ภาค ฮาตะและโคตาเกะ

สวัสดีครับผม ’ฮาตะ’ ครับตอนนี้เป็นตอนเกี่ยวกับความรักระหว่างผมกับ อ.โคตาเกะครับแต่อีกไม่นานก็จะเปลี่ยนไปเรียกว่าโคจังแล้วครับ ผมคบกับโคจังมาได้เกือบปีแล้วครับปีนี้ก็เป็นปีสุดท้ายที่ผมจะเรียนอยู่ที่นี่ครับผมจะบอกอะไรให้ครับว่า โคจังของผมน่ารักที่สุดในโลกเลยครับ นี่ผมไม่ได้ยอเค้านะครับแต่ผมเข้าข้างเค้าเลยก็เพราะเราเป็นคนรักกันนี่ครับ

เออผมลืมบอกไปอย่างนึงตอนนี้โคจังย้ายมาอยู่บ้านผมแล้วครับ เพราะผมเห็นว่ายังไงเราก็รักกันอยู่แล้วแถมจากบ้านของโคจังมา ร.ร ก็ไกลกว่าบ้านผมอีกบ้านของผมก็สะดวกสะบายบ้านหลังใหญ่อยู่คนเดียวมันก็ยังไงก็ไม่รู้ผมก็เลยให้โคจังย้ายมาอยู่กับผมครับ ยังไงก็ช่วยเชียร์ความรักของผมด้วยละกันนะครับ

“นี่ ฮาตะ ตื่นได้แล้วนะสายแล้วเดี๋ยวก็ไป ร.ร ไม่ทันหรอก”

นี่ไงครับคนรักของผมทำหน้าที่ได้ดีมากเลยปลุกผมทุกเช้าแถมยังทำอาหารให้กินทุกวันอีก ช่างน่ารักซะจริงๆเลย “อ๊ะ..อืม พ..อ..ไ..ด้..แ..ล้..ว”

ไม่ใช่อะไรหรอกครับผมคว้าโคจังมารับ Morning kiss ขอผมไปเองแหละครับ

“อรุณสวัสดิ์ โคจัง”

ผมทำท่าแหย่เค้าแต่เค้าก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะมันเป็นกิจวัตรประจำวันตั้งแต่ตอนที่โคจังย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านผมแล้ว

ผมรีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วไปกินอาหารที่โคจังทำให้ผมมันยังร้อนอยู่เลยนะเนี่ย ผมตักอาหารเช้าที่โคจังทำให้กินมาเป่าแล้วใส่ปากของโคจัง “เอ้า อ้ำ”

โคจังต้องกินไปโดยดี ผมรีบกินจนหมดรอโคจังล้างจานแล้วเราก็ออกไป ร.ร พร้อมกัน

………………..

ณ ห้อง ปี3 ห้อง1

“อรุณสวัสอาบาตะ คิเตกิ”

ผมทักทั้งสองที่นั่งพลอดรักกันอยู่รึเปล่าก็ไม่ทราบแต่ผมรู้อย่างนึงว่าพวกเขาไปเร็วกว่าผมมาก เขาไม่ได้บอกผมหรอกนะว่าเขามีความสัมพันธ์กันแล้วแต่ถ้าผมไม่รู้ผมก็คงโง่น่าดูเลยเสียงออกดังขนาดนั้น และผมก็รู้อีกอย่างว่าพวกเขารักกันตั้งแต่เมื่อไหร่เพราะพวกเขามักจะมาปรึกษาผมอยู่ตลอดเวลา

เดี๋ยวนี้ผมไม่ค่อยมีเวลาที่จะอยู่กับพวกเพื่อนๆเลย ก็คงจะรู้นะว่าผมใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับโคจังและผมก็ไม่อยากไปเป็นก้างขวางคอของพวกเขาด้วย

พวกเรานั่งเล่นกันสักพักนึง อ. ก็เข้ามาสอน

เวลาพักกลางวัน

“นี่ปิดเทอมนี้เราไปเที่ยวกันไหม” อาบาตะเอ่ยชวน

“ก็ดีเหมือนกันนะ เราไม่ได้ไปเที่ยวกันมานานแล้วนะ ว่าไหมครั้งล่าสุดที่ไปก็ตอนที่ชั้นชวนไปทะเล”

