binnenkort iemand vindt.

 

Tips om iemand respectvol af te wijzen:

·        Neem aub je tijd; tijd is respect

·        Zeg eerst iets positief

o       Zeg dat je het wel leuk vindt dat iemand jou uitvraagt

o       Vermeld iets positiefs dat je aan iemands persoonlijkheid opmerkt

·        Leg eerlijk uit waarom je niet op het verzoek ingaat.  Ligt de reden hiervoor bij jouzelf, vermeld die dan ook eerlijk.  Vergeet niet dat hij zich durft kwetsbaar op te stellen, je mag ook gerust jezelf kwetsbaar opstellen.  Hij zal het waarderen dat je een eerlijke en persoonlijke reden geeft ipv gemakshalve de reden bij hem te leggen.

·        Wens hem succes voor de volgende keer dat hij iemand uitvraagt

 

Troost als je een neen hebt gekregen:

·        Het is niet omdat iemand neen zegt tegen jou, dat je tegen jezelf ook neen moet zeggen.  Blijf ja zeggen tegen jezelf.

·        Als deze vrouw je op een respectloze manier heeft afgewezen, bedenk dan dat deze vrouw niet voor jou geschikt is.  Wat moet je als gevoelige man met een vrouw die geen respect heeft voor jouw gevoelens en voor het feit dat je jezelf kwetsbaar opstelt?  Bovendien vertelt deze manier waarop ze met jou omgaat ook iets over de manier waarop ze met zichzelf omgaat!

·        Tijdens het kwetsbare moment van het vragen, leer je veel over deze vrouw.

·        Bedenk dat het ook voor haar een moeilijk moment kan zijn omdat ze het niet gewoon is of omdat ze niet goed weet wat erop te antwoorden.  De meeste vrouwen zijn niet geoefend in het op een correcte en respectvolle manier afwijzen.  Probeer hiervoor begrip op te brengen.

·        Denk aan je positieve kwaliteiten en dat het jammer is voor haar dat ze niet de tijd wil nemen om deze beter te leren kennen.  Als de vrouw je al langer kent, is het misschien jammer dat ze geen oog heeft voor deze kwaliteiten.

·        Bedenk vooral dat de aantrekking tot iemand niet bepaald wordt door objectieve criteria, maar door subjectieve, onbewuste factoren.  Denk dus niet: wat is er mis met mij?  Je hebt waarschijnlijk gewoon toevallig niets dat haar onbewust aantrekt.

·        Blijf jezelf waardevol vinden en vind het jammer dat deze vrouw jou niet naar waarde weet te schatten, noch je werk, interesses enz.  Veel mensen, mannen én vrouwen, kunnen iemand of iets niet naar waarde schatten.

 

Redenen waarom een vrouw niet in jou geïnteresseerd zou kunnen zijn:

·        Je straalt geen zekerheid, zelfvertrouwen uit, geen rots in de branding

·        Ze zit net in een periode dat ze niet geïnteresseerd is in mannen, ondanks het feit dat ze alleen is

·        Ze woont te ver

·        Ze heeft al iemand

·        Ze heeft geen tijd wegens full-time job, volgen van een opleiding of cursus, ook nog moeten zorgen voor een kind zonder echtgenoot, enz

·        Ze voelt zich niet lichamelijk tot je aangetrokken

·        Ze wil graag kinderen en jij niet

·        Negatieve projecties bvb ze vindt dat je een streng gezicht hebt, terwijl haar vader dit ook had

·        Je hebt een onaantrekkelijke ziekte zoals CVS, MS, fibromyalgie, burn-out, enz

·        Je hebt net een verkoudheid, griep of een allergieaanval, wat natuurlijk niet aantrekkelijk is

·        Je hebt geen smaak voor kleding

·        Het leeftijdsverschil is te groot

·        Je hebt bepaalde lichamelijke kenmerken waar ze niet van houdt vb te groot, te dik, te mager, te klein, kalend, baard, snor, dikke buik, enz.

·        Je hebt geen kwaliteiten op persoonlijkheidsvlak waar ze op valt

·        Enz.

 

Tips om iemand uit te vragen:

·        Informeer eens bij anderen die haar kennen, of ze misschien al een vriend heeft...

·        Zoek een onderwerp dat je gemeenschappelijk hebt en waarover je een gesprek kunt beginnen bvb jullie werkgever, hobby of interesses (bvb als je in iemand geïnteresseerd bent die dezelfde cursus als jij volgt), de lamentabele toestand van het bushokje waarin jullie samen wachten op de bus, het feit dat de bus tien minuten te laat is, het weer enz.

