Take Me Higher
By
คุณชาย
ตอนที่ 3
ในที่สุดเพื่อนรักอย่างนายอินทร์ก็คิดแผนบ่อนทำลายสวรรค์ของรูมเมทหนุ่มของตนเสร็จภายในเวลาเพียงแค่กะพริบตา อยากกันเราออกมาดีนักนึกเหรอว่าท่านอินทร์สุดสวยจะรู้ไม่ทัน ไอ้จีวันนี้แหละที่แกจะได้รู้ว่านรกอยู่แค่เตียงตรงข้าม วะฮ่าๆๆๆๆ
เสียงหัวเราะอันกึกก้องในจิตใจดูเหมือนจะส่งถึงเป้าหมายได้ทำให้พระเอกของเราเสียวสันหลังไปแว๊บนึงอย่างช่วยไม่ได้ เพราะวันนี้เอาแต่วางแผนก็กะแล้วว่าไอ้เพื่อนสวยซาดิสต์นั่นมันต้องรู้แน่แต่เพื่อให้ได้เจอคนที่นั่งหลับไปแล้วข้างๆคนนี้ก็ต้องยอมเสี่ยงกันบ้างล่ะฟะ
โอ๊ค
ร่างสูงส่งเสียงแผ่วเบาไม่อยากรบกวนการหลับใหลของร่างบางตรงหน้า มือใหญ่ลูบไล้เรือนผมดำขลับที่นุ่มนวลไม่ต่างจากเส้นไหมพรมชั้นดีอย่างทะนุถนอม ส่วนคนที่กินอิ่มนอนหลับไม่สนในเหตุบ้านการเมืองอะไรบนกองซองขนมก็ยังไม่รู้ว่าบัดนี้ตัวเองกำลังจะถูกปล้นจูบอยู่แล้ว ใบหน้าคมเข้มค่อยๆขยับเข้ามาใกล้อีกแค่ 5 เซน...3...2...แต่แล้วจู่ๆดวงตากลมโตก็เบิกโพลงขึ้นเมื่อรู้สึกถึงลมหายใจร้อนๆ ที่ใบหน้าทำเอาชะงักกันไปทั้งคู่ก่อนที่ฐิติพงษ์ผู้เคราะห์ร้ายจะรู้ตัวว่ากำลังจะโดนทำอะไร
เฮ้ย!!!
ร่างเล็กลุกพรวดขึ้นจนอีกคนแทบหลบไม่ทันเสียวหน้าหล่อๆจะพัง
พี่จะทำอะไรผมอะเมื่อกี้!!คนถูกถามทำหน้าเลิ่กลั่กจะตอบยังไงดีฟะถ้าบอกว่าจะจูบล่ะก็หมดกันแผนที่ตั้งใจสร้างสรรค์มาไม่น่าเล้ยไอ้จีทำเสียแผนซะเอง นี่ก็ดึกแล้วด้วยเดี๋ยวไอ้เพื่อนตัวดีก็จะมาแล้วเอาไงดีวะเนี่ย
เอ่อ...
เมื่อกี้พี่จะ... ผู้เกือบเสียหายพูดไม่ถูกไม่แน่ใจที่รุ่นพี่หน้าตาดีจะทำพิเรนท์ใส่
จีจ๋า!!! อินทร์มาแล้ว!นั่นไงยังไม่ทันไรมันก็มาจนได้ หนุ่มหน้าสวยกระโจนเข้ามากลางวงกอดรูมเมทของตนไม่อายแขกที่นั่งหน้าช็อคอยู่เลยแม้แต่น้อยยิ่งชัวร์เข้าไปใหญ่ เมื่อกี้มันต้องเป็นฉากแอบลวนลามนางเอกในการ์ตูนญี่ปุ่นแหงมๆ ฐิติพงษ์เขยิบออกห่างทันทีมองคนสวยที่เพิ่งเข้ามาใหม่ นี่ขนาดพาสาวมาถึงในหอเลยเหรอเนี่ย แต่นี่มันหอชายนี่หว่า งั้นก็แสดงว่า...พาผู้ชายมาถึงในหอเลยน่ะสิ! ยิ่งคิดขาก็ยิ่งไม่กล้าขยับน่ากลัวอะไรเช่นนี้กับชีวิตนักศึกษาหอพัก รุ่นน้องร่างบางได้แต่นั่งแข็งมองรุ่นพี่สองคนที่นั่งซุกไซร้กันอยู่นัวเนีย
ไม่ได้ไซร้เฟ้ย! อาจจะได้ยินเสียงในใจของพระเอกบ้างแต่มันก็ทำได้แค่คิด
ปล่อยกู...ไอ้อินทร์ คนตัวใหญ่กว่าทั้งผลักทั้งดันจนแทบจะถีบกับพฤติกรรมสุดส่อนี่
ทำไมล่ะจี ทุกทีก็ไม่เคยขัดนี่นากอดนิดกอดหน่อยทำอาย
ทุกทีอะไร...กูไม่เคยให้มึงกอดเว้ย...ปล่อยนะไม่งั้นกูจะถีบให้หายแรดเลยหลังจากที่ฟัดกันได้ซักครู่อินทร์ก็ยอมปล่อยหันมาสนใจแขกของห้องที่นั่งหน้าซีดอยู่แทน
อ้าว! น้องใหม่เหรอ ชื่ออะไรล่ะนายโอ๊คแทบตั้งตัวไม่ติดเมื่อถูกคนหน้าตาดีอีกคนตะกายมาล็อคขาไว้กันหนี แต่พอเห็นรอยยิ้มพิฆาตสิ่งมีชีวิตแล้วก็อดไม่ได้ที่จะมองอยู่ครู่นึงแถมด้วยคำตอบแสนสุภาพโดยไม่รู้ตัว
โอะ...โอ๊คครับ
อ๋อน้องโอ๊คงั้นเหรอ หน้าตาน่ารักน่ากอดจริงนะแล้วมาทำอะไรในรังรักของพวกพี่ล่ะสองคนที่ฟังอยู่หน้าสีจางลงยิ่งกว่ากระดาษลอกลายทันที ฐิติพงษ์เริ่มดิ้นหนีมือขาวๆที่ล็อคขาตนอยู่ส่วนนายจีก็ได้แต่กุมขมับ จบกันชีวิตรักวัยเรียน
เอ่อ...อะ..พะ...พวกพี่...คือขอโทษครับที่มารบกวน!
