CD 20
ไง ไค ดูร่าเริงผิดปกตินะ หยุดไป 2 วันนี่ไปทำอะไรมาหรือเปล่า? เปล่าเลย แค่ไปดูหนังกับไปเที่ยวสวนสัตว์มาก็แค่นั้นเอง เจ้าตัวตอบเสียงแหลมเปี๊ยวแล้วเดินสวนออกไปหน้าตาเฉย
ริน นายคิดว่าไคไปดูหนังเรื่องอะไรมาถึงได้อารมณ์ดีขนาดนี้ มายะเหล่สายตาไปถามเพื่อนของตน
ไม่รู้สิ แต่ว่า ที่รู้มาจากมิโดริรู้สึกว่าเจ้านั่นจะชอบแนวสยองขวัญน่ะ
แนวที่เอลเกลียดนี่นา คงไม่ได้ไปดูแนวนั้นหรอกมั้ง ทั้งคู่มองหน้ากันแล้วต่างพากันถอนหายใจออกมาเสียงดัง
ไง ! มายะ ริน มีเรื่องกลุ้มใจอะไรหรือไง? ถอนใจตั้งแต่เช้าเลยนะ
อ้าว ! มิโดริ หยุดไป 2 วันไปเที่ยวไหนบ้างล่ะ?
ริน ของมันแน่อยู่แล้ว ไปเที่ยวทะเลไงล่ะ สนุกจะตาย แล้วพวกนายล่ะ?
ก็ไปเหมือนกัน เดี๋ยวค่อยคุยกันได้ไหม? รีบไปเรียงเพลงเถอะ
ตกลง งั้นพักกลางวันค่อยคุยกันนะ ทั้ง 3 หนุ่มพยักหน้าแล้วเดินเข้าห้อมประชุมไป
ในห้องประชุมแคบ ๆ ที่อึกทึกไปด้วยเสียงสับสนอลหม่านของคนที่นับได้เกือบสิบ บ้างก็ตะโกนโหวกเหวกเรียกเอาเอกสาร บ้างก็ทะเลาะถกเถียงเสียงดัง บ้างก็ชี้นิ้วสั่งตะโกนว่าปาว ๆ เอ แล้วทำไมห้องเล็ก ๆ อย่างนี้มันถึงซุปเปอร์หนวกหูได้ในวันอย่างนี้น้า? อ้อ ! ลืมไป วันนี้เป็นวันเรียงเพลงนี่นา มันก็ต้องหนวกหูสุด ๆ อย่างนี้เป็นของตายอยู่แล้ว
ตกลงเอาเพลงอะไรลงเพลงแรก?
อืม คิมิกะซัง พวกผมตกลงใจว่าเอา S.E. Yume no naka de ขึ้นก่อน ตามด้วย Outdoor, Cat Boyz, Setsunakute , Once Again, The End, Gonna Fly, Shike, At the Moment, Bloody War, Kiss แล้วก็ Le Blue <Night Fairy Ver.> ส่วนชื่ออัลบั้มก็ Dark Sonata ก็ตามที่อธิบายฮะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า? ถ้ามีจะได้รีบแก้ ถ้าไม่มีก็เอาไปโหลตใส่คอมรออัดใส่ CD
ก็ดีนี่ ไม่ต้องแก้แล้วล่ะ ฉันจะโทรตามโทมุมาทำส่วนนี้ละกัน พวกเธอไปพักกินข้าวได้แล้วล่ะ ทำงานเร็วดีอย่างนี้ ให้พักยาวรวด บ่าย 3 ค่อยมาดูงานต่อนะจ๊ะ พูดเสร็จก็เชิดหน้ายิ้มแฉ่งออกจากห้องไปโธ่ แม่คุณ ก็ถ้าไม่เสร็จวันนี้ งานของพวกเราโดนลากยาวมากกว่าเดิมสิ มายะบ่นเสียงเบาแล้วบุ้ยปากไปทางคิมิกะที่ตอนนี้เหลือแต่เงา
พักกลางวัน
ตามสัญญา มิโดริ ไปทำอะไรมา? เล่ามาให้หมดเลย รินวางถาดอาหารกลางวันพลางเลื่อนเก้าอี้หย่อนก้นลงนั่งข้าง ๆ คู่หู
ก็ ขับรถกินลมไปเรื่อย ๆ น่ะ
ไปเดทที่ทะเลมาเหรอ? ร่างบางยิ้มบาง ๆ พร้อมกับพยักหน้าเป็นคำตอบ
แล้วได้อะไรมาบ้างล่ะ?
