My Dear Professor
By...Atin
PART II
รุ่งอรุณของวันใหม่ แสงแดดอ่อนๆ ส่องลอดเข้ามาที่หน้าต่าง กระทบใบหน้านวลที่กำลังหลับไหลอย่างเป็นสุข ปลุกให้คนๆนั้น ตื่นขึ้น เสียงงัวเงีย ดังลอดริมฝีปากที่ไม่เปิดมากนัก
อืม เช้าแล้วเหรอเนี่ย กระพริบตาถี่ๆ พรางนึกขึ้นได้ว่าวันนี้วันหยุดของตัวเอง เลยล้มตัวลงนอนต่อ โดยไม่ได้สนใจคนที่จ้องมองดูอิริยาบทของตนเอง ( ตั้งแต่ต้น ) เลย ฉับพลัน !!!!!!! สะดุ้งขึ้นนั่งตัวตรงแล้วหันมองรอบห้อง สายตาพลันปะทะกับดวงตาคมวาว ที่จ้องดูอยู่ก่อนแล้ว สติสัมปชัญญะ เตือนให้ระลึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนที่ผ่านมา แล้วใบหน้านวลก็แดงระเรื่อขึ้นมา อย่างไม่มีสาเหตุ ใบหน้ายามนี้ของอาจารย์หนุ่ม กระตุ้นให้ลูกศิษย์เจ้าเล่ห์ อยากมอบ จูบอรุณสวัสดิ์ยามเช้าให้
เร็วเท่าความคิด สองเท้าพาร่างกายพุ่งทะยานไปข้างหน้า กว่าจะรู้ตัวริมฝีปากก็สัมผัสล้ำลึก แทรกเข้าไปยังริมฝีปากของคนตรงหน้าที่นั่งอยู่บนเตียงเสียแล้ว
อ๊ะ นี่จะทำบ้าอะไรแต่เช้านี่ ปล่อยนะ เจ้าลูกศิษย์บ้า น้ำเสียงโวยวาย กลบเกลื่อนความเขินอายของตนเอง
ดังลั่นห้อง ทำเอาเจ้าลูกศิษย์ที่ถูกเรียกว่า เจ้าบ้า เงยหน้าขึ้นแล้วหัวเราะดังลั่น พูดขึ้นว่า
แหม อาจารย์เรียกผมอย่างนี้นี่ผมก็ดีใจแย่สิ รู้สึกว่าเราเหมือนคู่สามี-ภรรยาที่เพิ่งแต่งงานกันใหม่ๆเลยนะครับ อย่างนี้เขาเรียก ข้าวใหม่ ปลามัน ใช่หรือเปล่าเนี่ย ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก๊ากกกกกก ก๊ากกกกกกกก ( หัวเราะได้โคตรทุเรศเลยนะแก )
คู่สามี ภรรยา บ้าอะไร หลีกไปผมจะกลับบ้านแล้ว ถอย ถอยไปสิครับ
ทั้งผลักทั้งดันแต่คนตรงหน้ากลับไม่เขยื้อนเคลื่อนกายไปไหน ยังคงปักหลักอยู่ที่เดิม พูดขัดออกมาว่า ทานอะไรสักหน่อยก่อนกลับไหมครับอาจารย์ ผมหิวแล้ว ทำอาหารไว้ด้วย อยู่ทานเป็นเพื่อนผมนะครับ แล้วจัดแจงอุ้มอาจารย์ตัวน้อย หน้าหวาน ไปที่ห้องอาหารทันที
( ตามด้วยเสียงเอะอะ มะเทิ่ง เอ็ดตะโรดังลั่น จะเชื่อใจได้เหรอเนี่ย เมื่อคืนก็ทีแล้ว อย่างงี้อาจารย์หนุ่มหน้าสวยของเราต้อง แย่แน่ๆเลย ฮือ ฮือ ฮือ ( เสียดายจัง รู้งี้จับมาเป็นของเราซะตั้งแต่ทีแรกก็ดี : คนเขียนบ้ากาม )
ทานสิครับ อาจารย์ อาหารไม่ถูกปากหรือไงครับ ?? เอาแต่นั่งจ้องผมอยู่ได้ ผมไม่อยากฟังเสียงท้องคนร้องดังโครกคราก โครกคราก แล้วนะครับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า
แซว แกม หยอก อาจารย์หน้าหวาน ด้วยความสนุก
สนุกมากหรือไง เห็นคนอื่นมีความทุกข์เนี่ย พูดด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ อ๊าย อาย นี่ท้องเราร้องดังขนาดนั้นเลยหรือ????
