" ให้ทุกคนแยกกันไปทำงานตามแผนการณ์ของแต่ละคนที่ชั้นได้มอบหมายไว้ ไนฟกับเฟียร์ ให้ไปสำรวจหาแหล่งน้ำสะอาด A.J.กับเซทไปหาเสบียงมาให้เพียงพอ เสบียงที่มีอยู่บนเรือเราจะไว้ใช้ยามฉุกเฉินเท่านั้น ดูให้ดีๆด้วยล่ะ บนเกาะนี้อาจมีหลายสิ่งต่างจากที่ๆเราคุ้นเคย ทัลไปหาฟืนมาเยอะๆ ส่วนสตีฟกับมิลเลอร์ ดูแลเรือไว้ให้ดีตอนที่พวกเราไม่อยู่ ถ้าใครพบอะไรผิดสังเกตให้จุดพลุสัญญาณทันที ที่สำคัญให้กลับมาที่นี่ก่อนตะวันตกดินเพราะเรายังไม่รู้จักที่นี่ดีพอ อาจเกิดอันตรายได้! ส่วนคริส เธอต้องไปกับชั้น มีเวลาเพียงสั้นๆเท่านั้นที่จะสอนบางอย่าง เกี่ยวกับการเดินทางของให้เธอได้รู้ ทุกคนเข้าใจที่พูดมั๊ย "

" ครับ!!! " ทุกคนพร้อมใจกันตอบ

" เดี๋ยวชั้นจะออกไปสำรวจรอบๆเอง เธอ!ตามชั้นมา " คริสเดินตามเชนไปอย่างรวดเร็ว

ส่วนคนอื่นๆก็แยกย้ายไปเช่นเดียวกัน ทางด้านเชนกับคริสที่เดินเข้าป่ามาซักพักนึงแล้ว

" แฮ่ก.. แฮ่ก.. แฮ่ก…! รอผมด้วยสิ คุณจะรีบไปไหนเนี่ย " คริสเริ่มเหนื่อยจากการเดินนานๆแบบนี้

" ….. " เชนเดินต่อไปโดยไม่สนใจที่คริสพูดเลย

" นี่คุณ! คุณหูหนวกรึไงเนี่ย พักบ้างสิ เราเดินกันมาตั้งนานแล้วนะ คุณฟังที่ผมพูดอยู่รึเปล่า " คริสเริ่มหงุดหงิดที่คนตรงหน้าไม่สนใจตนสักนิด

พลั่ก!! " อุ๊บ!? " จู่ๆเชนก็หยุดเดินกระทันหัน คริสที่วิ่งตามมาจึงกระแทกแผ่นหลังของเชนเข้าไปเต็มๆ

" อะไรของคุณน่ะ นึกจะหยุดก็หยุด ไม่บอกกันบ้างเลย อุ๊บ..!"

เชนรีบเอามือข้างนึงมาปิดปากคริสไว้ แล้วทำหน้าพยักเพยิบให้คริสมองไปข้างหน้า

" อย่าเสียงดัง " เชนกระซิบข้างหูคริสเบาๆ ทำไมต้องยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วยฟะ ขนลุกนะเฟ้ย เมื่อคริสมองไปทางทิศนั้นก็พบว่าทางข้างหน้ามีบ่อน้ำกว้าง แต่สิ่งที่ทำให้คริสสนใจขณะนี้กลับเป็นเจ้าสิงโตขนาดใหญ่ที่มีขนสีทองมีเขาแหลมสั้นอยู่บนหัวซึ่งกำลังดื่มน้ำจากบ่อนั้นอยู่

" สวยจังเลย ประหลาดมาก.. " คริสอุทานออกมาเบาๆอย่างไม่รู้ตัว

สักพักเจ้าเสือตัวนั้นก็เดินจากไปอย่างเงียบๆ เชนจึงลุกขึ้นแล้วเดินนำหน้าไป

" ผมไปด้วย "

คริสรีบลุกขึ้นตามเชนไปทันที เชนสำรวจรอบๆบ่อน้ำ เค้าพบถึงความผิดปกติอีกอย่างคือน้ำในบ่อนั้นแทนที่จะเป็นน้ำสะอาดใสไม่มีสี แต่กลับมีสีออกเงินๆเหมือนสารปรอทข้นๆ ทำให้ไม่สามารถมองเห็นจุดสิ้นสุดของเบื้องล่างได้