“นี่ก็เหลือเวลาอีก 1 เดือนถึงจะหมดเทอมนี้นะแล้วเราจะไปไหนกันล่ะ” คิเตกิถามความเห็นจากเพื่อนทั้ง 2

“เอ่อ…ไปไหนดีล่ะ…ไปปีนเขากันไหม” อาบาตะเสนอสถานที่เที่ยว

“โอ้โห ปีนเขาเหนื่อยตายเลย” คิเตกิเริ่มโอดครวญ

“งั้นทะเล”

“ไม่ล่ะคราวที่แล้วก็เพิ่งไปมา”

“ไปเกาะ”

“ไม่เอานายจะพาเราไปปล่อยเกาะรึไง”

“……ฯลฯ”

ในที่สุดสถานที่ๆไปก็คือที่เดิมไปเที่ยวทะเลเพราะที่นั่นก็ไม่ดีที่นู้นก็ไม่ดีสุดท้ายก็ไม่มีที่ไป

“งั้นเราชวน อ. ไปด้วยได้ปะ” ฮาตะขอเพื่อนๆ

เพื่อนๆของเขาเองก็รู้ดีแล้วประสานเสียงกันตอบ

”เอาเดะไม่ให้ก็คงไม่ได้อยู่แล้วนี่”

เมื่อผมได้รับคำตอบที่พึงพอใจแล้วผมรีบไปชวนโคจังทันที

ผมมาหาโคจังเรื่องที่เพื่อนของผมชวนไปทะเลมาบอกโคจังที่ห้องพักครูทันทีเพราะผมก็อยากเห็นโคจังผ่อนคลายบ้างเนื่องจากงานหนักและอีก 2 อาทิตย์ก็จะสอบแล้วโคจังต้องทำงานหนักมากๆ

“นี่โคจัง ปิดเทอมเราไปเที่ยวกันนะอาบาตะกับคิเตกิเค้าชวนน่ะ” ผมใส่ลูกอ้อน

“นี่เวลานี้อยู่ที่ ร.ร ห้ามเรียกอย่างนี้เด็ดขาดนะแล้วเรื่องไปเที่ยวน่ะทำไมถึงไม่คิดหลังสอบเสร็จล่ะนี่ก็ใกล้สอบแล้วด้วย”

โคตาเกะพูดแกมว่าฮาตะแต่ที่พูดก็แกล้งฮาตะเล่นเท่านั้น เพราะเขารู้ดีว่าฮาตะเรียนเก่งขนาดไหน

“คร้าบ แล้ว อ. จะไปด้วยรึเปล่าล่ะคร้าบ แต่ถึงยังไงถ้า อ. ไม่ไปผมก็จะลาก อ. ไปเองแหละครับ” ฮาตะยิ้มก่อนที่จะลาออกไปเรียนต่อ

……………….

“นี่ก็สอบวิชาสุดท้ายแล้วนะแล้วก็เป็นวันสอบวันสุดท้ายด้วย” อาบาตะพูดไปขณะที่หยิบหนังสือมาอ่าน

“อือ เดี๋ยวพอสอบเสร็จเรามาตกลงกันก็แล้วกันนะว่าจะไปวันไหนกี่โมง”

เมื่อตกลงกันเสร็จทั้งสามคนก็ติวหนังสืออีกรอบก่อนที่จะข้าห้องสอบ

“ออดดดดดด” สันญาณหมดเวลาสอบดังขึ้น อ.ที่คุมสอบเริ่มเก็บข้อสอบและปล่อย น.ร กลับบ้าน

“นี่ เดี๋ยวเราไปตกลงกันที่ร้านอาหารแถวๆนี้ก็แล้วกันนะ” อาบาตะเสนอ

“เอ่อ…เดี๋ยวเราขอตัวก่อนแป๊บนึงนะเดี๋ยวเราตามไป” ผมรีบไปหาโคจังทันทีโดยให้ 2 คนนั้นไปรอก่อน พอผมเดินมาถึงห้องพักครูแล้วผมก็รีบเดินไปหาโคจังทันที “อ. ครับวันนี้ผมกลับเย็นหน่อยนะครับจะไปคุยกับพวกอาบาตะเรื่องที่จะไปเที่ยวกันนะครับไม่ต้องทำอาหารรอนะครับจะไปกินที่นั่นเลย”