คราวนี้ดิ้นสุดแรงเกิดวิ่งหนีกลับห้องทันทีไม่มีรีรออะไรอีกแล้ว ไอ้โจ้เพื่อนรักของกูอยู่หนายยยยย
ส่วนเจ้าของห้องรุ่นใหญ่ทั้งสองก็แทบจะฆ่ากันแล้ว
มึงทำอะไรวะไอ้อินทร์! เห็นมั้ยน้องเค้ากลัวจนหนีไปแล้ว ทีนี้กูจะเอาหน้าที่ไหนไปมองเค้าวะ
อ้อ! กล้าๆพามาถึงห้องไม่ขออนุญาตกูดีนักมันก็ต้องโดนแบบนี้แหละ แล้วตั้งแต่นี้ไปน้องโอ๊คมันก็จะได้จดจำไปชั่วชีวิตว่าพี่จีเป็นของใคร วะฮ่าๆๆๆ ความรักของมึงจบสิ้นแล้วไอ้จี
ไอ้อินทร์!!เสียงตะโกนด้วยความแค้นดังไปถึงข้างห้องที่โจ้พึ่งเข้ามาถึงพร้อมกับมาม่าจำนวนมากเดินผิวปากมาอย่างสบายอารมณ์พลางนึกถึงพี่อินทร์คนงาม แต่ยังไม่ทันไรสวรรค์ก็ล่มเมื่อมีสิ่งมีชีวิตบางอย่างกระโจนเข้าใส่อย่างจัง
เฮ้ย! อะไรวะเนี่ย...ไอ้โอ๊ค! มึงเป็นอะไรวะ โจ้ถามเพื่อนรักที่เกาะอยู่พัลวัน
ช่วย...ช่วยกูด้วยโจ้...กัวอะ...น่ากัวจากสีหน้าที่ขาวซีดจ๋องยิ่งทำให้เพื่อนตัวโตกว่างงยิ่งกว่าเดิม จะว่าเจอผีก็ไม่น่าใช่แค่คล้ายๆ
กลัวอะไรของมึง นั่งลงไปพูดดีๆเด๊ะ เกาะกูอยู่นั่นแหละ กูไม่พิศวาสมึงขึ้นมาหรอกนะ
โอ๊คเริ่มมีสติขึ้นมานิดๆ นั่งลงสั่นๆพร้อมกับเพื่อน
ไหนมึงไปเจออะไรมา
เจอ...ผู้ชาย ร่างเล็กพูดเสียงสั่น
บ้ารึเปล่า...มึงไม่เคยเห็นรึไง ถ้าเจอผู้หญิงก็อีกเรื่องนี่มันหอชายนะเว่ย ตั้งใจเล่าหน่อยเดะ
ก็...ตอนที่มึงยังไม่กลับ คนข้างห้องเค้ามาชวนไปกินขนมแล้ว...นายโอ๊คเล่าเรื่องให้เพื่อนซี้ฟังไม่ปิดบัง แต่ดูท่าทางเพื่อนรักจะไม่ได้รู้สึกซีดเซียวอย่างเค้าซักกะจิ๊ด
เออ แล้วไง...แฟนพี่จีเข้ามาในห้องแล้วไง ชื่ออะไร
พี่อินทร์
อ๋อชื่ออินทร์...เฮ้ย!!! กว่าจะรู้สึกตัวนะพ่อหนุ่ม
เป็นอะไรของมึง คราวนี้อีกฝ่ายเริ่มงงมั่งที่จู่ๆ เพื่อนซี้ดันหน้าซีดขึ้นมา
โอ๊ค...มึงไม่ได้จะพูดว่าแฟนพี่จีเป็นผู้ชายที่สวยยังกะผู้หญิงใช่ปะ
มึงรู้ได้ไงอะว่ากูจะพูด มึงเคยเจอเหรอ
ม่ายยยยยยยยยยยย โจ้แหกปากเสียงโหยหวนเมื่อนึกถึงคนสวยในอ้อมกอดของเงาดำ
โจ้...มึงเป็นอะไรป่าววะ เพื่อนตัวเล็กถามพลางเขยิบห่าง อย่าให้มันเป็นบ้าไปอีกคนนะ
รับไม่ได้ใช่มั้ยล่ะที่มีเกย์มาอยู่ห้องข้างๆ กูว่าแล้ว ในที่สุดไอ้โจ้ก็คงรู้สึกเหมือนกู