" หยุดนะ!! " เชนรีบดึงมือคริสไว้ ก่อนที่จะเอื้อมไปสัมผัสน้ำนั้น

คริสกำลังตกใจที่ถูกตวาดดังๆจึงทำอะไรไม่ถูก

" จะบ้ารึเปล่า ก็เห็นอยู่ว่าน้ำนี่ไม่ใช่น้ำธรรมดาๆ อยากตายรึไง หา!! " เชนตะคอกใส่หน้าคริส

" ผม.. ผมขอโทษฮะ ก็เห็นว่าเสือตัวนั้นดื่มน้ำนี้ได้ ผมเลยคิดว่าเราคงไม่เป็นไรไปด้วย " คริสพูดเสียงสั่นๆอย่างรู้สึกผิด

เค้าก็ลืมไปว่าเสือตัวนั้นก็ไม่ใช่เสือธรรมดาๆเหมือนกัน ท่าทางบนเกาะนี้คงมีอะไรลึกลับซ่อนอยู่เป็นแน่

" ..ขอโทษที่ตะคอกใส่ ทีหลังก็ระวังด้วย ชั้นเป็นห่วง "

เชนปล่อยมือตนจากคริสช้าๆ ถึงจะเป็นคำพูดห้วนๆแต่ก็แฝงไว้ด้วยความห่วงใย

" ครับ ผมจะระวัง ขอบคุณที่เตือนนะฮะ " คริสยิ้มให้เชนนิดๆ (นานๆทีเชนถึงจะได้เห็น) อย่างน้อยคริสรู้ว่าหมอนี่เป็นคนดีเหมือนกัน ถ้าไม่คอยพูดหาเรื่องเค้าเหมือนอย่างที่เคย

เชนลองหย่อนก้อนหินแถวนั้นลงไป แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น จึงได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจว่าเหตุใดบนเกาะนี้จึงมีสิ่งที่ทำให้แปลกใจอยู่มาก เชนจำสภาพสถานที่นี้ไว้ เผื่อเค้าจะได้กลับมาสำรวจที่นี่อีก เมื่อเห็นว่าไม่สามารถทำอะไรอีก จึงมุ่งหน้าต่อไปเรื่อยๆก่อนที่ความมืดจะมาเยือน

" คนอื่นๆจะเจออะไรแปลกๆเหมือนเรารึเปล่านะ!? " คริสเดินไปคิดไป เพราะไม่รู้ว่าจากนี้ไปอะไรจะเกิดขึ้นอีก

" เดินดูทางซะบ้าง " ชายหนุ่มเตือนคนข้างๆเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเดินไม่มองทางเลย

" โธ่! ผมไม่ใช่เด็กนะที่ต้องคอยมาเตือนกันตลอดเวลาแบบนี้ " คริสพูดแหวใส่คนข้างๆ เชอะ! อย่างเราเนี่ยนะต้องคอยเดินระวัง กะอีแค่เดินป่าไม่เห็นจะมีอะไรเลย

" เฮ้ย!!! " ยังไม่ทันไรคริสก็สะดุดก้อนหินทำท่าจะล้มลงหน้ากระแทกกับพื้นทันที แต่ดีที่แขนข้างหนึ่งของเชนโอบเอวคริสไว้ได้ทันก่อนที่หน้าของสวยๆนั้นจะลงไปปะทะกับพื้นดินอย่างแรง

" บอกแล้วไม่เชื่อ " เชนพูดเย้าเพราะอีกฝ่ายไม่ฟังคำพูดของตน

" ขะ ขอบคุณครับ " เด็กหนุ่มหน้าแดงขึ้นด้วยความอายที่ทำอะไรเปิ่นๆให้อีกฝ่ายเห็นจนได้

"…. " เชนไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่กลับคิดว่าทำไมเด็กหนุ่มตรงหน้าถึงเนื้อตัวนุ่มนิ่มแบบนี้ทั้งๆที่เป็นชายมิใช่หญิง

" ปล่อยผมได้แล้ว! จะจับไปถึงไหนกัน นี่คุณถือโอกาสกอดผมเลยนะ คิดลามกอะไรอยู่สิท่า" เมื่อคริสยืนตั้งหลักได้ ก็แดกดันอีกฝ่ายทันทีเมื่อเห็นว่าเชนยังไม่คลายอ้อมแขนออกจากเอวของตน

" งั้นมั๊ง "

ร่างสูงยักคิ้วข้างเดียวให้อีกฝ่ายนิดๆบ่งบอกถึงการกวนอารมณ์พร้อมกับรั้งตัวคริสเข้ามาใกล้ตนมากขึ้น เชนก้มหน้าลงไปใกล้ๆกับใบหน้าของคริสที่กำลังเลิ่กลั่กอยู่ เอาแล้วไงไม่น่าชี้โพรงให้กระรอกเลยเรา เจ้าหัวหน้าบ้านี่ยิ่งชอบแกล้งเราอยู่ด้วย

