My
Host
By...Kuririn
My Host 7
เสียงโทรศัพท์ที่อยู่บนหัวเตียงทำให้ร่างสูงต้องตื่นมารับด้วยเสียงโกรธนิดๆ
"
อุตส่าห์ฝันดี
ใครฟะโทรมาตอนนี้ อามามิยะ
ครับ "
"
ชั้นโทรตามหาแกตั้งนานแกหายไปไหนมา
"
เสียงปลายสายทำให้ร่างสูงตื่นทันที
"
มีอะไรเหรอครับปู่ "
ร่างสูงถามเพราะปกติปู่จะไม่โทรมาหาเค้าก่อนถ้าไม่มีเรื่องด่วน
"
มันกลับมาที่นี่แล้ว "
ผู้เป็นปู่พูดเสียงเครียดๆ
"
แล้วมันว่าไงบ้างฮะ "
"
มันนัดเจอชั้นวันนี้ตอน 2
ทุ่มที่ร้านอาหารจีน
แกไปกับชั้นนะ "
" ได้ครับ
งั้นตอน 2 ทุ่มเจอกันนะครับ
"
" ไม่
แกต้องมารับชั้นไปเดินเที่ยวคลายเครียดเดี๋ยวนี้
"
" ครับๆ
งั้นเดี๋ยวเจอกันนะครับ "
ร่างสูงถอนหายใจแล้วลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ
" โอนเนอร์
มาทำอะไรที่นี่ครับ "
จุนทักเมื่อเห็นร่างบางมานั่งอยู่ที่สวนสาธารณะอยู่เลยร้านไปพอสมควร
" นั่งเล่นน่ะ
จุนชั้นไม่แน่ใจว่าจะระงับอารมณ์อยู่
เมื่อเจอคนๆนั้น ชั้น...กลัว
"
"
ให้ผมกับเรียวไปเป็นเพื่อนมั้ยครับ
" ร่างบางส่ายหน้า
" อย่าเลย
เรื่องในครอบครัวไม่อยากให้พวกนายมาช่วยปวดหัวหรอก
"
ร่างบางพูดแบบยิ้มๆแล้วมองดูเด็กๆที่กำลังเล่นทราย
" ผมจะขอไป 'บ้าน'
กับโอนเนอร์ ได้มั้ยครับ "
จุนหันมาถามถาม
"
อยู่โน่นงานหนักนา
นายไหวเหรอ "
" ไหวครับ "
" เอาสิ
ถ้าได้กลับนะ "
ร่างบางยิ้มตอบ
"
ชั้นอยากนั่งแถวๆนี้สักพัก
"
"
งั้นผมไปซื้อน้ำมาให้นะครับ
"
เมื่อปู่พยักหน้าร่างสูงจึงเดินไป
" เอี้ยดดดด
โครม! "
จู่ๆก็ได้ยินเสียงรถเบรกเพราะชนอะไรเข้า
ร่างบางจึงวิ่งเข้าไปดู
ทุกอย่างยู่ในสายตาของปู่และหลานตระกูล
อามามิยะ
"
ไม่เป็นไรนะคะ
เดี๋ยวพี่จะพาโปจิไปหาหมอให้
เดี๋ยวมันก็หายดีนะ "
ร่างบางปลอบเด็กน้อยแล้วถอดเสื้อนอกออกคลุมสุนัขที่ถูกรถชนแล้วอุ้มขึ้น
" โอนเนอร์
รถพร้อมแล้วครับ "
จุนขับรถมาแล้วลงมาเปิดประตูรถให้ร่างบาง
" จุน
เอาที่อยู่เด็กมาด้วยนะ "
เมื่อฮาล์ฟพูดจบจุนพยักหน้าแล้วหันไปจดที่อยู่แล้วรีบขับรถออกไปทันที
" เด็กดีนะ ดูสิ
ท่าทางออกจะเป็นลูกผู้ดีแต่กลับไม่กลัวเลือดเปื้อนเสื้อตัวเองเลย
พ่อแม่คงอบรมมาดี "
ชายชราพูดกับหลานแล้วรับแก้วน้ำมา
" ครับ "
ร่างสูงตอบแล้วยิ้ม
2 ทุ่ม ณ
ร้านอาหารจีน
" คุณ อามามิยะ
เชิญทางนี้ครับ "
พนักงานเดินนำทางทั้งสองไปยังห้องที่อีกฝ่ายจองไว้เพื่อคุยเรื่องสำคัญ
โปรดติดตามตอนต่อไป
ติชมผลงานได้ที่ [email protected]
นะคะ