·        Verzorg je uiterlijk en je kleding; dit bepaalt de eerste indruk en is voor vrouwen belangrijk.

·        Zorg dat je iemand uitvraagt op een moment dat je je goed voelt en er ook goed uitziet; en bvb  niet op een moment dat je staat te geeuwen van de vaak omdat je slecht geslapen hebt of wanneer je net verkouden bent met een snotneus en een zakdoek.

·        Zorg dat de eerste reactie een ‘ja’ is of toch een mogelijke ‘ja’;

vb. Ga jij soms graag naar de boekenbeurs (of naar de film, of het toneel)? Indien “ja”: “Ik heb nl vrijkaarten, en ik zoek iemand om samen te gaan”

vb. Zou je het leuk vinden als iemand eens met jou zou willen afspreken?

Of: Is het lang geleden dat je eens met iemand bent uitgeweest?

Of: Ben jij geïnteresseerd in...?

·        Is het onoverkomelijk voor jou om iemand rechtstreeks aan te spreken, probeer het dan eens met een vriendelijk briefje of een mailtje.

·        Je kunt overwegen om eerlijk te zijn als je zenuwachtig bent en dit te zeggen: vb ik ben een beetje zenuwachtig om zoiets te vragen, maar...   of:  ik heb hier niet zoveel ervaring mee, maar ik zou willen vragen...

·        Als je de gewoonte hebt af te wachten en je kansen mis te lopen, leer dan je kans te grijpen en zeg tegen jezelf: “grijp je kans, al val je erbij neer”

·        Als je geen uitleg hebt gekregen, leg dan de reden voor de afwijzing niet zomaar bij jezelf.  Deze kan nl ook bij de ander liggen: al een partner hebben, het te druk hebben, zichzelf slecht voelen, in vrouwen geïnteresseerd zijn en niet in mannen (dit zal ze waarschijnlijk niet zeggen en iets anders verzinnen), slecht onderscheid kunnen maken tussen betrouwbare en onbetrouwbare mannen, geen moeite willen doen om iemand beter te leren kennen en alleen maar afgaan op het uiterlijk, enz.

·        Soms lopen contacten vanzelf vanuit een context die jullie gemeenschappelijk hebben en stel je vast dat je iemand regelmatig opbelt of samen ergens iets zit te drinken terwijl je nooit het gevoel hebt gehad dat je deze vrouw hebt moeten ‘uit’ vragen.

·        Let op met je verwachtingen.  Het zijn verwachtingen die teleurstellingen creëren.  Het is een hele kunst, helemaal niets te verwachten, het gewoon open te laten.  Een neen heb je al, en een ja kun je nog krijgen, zegt men wel eens.  Je kunt ook bedenken wat het slechtst denkbare scenario is.  Als dat is dat je ter plekke dood gaat vallen, zul je er nog goed van af komen.

 

 

Je kunt niemand vinden: een individueel probleem of een maatschappelijk probleem?

 

Als je tot de vaststelling komt dat het niet lukt om iemand te vinden, misschien zelfs niet om met iemand af te spreken, kan het de moeite lonen eens een rondvraag te doen bij enkele vrienden waarvan je zeker weet dat ze je een eerlijk antwoord zullen geven.  Je kunt bvb de volgende vragen stellen:

1.      Vindt jij dat ik een slecht karakter heb?

2.      Vindt jij dat ik onaantrekkelijk ben?

3.      Wat zou er mis kunnen zijn aan mij dat vrouwen niet geïnteresseerd zijn in mij?

 

Zeg erbij dat ze gerust eerlijk mogen antwoorden en dat je open staat voor elk antwoord.

Het is mogelijk dat je hierop interessante en nuttige tips of suggesties krijgt, dat er zaken zijn die je zelf niet in het oog had of die je misschien onbelangrijk vindt maar die vrouwen wel belangrijk vinden.

Vraag jezelf ook af wat je verwachtingen zijn van een partner, van een relatie?  Zijn je verwachtingen realistisch, leg je de lat misschien te hoog, ben je teveel gefocusd op het uiterlijk, enz.? Het kan nuttig zijn deze verwachtingen eens te bespreken met iemand.