" หึ หึ ทำหน้าอย่างกับปลาสำลักน้ำแน่ะ "

เชนล้อร่างบางที่กำลังปั้นหน้าอะไรไม่ถูก

" ปล่อยนะ! ปลาบ้านคุณสิที่สำลักน้ำได้น่ะ "

คริสผลักอกชายหนุ่มให้ออกห่างตนแล้วเดินนำหน้าไปทันที แต่เชนก็สังเกตเห็นอาการขัดเขินของอีกฝ่ายที่อายจนหน้าแดงไปหมดรวมถึงใบหูด้วย….

ทุกคนกลับมาพร้อมหน้ากัน ก่อนพระอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า ทุกอย่างเป็นไปตามความต้องการของเชนทั้งสิ้น อาหารและน้ำถูกหามาได้อย่างเหลือเฟือ ทุกคนกลับมาอย่างปลอดภัย พวกที่อยู่เฝ้าเรือก็เช่นเดียวกัน สัตว์ที่ถูกจับมาได้ก็กลายมาเป็นอาหารรสเลิศ แต่บางตัวที่ดูแตกต่างก็ถูกปล่อยไปเพราะเป็นการเสี่ยงที่จะลิ้มลอง ตบท้ายด้วยผลไม้หลากหลายชนิดที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี ทำให้ทุกคนกินกันอย่างอิ่มหนำสำราญเต็มที่ ยกเว้นแต่คริสที่ดูท่าจะไม่ชอบงูผัดเผ็ดเอามากๆเลย วันนี้เชนมานั่งกินอาหารร่วมกับทุกคนด้วย จึงมีการบอกเล่าเหตุการณ์ของแต่ละคนที่เผชิญมาก่อนที่จะกลับถึงเรือ

" ผมกับเฟียร์เห็นกระรอกตัวเท่าแมวแน่ะ เกิดมาไม่เคยเห็นกระรอกที่ไหนตัวใหญ่ขนาดนี้ แถมน้ำสะอาดนี่ เราสองคนต้องไปเอามาจากน้ำตกในป่าลึกโน่น ตอนแรกก็ยังกลัวๆอยู่ว่ามันจะปลอดภัยรึเปล่าเลยลองจิบดู แต่ก็ไม่เห็นมีอะไร พวกเราตักใส่กระติกมาอย่างที่เห็นนั่นแหละครับ "

ไนฟพูดอย่างเมามันในขณะที่เฟียร์นั่งเงียบเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่

" ผมเห็นผลไม้แปลกๆเต็มเลย รูปร่างมันพิลึกๆอยู่เลยไม่กล้าเก็บมา" เซทเล่า

" แถมสัตว์บางตัวก็หน้าตาประหลาดๆไม่รู้ว่ามันจะมีพิษตรงไหนบ้างรึเปล่า ผมไม่อยากเสี่ยงเลยจับแต่ตัวที่มันปกติเหมือนที่เคยๆเห็นมา "

A.J.กับเซทพร้อมใจกันเล่าเรื่องราวที่ตนพบเห็นมา

" พวกผมสองคนเห็นม้าทะเลครับ เคยได้ยินค้นเค้าเล่ามาเหมือนกันว่ามีอยู่จริง แต่ไม่เคยเห็นกับตาสักที มีวันนี้แหละที่ได้เห็นเป็นบุญตา มันเป็นม้าสีขาวสีเหมือนหิมะ ขาของมันยาวกว่าม้าธรรมดาข้างละ 1 คืบ ตัวมันยาวกว่าม้าปกติถึง 1 ช่วงแขน ผมเห็นมันกำลังสะบัดตัวเล่นแถวชายหาด ไกลจากเรือพอสมควร พอมันเห็นพวกผม ม้าตัวนั้นก็กระโจนพรวดหายลงไปในทะเล

พวกผมเฝ้าดูมันอยู่นาน มันก็ไม่ยอมโผล่ขึ้นมาอีกเลย ตอนแรกผมนึกว่าตาฝาด แต่เราสามคนเห็นเหมือนกันหมดแบบนี้แสดงว่าของจริงชัวร์! เธอว่าจริงรึเปล่าสตีฟ "

มิลเลอร์ชายหนุ่มซึ่งมีหน้าที่ควบคุมหางเสือทิศทางเรือและทำหน้าที่เป็นฝ่ายพยาบาลของเรือได้เล่าเรื่องราวที่พบเห็นมาอย่างเหลือเชื่อให้ทุกคนได้ฟัง โดยมีสตีฟนั่งพยักหน้าหงึกๆอย่างเห็นด้วย