( แหงล่ะ ตั้งแต่เมื่อวาน จนถึงเดี๋ยวนี้ ปาเข้าไปกี่ชั่วโมงแล้วล่ะ ยังไม่ได้กินอะไรเลย ใครไม่ร้องก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว )
ว่าแล้วก็ก้มหน้าก้มตากินข้าว เมื่ออิ่มแล้วจึงถามคำถามที่อยากจะถาม แต่ไม่กล้า และติดตรงที่ ตู อ๊าย อาย โคตร อาย อาย อาย เลย แต่ก็ถามไปว่า
เมื่อคืน เอ่อ?? ทำไม ?? คือ . เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนน่ะ คุณรู้ตัวหรือเปล่าว่าทำอะไรลงไป คุณทำกับผมอย่างนี้ได้ไงครับ คุณเป็นลูกศิษย์ผมนะครับ
ว้า พูดไปซะแล้ว ทำไมตูถึงต้องมานั่งทำอะไรอย่างนี้ด้วย ดูแล้วเหมือนผู้หญิงที่ถูกผู้ชาย ฟัน แล้วมานั่งเสียอกเสียใจเลย เราเป็นผู้ชายนะ อย่าลืมสิ ( อ๋อ . เหรอจ๊ะ )
ผมชอบอาจารย์ คำพูดหนักแน่น สั้นห้วน แต่แฝงไว้ด้วยความเขินอายนิดๆ เป็นใครจะไม่รู้สึกล่ะ พึ่งเคยบอกรักผู้ชายเป็นครั้งแรกนี่ ถึงยังไงก็คงได้บอกเพียงแค่ชอบ คำว่ารักคงต้องรอไปก่อน จะบอกว่าเพราะชอบถึงได้ทำอย่างงั้นเหรอ ทำไมไม่นึกถึงใจผมบ้าง คุณนี่ทำอะไรเหมือนเด็กจริงๆ ผมไม่ใช่ของเล่นของคุณนะ ผมจะกลับ เดี๋ยวนี้
ผลุดลุกขึ้นอย่างขัดใจ เดินออกไปที่ประตูอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ทันไปกว่าลำแขนแข็งแกร่งที่ยื่นออกมากระชากร่างบอบบางเข้าไปกอดไว้กับอกตัวเอง และ พูดขึ้นมาว่า
ผมไม่ได้ทำอย่างนั้นเพราะข้ออ้างว่าชอบอาจารย์ แต่ผมทำเพราะผมอยากทำ ผมยอมรับว่าห้ามใจตัวเองไม่ได้ ผมห้ามการกระทำของตัวเองไม่ทัน แต่ผมชอบอาจารย์จริงๆ นะครับ ไม่รู้ว่าทำไม อาจารย์เป็นผู้ชายเหมือนผม แต่ผมก็อดคิดกับอาจารย์เหมือนคนรักไม่ได้ ผมมันแย่ ผมรู้ อาจารย์อย่าเกลียดผมนะ ผมรู้อาจารย์สมควรโกรธ แต่ผมจะทำทุกวิธีให้อาจารย์อภัยให้ ดังนั้น อย่าเกลียดผมจะได้ไหมครับ ความรู้สึกผมทั้งหมดนี้ อาจารย์อย่ารังเกียจจะได้ไหมครับ
พร่ำรำพันทุกย่างที่มีอยู่ในใจ ให้คนตรงหน้าฟัง อย่างไม่อาย เขายินดีทำทุกอย่างเพื่อให้คนๆนี้ไม่จากไปไหน เพียงเพราะการกระทำอันโง่เง่าของตัวเอง
ผม .คือ ..ผมว่า .ผมกลับก่อนดีกว่าครับ ยังไงถ้าไม่เป็นการรบกวนรุจน์มากเกินไปส่งผมหน่อยสิครับ ได้ไหมครับ อาจารย์หนุ่มหน้าสวยพูด พร้อมทั้งหันมายิ้มให้ดูเหมือนความขุ่นข้อง หมองใจเมื่อกี้หายไปเกือบหมดสิ้น เมื่อได้ฟังคำพูดจากคนตรงหน้า สำหรับตัวเขาเองตอนนี้ยังไม่รู้หรอกว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรกันแน่ จะรังเกียจก็ไม่ใช่ หากจะให้ยอมรับเลยก็ดูแปลกๆ ยังไงก็ต้องขอเวลากันบ้างล่ะ แต่ปฏิเสธไม่ได้ถึงไออุ่นจากคนตรงหน้าที่มอบให้มาทั้งคืน ว่ามันช่างอบอุ่นเสียนี่กระไร