เอ ก็เยอะนะ อ้าว ! ไค มาพอดีเลย รินกับมายะถามถึงนายแน่ะ
มีอะไรเหรอ? หนุ่มน้อยตาดุรีบปราดเข้ามานั่งร่วมวงด้วย
พวกเรากำลังคุยเกี่ยวกับเดทของวันหยุดที่ผ่านมาน่ะ นายไปดูหนังเรื่องอะไรกับเอล? มายะยกส้อมขึ้นมาชี้หน้าคู่สนทนา
เดาเอาเองสิ เรื่องอะไรจะต้องบอกล่ะ? ไคยิ้มกวนแล้วหันไปหามิโดริเพื่อบอกให้หยิบโซยุเผื่อเขา
อย่างนายคงไม่ต้องเดาหรอก ลองเอลหน้าซีดก็คงจะเป็นหนังผีแหง ๆ
แล้วที่ตอนนี้ยังอินอยู่ก็คงจะเป็น The Others ถูกไหมล่ะ?
ปิ๊งป่อง ! ถูกเผงเลย พวกนายที่เป็นเพื่อนซี้จริง ๆ รู้กระทั่งรสนิยมของฉันด้วย กลุ่มของพวกเรานี่สนิทดีนะ เจ้าตัวดีว่าพลางยิ้มระรื่นเกินเหตุ
นี่ ไค ประเภทนายนี่ ถึงจะไม่ใช่เพื่อนก็คงมองออกว่านายชอบดูหนังผีล่ะนะ มิโดริพูดเสียงต่ำพร้อมกับหันหน้าไปมองคู่สนทนา
เพราะ?
ก็มีอย่างที่ไหนบ้างล่ะ เดินไปด้วยอ่านหนังสือสยองขวัญไปด้วยน่ะ ชอบเล่าเรื่องผี ชอบเข้าบ้านผีสิงที่สวนสนุก ชอบหาแหล่งผีดุ ชอบดูหนังผี รสนิยมนายนี่แปลกสุด ๆ ตรงข้ามกับเอล หมอนั่นเกลียดอะไรที่ทำให้รู้สึกขนพองสยองเกล้า แบบเห็นปุ๊บต้องช็อคค้างปั๊บ นี่นายคงบังคับเขาล่ะสิ ไม่งั้นคงไม่ไปหรอก
ไม่ได้บังคับซักหน่อย ก็พูดด้วยดี ๆ ยิ้มนิด ๆ แล้วเอลก็พูดรับปากเลยล่ะ
เอ๋ ! อย่างเอลน่ะนะ?! มายะแย้งขึ้น
สงสัยว่านายคงจะบอกว่าไปดูหนังเฉย ๆ แต่ไม่ยอมบอกว่าดูเรื่องอะไรใช่ไหม? แล้วพอเขาตกลงนายก็ค่อยบอกชื่อหนังไป ฉันพูดถูกไหมล่ะ? รินเสนอความคิดแทรกขึ้นกลางวง
ก็ทำนองนั้นมั้งนะ ก็แค่พูดว่าจะไปดูหนังเอลเขาก็รับปากเลยแล้วค่อยมาถามว่าจะดูเรื่องอะไรน่ะ ก็ในเมื่อตอบตกลงไปแล้วก็น่าจะปฏิเสธไม่ได้นี่ พวกนายก็รู้ว่าการปฏิเสธคำขอร้องมันเสียมารยาทไม่ใช่เหรอ? ทั้งหมดยกเว้นไคต่างพากันหน้าซีดเป็นไก่ต้ม สงสารเอลชอบกลแฮะ คบกับไคมีแต่เจอมัดมือชกลูกเดียวเออ แล้วเป็นไงบ้างล่ะ สนุกไหม? รินรีบตัดบทเปลี่ยนเรื่องพูดทันทีเมื่อเห็นว่าพวกเพื่อน ๆ เริ่มเพิ่มดีกรีความเครียด
อือฮึ ก็สนุกดี เที่ยวหลายที่มากเลยล่ะ
ย้อนกลับไปเมื่อ 2 วันก่อน
จะดูโรงไหนล่ะ? ชายหนุ่มเอ่ยถามพร้อมกับหักพวงมาลัยเลี้ยวรถออกถนนใหญ่
ก็ดูในห้างไง ออกมาจะได้เที่ยวต่อเลย หรือว่าอยากไปเที่ยวที่อื่นด้วย?