“รีบๆกลับบ้านล่ะ เดี๋ยวครูก็จะกลับแล้วเหมือนกัน”

ผมบอกโคจังเสร็จผมก็รีบไปหาเจ้าพวกนั้นที่รอผมอยู่ทันทีผมจะได้รีบกลับไปหาโคจัง

“มาแล้ว สั่งอะไรกินกันยัง” ผมถามเพื่อนจอมยุ่งทั้งสองเพราะรู้ว่าพวกเขากินเก่งมากๆถ้าพวกเขายังไม่สั่งอะไรกินก็คงจะผิดปกติแล้ว

แล้วพวกเราก็นั่งกินไปคุยไปสรุปว่า ไปกันอาทิตย์หน้าตอนประมาณ 7.00 น. โดยที่มีผมไปรับและที่ไปก็คือบ้านพักตากอากาศของผม พอคุย+กิน กันเสร็จแล้วผมก็ขอตัวกลับก่อนแล้วเจออีกทีคือวันที่ไปเที่ยวกันผมทิ้งเงินไว้ให้พวกเขาพอที่จะจ่ายค่าอาหารมื้อนี้ได้ (แล้วทำไมต้องออกให้ตลอดเลยล่ะ) ผมรีบกลับบ้านทันที

ผมเปิดประตูเข้าไปในบ้านช้าๆ ค่อยๆเดินเข้าไปหาโคจังที่กำลังนอนอยู่ ไม่รู้ว่าคอยผมจนหลับไปรึเปล่าผมก้มลงหอมแก้มของโคจัง “กลับมาแล้ว”

โคจังตื่นมาทำท่างัวเงีย

“กลับมาแล้วหรอ”

“อื่อ เดี๋ยวเราไปเที่ยวกันอาทิตย์หน้านะเตรียมตัวด้วยล่ะหาเสื้อผ้าสวยๆไปด้วยแล้วก็อีกอย่างนึงเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นจะได้เล่นน้ำได้สะดวกนะ”

โคจังพยักหน้ารับรู้ ผมจูบหน้าผากของโคจังก่อนไปอาบน้ำแล้วก็บอกให้โคจังไปนอนได้แล้วเพราะพรุ่งนี้โคจังต้องไปตรวจข้อสอบด้วย พอผมอาบน้ำเสร็จผมก็ไปนอน

………………..

วันนี้โคจังต้องไปตรวจข้อสอบของ ร.ร ผมขอตามไปด้วยทีแรกเขาก็ไม่ยอมให้ผมไปแต่สุดท้ายลูกอ้อนของผมก็สำเร็จผมได้ตามไปด้วย

ผมช่วยทั้งยกกองข้อสอบของแต่ละคนมาให้เหล่าบรรดา อ. ทั้งหลาย บอกตามตรงเลยผมเหนื่อยมากก็เขาเล่นให้ไปชั้น 5 ลงมาชั้น 1 บ้างขึ้นๆลงอยู่นานกว่าจะได้พัก จนกระทั่งตอนกลับบ้านก่อนกลับบ้านผมชวนโคจังไปหาอะไรกิน+เดินเล่นก่อน เพราะผมเห็นว่าโคจังเหนื่อยมากเลยอยากให้เปิดหูเปิดตาบ้างจะได้ไม่ปวดหัวกับงาน

ผมกับโคจังเดินเล่นอยู่นานจนเริ่มเย็นผมจึงพาโคจังกลับบ้านท่าทางโคจังก็สนุกกับการได้มาเปิดหูเปิดตา เพราะโดยปกติแล้วโคจังไม่ค่อยมีเวลามาเดินเที่ยวเล่นซักเท่าไหร่เพราะมัวแต่ทำงาน

พอกลับมาถึงบ้านผมก็ให้โคจังไปอาบน้ำก่อนเดี๋ยวผมค่อยอาบทีหลัง ผมอยากให้โคจังพักผ่อนมากๆเพราะช่วงนี้โคจังทำงานหนักมากก่อนนอนผมจูบราตรีสวัสดิ์+กอดโคจังก่อนที่จะหลับตาลง

แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาภายในห้องนอนของผมปะทะกับหน้าของผมจนผมรู้สึกตัวผมมองมาทางโคจังก็ยังเห็นเขานอนอยู่ผมก็ค่อยๆ ลุกขึ้นมาเพราะไม่อยากให้โคจังตื่นมาตอนนี้ผมอยากให้โคจังนอนพักต่ออีกหน่อยเพราะพรุ่งนี้ก็ต้องไปเที่ยวกับพวกอาบาตะอีก

ผมอาบน้ำและรีบจัดแจงทำอาหารเตรียมเอาไว้สำหรับโคจังสักพักนึงโคจังก็ตื่นขึ้นมาผมบอกให้เขาไปอาบน้ำจะได้มากินข้าวเช้ากัน

“วันนี้เธอฉายเดี่ยวทำอาหารเช้าเลยหรอฮาตะ”

“ก็แหมผมจะทำอาหารเช้ามันเป็นไปไม่ได้เลยรึไงครับรีบกินเถอะเดี๋ยวอาหารมันจะเย็นหมด”

วันนี้ผมไม่ได้พาโคจังไปไหนเลย ผมอยากให้เขาพักให้เต็มที่พรุ่งนี้จะได้ไปเที่ยวกันเวลาล่วงเลยไปเรื่อยๆ จนกระทั่งตอนเย็นผมเรียกโคจังดูทีวีเรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรัก ผมนั่งดูหนังอยู่สักพักโทรศัพท์ก็ดังขึ้นไม่ใช่จากใครที่ไหนอาบาตะโทรมานี่เองคงจะพูดเกี่ยวกับเรื่องพรุ่งนี้ล่ะมั้ง

“Hello”

“นี่ชั้นเองนะ”

“เออรู้แล้วมีอะไร”

“ก็พรุ่งนี้อย่าลืมมารับเรานะไม่ต้องไปหาคิเตกิที่บ้านนะเพราะเขาจะมาที่บ้านเรานะ”

“อืม มีอะไรอีกรึเปล่า”

“ไม่มีแล้ว แค่นี้นะ เราไม่รบกวนนายหรอก บาย”

“บาย” หลังจากที่ผมวางสายจากอาบาตะไปผมก็เข้าไปหาโคจัง

“โคจังพรุ่งนี้จะไปเที่ยวกันนะเตรียมของรึยัง”

“ยังเลย”

“งั้นเราไปเตรียมกันตอนนี้เลยนะเตรียมเสร็จจะได้นอนพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้านะ”

ผมไปปิดทีวีแล้วก็ตามโคจังไปเตรียมของ พอเตรียมของทุกอย่างเสร็จแล้วผมก็ให้โคจังอาบน้ำแล้วไปนอนก่อนผม หลังจากที่โคจังอาบน้ำเสร็จแล้วผมก็อาบบ้าง ผมเดินเข้าไปในห้องนอน

“โคจังนอนรึยังน่ะ”

“ยัง แต่กำลังจะนอนแล้วล่ะ”

ผมจูบหน้าผากของโคจังก่อนที่จะกอดโคจังแล้วหลับไปในที่สุด

………………..

วันนี้เป็นวันที่พวกผมนัดกันไปเที่ยว โคจังปลุกผมตั้งแต่ 6 โมงเช้าผมก็รีบอาบน้ำและกินข้าวฝีมือโคจัง แล้วช่วยโคจังล้างจานก่อนที่จะขับรถออกไปรับอาบาตะและคิเตกิ

ผมขับรถมาถึงหน้าบ้านของอาบาตะก็พบว่าอาบาตะและคิเตกิรอผมอยู่แล้ว พวกเขาเอาของขึ้นรถและให้ผมขับรถออกไปทันที

ในที่สุดก็มาถึงบ้านพักตากอากาศของผมตอนนี้ก็เที่ยงแล้วผมจึงให้พวกเขาเอาของไปเก็บห้องๆเดิมที่เคยอยู่แล้วพาไปกินอาหารที่ โรงแรมใกล้ๆ

“เอ้าถึงแล้วเชิญสั่งอาหารได้ตามใจชอบ”

ผมให้เพื่อนๆของผมสั่งอาหารไปเพราะเขาสั่งอะไรมาผมก็กินได้ทั้งนั้น ภายในเวลาไม่กี่นาทีอาหารก็มาเสิร์ฟเรียงรายอยู่เต็มโต๊ะ หลังจากที่กินอิ่มแล้วผมก็พาพวกเขากลับบ้านพักของผมแล้วปล่อยให้พวกเขาไปไหนก็ได้

