Bio-energetische kruidengeneeskunde
Jan Dries citeert een definitie van de traditionele kruidengeneeskunde:
‘Kruidengeneeskunde of
fytotherapie is het behandelen en voorkomen van ziekten en gezondheidsstoringen
door planten, plantendelen en hun bereidingen.
De geneesmiddelen die bij de fytotherapie worden gebruikt noemt men
‘fytofarmaca’ of ‘fytotherapeutica’.
Deze worden aangeboden als een werkzame eenheid opgebouwd uit enkele of
meerdere kruiden. Geïsoleerde
inhoudsstoffen uit planten of hun synthetische derivaten die als geneesmiddelen
worden gebruikt, gelden niet als fytofarmaca’
[1]
De bio-energetische kruidengeneeskunde beschouwt hij als een variante hierop en omschrijft hij als volgt:
‘De bio-energetische
kruidengeneeskunde is een specifieke kruidengeneeskunde die zich onderscheidt
van de traditionele kruidengeneeskunde doordat enkele gebruik gemaakt wordt van
kruiden met een hoge bio-energetische waarde d.w.z. de meetbare
lichtintensiteit op de frequenties van de biofotonen in de plantencel die overeenstemmen
met de frequenties van cellen, weefsels, organen en stelsels van het menselijk
lichaam. Alleen de toedieningsvormen
die geen afbreuk doen van de bio-energie worden toegestaan.’ [2]
Op basis van metingen met de Lecherantenne, die elektromagnetische golven kan opvangen, kan men het werkingsspectrum van kruiden bepalen en een vergelijking maken tussen hun werkzaamheid. De bekomen waarde zegt iets over de intensiteit op de frequentie die overeenkomt met die van de te behandelen organen. Zo kan men verschillende kruiden in een recept samenvoegen die het genezingsproces versterken door ondersteuning van andere betrokken organen. Zo pakt men het ziektebeeld in zijn geheel aan en werkt men niet symptomatisch. De therapeut streeft naar een totale benadering waarbij hij komt tot een therapieplan, waarvan de kruiden een onderdeel zijn.
Door onderzoek weet men dat geneeskrachtige werking van
een kruid afhankelijk is van de inhoudsstoffen ‘maar vooral van de energie
die door deze inhoudsstoffen op het water (alcohol) wordt overgedragen. Dit is het uitgangspunt van de BEKG.’ [3]
Deze bio-energie, die alle eigenschappen van de plant bezit, is aanwezig in het DNA van de plantencel onder de vorm van biofotonen.
Het blad van een plant is zo
gemaakt om zoveel mogelijk zonlicht (fotonen) op te vangen en deze om te zetten
in organische structuren m.b.v. de substanties die de plant uit de bodem
haalt. Zodoende is de plant een schakel
tussen aarde en kosmos. ‘Tijdens de
fotosynthese worden fotonen omgezet in biofotonen. Biofotonen zijn lichteenheden in levende organismen.’ [4]
Dit is mogelijk dankzij de
werking van het chloroplast in de celkern, dat we kunnen zien als een
zonnecollector. Deze zet de fotonen om
in biofotonen en geeft ze door aan het DNA.
De zonne-energie wordt dus gesublimeerd tot bio-energie, dat zich
daardoor op een hoger energieniveau bevindt.
‘Om het onderscheid tussen zonne-energie en bio-energie duidelijk te
maken, is het nuttig er even op te wijzen dat het verschil tussen fotonen
(daglicht) en biofotonen (licht in onze cellen) een triljardste kleiner is of
verfijnder is.’ [5]
Dankzij de ontwikkeling van meetapparatuur door Dr. Popp kan men de hoeveelheid biofotonen meten in een kruid of voedingsmiddel. Hoe hoger het aantal biofotonen, hoe beter de kwaliteit is van het kruid. Zo hangt de kwaliteit o.a. af van de teeltmethode (biologisch is beter dan chemisch), de bewaringswijze, enz.
Uit het bio-energetisch onderzoek weten we dat elk orgaan van het menselijk lichaam elektromagnetische golven uitstraalt en een eigen frequentie of golflengte heeft. Er worden zo’n 30-tal frequenties gebruikt.
‘Als een menselijk orgaan ziek
wordt, daalt de amplitude op deze golflengte/frequentie. (…) De gezondheid van
een orgaan wordt bepaald door de hoogte van de amplitude op de overeenstemmende
golf/frequentie.’ [6]
En nu komt het:
‘Dezelfde
golflengte/frequentie vinden we terug in de voedingsmiddelen en kruiden. Als
een patiënt bvb. een zieke maag heeft, zullen wij op de amplitude van de maag een
zeer lage amplitude aantreffen. Deze
kan verhoogd worden door een kruid te geven dat op dezelfde
golflengte/frequentie een hoge amplitude heeft. Een hoge amplitude betekent immers een hoge bio-energetische
waarde (BEW).’ [7]
Jan Dries wijst erop dat kruiden (en voeding) niet alleen een werking hebben op lichamelijke klachten:
“Binnen het energetisch gebeuren zien we een
voortdurende sublimatie naarmate het niveau zich verhoogt of verlaagt. Het is daarom logisch dat bio-energie zich
verder sublimeert. Een aantal
psychische, spirituele en transcendentale processen kan alleen voltrokken
worden indien de bio-energie zich verder verfijnt. Dit sublimatieproces is nodig om de opgeslagen bio-energie in
kruiden werkzaam te maken voor de totale mens, dus ook zijn hogere
aspecten. Het proces van sublimatie
d.w.z. de transformatie van bio-energie in psycho-energie vindt plaats in de
celkern van de menselijke hersencellen, zenuwcellen en andere cellen. De psychoneuro-immuniteit bvb. die instaat
voor het gevoelsleven van mens en dier heeft ongetwijfeld behoefte aan een
verfijnde vorm van bio-energie.” [8]
Verse kruiden hebben de hoogste BEW. Om praktische redenen gebruiken we in de BEKG gedroogde kruiden. Ook al is er door het drogen een zeker verlies aan bio-energie, toch is deze nog hoog genoeg om er mee te werken. De kruiden mogen echter niet te fijn zijn; hoe grover, hoe beter. Ze mogen ook niet langer dan één jaar bewaard worden na het drogen.
Een voordeel van gedroogde kruiden is ook de sterke absorptie van het water dat men erover giet, waardoor de inhoudsstoffen eruit worden gespoeld en de bio-energie dankzij het potentiaalverschil met het water op het water wordt overgedragen. Eigenlijk is een kruidenthee dus energetisch geladen water!
De plantendelen met de hoogste BEW zijn de bloemen of bloesems. Deze zijn de minst vermaterialiseerde delen van de plant en zijn dus bijna puur energie. De wortels zijn de meest vermaterialiseerde delen (omzetting van energie in materie) en hebben de laagste BEW.
Er bestaan ook andere toedieningsvormen van BEKG, nl. het kruidenzakje, kruidenwikkels, kruidenbaden, gorgeldrank, keukenkruiden.
Bron:
Dries, J., De bio-energetische kruidengeneeskunde, Arinus, Genk, 2001