 

Nu is het ook zeer wel mogelijk dat je te horen krijgt dat je een goed karakter hebt, dat je niet onaantrekkelijk bent en dat er niets mis is met jou...  Hoe komt het dan dat je niemand kunt vinden?

Je denkt misschien dat het probleem aan jou ligt, maar als we het vanuit een ruimer kader bekijken, zul je wellicht ontdekken dat dit misschien niet het geval is.  Je staat nl niet alleen in het feit dat je niemand kunt vinden...

Vroeger was het gezin de hoeksteen van de samenleving.  Dit is intussen al een hele tijd niet meer het geval.  Het aantal alleenstaanden bedraagt meer dan de helft van de leefvormen, het klassieke tweeoudergezin als leefvorm is in de minderheid geraakt.

 

Hoe komt dit?  Er zijn natuurlijk heel wat redenen mogelijk:

·        Partner is overleden en men is alleen komen te staan

·        Men heeft net het ouderlijk huis verlaten en is alleen gaan wonen

·        Studenten die op kot zitten

·        Bejaarde in rust- en verzorgingstehuis met kamer alleen

·        Door scheiding alleen komen te staan

·        Niemand of nog niemand gevonden hebben om mee samen te wonen (vrijgezel)

·        Bewuste keuze om alleen te wonen vb LAT-relatie

·        Enz.

 

Alleenstaande zijn wil nog niet zeggen dat men eenzaam is.  Het gaat er hier slechts om dat men alleen woont, al of niet vrijwillig of noodgedwongen.

 

Maar we zijn er nog niet.  Waarom is het nu zo moeilijk om een vrouw te vinden?  Ook hier zijn er weer heel wat logische mogelijkheden:

·        Ze werkt full-time en moet daarnaast haar huishouden, boodschappen, maaltijden zelf doen.  Ze heeft m.a.w. weinig of geen tijd over.

·        Zelfde situatie, maar ze volgt ook nog een cursus of opleiding.  Dus nog minder tijd.

·        Ze heeft net een relatie achter de rug, is dit nog aan het verwerken en niet klaar voor een nieuwe.

·        Ze heeft al een relatie en is dus niet geïnteresseerd in jou voor meer dan vriendschap.

·        Ze heeft een traumatiserende relatie(s) achter de rug en heeft besloten geen partner meer te nemen, ze heeft er genoeg van.

·        Ze is een type (ong. 3% van de bevolking) dat men a-seksueel noemt.  Ze is helemaal niet geïnteresseerd in een seksuele relatie.

·        Ze heeft na een scheiding de zorg over één of meerdere jonge kinderen, en werkt daarnaast eventueel ook nog, en ze heeft dus geen tijd.

·        Ze is wel alleen, maar in therapeutische behandeling voor ernstige psychische klachten zoals depressie, fobie, psychose, eetstoornis, zelfmoordgedachten enz en verkiest momenteel niemand te zoeken omdat dit gezien de klachten niet aangewezen is.

·        Bedenk dat 30j geleden in Amerika 1 op 3 vrouwen single was, nu is dat 1 op 2.  In België zijn er 2,5 miljoen singles.

·        Enz.

 

De belangrijkste factor die ik zelf opmerk rond mij, lijkt te zijn dat veel vrouwen gewoon geen tijd hebben.  Ze zijn met zodanig veel dingen bezig, met hun werk, hun carrière, hun opleiding, hun kind(eren), hun huishouden, dat ze gewoon geen tijd hebben.  In dit geval zou men kunnen stellen dat ze gewoon niet kunnen tijd vrij maken om een man te leren kennen, ook al zouden ze dit misschien wel willen.

Een andere factor, zoals hierboven ook in enkele voorbeelden is terug te vinden, is dat ze gewoon niet willen tijd vrij maken.

In beide gevallen ligt het dus niet aan jou dat een vrouw niet met jou wil afspreken en kennismaken. 

 

Een andere factor is dat vrouwen door de veranderde rollenpatronen, anders naar een man kijken dan vroeger.  Toen de man vroeger de enige kostwinner was, en de vrouw thuis bleef, was het economisch argument erg belangrijk, nl het inkomen van de man.  Nu de vrouw zorgt voor haar eigen inkomen, moet de man aan meer en andere eisen voldoen.

De financiële onafhankelijkheid maakt dat vrouwen nu ook zichzelf kunnen ontwikkelen op allerlei domeinen, professioneel maar ook in de vrijetijdsbesteding.  Het hebben van een relatie is nu relatief gezien minder belangrijk voor de vrouw als vroeger.

