chapter6
เฮ้ย!!ไอ้การ์ตูนเล่มนั้นมัน....
"อิสึมิ คือ... แบบว่า...เอ่อ...คือว่า...มัน..."ผมจะพูดยังไงดีล่ะเนี่ย....หลักฐานมีอยู่ตำตา...
"หืม"อิสึมิเงยหน้าขึ้นมองผม
"คือว่ามันไม่ใช่อย่างที่นายคิดเลยนะ คือ..."
"นายพูดเรื่องไรอ่ะโซระ"
"ง่า...การ์ตูนเล่มนั้นอ่ะ"
"อ๋อ...เล่มนี่เหรอ อืม ทำไมอ่ะ อ่านไม่ได้เหรอ"
"เปล่าอ่ะ....คือถ้านายจะอ่านก็อ่านได้...แต่ว่าอย่างเพิ่งเข้าใจผิดนะ มันไม่ใช่อย่างที่นายคิด คือ การ์ตูนเล่มนั้นไม่ใช่ของเราอ่ะ น้องสาวเราลืมไว้ที่ห้องนี้ เอ่อ...แล้วเราลืมคืนอ่านะ เราไม่ได้ชอบหรือมีรสนิยมอะไรแบบนั้นเลยอ่ะ แล้วก็...เอ่อ...คือว่า...." ผมพยายามอธิบายให้สมเหตุสมผลอย่างสุดความสามารถเท่าที่สมองอันน้อยนิดของผมจะสรรหาคำญี่ปุ่นมาบรรยายให้อิสึมิเข้าใจได้... แต่ว่าไอ้ที่ผมพูดไปเนี่ยมันเป็นเรื่องโกหกซะด้วยซิ ดังนั้นกว่าจะสรรหาเหตุผลมาอธิบายได้ก็ยากเย็นเหลือเกิน ก็คนมันโกหกไม่บ่อยง่า....
"ง่ะ เรายังไม่ได้ว่าอะไรเลยอ่ะนะ อย่าคิดไปไกลขนาดนั้น การ์ตูนแบบนี้ก็ไม่เห็นจะแปลกตรงไหนเลย ธรรมดาออก...ไม่เห็นมีไรเสียหายตรงไหนนี่..."
"หา...ธรรมดา การ์ตูนอย่างงี้เนี่ยนะธรรมดา"เหอ...บางครั้งผมก็ไม่เข้าใจความคิดของอิสึมิเอาซะเลย..
"อืม ธรรมดาออก ที่ห้องอาสึสะก็มี ที่ร.ร.เราก็เคยมีคนเอาไปอ่าน"
"...ง่ะ อ่านะ"ยังไงผมก็ไม่เข้าใจจริงๆเลยว่ามันธรรมดาตรงไหน...
"เอ๊ะ เมื่อกี้นายบอกว่าอาสึสะก็อ่านใช่มะ"
"อืม ทำไมอ่ะ นายชอบเหรอ งั้นเดี๋ยววันหลังจายืมมาให้ละกัน ดีมะ"
"ดี เอ๊ย ไม่ใช่ ไม่ดีๆ เราไม่ได้ชอบอ่านการ์ตูนแบบนี้เลยนะ..." เอ นายอาสึสะอ่านอย่างงี้ด้วยเหรอ สงสัยจะเป็นพวกกามวิปริตจิตวิตถาร[แกก็อ่านโว๊ย!!] แต่ไม่น่าเชื่อว่านายนั่นจามีรสนิยมแบบนี้ เอ๊ะ หรือว่าจะเป็นพวกเสือไบ ผู้ชายก็ได้ผู้หญิงก็ดี อึ๋ย...น่ากลัว....แต่ว่า...ยังไงก็ยังสงสัยอยู่ดีนะแหละ ก็...มันไม่น่าจะเป็นไปได้เลยนี่นาที่นายนั่นจะชอบแนวอย่างงี้...