ได้ครับอาจารย์ อาจารย์ครับ แค่อาจารย์ยิ้มให้ผม ผมก็มีความสุขแล้ว ที่ทำให้ผมได้รู้ว่าอาจารย์ยังไม่เกลียดผม ขอบคุณมากครับ ชายหนุ่มพูดเสร็จ ก็โน้มเข้าไปจูบแก้มคนตรงหน้าอย่างนุ่มนวล แล้วเดินหัวเราะไปหยิบกุญแจรถทิ้งให้คนที่ถูกหอมแก้ม ยืนหน้าแดงแก้มใสงอนตุ๊บป่องๆ ก่อนเดินตามออกไปที่รถ
จะแวะขึ้นไปดื่มอะไรก่อนไหม รุจน์ หนุ่มร่างแบบบางถามอย่างมีไมตรีจิต
อาจารย์ .จริงเหรอครับ ผมขึ้นไปได้จริงเหรอครับ มองคนตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา ก็สิ่งที่เขาทำกับอาจารย์ มันไม่น่าให้อภัยเลย แต่อาจารย์นอกจากไม่เกลียดเขา ยังห่วงใยเขา เขาไม่รู้ มันพูดไม่ออกทุกสิ่งเหมือนติดอยู่ในลำคอ
อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ ผมไม่เกลียดรุจน์หรอกนะ แต่ยังโกรธอยู่ ฮึ ทำเสียงง้ำเล็กน้อย และทำหน้าป่องๆ งอนๆ มองแล้วน่ารัก น่า จุด จุด จุด ซะเหลือเกิน
นายรุจน์เลยหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ความรู้สึกผิดเริ่มเบาบางลง แต่ความรูสึกรักคนตรงหน้า กลับยิ่งทวีมากขึ้น ๆ ๆ จนแทบจะอดรนทนไม่ได้
ภายในห้องพักที่คุ้นตา เพราะเขาเคยมาแล้วครั้งนึง บรรยากาศวิชาการ สงบ ราบเรียบ
รุจน์ไม่ปฏิเสธเลยว่าเขาชอบที่นี่ ชอบทุกอย่างที่สรรสร้างมาเป็นของอาจารย์ของเขา
เอากาแฟนะครับ นี่ไม่มีไวน์ และผมไม่อยากโดนแบบเดิมอีกแล้วนะ
อาจารย์หน้าหวานอดล้อไม่ได้ ทำให้คนถูกแซวเผลอหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี การที่อาจารย์ไม่แสดงอาการรังเกียจในสิ่งที่เขาทำลงไป เพียงแค่นั้นเขาก็ดีใจมากแล้ว
เหลือเวลาทั้งวันอาจารย์ไม่ออกไปไหนหรือครับ หรือว่ามีงานค้างไว้ ให้ผมช่วยอะไรไหมครับ พูดพลางส่งสายตาหวานฉ่ำ จนคนตรงหน้า หน้าแดงก่ำซ๊าาาาาา ..จริงๆเขายังอยากต่อเวลาอยู่กับคนตรงหน้าอีกหน่อย ยังไม่อยากกลับบ้านเลย
ไม่มีงานหรอก เสร็จหมดแล้ว ว่าจะเตรียมการสอนสำหรับวันพรุ่งนี้ เออ..อย่าลืมมาเรียนด้วยล่ะ วิชาอื่นก็ต้องมานะ อาจารย์หนุ่มหน้าสวยกล่าวจริงจัง ด้วยความหวังดี
คร้าบบ คร้าบบ ได้ครับอาจารย์ ลองมีอาจารย์เป็นกำลังใจอยู่ข้างๆ อย่างงี้ รับลองผมทุ่มสุดความสามรถเลย ลูกศิษย์หนุ่มตัวดีตอบกลับ แอบกวนนิดๆ
