1.4. Röntgenstralen
Men kan röntgen- of X-stralen onderverdelen in twee soorten.
De harde röntgenstralen met een hoge energie zijn schadelijk voor de mens, hoewel ze gebruikt worden bij de behandeling van kanker.
De zachte röntgenstralen met minder energie zijn minder schadelijk en gebruikt men bvb. in de bekende röntgenfotografie.
In de wetenschap heeft de bestudering van röntgenstralen interessante en nuttige gegevens bijgebracht over de aard van de stoffen zelf, inzicht in de rangschikking van atomen en moleculen in kristallen en in de structuur van de atomen, bvb. de elektronenschillen en de vaststelling van atoomgetallen bij nieuw ontdekte elementen.
In de chemie heeft ze een methode opgeleverd voor het maken van analyses. De stralen gebruikt men ook voor het onderzoek van metalen onder verschillende condities.
De röntgen was ook één van de vroegere eenheden van radioactiviteit.
Met de röntgen mat men de radioactiviteit a.d.h.v. de hoeveelheid elektrische lading die werd geproduceerd bij het ioniseren van een volume lucht.
De rad meet de radioactiviteit a.d.h.v. de hoeveelheid energie die wordt vrijgemaakt als gevolg van de ionisatie. De rem werd gebruikt als eenheid en als maat voor de biologische invloed van straling. De maximale veilige dosis is 4 ā 5 rem per jaar. De maximale veilige dosis over een heel leven, is ongeveer 200 rem. Een dosis van 100 rem binnenkrijgen, kan stralingsziekte veroorzaken en een dosis van 1000 ā 2000 rem is dodelijk.
Nu gebruikt men de sievert als eenheid.
Radioactieve straling
Op basis van : Oude eenheid Nieuwe eenheid
Naam Symbool Naam Symbool
Ionisatie van de lucht röntgen R coulomb/kg C/kg
Energie-opname door dierlijk weefsel rad - gray Gy
Energie-opname door dierlijk weefsel vermenigvuldigd met schadelijkheidsfactor rem - sievert Sv
(Rose, p.174)