"นี่อิสึมิ ที่เมื่อกี้บอกว่าห้องอาสึสะก็มีเรื่องแบบนี้ตั้งเยอะแยะ นายหมายความว่าไงอ่ะ เอ่อ คือ นายคิดว่าการ์ตูนของอาสึสะเนี่ยมันเป็นแนวไหนอ่ะ"
"แนวxxx"อ้าว... - -"
"เป็นxxxแบบไหนล่ะ ชายกับหญิงหรือว่าชายกับชาย"
"ชายกับหญิง"ง่ะ
"แล้วมีชายกับชายบ้างมั้ย"
"เอ...เท่าที่เห็นคิดว่าไม่น่าจะมีนะ...ทำไมเหรอ การ์ตูนเล่มนี้กับของอาสึสะก็แนวเดียวกันไม่ใช่เหรอ แนวxxxไง"ง่ะ...อิสึมิเข้าใจไปนู่นละ คิดว่าการ์ตูนเล่มนี้เป็นแนวxxx ไปซะละ แต่..ก็น่าอยู่หรอกนะ ก็เอ่อ ภาพมันค่อนข้างส่อ....อิสึมิคงคิดว่าแนวxxxนี้รวมกันหมดทั้งแบบชายกับชาย ชายกับหญิง เลยล่ะมั้ง...เฮ้อ ทำให้เราเข้าใจอาสึสะผิดเลย ดันคิดว่าหมอนั่นอ่านการ์ตูนแบบนี้ด้วย ตกใจหมดเลย....เอ๊ะ! อีกแล้วนะ เราสนใจเรื่องของนายนั่นอีกแล้ว ทำไมต้องไปกังวลเรื่องของนายนั่นด้วย ผมเป็นอะไรไปเนี่ย ทำไม๊ ทำไม ใครก็ได้ช่วยบอกที..อ้อ รู้แล้ว ที่ผมสนใจเรื่องของนายนั่นคงเพราะว่าเขาเป็นน้องของอิสึมิ แล้วอิสึมิเป็นเพื่อนผม ใช่แล้ว เป็นเพื่อนกันก็ต้องใส่ใจกันสิเนอะ แล้วพอดีนายนั่นดันเป็นพี่น้องกับอิสึมิ ผมก็เลยสนใจเค้าไง อืม คงจะอย่างงี้แหละ ไม่มีไรมากเนอะ คิดมากไปก็เท่านั้น คนรู้จักกันสนใจกันก็ไม่แปลก....
...........................................................
"ตื่นได้แล้วพี่โซระ"
"หืมอาราย ครายตะโกนว้า คนจาหลับจานอน อย่ายุ่งน่า"
"โอ๊ย!!"
"นี่แน่ะ เรียกแล้วอยากไม่ตื่นเอง ช่วยไม่ได้ ฮึ"
"ก็เรียกดีๆก็ได้นี่ ไม่เห็นต้องกระโดดเอาศอกกระทุ้งท้องชั้นเลยง่า"
"ก็เรียกดีๆตั้งนานแล้ว ยืนตะโกนเหมือนคนบ้าอยู่ครึ่งชม.แล้วคุณชายลอลีน"
"เออๆ จะไปไหนก็ไปเลย แล้วทีหลังอย่าปลุกแบบนี้อีกนะ มันเจ็บ เข้าใจมั้ยยัยตัวแสบ"
"MOMบอกให้รีบแต่งตัวเร็วๆ เดี๋ยวไปสายนะ"
"รู้แล้วๆ"
"เร็วๆด้วย เข้าใจมั้ยเพคะองค์ชาย"
"ไม่ต้องมาประชดเลยยัยซาระ"
"แล้วก็อีกอย่างหนึ่ง พี่โซระต้องเอาของไปให้พี่ซายะด้วย"
"ของ?"