Hoewel veel vrouwen te weinig tijd hebben, kan men het ook zien als een kwestie van prioriteiten, want degenen die echt willen, maken er wel tijd voor. Maar vele vrouwen zijn nu liever met andere activiteiten bezig, zoals hun job, hobbies, cursussen,..  Ze hebben vaak ook een hechte vriendenkring en voelen zich goed genoeg. En hoewel de meeste vrouwen ergens toch nog altijd hopen en dromen van de prins op het witte paard, wordt het bewust zoeken naar een partner vaak naar de achtergrond geschoven.

 

Verder wordt er ons een verwrongen ideaalbeeld over de man door tijdschriften als Flair, Libelle, Goed Gevoel e.a. zachtjes opgedrongen, bvb. de “nieuwe man”.  Dit maakt het niet alleen nóg moeilijker voor de man, maar heeft bovendien het effect dat een aantal vrouwen, die een partner hébben, deze meer en meer door een kritische bril gaan bekijken en beetje bij beetje kruipt er vorm van ontevredenheid over hem naar boven en raakt de relatie stilaan ondermijnd, terwijl ze vroeger tevreden over hem was.  Deze ondermijning is dan te danken aan deze tijdschriften die proberen een aantal behoeften bij de vrouw op te wekken, haar de lat hoger te laten leggen, en haar op te zadelen met onrealistische denkbeelden.

Bovendien is het ook nog wachten op de “nieuwe vrouw”...  Dat zal dan misschien de vrouw zijn die geen tijd heeft?  Of de vrouw die alleen blijft?  Of de vrouw die in elkaar is gestort en met het chronische vermoeidheidssyndroom, burn out of fibromyalgie sukkelt omdat ze trachtte te beantwoorden aan het ideaalbeeld door fulltime te werken, een gezin te hebben met twee kinderen, een heel huishouden, een sociaal leven, tweemaal per week te sporten, elk jaar een mooie vakantie, enz.?

 

“Mannen, maar ook vrouwen, moeten tegenwoordig aan enorm veel criteria voldoen, om ook maar in aanmerking te komen als potentiële partner. Er is veel veranderd in de maatschappij. Vrouwen zijn veel onafhankelijker geworden, vooral materieel dan, en hebben minder of helemaal geen behoefte meer aan iemand die voor hen zorgt, wat vroeger wel het geval was.

Mannen moeten stoer zijn, maar ook zachtaardig en begripvol, emotioneel, open, luisterend, communicatief; ze moeten meehelpen in het huishouden, zorgen voor de kinderen; ze moeten een goede job hebben, een bepaald aanzien, een mooi uiterlijk,…  Maar hoeveel mannen beantwoorden hieraan?  Het moet ook voor vrouwen moeilijk zijn om zo iemand te vinden...

Mensen zijn over het algemeen veel moeilijker geworden in het kiezen van een partner en blijven soms liever alleen dan zich aan iemand te binden die niet helemaal overeenkomt met hun ideaalbeeld (dat door de media haast onmogelijk wordt gemaakt).”

 

Wellicht dacht je dat je probleem om iemand te vinden een individueel probleem was, waarvoor je je misschien schaamde.  Het wordt nu duidelijk dat het om een maatschappelijk probleem gaat...  Je staat dus niet alleen met je probleem, er zijn duizenden en duizenden mannen met hetzelfde probleem als jij, maar dit nationale probleem wordt nog altijd niet zo onderkend. 

Het doet me, met enig pessimisme, vaag denken aan een vers uit het bekende lied van Carlos Santana: “Don’t bother trying to find her, she is not there.”

 

Met enige sarcasme zouden we dus kunnen stellen:

1.      Als je er in slaagt om met een vrouw af te spreken, dan heb je op zijn minst geluk.

2.      Als je erin slaagt om met een vrouw een relatie te beginnen, dan spreken we van een mirakel.  Wees er God en alle engelen dankbaar voor... en leg haar goed in de watten.

 

Desondanks is het zo dat er toch veel koppels zijn als we rond ons kijken.  Ergens klopt er dus  iets niet in deze tekst...