ผมพาโคจังไปเล่นน้ำที่ๆไม่มีคนมาเพราะมันเป็นที่ส่วนตัวของผม ผมกับโคจังเล่นน้ำไปเลื่อยๆจนกระทั่งเย็นผมบอกให้โคจังขึ้นได้แล้วเดี๋ยวจะเป็นหวัดเอาโคจังก็ยอมขึ้นแต่โดยดีไปอาบน้ำซึ่งมีผมตามไปติดๆ

ผมรอโคจังเข้าห้องน้ำจนเสร็จแล้วผมจึงเข้าตามพอผมอาบน้ำเสร็จแล้ว ผมก็เดินไปหาโคจังที่อยู่ในห้องนอน ผมก้มลงจูบอย่างดูดดื่มเนื่องจากไม่ได้ทำมานานโคจังก็ไม่ว่าอะไรแต่ตอบรับผมอย่างเต็มอารมณ์ ผมค่อยๆไซ้มาที่ซอกคอขาวๆของโคจัง โคจังครางออกมาเบาๆ

ผมเริ่มสัมผัสผิวเนียนนุ่มของโคจังค่อยๆปลดกระดุมออกเผยให้เห็นอกขาว ผมเห็นว่าโคจังไม่ขัดขืนผมจึงค่อยเลื่อนต่ำลงใช้ลิ้นเลียอยู่บนอกพร้อมกับฝากร่องรอยให้เห็น

“ก๊อกๆ”

ผมผละจาโคจังเดินไปเปิดประตูอย่างไม่พอใจไม่ใช่ใครที่ไหนเลยคิเตกินั่นเอง

“นี่ฮาตะเราไปกินข้าวกันเถอะ”

“เออๆ รอเดี๋ยวนะ”

“โคจังไปกินข้าวกันเถอะ”

ผมเดินไปหาโคจังพร้อมกับแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนที่จะออกไปกินข้าวกับอาบาตะและคิเตกิ

โคจังเห็นผมทำหน้าหงุดหงิดเลยกระซิบบอกผมว่า “โกรธคิเตกิหรอ”

ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร โคจังก็พูดต่อว่า “ไม่เห็นเป็นไรเลยไว้คราวหน้าก็ได้”

ผมดีใจกอดโคจังแต่เหลือบเห็น 2 คนนั้นอยู่ผมก็เลยไม่ทำอะไรแต่ผมดีใจมากเลยจะมีครั้งที่ 2 อีกเหรอแต่ผมก็ยังเจ็บใจอยู่ที่คิเตกิมาขัดจังหวะแต่ครั้งที่ 2 นี่ก็คงอีกนานเลยกว่าโคจังจยอมผมพาพวกเขาไปกินอาหารที่โรงแรมแถวๆนั้นอาบาตะและคิเตกิก็ไม่เกรงใจผมเลยสั่งเอาๆ ถ้ามือนี้ผมไม่จ่ายพวกเขาก็คงต้องไปล้างจานกันแน่

หลังจากที่กินอิ่มกันแล้ว ผมขับรถพาพวกเขาเที่ยวก่อนแล้วจึงกลับมาที่พัก พอกลับมาถึงทุกคนก็แยกย้ายกันเข้าห้องนอนก่อนนอนผมจูบโคจังอีกครั้งแต่คราวนี้โคจังดูท่าอยากจะนอนพักมากกว่า ผมจึงหยุดแค่จูบแล้วก็นอนกอดโคจังทั้งคืน

……………….