"พี่ซายะโทรมาบอกว่าลืมรายงาน ช่วยเอาไปให้ด้วย เพราะฉะนั้นพี่ก็ต้องเอาไปให้ หรือจะให้ซาระเอาไปให้แทน พี่โซระจะปล่อยให้ผู้หญิงที่แสนน่ารักๆตัวเล็กๆอ่อนแอๆอย่างงี้เข้าไปในร.ร.ชายล้วนได้เชียวหรือ ไม่กลัวว่าน้องสาวสุดที่รักคนนี้จะเป็นอันตรายหรือไงคะ"
"ไม่ต้องมาทำตาปริบๆ อย่างเธอเนี่ยนะอ่อนแอ เห็นตอนอยู่เยอรมันไล่ต่อยไล่เตะผู้ชายเป็นว่าเล่น จนไม่มีผู้ชายคนไหนอยากเข้าใกล้...ระวังเถอะจะหาแฟนไม่ได้"
"น่า เรื่องของหนูน่า ตกลงพี่โซระจะเอาไปให้พี่ซายะมั้ย"
"โอเคๆ ขี้เกียจเถียงด้วยแล้ว"
.........................................................
"พี่ซายะอยู่มั้ยฮะ" ผมโผล่หน้าเข้าไปในห้องเรียนของพี่ ห้อง3A
"อ้าวโซระ พี่อยู่นี่ เอารายงานมาให้ใช่มั้ย"
"อืมฮะ"
"นี่นายจะไม่แนะนำน้องนายให้ชั้นรู้จักเลยหรอซายะ"เพื่อนที่นั่งข้างๆพี่ซายะพูดขึ้น
"เออๆ นี่โซระน้องชายชั้น"
"พี่ โอซากิ โทชิ ครับผม เรียกพี่โทชิก็ได้นะ"
"ครับพี่โทชิ"
"งั้นไม่มีไรแล้วผมกลับห้องนะ ไปล่ะฮะ"
"เดี๋ยวๆ โซระอยู่ห้องไรนะ" พี่โทชิถามขึ้นก่อนที่ผมจะก้าวออกจากห้องไป
"1Aฮะ"ผมตอบแล้วก็เดินออกไป ก่อนออกเป็นพี่ซายะดึงพี่โทชิไปพูดอะไรซักอย่าง ท่าทางซีเรียสพิกล
***********
คิคิ อยากรู้ล่ะสิเค้าคุยอะไรกัน อะฮั้นก็เลยแอบไปฟังมาได้ใจความดังนี้นะเคอะ....
ซายะ : เฮ้ย นายอย่ามายุ่งกับน้องชั้นนะเฟ่ย
โทชิ : อะไรกัน เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ อย่าหวงน่า มีน้องน่ารักๆอย่างงี้ไม่ยอมบอกกันซักคำเล๊ย เป็นเพื่อนกันยังไงเนี่ย
ซายะ : ก็ชั้นรู้นะสิว่าถ้าบอกไปแล้วมันจะเป็นแบบนี้
โทชิ : อย่าหวงเลยน่าซายะ
ซายะ : ไม่ได้เฟ่ย น้องชั้นผู้ชายนะ ห้ามยุ่ง โน่น ผู้หญิงมีให้เลือกเยอะแยะไป
โทชิ : โอเคๆ ไม่ยุ่งก็ไม่ยุ่ง(แค่วันนี้นะ)
ซายะ : แน่ใจ๊?
โทชิ : อือดิ[เอ๊ะ เห็นแว๊บๆว่าพ่อหนุ่มโทชิไขว้นิ้วอยู่ข้างหลังนะ...]