กูเล็งไว้แท้ๆ...ทำไมต้องมีแฟนด้วยวะ
อืม นั่นสิ...ห๊า! มึงว่าไงนะ นี่ก็อีกคนหัดตั้งใจฟังหน่อยสิพ่อคู้ณ
กูเล็งไว้ตั้งกะเย็น พี่จีมันเป็นใครแค่มาก่อนกูปีสองปี คนตัวโตคร่ำครวญยิ่งทำให้อีกคนแทบช็อค
มึงชอบผู้...ชาย หนีเสือปะจระเข้ซะแย้ว
ไม่ใช่เว้ย กูชอบพี่อินทร์ไม่ได้ชอบผู้ชาย
พี่อินทร์ของมึงเป็นผู้ชายทั้งด้ามเลยเว้ย ไอ้บ้า! เหมือนพูดกับคนบ้าเลยแฮะ
ไม่สน...กูชอบพี่อินทร์ พี่อินทร์ของกู ยังไม่ทันจะเคยคุยกันก็เพ้อว่าเป็นของตัวเองแล้วเรอะฐิติพงษ์มองเพื่อนซี้ตัวเองด้วยความสลดหดหู่อยู่ครู่นึงก่อนที่จะตั้งสติได้ว่าต้องให้ไอ้เพื่อนนี่หายบ้าก่อนค่อยมาคุยกัน
ไอ้โจ้!!! หยุดบ้าก่อน ว่าแล้วก็ถีบเพื่อนตัวโตพร้อมกับถลาเข้าไปบีบคออีกที
เออๆ! กูหยุดแล้ว...ปล่อยเด๊ะ กูจะหายใจไม่ออกแล้ว...
เออ หายบ้าซักที ไหนมึงพูดมาเด๊ะว่าไปเจอเค้าได้ไง ทำไมอยู่ๆมึงเบนเข็มชีวิตเข้ากรมป่าไม้ได้โจ้มองเพื่อนค้อนๆ ที่โดนด่าเป็นนัยๆ ก่อนที่จะเล่าเหตุการณ์รักแรกพบให้ฟังด้วยตาประกาย
ตกลงมึงก็เลยชอบเค้าใช่มะ โอ๊คทำท่าเหมือนศาสตราจารย์ฟังอย่างครุ่นคิด
เป็นใครก็ต้องชอบทั้งนั้นแหละมึง โจ้พูดงอนๆกอดหมอนข้างที่พกมา
นี่ ไอ้โจ้ มึงว่าดีแล้วเหรอที่จะชอบผู้ชายน่ะ กูว่ามันไม่ค่อยรุ่งเรืองเท่าไหร่นะมึงคนตัวเล็กถามเกร็งๆ เพราะในใจก็กลัวว่าถ้าเพื่อนซี้เป็นแบบนี้ซักวันมันจะย่องเข้าหาเอา
แปลว่ามึงก็ไม่ได้รังเกียจใช่มั้ยล่ะ พี่จีอะไรนั่นมันก็ไม่ใช่จะหน้าทุเรศอะไรนี่หว่า มึงออกจะชอบเค้าด้วยซ้ำ
ชื่นชอบเฟ้ย ไม่ใช่ชอบเฉยๆ เล่นแก้คำผิดกันเรอะเออ ก็นั่นแหละ ถ้ากูจีบพี่อินทร์แล้วมึงจะเลิกคบกูรึไง
ป่าว...กูไม่ได้ว่าอะไร แค่ทีแรกกูยังรับไม่ค่อยทัน แต่ถ้าจะให้กูไปชอบผู้ชายมันก็...
มันก็อะไร คนตัวโตถามเพื่อนที่ก้มไม่ยอมเงยซักที
...ยัง...ทำใจ...ไม่ได้
ทำใจไม่ได้! เสียงหัวเราะดังตามมาด้วยความสะใจ
ได้ยินรึยังไอ้เพื่อนรัก หนุ่มสวยข้างห้องที่กำลังทำตัวเยี่ยงนินจาแอบฟังตัวแทบทะลุกำแพงถามด้วยรอยยิ้ม ผิดกับเพื่อนที่ค่อยๆซีดลงเรื่อยๆ กะอีแค่คำว่าทำใจมะได้เนี่ยนะ
โปรดติดตามตอนต่อไป
แนะนำติชมได้ที่ E-mail : [email protected]