วันนี้ผมให้อาบาตะและคิเตกิไปที่ไหนก็ได้แต่ห้ามมายุ่งกับผม ผมตื่นมาบอกพวกเขาแต่เช้าเพราะผมอยากอยู่กับโคจัง 2 ต่อ 2 และอาบาตะกับคิเตกิก็คงอยากอยู่ด้วยกัน 2 คนเหมือนกัน ผมบอกเขาเสร็จเขาก็เข้าใจผมจึงเดินกลับห้องทันที

ตอนนี้โคจังกำลังอาบน้ำอยู่ผมนั่งรออยู่สักพักโคจังก็ออกมา

”ออกไปไหนแต่เช้าล่ะฮาตะ”

“เปล่าก็ไม่มีอะไรแค่ออกไปเดินเล่นเฉยๆ” ผมโกหกไปคำโตๆเลย เพราะผมไม่อยากให้โคจังรู้เรื่องที่ผมไปคุยกับอาบาตะและคิเตกิ

โคจังอาสาทำอาหารเช้าให้ผมกิน แต่ว่าที่นี่ไม้มีอะไรที่เป็นของสดอยู่เลยผมก็เลยพาโคจังไปซื้อข้างนอกพร้อมกับซื้อของใช้จำเป็นที่ไม่มีในบ้าน

“โคจังถึงแล้วล่ะ” ผมบอกโคจังให้ลงจากรถแล้วไปซื้อของกัน

“อื้อ…ว่าแต่เราไปซื้ออะไรก่อนดีล่ะ”

“จะไปซื้ออะไรก่อนก็ได้”

ผมบอกโคจังแล้วโคจังก็ลากผมไปทางนั้นทางนี้จนซื้อของที่ต้องการได้ครบทั้งหมดแล้วก็ขับรถกลับบ้านทันที

“ถึงซะทีนะ ฮาตะช่วยถือของหน่อยสิ” โคจังบอกให้ผมถือของให้

“เอามาสิ”

ผมรับของมาจากมือของโคจังเสร็จแล้วก็เอาไปเก็บให้เรียบร้อยยกเว้นของที่ต้องใช้ทำอาหาร สักพักโคจังก็ทำอาหารเสร็จ ผมบอกให้โคจังป้อนผมและผมก็ป้อนโคจังด้วย “อ้ำ…”

จนในที่สุดก็กินข้าวเช้าก็หมด โคจังเข้าไปล้างจาน ส่วนผมก็นอนดูทีวีอยู่

“นี่โคจัง” ผมเรียกโคจังขณะที่เดินออกมาจากห้องครัว

“อะไรหรอ”

“อยากไปแช่น้ำพุร้อนกันไหม”

“มีด้วยเหรอ”

“มีสิมันเป็นที่ส่วนตัวนะไม่มีใครรู้นอกจากเจ้าของที่นี่ เราไปเล่นกันไหมล่ะ”

“อื่อ ไปสิอยากแช่อยู่เหมือนกันแหละแต่ไปตอนเย็นนะ”

ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรโคจังที่บอกว่าจะไปตอนเย็นแต่ยังสงสัยอยู่ในใจ แล้วผมก็ชวนโคจังไปเล่นน้ำก่อนจนถึงเวลาประมาณ 18.00 น. ผมพาโคจังไปที่บ่อน้ำพุร้อน พอมาถึงผมค่อยๆลงไปแช่น้ำ โคจังก็ตามมาทีหลังผมหันไปหาโคจังแล้วชวนโคจังคุย

“วันนี้ดาวเยอะดีนะ สวยด้วย” ผมถามเขา

“อื่อ…”

“โคจังรู้สึกผ่อนคลายรึเปล่า สบายดีไหม”

“สบายมากๆ บรรยากาศสงบดี”

ผมค่อยๆเข้าใกล้โคจังเรื่อยๆแล้วก็จูบอย่างดูดดื่มโคจังก็ตอบรับ ผมค่อยๆไซร้ซอกคอพร้อมกับฝากร่องรอยเอาไว้มากมายก่อนที่ผมจะระงับอารมณ์ไม่ได้ผมจึงรีบผละออกมาจากโคจัง

“ฮาตะเธอรู้ไหมว่าทำไมครูถึงบอกให้เธอมาแช่น้ำตอนนี้”

“ไม่รู้ฮะ เมื่อไหร่จะเลิกเรียกแทนตัวเองว่าครูซะทีล่ะฮะเราก็เป็นคนรักกันแล้วตอนนี้ก็ไม่มีใครอยู่ด้วยนะฮะ” ผมตอบไปอย่าง งงๆ เพราะไม่เข้าใจในคำถาม

“ก็ได้…ที่ชั้นเลือกมาตอนนี้ก็เพราะมันบรรยากาศดี…ตอนนี้ชั้นอยากขึ้นแล้วแหละจะได้ไปต่อกันวันนั้นไง” โคจังพูดไปหน้าแดงไปผมก็รู้แล้วว่าเขาหมายถึงอะไร