คิดว่าอยากไปสวนสนุกนะ จะไปปล่อยอารมณ์ที่นั่น ไคหันควับมองคู่สนทนาจนลูกตาแทบจะถลนออกมา
อารมณ์อะไร? ฉันทำอะไรให้นายอารมณ์ค้างหรือไง?
ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ฉันแค่อยากสูดอากาศบริสุทธิ์หลังจากดูหนังสยองขวัญก็แค่นั้นล่ะ พูดพลางหัวเราะเบา ๆ ในลำคออย่างกวนโอ๊ย
ปัดโธ่ ! แล้วทำไมถึงพูดให้ฉันขวัญเสียอย่างนั้นล่ะ?
เหรอ? แค่นี้ก็กลัวแล้วเหรอ? ร่างเล็กหน้ามุ่ย เชิดหน้าหนีไปทางอื่นไม่ยอมหันมาพูดกับคนตรงหน้าอีก จนเอลอดที่จะหัวเราะไม่ได้ เขาพยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้เป็นปกติที่สุดแล้วหันไปเรียกคนรักของเขาอีกรอบ
เงียบ ไร้อาการตอบสนอง สงสัยโกรธจริงแฮะ ลองเรียกดูอีกรอบก็ยังเงียบเหมือนเดิม เมื่อเห็นว่าตัวเองท่าทางคงจะผิดเต็มประตูจริง ๆ จึงยอมพูดขอโทษออกมา
น่า ไค นายอย่าโกรธเลยนะ เดี๋ยวอยากไปอยากทำอะไรฉันตามใจนายหมดเลย พูดเสียงหวานพลางหอมที่แก้มเล็กฟอดใหญ่
อืม ได้ เด็กหนุ่มแสนงอนยอมว่าง่ายแต่โดยดีเมื่อเจอไม้เด็ดนี้เข้าให้
กว่าจะมาถึงโรงหนังได้ก็ปาเข้าไปเกือบบ่ายเพราะรถติด โชคยังดีที่มาทันไม่น็อครอบเลยไม่ต้องรอและไม่ต้องเสียงเงินซื้อตั๋วอีกครั้ง
ทำไมวันนี้รถมันติดจังเลยล่ะ?