 

Een aantal organisaties hebben dit nationaal probleem wél gezien en bieden een oplossing aan in de vorm van huwelijksbureau’s, relatiebureau’s, dating websites.  Zij doen het werk voor jou en bieden jou een kans of een kader waarin je het kunt proberen tegen betaling.  Er zijn mensen die er goede en die er slechte ervaringen mee hebben.  Het voordeel is, als je met iemand afspreekt, dat je weet waarvoor het is en weet je zeker dat de ander naar een relatie op zoek is.  Een risico is dat je te maken krijgt, met wat ik zou noemen “de overschot”: mensen die er niet in slagen in het dagelijks leven iemand te vinden om wat voor reden dan ook en die als noodoplossing dan maar op die manier het proberen.

In elk geval is het treurig en alarmerend dat het zo ver is gekomen dat men tegenwoordig op die manier iemand moet leren kennen.

 

Als je een boontje hebt voor iemand, of verliefd bent op iemand, maar je weet dat er niets meer van kan komen dan professioneel of vriendschappelijk contact omdat ze bvb al iemand heeft, waarom zou je jezelf dan niet gunnen gewoon van haar te genieten elke keer als je haar ziet of met haar kunt praten?  Vergelijk: het is toch niet omdat je geen geld hebt om een mooi schilderij te kopen in het museum, dat je er niet van kunt genieten elke keer als je er komt?

In het algemeen is het moeilijk voor een man om iemand te leren kennen, maar voor de HG man wordt het toch wel ernstig onderschat.

En toch kan iemand vinden zo simpel zijn...

 

“Ik denk dat het grootste probleem hier begint, als je naar een relatie op zoek moet gaan.

Dan begin je over alles na te denken (zoals jij voorschrijft) en ik denk in de meeste gevallen, vooral als je jong bent, dat verliefdheid je overvalt en liefde daaruit voortvloeit, dat is het gemakkelijkste en het meest natuurlijke natuurlijk, het zijn dingen die inderdaad subjectief gebeuren.

En eens de roze bril afgezet is, dan wordt de balans opgemaakt, kan ik hier mee leven ja of nee.

Uit het aantal scheidingen blijkt dat niet iedereen dan ook een juiste keuze maakt, maar dat is natuurlijk nog een heel ander verhaal.”

 

We zetten de belangrijkste zaken even op een rijtje:

·        Aantrekking is geen zaak van objectieve criteria, maar wel van subjectieve, veelal onbewuste factoren.

·        Wat straal je uit?  Onzekerheid, hulpeloosheid?  Zachtheid, tederheid?  Veel vrouwen zijn op zoek naar iemand die zekerheid uitstraalt, ook al zijn hier bedenkingen bij te formuleren.

·        Er wordt nog altijd van de man verwacht dat hij het initiatief neemt.

·        Let op voor misverstanden in geval van bepaalde types vlotte, extraverte vrouwen en in verband met kleding en gedrag.  Voorzie een ruime kennismakingsperiode.

·        Je kunt iemand niet dwingen om jou graag te zien.

·        Als je iemand uitvraagt of je gevoelens kenbaar maakt voor haar, sta erop dat je met respect wordt behandeld.

·        Word je niet met respect behandeld, dan is het geen vrouw voor jou.  Het is echter ook zo dat veel vrouwen zelf nu ook eenmaal niet goed weten wat ze moeten doen of zeggen, het is voor hen ook een ongewone situatie.

·        Leg de oorzaak van een afwijzing niet zomaar direct bij jezelf.

·        Als een vrouw neen zegt tegen jou, zeg dan toch JA tegen jezelf.

·        Als je niemand kunt vinden, bedenk dan dat het geen individueel probleem is, maar een maatschappelijk probleem, door de veranderde positie van de vrouw.

·        Als je erin slaagt met iemand af te spreken, bedank haar dan op je blote knieën.

 

Uitsmijter: werkende ouders

In de marge kunnen we ons afvragen waarom het zo is dat nu vaak twee ouders gaan werken ipv één zoals het vroeger was.  Naast het vermelde argument dat de vrouw zich nu ook wil en kan ontwikkelen op professioneel en vrijetijdsvlak.

Men zou kunnen zeggen “Het leven is duurder geworden”.  Ik vermoed dat het eerder zo is dat er nu veel meer comfort wordt aangeboden dan er vroeger bestond: stereoinstallatie, breedbeeldTV, met videorecorder en DVDspeler, GSM, computer met printer, scanner, boxen, enz.; wasmachine, droogkast, keukenrobot, elektrische tandenborstel, draadloze telefoon, microgolfoven, digitaal fototoestel, MP3-speler, iPod, home cinema, diepvriezer, auto met vele snufjes, GPS, en laten we het dure speelgoed van de kinderen niet vergeten...  en de jaarlijkse vakantie naar het buitenland...