" ผมกับเชน เอ๊ย! ผมกับหัวหน้า เห็นสิงโตตัวใหญ่ขนสีเงินมีเขาสั้นๆบนหัวครับ มันสวยมากเลย แต่ก็น่ากลัวด้วย แถมยังมีบ่อน้ำประหลาดที่มีน้ำเป็นสีเงินเหมือนปรอทอีก ผมมองไม่เห็นอะไรในนั้นเลยนะครับ ! มันดูทึบไปหมด ยังกับว่ามันจะดูดเราลงไปได้ยังไงยังงั้น แล้วก็นกครับ! ลักษณะเหมือนนกยูงแต่มันร้องออกมาเป็นทำนองเพลงด้วยไพเราะมากเลย ไม่รู้ว่าธรรมชาติสร้างมันมายังไงถึงได้น่าพิศวงขนาดนี้ !!"

คริสเล่าแบบใส่อารมณ์เต็มที่ พร้อมกับทำหน้าครุ่นคิดไปด้วย เกิดมาเค้ายังไม่เคยเห็นไม่เคยได้ยินเรื่องแปลกๆแบบนี้มาก่อน

เชื่อแล้วว่าสิ่งที่กำลังจะเผชิญมันต้องลึกลับขึ้นเรื่อยๆแน่

" หัวหน้าคิดยังไงครับกับเรื่องพวกนี้? " เฟียร์ชายหุ่นเพรียวใส่แว่นที่ดูเป็นคนคงแก่เรียนเอ่ยขึ้น

" ชั้นยังบอกไม่ได้เหมือนกันว่าพวกเรากำลังเจอกับอะไรอยู่ ที่นี่ไม่เหมือนกับที่อื่นๆที่เราเคยไป แต่เราก็ควรระวังตัวไว้ตลอดเวลาดีกว่า ไม่รู้ว่าจะมีอะไรจะเกิดขึ้นอีกนับจากนี้ แล้วเธอคิดยังไงบ้างล่ะ …..?"

" ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับว่ามันเกิดอะไรขึ้นบนเกาะแห่งนี้ แต่ที่แน่ๆการที่พวกสัตว์หรือผลไม้เหล่านี้มีรูปร่างผิดปกติไป

มันต้องมีสาเหตุแน่นอน และเราเชื่อว่าระหว่างที่เราเดินทางค้นหาชิ้นส่วนของเพชรอยู่นั้น ผมต้องพบเบาะแสที่จะไขปริศนานี้ได้แน่นอน " เฟียร์ผู้เปรียบเสมือนผู้รู้ในทุกๆเรื่องกล่าวขึ้นอย่างมั่นใจ

ทุกคนก็เชื่อเช่นนั้น เพราะยังไม่มีครั้งใดเลยที่ชายคนนี้ไม่มีคำอธิบายให้ในสิ่งที่พวกเค้าสงสัยเลยสักครั้งเดียว การเดินทางในครั้งนี้คงมีหลายปัญหาให้ทุกคนได้ขบคิดกัน แต่มันสำคัญที่ว่าพวกเค้าจะสามารถฝ่าฟันปัญหาเหล่านั้นได้หรือไม่ และท้ายที่สุดพวกเค้าจะสามารถหาชิ้นส่วนของเพชรคำสาปจนพบโดยที่ยังปลอดภัยอยู่รึเปล่า นั่นก็เป็นสิ่งไม่มีใครคาดเดาได้จนกว่าเหตุการณ์เช่นนั้นจะเกิดขึ้นนั่นเอง…….

โปรดติดตามตอนต่อไป

ดีค่าเจอกันอีกแย้ว เป็นไงบ้างอ่ะตอน8นี่ รู้น้า…กำลังลุ้นล่ะสิ เหอๆๆ คงมีใครแอบว่าอินุอยู่ล่ะสิว่าทำไมมันสั้นจัง คือบอกตรงๆนะคะว่าอยากแกล้งคนอ่านน่ะ(แหละคือจุดประสงค์หลัก) โอ้ย!!! ใครเขวี้ยงกระป๋องมาเนี่ยโดนหัวเต็มๆเลย รีบเผ่นก่อนดีกว่าเดี๋ยวครกกับสากตามมาอีกจะยุ่ง เฮ้ย!! ( อินุเบี่ยงตัวหลบถังขยะที่ลอยมา)ไปก่อนนะค้า มีอะไรก็เมลล์มาแล้วกันนะคะที่ [email protected] ไม่หวายแล้วววววว! เผ่นดีกว่า