ซายะ : ถ้ารู้ว่านายมายุ่งกับโซระเมื่อไหร่เจอดีแน่ๆ เพื่อนกันก็ไม่เว้นเฟ่ย นายไปคบกับน้องสาวชั้นสิ ยัยซาระน่ะ
โทชิ : ทำไมเหรอ ปกตินายน่าจะหวงห้องสาวมากกว่าน้องชายนะ
ซายะ : โอ๊ย คนนี้ถ้ามีแฟนได้ชั้นจะโล่งใจมากๆเลยเนี่ย หมู่นี้รู้สึกทำตัวแปลกๆพิกล
โทชิ : แปลกยังไงอ่ะ
ซายะ : ก็เมื่อ2วันก่อนชั้นเห็นยัยซาระสั่งวีดีโอแปลกๆมา ท่าทางไม่น่าไว้วางใจยังไงไม่รู้ดิ
โทชิ : แล้วมันไม่น่าไว้วางใจตรงไหนงะ
ซายะ : ก็หน้าปกบนกล่องวีดีโอมัน...เป็นรูปผู้ชาย2คนกำลังกอดกันอยู่อ่ะดิ
โทชิ : เอ่อ...งั้นชั้นขอผ่านล่ะ ถ้าคบไปแล้วเกิดวันใดวันนึงน้องแกเบื่อชั้น ไม่วางยาสลบชั้นแล้วเอาไปขายต่อให้ลุงโฮโมแก่ๆเหรอ...เหวอ!...ไม่อยากจะคิดเล๊ย (ชั้นสนแต่เด็กหนุ่มน่ารักๆเฟ่ย)
.................................................................
เอ๊ะ จะว่าผมรู้สึกไปเองรึเปล่านะ...รู้สึกหมู่นี้พี่โทชิมาป้วนเปี้ยนแถวๆที่ผมอยู่ประจำเลย ไปที่ไหนก็เจอ...
"อ้าว โซระ เจอกันอีกแล้ว บังเอิญจังนะ กำลังทำไรอยู่เนี่ย" พูดยังไม่ทันขาดคำก็เจออีกละ
"ก็กำลังทำการบ้านเลขอยู่อ่าครับ"
"งั้นพี่ช่วยสอนให้"
"เอ่อ...ไม่เป็นไรฮะ เดี๋ยวผมให้เพื่อนสอนให้ก็ได้"
"โธ่ รุ่นเดียวกันสอนกันจะไปรู้เรื่องอะไร้ มานี่พี่ช่วยคิดให้" แล้วพี่แกก็ดึงสมุดไปเลยง่ะ
"เอ๊ะ ตรงนี้คิดยังไงนะ" อ่าว ไหนบอกว่าทำได้ไง แล้วถามอิสึมิทำไมงะ
"อ้อ ใช่ๆ อย่างงี้แหละ แหม พี่ก็ลืมไปซะได้" อ่าครับ พี่ลืมแล้วก็ไม่ต้องช่วยแล้ว ผมทำเองได้ง่า
ไม่ใช่ผมไม่ชอบพี่เค้าหรอกนะ ตอนแรกก็ไม่มีอะไรหรอก แต่นับวันเข้าพี่โทชิก็ยิ่งมาวุ่นวายกับผมมากขึ้น ผมก็รำคาญเป็นเหมือนกันอ่านะ
"เอ่อ พี่โทชิฮะ ขอสมุด.."
"โหยน้อง ข้อนี้ง่ายมากเลยเนี่ย"
"อ่าครับ" คร๊าบๆ รู้แล้วครับ ข้อนี้ผมก็ทำได้
"นี่ ช่วยเงียบหน่อยได้มั้ย" อาสึสะที่กำลังนั่งทำการบ้านอยู่ด้วยกันพูดออกมาเสียงค่อนข้างดัง น้ำเสียงเหมือนไม่พอใจอะไรซักอย่างแฮะ
"ขอโทษที" ผมขอโทษเขา
"อะไร เป็นรุ่นน้องแล้วพูดอย่างงี้กับรุ่นพี่ได้ไง แล้วโซระไปขอโทษมันทำไม เราไม่ได้ทำอะไรผิดซักหน่อย"
"แล้วทำไม พูดไม่ได้รึไง มีกฎข้อไหนบัญญัติไว้มิทราบ พูดแล้วติดคุกรึไง เอ๊ะ หรือว่าจะต้องถูกไล่ออกจาก ร.ร."