We worden door de reclame overtuigd dat we dit nodig hebben om ons goed te voelen.  Het kost allemaal nogal wat!  En inderdaad kan men dit in een gezin niet met één inkomen redden, tenzij het een hoog inkomen is.

Er zijn steeds meer kritische geluiden te horen bij deze levenswijze. 

Elders in de cursus wijzen we op de nadelige invloed van elektromagnetische stralingen van al deze toestellen voor ons comfort op onze gezondheid.  Maar er is meer dan dat: als beide partners fulltime gaan werken, zijn ze ook beide meer moe en vermoeidheid maakt prikkelbaar...  Ook de kinderen betalen een prijs en krijgen minder aandacht dan wanneer één ouder thuis is.  Iedereen kent al de zgn ‘sleutelkinderen’, de ‘achterbankgeneratie’, de ‘amusementsgeneratie’, de ‘CCC-generatie’ (computer, chips, cola)...  Iemand vertelde me “twee ouders die gaan werken en kinderen hebben, dat is het begin van het einde”.

En de vrouwen die zowel moeder, als huisvrouw, als werkneemster en cursiste zijn...  Het hoeft ons niet te verwonderen dat ziektes zoals burn-out, chronisch vermoeidheidssyndroom, fibromyalgie enz steeds meer voorkomen.

 

Ik zal nooit de uitzending van de Oprah Winfrey-show vergeten, een tiental jaar geleden, waar iemand te gast was die zich had gespecialiseerd in het organiseren van huishoudens.  Zo kwamen er ook twee klanten van hem aan bod, een getrouwd koppel met twee kinderen, die alles hadden: een groot huis, twee jobs, twee auto’s, een tuinman, een poetsvrouw, een babysit, en alle luxe.  Toch hadden ze praktische problemen en deden daarom een beroep op de organisator.  Deze maakte voor hen een berekening: inkomsten-uitgaven, vrijetijd.  Hij berekende dat als alleen de meest verdienende, in dit geval de man, zou blijven werken en de vrouw haar job, die ze overigens niet zo graag deed, zou opgeven en ze zouden gaan wonen in een kleiner huis,  dat ze dan beter af zouden zijn.  Geen tuinman, geen poetsvrouw, geen babysit, één auto ipv twee en vooral tijd voor het huishouden en de kinderen.  Ze hebben dit ook gedaan en heel het gezin voelt zich veel beter.

Het verhaal van één van de cursisten:

“Werken, huishouden doen, kinderen opvangen, gestudeerd hebben en daar toch ook iets mee willen doen......in het begin dacht ik, iedereen doet het dus ik ook, maar toen ik besloten heb (lang moeten vechten voor dat mijne man dat goed vond) om parttime te werken en als ik niets zou vinden, te stoppen met werken, daar waren en zijn vele vrouwen jaloers op.......vele mensen zijn overwerkt, maar doen het voor de luxe.

En als ze dan horen dat ik parttime werk, dan vertel ik in geuren en kleuren, hoe leuk het is om meer tijd te hebben voor de kinderen en voor mezelf. Jaja, iedereen vindt dat grappig en ik zeg ook tegen iedereen dat ik vind dat dit wel normaal is en niet werken tot je erbij neervalt, maar er zijn er weinigen die mijn voorbeeld volgen. Behalve diegenen die om één of andere reden zonder werk vallen, die doen nooit meer wat ze tevoren gedaan hebben, dat heb ik ook al ervaren.

Ik ben zeker niet  zo groot gebracht, ik probeer te zorgen voor mijn kinderen, zoals mijn moeder voor me gezorgd heeft, ik heb nog het goede voorbeeld gehad. Maar wat gaat er van de volgende generaties komen ? daar kan ik wel al veel over nadenken.....

Mijne man daarentegen is volledig anders opgevoed. Maar nu ziet hij dat het voor iedereen beter is, de kinderen, mijzelf, hemzelf. Geen stress in het weekend, bijna geen stress s' ochtends en bijna geen stress s'avonds voor de kinderen. Hij is gewoon dat er altijd geld genoeg is, ik ben opgevoed met weinig geld, maar momenteel als ik het kan houden zoals het nu is, veel tijd voor de kinderen en toch nog genoeg geld om me toch het één en ander te kunnen permitteren, meer dan nodig uiteraard.”

 

© [email protected]

www.geocities.com/lucasvo