CD 10
ไฮ ! มิโดริ อรุณสวัสดิ์
เช่นกัน นี่ ๆ มีเรื่องจะคุยด้วยน่ะ ขอเวลาแป๊บเดียวได้ไหม?
? ได้สิ ริวเฮย์ เดี๋ยวไปรอผมที่ห้องประชุมนะ พูดพลางโบกมือโบกไม้ให้เดินนำไปก่อน
หลังจากหาที่คุยได้เหมาะ ๆ (โถงหน้าระเบียง) ทั้งคู่ก็เริ่มเปิดฉากสนทนา
มายะ ฉันมีเรื่องจะถามนายซักหน่อยนะ
เอ้า ! ก็ถามมาเลยสิ ตอบให้ได้อยู่แล้วล่ะ ถ้าไม่ใช่เรื่องของฉันริวเฮย์ และเรื่องรินกับยามะซังนะ
เอ่อ คือ เอ่อ มายะรู้สึกหงุดหงิดกับอากัปกิริยาของคู่สนทนาตรงหน้า
จะเอ่ออีกนานไหม? ถ้ายังไม่พร้อมก็ไม่ต้องพูด เอาไว้เลิกงานค่อยคุย
อ้ะ ! อ้ะ ! ก็ได้ คือ นาย หนุ่มน้อยเสียงหวานยกมือขึ้นเป็นกระบังลมป้องเสียง
หือ? ถึงกับต้องกระซิบเลย? เรื่องยากล่ะสิ ได้ จะยอมอยู่คุยด้วย พูดพลางเอียงคอลงมาเกือบมิดหูเพื่อนตัวเอง
นาย เคยนอนกับใครไหม? ฉัน หมายถึงผู้ชายด้วยกันเหมือนกับที่ฉันทำเมื่อคืนน่ะ มิโดริถามเสียงต่ำแล้วหลุบหน้าหนีปล่อยให้เด็กหนุ่มอีกคนยืนตาค้างแข็ง
นิ นี่ นายทำไมถึงถามอย่างนี้? มิโดริ อย่าบอกนะว่านายไปนอนกับใครที่ไม่รู้จักหัวนอนกับปลายเท้ามาน่ะ ใจเย็น ๆ ไว้ ใจเย็น ๆ สงสัยมีคนเข้าใจผิดคิดว่าหมอนี่มันเป็นผู้หญิงแหง ๆ เลยชวนให้ไปค้างด้วยกัน ร่างเล็กลูบอกตัวเองเบา ๆ เขาพยายามคิดในแง่ดีไว้ก่อน แต่ความหวังของเขาก็พังทลายลงภายในพริบตา เพราะคำตอบเพียงแค่ประโยคเดียว
ใช่ นอน แต่ ไม่ได้นอนกับพวกขายตัวหรอก
แล้วกับใคร?
กับ ซุย เงียบ ไม่มีใครกล้าคุยต่อ แต่ละคนไม่กล้าเผชิญหน้ากันเพื่อจะระดมกำลังทางสมองมานั่งแก้ปัญหานี่อีกต่อไปแล้ว
เลิกงานแล้วค่อยคุยนะ ตอนนี้มันคิดอะไรไม่ออกแล้วล่ะ มายะโบกมือลาแล้วเดินปลีกตัวออกไปเป็นการตัดปัญหาแบบรวบรัด
พักกลางวัน
มายะ เจ๋งไปเลยไอ้ท่อนฮุคของนาย ถ้าเป็นไปได้ช่วยเพิ่มสเกลให้เร็วขึ้นกว่านี้ได้เปล่า?
ได้ วันนี้อยู่ช่วยกันเรียบเรียงซิงเกิลกับเพลง c/w ให้เสร็จก่อนแล้วค่อยกลับละกัน พรุ่งนี้จะได้ลงมืออัดเสียงกันจริง ๆ ซักที หนุ่มน้อยผมน้ำเงินรวบรวมเอกสารและตารางเวลาแล้วสอดเก็บเข้าแฟ้มไป ก่อนจะเดินนำเพื่อน ๆ ไปเช็คแอมป์ที่ห้องซ้อม
เดี๋ยว ! ฉันไปด้วย
ผมก็ด้วย ริวเฮย์กับซุยลุกและตอบแทบจะพร้อมกัน
เกิดเพี้ยนอะไรขึ้นมาอีกล่ะ? ปกติจะเข้าเอาคนสุดท้ายเลยนี่ ไคแซวเล่น แต่คนที่ได้ยินก็มีแค่พวกเอลและพวกรินเท่านั้น นอกนั้นก็หายหน้าจ๋องเรียบร้อย
ณ ห้องซ้อม
มีอะไรอีกล่ะ?