โธ่ ! ไค อย่าลืมสิว่าวันนี้เป็นวันทำงานของพวกออฟฟิสแมน พวกเราที่เป็นนักดนตรีก็ได้ฟรีเดย์มาเพราะทำงานส่วนของพวกเราเองเสร็จเร็วไงล่ะ เอลอธิบายพร้อมกับดึงกุญแจออกจากประตูรถ
อ๋อ ! อย่างนั้นเอง ถ้างั้น ฉันจะไปจองที่นั่งก่อนนะ เดี๋ยวไปเจอกันข้างบน พูดพลางยกนิ้วโป้งขึ้นเป็นนัยแล้วเดินเข้าลิฟต์ไป
หลังจากที่ซื้อของว่างและหาที่นั่งกันได้ ทั้ง 2 หนุ่มก็นั่งอยู่เฉย ๆ รอจนกว่าหนังจะเริ่มฉาย ณ ตอนนั้น ทั้งเอลและไคต่างก็รู้สึกดีใจที่พวกเขากำลังจะได้มีเวลาส่วนตัวเป็นของพวกเขาเอง แต่ก็แค่กำลังจะเท่านั้น เพราะ
นี่ เอล ผีกำลังจะออกมาแล้วนะ เอล? เอล? หนุ่มน้อยกระแทกเสียงถามแต่ก็ไร้ผล เป็นอะไรของเขา? ทำไมไม่ตอบ? เริ่มหงุดหงิดแล้วนะ คิดพลางเงยหน้าขึ้นดู อารามตกใจแทบจะสลบเพราะคนข้าง ๆ หลับ หลับชนิดเอาอะไรมาปลุกก็ไม่ตื่น บนตักมีการ์ดแข็งใบเล็กเขียนฝากข้อความเอาไว้ว่า
ไค หนังมันน่ากลัวเกินไป ฉันของีบหลับก่อนนะ จบเมื่อไรค่อยปลุกก็แล้วกัน เอล ร่างเล็กยัวะจัดจนแทบจะฉีกการ์ดออกเป็น 2 ซีก แต่นึกได้ว่าเขาเองต่างหากที่ผิดที่บังคับให้ชายหนุ่มต้องมาดูในสิ่งที่เขาไม่ชอบ จึงยอมนั่งอยู่เฉย ๆ ดูหนังคนเดียวตั้งแต่ต้นจนจบ
หลังจากนั้นก็ไปเที่ยวสวนสนุกกัน เข้าบ้านผีสิงตั้ง 3 รอบแน่ะ เอ่อ แล้วเล่นอะไรอีกนะ อืมเยอะจนจำไม่ได้แฮะ แต่เมื่อวานนี้สนุกดีนะ เอลตามใจฉันทุกอย่างเลยล่ะ สหายทั้ง 3 หน่อพยักหน้าร้องอื้อฮึรับอย่างอดไม่ได้ในความเหลือเชื่อปนทึ่งกับนิสัยใจเย็นของมือกลองหนุ่ม
แล้วมิโดริล่ะ? ไปทะเลมาทำไมไม่เห็นมีของฝากเลย?
ของฝากน่ะมี แต่ไม่ได้เอามา เดี๋ยวพรุ่งนี้แบกมาให้
ถึงกับแบก นายซื้ออะไรมาฝากกันแน่? มิโดริหัวเราะคิกคักแล้วชี้ไปที่ตู้กระจกของร้านอาหารซีฟู้ด
ก็มีปลาหมึก กุ้งสด เสื้อโปโล เสื้อยืดฮาวาย
ที่พูดมานี่มีแต่ของกินกับแฟชั่นทั้งนั้นเลยแฮะ สงสัยของฝากของฉันคงไม่มีแหง มายะเบ้ปากทำหน้าบูดแกล้งตีสีหน้าราวกับอิจฉาคนรอบข้าง
โถ ๆ ๆ กลัวจะไม่ได้ของฝากหรือไง มายะ? ของนายน่ะ แพงสุดแถมบิ๊กสุดด้วยล่ะ สิ้นคำพูดทั้งหมดมองหน้ากันแบบใบ้รับประทาน ได้แต่คิดว่าของที่เจ้าเพื่อนตัวแสบมันซื้อมาฝากชิ้นสุดท้ายนี่มันคืออะไรกันแน่ แต่คนที่สมองไวที่สุดในกลุ่มกลับเป็นไค เจ้าตัวร้องว้ากลั่นพลางชี้หน้าคู่สนทนาที่นั่งยิ้มเผล่สบายใจเฉิบอยู่บนเก้าอี้
มิโดริ ! นายอย่าบอกนะว่าซื้อเซิรฟ์บอร์ดมาฝากมายะน่ะ?! งานนี้มายะถึงกับสะอึกพูดไม่ออกกับแผนซ้อนแผนของมิโดริ
อ้าว ! เดาถูกด้วยแฮะ เห็นมายะบ่นมาพักใหญ่ว่าอยากได้อะไรที่มันแรง ๆ เร็ว ๆ พอดีขากลับผ่านร้านขายอุปกรณ์เกี่ยวกับกีฬาทางน้ำก็เลยซื้อมันมาน่ะ เพราะถ้าซื้อเจ็ทสกีมันก็แพงเกินไป อีกอย่าง พี่ไซยูกิเองก็มีอยู่เครื่องด้วย ขอยืมเขาก็ได้ แต่บอร์ดนี่มันยืมใครไม่ได้ใช่ไหมล่ะ? เพราะถ้าผิดไซส์ปุ๊บเวลาเล่นมันก็เกิดอุบัติเหตุปั๊บ ฉันพูดถูกไหม?