ทำเป็นพูดดีไป นี่ให้ไปเรียนนะ ทำอย่างกับให้ไป จับศึก สู้รบ อย่างงั้นแหละ
อาจารย์หนุ่มสวนกลับ อดกระแนะกระแหน ไม่ได้
วันนั้นทั้งวัน นายรุจน์ (ตัวดี) ก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องพัก กับอาจารย์ ( สุดเลิฟ ) ของเขา ช่วยงานบ้าง หยอกล้อ กวนๆอาจารย์บ้าง อาหารการกินก็สั่งขึ้นไปจากร้านอาหารข้างล่าง จนเวลาล่วงเลยมามืดค่ำ อาจารย์หนุ่มจึงเตือนให้รีบกลับบ้านเพราะพรุ่งนี้ ลูกศิษย์หนุ่มมีเรียนแต่เช้า แต่พ่อตัวดียังอิดออดไม่ยอมจะกลับ ทั้งขู่ ทั้งดึงทั้งดัน ก็ไม่มีทีท่าจะเคลื่อนไปไหน ยังมีหน้ามาพูดอีกว่า
โธ่ .อาจารย์ก็ .ให้ผมค้างคืนด้วยได้ม้าาาา นะ นะ พรุ่งนี้ก็ไปพร้อมกันเลยไง ดีม๊าา ไม่เปลืองค่าน้ำมัน ช่วยชาติไปในตัวด้วย ลดปัญหาการจราจรติดขัดอีกต่างหาก
นะครับ น๊าาาาา น้าาาาาา น่าาาาาา นะ นะ นะ ทั้งออด ทั้งอ้อน ประจบประแจงจนหน้ายันซักโครม คนอะไรตัวอย่างกับยักษ์ ดันทำเสียงดัดจริต ออเซาะ ครางหงิงๆๆ ได้แสตนแหลจริงๆ ถ้าไม่มีเสียงเข้มพูดขึ้นว่า
ต้องกลับไปนอนบ้านครับ ตัวเองมีบ้านอยู่ไม่กลับบ้านได้ไง ไม่ต้องมาทำตาอย่างงั้น จะอ้วกกก . ไปเลยรีบกลับเลย เดี๋ยวพรุ่งนี้มาเรียนไม่ทัน เอางี้ ???? ถ้าขยันๆๆ ตั้งใจเรียน และพรุ่งนี้มาเรียนแต่เช้าล่ะก็นะ ผมมีรางวัลให้ จะยอมทำตามใจทุกอย่าง 1 วันเต็มๆ เอาไหมครับ น่านนนนนน พูดได้เข้าทางม้ากกกก มากค่ะ
อาจารย์ใจร้าย เล่นอย่างนี้ ใครเขาจะสู้ได้ล่ะครับ ไม่รู้ล่ะ วันนึงมันน้อยไป เรามาตกลงกัน หลังจากวันนี้ถึงปิดเทอมภาคฤดูร้อน ผมจะตั้งใจเรียน และจะทำคะแนนให้ดีๆ เมื่อถึงวันนั้น อาจารย์ต้องยกวันหยุดช่วงฤดูร้อนให้ผมทั้งช่วงเลย เป็นไงตกลงไม๊ครับ ถ้าไม่ ???? วันนี้ก็จะค้างมันที่นี่แหละ ไม่รับรองความปลอดภัยด้วยนะ เอ้า
น่านนนน ลูกศิษย์คิด ( ปล้ำครู ) เล่นมันอย่างนี้เลยนะ อดเปรี้ยวไว้กินหวานแท้ๆเชียว
อ๊ะ ก็ได้ ตกลงตามนั้นก็ได้ แต่ตอนนี้กลับบ้านไปก่อนเลย อย่าอู้ ดันหลังนักเรียนตัวโตไปที่ประตู แต่ต้องสะดุ้ง หน้าแดง เต้นเร่าๆ อยู่หน้าประตู ไม่สามารถจะจัดการกับลูกศิษย์ตัวดีได้ ( หรือว่าไม่อยากจัดการ ก็แหมเขาดันทำในสิ่งที่ตัวชอบมิใช่เหรอจ๊ะ ) เพราะนักเรียนตัวดีดันทะลึ่ง!!! ก้มตัวลงมาจูบฟอดใหญ่ที่แก้มอาจารย์ทั้งสองข้าง !!!!!!!!!! แล้วพูดว่า ????????