เอ๋ ซุยร้องขึ้นด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ
ไม่ต้องเอ๋ ปกตินายไม่เคยคิดจะมาช่วยฉันเรียบเรียงทำนองเพลงตอนพักกลางวันอย่างนี้หรอกถ้านายไม่มีธุระจะคุยด้วย
ก็นะ มันถูกของนาย คือ เรื่องมัน
เรื่องของมิโดริ ถูกไหม? เรื่องที่นายอยู่กับมิโดริเมื่อคืนมันเอ็นเทอร์เข้าดาต้าเบรนด์ของฉันเรียบร้อยแล้ว
นายรู้ จากไหน? ชายหนุ่มปล่อยสายไมค์แล้วเบี่ยงตัวมานั่งบนแอมป์ประจำตำแหน่งของตัวเอง
จากปากเจ้าตัวน่ะสิ
เขาบอกว่าไง?
ไม่ว่าไงหรอก เขาก็แค่ถามฉันว่าเคยนอนกับผู้ชายด้วยกันหรือเปล่าก็แค่นั้นเอง พูดด้วยน้ำเสียงบูดสุด ๆ
แล้วคำตอบล่ะ?
ใช่สิ ก็มายะเขาเป็นแฟนฉันเองนี่ นายก็น่าจะสังเกตเห็นไม่ใช่เหรอ ซุย? ริวเฮย์เดินทะลึ่งพรวดมากลางวงสนทนาแล้วอ้าแขนออกพร้อมกับโอบเอวคนรักของตนเอาไว้แนบแน่น
ริวเฮย์ ! ปล่อยผมเลยนะ นี่มันเป็นเรื่องจริงจังนะ
ก่อนจะงอนผมขอให้คุณคิดดี ๆ ก่อนดีกว่า เมื่อคืนนี้ซุยมันโทรเข้ามือถือคุณใช่เปล่า?
อ้า ! ใช่ ซุย นายเสียมารยาทมากเลยนะ พูดอะไรก็ไม่รู้แล้วอยู่ดี ๆ ก็วางหูโครมเฉย ร่างเล็กอ้าปากจะโวยต่อแต่ก็เจอหนุ่มผมเงินแผดเสียงตวาดกลบเสียงของเขา
นายก็น่าจะเอะใจอะไรหน่อยนึงว่าเกิดปัญหาขึ้นกับเพื่อน นี่ไม่ยอมโทรมาเลย ใครกันแน่ที่เสียมารยาท
เอาน่า ๆ ซุย มายะ ช่วยใจเย็น ๆ หน่อยได้ไหม นี่เป็นเรื่องที่ผมเองก็ควรจะมีส่วนเกี่ยวข้อง เพราะเมื่อคืนนี้ผมก็อยู่กับมายะเขาทั้งคืน ก็เลยได้ยินที่นายพูดทางโทรศัพท์ด้วยแล้วบวกกับเรื่องของมิโดริที่มายะเล่ามาเมื่อเช้านี้ก็ทำให้คิดได้เลยว่า นายอกหักเรื่องของมิโดริแล้วไปกินเหล้า แล้วเมื่อคืนนี้นายก็คงจะเมามากจนลืมตัวไปนอนกับมิโดริ พอสร่างเมาก็รู้ว่าตัวเองทำผิดอย่างใหญ่หลวง ก็เลยคิดจะโทรมาปรึกษาพวกฉันแต่จับต้นชนปลายไม่ได้แถมพูดไม่ออกสินะ ถูกไหมล่ะ? สามหน่อเงียบ โดยเฉพาะคนที่เป็นเจ้าของปัญหายิ่งเงียบมากกว่าใครเพื่อน
เดาได้แม่นมากเลยล่ะ
รู้อย่างนั้นแล้วทำไมไม่แก้ปัญหาด้วยตัวเองล่ะ? ทำไมต้องมาปรึกษาพวกเราอีก? มายะโวยเสียงเคือง
ก็มันหาทางออกไม่เจอนี่ อกหักก็เพราะเรื่องรักผู้ชายกับต้องมานอนกับผู้ชายที่ตัวเองโดนหักอกภายในวันเดียวกันนี่มันไม่แย่เกินไปเรอะ? ชายหนุ่มตะโกนเถียงพร้อมกับลุกพรวดขึ้นมาจ้องหน้าแบบไม่สบอารมณ์
ก็ จริงของนาย ซุย ริวเฮย์ตอบเสียงกระซิบ เขารู้ดีว่าตอนนี้อารมณ์ของเพื่อนเขาแทบจะระเบิดออกมาได้เหมือนภูเขาไฟอยู่ร่อมร่อแล้ว
จริง? จริงแน่ ๆ แต่ทำไมไม่แก้ปัญหาด้วยตัวเอง เอาเหอะ ฉันจะบอกอะไรไว้อย่างนะ นายจะฟังหรือไม่ก็ตามใจนาย ซุย ร่างบางหลับตาผ่อนคลายความเครียดในอารมณ์ของตนก่อนจะหันมาถกปัญหาหัวใจต่อ
บอกเรื่องอะไร?