“ครับ” ผมจัดแจงใส่เสื้อผ้าโคจังก็เช่นเดียวกันแล้วก็รีบกลับไปห้องพักทันที

ผมเปิดประตูห้องเข้าไปจัดการล๊อคให้เรียบร้อยก่อนที่จะอุ้มโคจังเข้าไปห้องนอน

“โคจังไม่ต้องกลั้นเสียงไว้นะห้องของเรามันเป็นห้องเก็บเสียงสบายใจได้ไม่มีใครรู้หรอก”

ผมบอกโคจังตอนนี้โคจังหน้าแดงมาก ผมจูบโคจังอย่างหนักหน่วงและเนิ่นนาน

“อื้อ…ฮาตะ”

โคจังครางออกมาเบาผมเริ่มพรมจูบไปทั่วทั้งใบหน้าแล้วค่อยไซร้มาที่ซอกคอ ใช้ลิ้นสัมผัสกับแผ่นอกขาวเนียนพร้อมกับฝังร่องรอยจนทั่ว มือค่อยๆลูบไล้แผ่นหลังอย่างเบามือ ผมค่อยเคลื่อนหน้าลงมายังหน้าท้องแบบราบขบให้เป็นรอยแล้วประกบจูบอีกครั้งที่ริมฝีปากได้รูปของโคจัง ผมใช้ลิ้นโลมเลียส่วนไวต่อการสัมผัสของโคจัง โคจังครางออกมาอย่ามีความสุข ผมค่อยๆเอานิ้วสอดเข้าไปในร่างของโคจังเพื่อให้โคจงชินเสียก่อน ผมเพิ่มจำนวนนิ้วขึ้นเรื่อยๆ

“อา…อ๊ะ…ฮา…ตะเจ็บ” โคตาเกะร้องออกมาอย่างทรมาน

“ไม่เป็นไรนะ อย่าเกร็ง เชื่อผมแล้วจะไม่เจ็บ”

โคจังพยักหน้าผมจึงค่อยๆทำแต่ไม่นานผมก็รุกหนักขึ้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ผมค่อยๆแทรกกายเข้าไปในตัวของโคจัง ตอนแรกโคจังก็ดูเจ็บแต่ตอนนี้โคจังดุมีความสุขมาก(ต่อไปเป็นหน้าที่คนเขียนจะบรรยายนะ”

“อาาา…ฮาตะ…อ๊ะ…” โคตาเกะครางออกมาอย่างมีความสุข ฮาตะทำต่อไปเรื่อยๆหลายรอบ

ตอนนี้โคตาเกะไม่มีความรู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อยเขามีแต่ความสุข ทั้งสองคนโถมตัวครั้งสุดท้าย ฮาตะจูบโคตาเกะอีกครั้งแล้วทั้งสองก็หลับไป

นี่คือวันที่เราทุกคนต้องกลับไปบ้านเพราะอีก 2 วันก็จะเป็นวันประกาศผลสอบแล้วทุกคนเตรียมตัวกลับบ้าน

ผมไปส่งทุกๆคนกลับก่อนแล้วผมก็กลับมาพักที่บ้านของผมโดยมีโคจังอยู่ข้างๆ ตอนนี้ผมไม่สนอะไรอีกแล้วโคจังก็เป็นของผมแล้วยังไงผมก็จะไม่ทำให้โคจังผิดหวังเด็ดขาดในวันประกาศผลสอบเราจะได้รู้กัน

วันนี้ผมตื่นแต่เช้าแล้วออกไป ร.ร พร้อมกับโคจังผมไปรับสมุดพกของผมกับ อ.ที่ปรึกษาผมเปิดออกมาผมได้เกรด 3.99

ผมเข้าไปกอดโคจังดูท่าโคจังก็คงมีความสุขที่ผมเรียนดีไม่ทำให้เขาผิดหวัง พอกลับไปบ้านผมก็ขอรางวัลจากโคจัง โคจังก็ไม่ว่าอะไรและให้ผมอย่างเต็มใจ ภายในห้องของผมจึงมีเสียงครางไปของโคจังอยู่ตลอดเวลา