มัดจำไว้ก่อนนะครับ อาจารย์ อีกไม่นานจะมาทวงคืนทั้งต้น ทั้งดอก ฮ่า ฮ่า ฮ่า
ลูกศิษย์ตัวดี ก็เดินหัวเราะอย่างอารมณ์ดี จากไปอย่างดีๆๆ
( ตกลงว่า ตั้งแต่โดนปล้ำ อาราย อาราย มันก็ดีไปโม๊ดดดด เลย..ง้านนนนสิ )
หลังจากเหตุการณ์ในวันนี้ ความสัมพันธ์ระหว่าง อาจารย์หน้าหวานกับลูกศิษย์หนุ่ม ก็ยังคงสภาพลุ่มๆดอนๆ เพราะอาจารย์ไม่ยอมให้เจ้าลูกศิษย์ตัวดีเข้าใกล้เกินกว่าระยะ 2 เมตรเป็นอย่างต่ำ ฮ่า ฮ่า ฮ่า สม . มีคุยกันบ้างตามประสา แต่เรื่องบนเตียง และ เรื่องไปนอนค้างอ้างแรมนี่ เมินซะเถอะ เอิ้กก เอิ้กก.. ฝ่ายเจ้าลูกศิษย์ตัวดีก็ไม่ยอมง่ายๆ
พยายามตื้อ ออดอ้อนนนนนน แต่ขอโทษนะคร๊าบบ.. ลูกไม้เดิมๆใช้ไม่ได้ผลหรอกนะจะบอกให้ นับจากเหตุการณ์ในคืนนั้นจนถึงบัดนี้ กินเวลาร่วม 3เดือนแล้ว
3เดือน ที่ชายหนุ่มเฝ้าตาม เฝ้าตื้ออาจารย์สุดหวานของเขา แม้ว่าบางครั้งจะสร้างความ อิดหนา + ระอาใจให้อาจารย์หน้าหวานอยู่บ้าง แต่ก็มีหลายครั้ง หลายคราที่อาจารย์หนุ่มอดคิดไม่ได้ว่า
ดีจังนะ ที่มีเขาอยู่ข้างๆ ( ความคิดเริ่มทรยศตัวเองซะแล้ว ฮิ ฮิ ฮิ )แม้จะยังคงสภาพการณ์ไว้ตามเดิมอยู่ แต่ก็ไม่น่าแปลกใจเลยถ้า อาจารย์หน้าหวานจะมีเผลอไผ ไหลหลง แอบปลื้มอยู่นิดๆ ไปบ้างตามประสา ( คนร้ากกกกานนน ) ช่วยไม่ด้ายยย นายรุจน์ซะอย่าง เรื่องตื้อหรืออะไรทำนองเนี้ย อย่างอาจารย์ยังห่างชั้นกันอีกเยอะ เฮอะ เฮอะ ( ก๊ากกกกกก ก๊ากกกกกกกก ) เขาเรียก คารมเป็นต่อ รูปหล่อเป็นรอง ทั้งหล่อดีมีคารม อย่านึกว่ารอด ฮะ ฮ้า เสร็จทุกราย ( แง้ แง้ อาจารย์ของเราก็คงไม่รอดแน่เลย ฮือ .ฮือ .)
Continued In Part III
ช่วยติดตามและเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ เรื่องราวกำลังเข้ม .ข้น .. ฮ่าาาาา ฮ่าาาาา ตอนต่อไป จะมีการดูตัวเกิดขึ้น ( ของใครไม่บอก ) และมีมือที่3 โผล่เข้ามา ( หาใคร? ) เกิดการเข้าใจผิดระหว่างทั้งคู่ และ เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน และความจริงบางอย่างที่ถูกปิดซ่อนไว้ กำลังจะถูกเปิดเผย ?????? คอยเอาใจช่วยพวกเขาด้วย เอ้า เย้ ..
Contact Me : [email protected]