คร้าบ พูดถูกหมดทุกข้อเลยคร้าบ ทั้ง 3 หน่อหน้าหวานพยักหน้าตอบพลางร้องไห้กระซิก ๆ ในใจ ปัทโธ่ ! ทำไมถึงต้องซื้อกลับมาด้วยฟะ ?! ไม่น่าถามถึงของฝากเล้ย
แล้วจะไม่ฟังฉันเล่าเกี่ยวกับวันหยุดเหรอ?
ฟังสิ ฟัง แต่ไอ้เรื่องชอบปั่นหัวชาวบ้านน่ะ ไม่ต้องเล่านะ รับไม่ได้ มายะพูดพลางโบกมือขอบายแล้วก้มหน้าก้มตายัดยากิโซบะเข้าปาก
คือว่า เมื่อวานซืนที่ซุยขับรถพาฉันไปเที่ยวทะเลน่ะ ย้อนไปเมื่อ 2 วันก่อน
มิโดริ ซื้อของเสร็จยัง? ผมเติมน้ำมันเสร็จแล้วนะ
เสร็จแล้วล่ะ ซุย ว่าแต่ จองที่พักหรือยัง? ร่างสูงพยักหน้าแล้วสตาร์ทรถซิ่งออกจากจุดพักปั๊มน้ำมันขึ้นทางด่วนพิเศษ พวกเขาใช้เวลาเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นก็มาถึงโรงแรมริมทะเลที่เขาจองห้องพักเอาไว้ พอหาที่จอดรถได้ซุยก็เข้าเช็คอินแล้วรีบจัดห้องพักทันที
โอ้โฮ ! ห้องนี้ดีมาก ๆ เลยล่ะ เห็นพระอาทิตย์ขึ้นด้วย สวยมาก ๆ เลยนะ ซุย
ก็บอกแล้วใช่ไหมล่ะว่าเป็นห้องที่ดีที่สุดของโรงแรม ทั้งเงียบสงบทั้งวิวดีเหมาะแก่การพักผ่อนและ
และอะไร ซุย? เฮ้ย !!!
มิโดริร้องอ๋าลั่นเมื่อรู้ว่าตัวเขาเองโดนซุยฉุดให้ล้มลงไปนอนอยู่บนเตียงและเวลาของพวกเราไง มีวันหยุดทั้งทีก็ขอสนุกซักหน่อยน่า พูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ราวกับหมาป่าพลางไซ้ริมฝีปากอุ่นไล่ไปตามคอขาวเนียน
หยุดเลยนะ ซุย พวกเรามาเที่ยวนะ เรื่องอย่างนี้ไว้กลับไปทำที่บ้านสิ ร่างเล็กพยายามดันมือของคนตรงหน้าให้ออกจากแผ่นอกแต่ก็เกินกำลังของตัวเอง โธ่เว้ย ! ถ้าเราตัวสูงพอ ๆ กับซุยล่ะก็ คงไม่โดนรังแกบ่อย ๆ อย่างนี้หรอก เจ็บใจ
ทำไมล่ะ? มิโดริ คุณจะแกล้งผมไปจนถึงเมื่อไรกัน? บทจะดีก็ดีซะอย่างกับนางฟ้ามาโปรด บทจะร้ายก็ร้ายซะแบบนี้ ผมตามใจคุณไม่ทันนะ ซุยบ่นเสียงขึ้นจมูกแถมยังมองมิโดริค้อน ๆ พร้อมกับสะบัดหน้าไปอีกทางแล้วร้องเฮ้อออกมาเสียงดัง
ทำอะไรอย่างกับเด็ก ถ้าอย่างนั้นก็อดไปตลอดละกัน จะไปว่ายน้ำเล่นแล้ว เด็กหนุ่มยิ้มบางแล้วเอี้ยวตัวหันเดินออกนอกห้องไป ไม่อดตลอดหรอกนะ ซุย ถ้าแค่รู้เวลา ถ้าแค่รู้ แต่หวังสูงไปหน่อยล่ะมั้ง เรา เฮ้อแล้วไงล่ะ? หลังจากนั้นนายทำอะไรล่ะ?