"เปล๊า แต่รู้จักมารยาททางสังคมมั้ย ชั้นเป็นรุ่นพี่ของนาย อยู่ที่นี่มานานกว่านาย แล้วนายก็เป็นรุ่นน้องของชั้น ก็ควรที่จะให้ความเคารพรุ่นพี่บ้าง เข้าใจ๊ หน้าตาน่ารักซะเปล่า แต่ปากเสียเป็นบ้า เดี๋ยวก็ไม่มีใครเอาเป็นแฟนหรอก" เอากันเข้าไป ต่างฝ่ายต่างก็ไม่ยอมกัน อิสึมิช่วยห้ามหน่อยซี่ อ้าว อิสึมินั่งสัปหงกอีก โอ๊ย อะไรกันเนี่ย คนนึงนั่งหลับสบายใจ ส่วนอีก2คนก็ทะเลาะกัน...
"อ้อ แล้วพี่รู้จักมารยาททางสังคมอีกข้อนึงมั้ย ที่ไม่ควรทำเสียงดังรบกวนผู้อื่นในที่สาธารณะน่ะ หัดมีความเกรงใจผู้อื่นซะบ้าง เอ๊ะ หรือว่ารุ่นพี่ไม่รู้ มารยาทข้อนี้เป็นมารยาทขั้นพื้นฐานของผู้ดีเลยนะ ดูดูไปพี่ก็ท่าทางเป็นลูกผู้ดีมีตระกูลนี่ หรือว่าพี่บ้านไม่ได้สั่งสอนเลย อย่างงี้แหละน๊า ตามใจจนเคยตัว ก็เลยไม่มีความเกรงใจผู้อื่นเอาซะเล๊ย ส่วนเรื่องที่ผมจะมีแฟนหรือไม่มีมันก็เรื่องของผม ไม่ได้ไปหนักส่วนไหนของรุ่นพี่ซักหน่อย"โห..พูดได้เยี่ยมมากเลยอาสึสะ เอ๊ย นี่ไม่ใช่เวลามานั่งชื่นชม ต้องรีบห้ามทัพก่อน
"หนอย...แก"
"พอได้แล้ว ทั้ง2คนเลย ก็ผิดด้วยกันทั้งคู่นะแหละ ถือว่าเจ๊ากันไป นี่ก็หมดเวลาพักกลางวันแล้ว ไปเรียนกันได้แล้วล่ะฮะ ไป อิสึมิ อาสึสะ ไปกันเถอะ ส่วนพี่โทชิก็รีบเข้าเรียนเถอะฮะ เดี๋ยวจะถูกอาจารย์ว่าเอานะ" ว่าแล้วผมก็ลากอิสึมิที่กำลังสะสึมสะลือ กับอาสึสะที่กำลังยิ้มอย่างผู้ชนะขึ้นตึกเรียนไป (คือแบบตอนแรกผม อิสึมิ แล้วก็อาสึสะนั่งทำการบ้านกันที่โต๊ะหินในสวนน่ะ)
ต่อไปคงจะปล่อยให้พี่โทชิกับอาสึสะเจอหน้ากันไม่ได้ซะละ ไม่งั้นเดี๋ยวมีเรื่องกันอีก เอ..แล้วผมคิดไปเองอีกรึเปล่านะ เวลาที่พี่โทชิมายุ่งวุ่นวายกับผมดูเหมือนอาสึสะจะหงุดหงิดชอบกล คิดไปเองรึเปล่าหว่า....
To Be Continue...
แฮะๆ เรื่องนี้หายไปซะนานเลย โทษทีน๊าคะ แฮะๆ มีอะไรติชมแนะนำก็ที่ [email protected] นะคะ