ฉันเคยมีปัญหากับริวเฮย์ซังแต่ฉันก็ไม่เคยเลยซักครั้งที่จะทะเลาะจนเดือดร้อนถึงคนอื่นเหมือนนาย ปัญหาใครคนนั้นก็ต้องแก้ด้วยตัวเองถึงจะถูก นายยังรักมิโดริอยู่ทำไมฉันจะไม่รู้ ซุย นายคบกับฉันมากี่ปี่ทำไมฉันจะไม่รู้นิสัยนาย นิสัยอย่างนายน่ะ เรื่องแค่นี้ไม่ใช่ปัญหาแต่มันก็เป็นเรื่องยากที่จะลืมคนที่ตัวเองรักภายในชั่วเวลาเพียงแค่ข้ามคืนจริงไหม? แต่สิ่งที่นายกำลังทำมันกลายเป็นการที่นายหนีใจตัวเอง
หนี? ริวเฮย์กับมายะพร้อมใจกันพยักหน้า
ใช่ หนี นายกำลังหนีอยู่ ใจนายกำลังโลเลอยู่ กำลังคิดอยู่ว่าถ้าแกล้งไม่พูดกับมิโดริซะเรื่องก็คงไม่บานปลายแล้วอาจจะลืมได้ง่าย ๆ ด้วย แต่กำลังคิดผิด ถ้าเป็นอย่างนั้นนายก็เจ็บแล้วยิ่งไปกว่านั้นมิโดริจะเจ็บมากกว่าใครเลย พอเจอหน้ากันจะมีความรู้สึกว่าพวกเราคิดผิด แน่นอนว่ามิโดริเองก็รักนายเหมือนกันแต่เขาเป็นคนขี้อายไม่กล้าพูดเรื่องแบบนี้เหมือนอย่างรินกับฉันหรอก ฉันรับรองได้เพราะรินกับฉันเองก็เคยเป็นมาเหมือนกัน เพราะฉะนั้น สิ่งที่ฉันเตือนนายในวันนี้ก็คือประสบการณ์ที่ฉันเคยพบมา ถ้านายยังกล้าพอที่จะยกขาตัวเองเดินไปท้าทายกับความจริงที่รออยู่ก็เชิญเลย ฉันจะช่วยเปิดทางให้ พูดพร้อมกับผายมือออกไปทางประตูห้อง
มันจะเชื่อได้สักกี่เปอร์เซนต์กัน?
บอกแล้วว่าเชื่อไม่เชื่อก็ตามใจนาย พูดเสร็จก็ยิ้มหวานให้กับคนรักตัวเองที่เป็นเก้าอี้ให้ก้นนุ่ม ๆ นั่งตักอยู่นานสองนาน
จะลองดูนะ อุ๊บ ! ขอโทษฮะ พูดพลางเปิดประตูออกไป แต่ก็ต้องสะดุดกึกเพราะเขาชนกับใครบางคนเข้าอย่างจัง พอเงยหน้าขึ้นมาจะพูดขอโทษกลับต้องชะงักไปเพราะคนที่ถูกชนกลับเป็นคนที่เขาไม่กล้าเผชิญหน้าที่สุดในตอนนี้
เอ่อ ซุย
มิโดริ ชายหนุ่มทำท่าไม่อยากจะเจอหน้าหรือพูดคุยกับคนตรงหน้า แต่ก็ทำไม่ได้เพราะเกิดสำนึกในคำเตือนของเพื่อน ทำให้เขาไม่สามารถหนีจากเรื่องที่กำลังเผชิญอยู่ตรงหน้านี้ได้
ซุย ขอโทษนะ เรื่องเมื่อคืน หนุ่มหน้าหวานหลุบหน้าลงต่ำ ทำท่าเหมือนกับจะร้องไห้ น้ำใส ๆ เริ่มปริ่มอยู่ตรงที่ขอบตา
เรื่องเมื่อคืน เกิดแล้วก็ให้มันเกิดไปเถอะ มันย้อนเวลากลับไปไม่ได้แล้วนี่นา อีกอย่าง ผมเองก็เป็นคนผิดด้วย ผมไม่สมควรโวยวายด้วยเรื่องแค่นี้เลยด้วยซ้ำ เพราะผมทำให้คุณตกใจและเจ็บ แต่แทนที่ผมจะรับผิดชอบผมกลับหนี ผม คงเป็นคนที่ใช้ไม่ได้เอามาก ๆ แน่เลย
ไม่ใช่นะ ไม่ใช่ ! คุณเป็นผู้ชายที่ดีมาก ๆ เลยต่างหาก ถึงแม้จะไม่ใช่สุภาพบุรุษแต่คุณก็ยังยอมรับและสำนึกผิดในเรื่องที่คุณทำ เรื่องนี้มันน่ายินดีไม่ใช่หรือไง? มันหายากนะที่จะมีคนกล้าทำกล้ารับ
คำชมนี่ ประชดผมหรือเปล่า?