โธ่ ! มายะ นิสัยของซุยนี่เป็นยังไงนายน่าจะรู้นะ นอกจากเล่นเกมกับร้องเพลง คงไม่มีอะไรในหัวหมอนั่นอีกแล้วล่ะ อันที่จริง วันหยุด 2 วันที่มิโดริและซุยมีถูกใช้หมดไปอย่างไม่รู้ค่า (?) เพียงเพราะ 2 เหตุผลเท่านั้น เหตุผลแรกคือขับรถกินลมจนมาถึงทะเลเพราะอยากเล่นน้ำและซื้อของฝากราคาถูก อีกเหตุผลก็คือ อยากมีเวลาส่วนตั๊ว ส่วนตัวกันแค่ 2 คนแบบทั้งวันทั้งคืนก็เท่านั้น พิลึกดีจริง !!
หยุดไป 2 วันเจ้าซุยดันทำแต่เรื่องบ้า ๆ แค่นั้นเองเรอะ? ถามจริงเหอะ นายเลือกเจ้านั่นเป็นแฟนเพราะอะไรกันแน่? ไคขัดขึ้นจนทำให้คนในกลุ่มที่เหลือจ้องหน้าตัวปัญหากันตาแป๋วหวังจะคาดคั้นเอาคำตอบ ให้ตายเหอะ ! เบนความสนใจเก่งนักนะไอ้พวกนี้ หนุ่มน้อยผมหน้าม้าบ่นอุบแต่ก็ตอบไปตามตรงไม่ได้จึงแกล้งกระแอมกระไอครั้งนึงแล้วค่อย ๆ ก้มหน้าตัวเองลงก่อนจะพูดเสียงกระท่อนกระแท่นว่า
อะ เอ่อ ก็เขาเทคแคร์คนอื่นเก่งนี่นา นะ กินข้าวเหอะ พูดยังไม่ทันจบคำก็รีบ ๆ ยัดอาหารเข้าปากแล้วเดินออกจากโต๊ะไปทันที ทิ้งเอาไว้ก็แต่เหล่าหน่อเพื่อน ๆ ที่งงกันเป็นไก่ตาแตก ทียังงี้ดันหนีเร็วดีชมัดเลยนะ มิโดริ !!! ทั้ง 3 ถอนใจด้วยความอเนจอนาถและเหนื่อยหน่ายในนิสัยของมือเบสเล่ห์จัดอย่างมิโดริ
พอหมดเวลาพัก ทุกคนก็มาประชุมกันอีกครั้งถึงเรื่องช่วงโฆษณาอัลบั้ม วิธีทำ MV หาสถานที่เล่นไลฟ์ เสื้อผ้าในการแสดง ร้านทำผมแต่งหน้า กำหนดงบประมาณ รวมถึงวันหยุด และเหตุการณ์ฉุกเฉิน หลังจากประชุมจบก็แยกย้ายกันกลับบ้านไป อืม Night Fairy เริ่มจะมีโครงงานเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้วสิ ต่อไปจะเป็นยังไงน้า ทั้งงาน และความรัก ?!
โปรดติดตามตอนต่อไป
แนะนำติชมได้ที่ e-mail : [email protected]