แล้วคุณพูดขอโทษประชดผมหรือเปล่าล่ะ?
เปล่า
มันก็เหมือนกับผมที่ไม่ได้พูดชมเพราะอยากจะประชดคุณ ร่างเล็กยิ้มหวานให้ก่อนจะนิ่งเงียบไป ต่างก็รอให้อีกฝ่ายเริ่มต้นบทสนทนา แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครเริ่ม พอนึกหัวข้อเรื่องจะพูดออก ทั้งคู่ก็เริ่มเขินเสียแล้วเลยต้องเดินออกจากตรงบริเวณหน้าห้องซ้อมไป
เอ่อ มิโดริ ผมมีเรื่องอยากจะขอกับคุณเรื่องนึง จะยอมฟังผมได้ไหม? ซุยลูบต้นคออย่างเขิน ๆ ก่อนจะหันไปสบตากับมิโดริ
เรื่องอะไร?
คือ ผมเคยหุนหันพลันแล่นคิดตู่เอาเองว่าคุณเป็นผู้หญิง ทำให้คุณวางตัวลำบาก แต่ตอนนี้ผมรู้จักตัวตนที่แท้จริงของคุณแล้ว เราจะมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง คุณจะยอมรับข้อเสนอนี้ไหม?
ถ้าคุณพร้อม ผมก็เริ่มต้นใหม่กับคุณได้อีกครั้ง
ผมพร้อมทุกเมื่อ เพราะผมรักคุณตลอดเวลา ถึงแม้คุณจะทำผมอกหักกี่ครั้งผมก็ยังรักคุณอยู่ดีล่ะ ชายหนุ่มยิ้มหน้าทะเล้น
รักผมมาก ๆ น่ะ ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ เดี๋ยวหลงจนโงหัวไม่ขึ้นหรอก
ผมพร้อมอยู่แล้ว ว่าแต่ คุณล่ะ? รักผมหรือเปล่า? มิโดริยิ้มเป็นคำตอบให้กับซุย
แน่นอน ต้องรักสิ ไม่รักผมไม่คุยกับคุณอย่างนี้หรอก ซุย
ทางด้านมายะกับริวเฮย์ที่ยังนั่งกอดกันกลมอยู่ในห้องซ้อมพากันหัวเราะร่วนกับเรื่องไม่คาดฝันที่เกิดขึ้น
คิก นี่แอบฟังพวกเราคุยอยู่ข้างนอกเหรอ? ริวเฮย์ คุณปิดประตูห้องไม่สนิทนะ เสียงดังไม่ถึงข้างนอกเลย หรือว่าคุณรู้ว่ามิโดริเดินตามหลังมา ใช่ไหม?
รู้ได้ไง? มายะยิ้มบาง ๆ พร้อมกับจูบเบา ๆ ที่หน้าผากคมของร่างสูง
นิสัยคุณ ทำไมผมไม่รู้ล่ะ แต่ตรงนี้ล่ะที่ผมรัก ริวเฮย์เชยคางมนของคู่สนทนาให้มาสบตากับเขาตรง ๆ พร้อมกับยิ้มให้อย่างอ่อนโยน
ผมก็รักคุณตรงนี้เหมือนกัน
อา ในที่สุด ก็แก้ปัญหาได้ซะที ปวดหัวดีจริง ๆ เลย โชคยังดีที่เรื่องอย่างนี้มายะเขาชำนาญนะ มิโดริ ซุย พวกเธอ 2 คนโชคดีมากเลยน้า สรุปผลในตอนนี้ คนที่ถูกขายออกไปแล้วก็มีมิโดริ มายะ ริน ซุย ริวเฮย์ และยามะ ต่อไปจะเป็นใครน้า แล้วซิงเกิล Cat Boyz นี่พอเสร็จสมบูรณ์แล้ว รูปร่างมันจะเป็นอย่างไรนะ
โปรดติดตามตอนต่อไป
แนะนำติชมได้ที่ e-mail : [email protected]