Love Affair (Part 1)
By...Victor Z

ณ อพาร์ทเม็นท์แห่งหนึ่งในกรุงนิวยอร์ก ห้อง 401

"เฮ้! มาร์กจะนอนไปถึงไหน เดี๋ยวก็ไปเรียนสายหรอก" เสียงทุ้ม ๆ ของผู้เป็นพี่ชายปลุกร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงให้ตื่นขึ้น

"อืม....รู้แล้วน่า อเล็กซ์" มาร์ก ตอบไปพร้อมกับลุกขึ้นจากเตียง แต่เนื่องจากเพิ่งจะตื่นก็เลยสะดุดขาตัวเองล้มลง

"โอ๊ะ" มาร์กอุทานพร้อมกับล้มลง แต่อเล็กซ์ก็ไวพอที่จะคว้าร่างเพรียวบางนั้นได้ทันควันจึงทำให้ใบหน้าของมาร์กไปซุกอก

กว้างของอเล็กซ์โดยบังเอิญ ทำให้คนตัวเล็กร้อนผ่าวไปทั้งตัวเลยทีเดียว(แต่ทำไมถึงได้รู้สึกหยั่งงี้ฟะ)

"เฮ้อ...ซุ่มซ่ามแต่เช้าเลยนะ" เสียงของอเล็กซ์ปลุกให้มาร์กรู้สึกตัว

"ใครได้ตั้งใจเล่า" มาร์กแย้ง

"เอาล่ะ ๆ ไปแต่งตัวได้แล้วเดียวก็ไปเรียนสายหรอกนี่มัน 9 โมงครึ่งแล้วนะ" อเล็กซ์กล่าวเตือนผู้เป็นน้องชาย

"เฮ้ย! จริงง่ะ! ตายแล้ววันนี้มีการตรวจสุขภาพนักศึกษาด้วย" ว่าแล้วก็รีบไปจัดการกิจวัตรประจำตอนเช้าทันที

"ไปล่ะ" มาร์กกล่าวพร้อมเปิดประตูห้องออกไป

"โชคดีนะ" เอล็กซ์พูดไล่หลังไป เมื่อคนตัวบางออกไปแล้วอเล็กซ์กลับมาครุ่นคิดถึงความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นหลังจากที่มาร์กย้ายมาอยู่ที่เดียวกับเขาเนื่องจากมาร์กเอ็นติดมหาลัยที่นี่เกือบ 2 เดือนแล้วเขารู้สึกพิเศษ ๆ กับน้องชายที่พ่อเขารับมาเลี้ยงเมื่อ 13 ปีก่อนซะแล้ว

ขณะเดียวกันที่มหาวิทยาลัยแห่งกรุงนิวยอร์ก

"เฮ้! มาร์กทางนี้" เสียงของจัสตินเรียกคนตัวบางที่กำลังเดินมาที่ศูนย์สุขภาพของทางมหาวิทยาลัย

"เป็นไงวะนายได้เข้าไปตรวจรึยัง" มาร์กกล่าวถามผู้เป็นเพื่อน

"ยังเลยก็รอนายเข้าไปพร้อม ๆ กันนั่นแหละ แล้วจะไปกันรึยังล่ะ"

"ก็ไปเลยสิเดี๋ยวคิวยาวชั้นขี้เกียจรอว่ะ" มาร์กพูดพลางเดินเข้าไปที่ห้องตรวจ ซึ่งที่มหาลัยนี้จะเรียก

นศ.มาตรวจสุขภาพให้ฟรีทุกปี (ดีจังเนาะ ผู้เขียน)

เมื่อถึงตอนเย็น

" I'm home กลับมาแล้วอเล็กซ์" มาร์กกล่าวทักพี่ชายสุดหล่อของตนด้วยเสียงเนือย ๆ

"เป็นไงบ้างมีอะไรผิดปรกติรึเปล่า" คนตัวโตกล่าวทักมาร์กพลางพิจดูหน้าที่หวานมากกว่าจะหล่อด้วยความสงสัย

"ก็ไม่เชิงหรอกนะ" มาร์กเว้นช่วงคำตอบ "ทุกอย่างปรกติหมดยกเว้นความสูงน่ะสิเมื่อปีที่แล้วชั้นสูง176แต่ปีนี้ชั้นสูงกว่าปีที่แล้วแค่ 1 เซ็นต์เอง" พูดพร้อมกับปล่อยลมหายใจออกมายาว ๆ อย่างกังวล

"เอาน่า นายอาจสูงขึ้นอีกก็ได้" อเล็กซ์พูดปลอบมาร์ก "เออใช่ วันนี้ชั้นทำของโปรดไว้ให้นายด้วยนะฉลองที่ชั้นส่งต้นฉบับทันน่ะ"

"ว้าว! จริงเหรองั้นเดียวชั้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแป็บนึงนะ" มาร์กร้องกล่าวอย่างดีใจแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำ

"เอ้าชนแก้วหน่อย!" อเล็กซ์พูดพลางยื่นแก้วไวน์แดงให้มาร์กชนหลังจากที่จักการพาสต้าในจานหมดเรียบร้อยแล้ว

"ส่งต้นฉบับหมดแล้วงั้นพี่ก็ว่างน่ะสิ" มาร์กกล่าวถามพร้อมกระดกแก้วไวน์ดื่มจนหมด

"อืม..ใช่ชั้นก็คงจะว่างไปถึงเดือนหน้านู่นเลยแหละ เออนี่! วีคเอนด์นี้เราไปเที่ยวทะเลกันมั้ยชั้นจะเอารถไปด้วย ไปค้างสัก 2 คืนดีมั้ย"

อเล็กซ์กล่าวชวนร่างเพรียวบางที่ตอนนี้หน้าแดงระเรื่อด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์

"ดีสิชั้นว่างพอดี แต่นี่เอล็กซ์ทำไมนายใจดีอย่างนี้นะ นี่ถ้าชั้นเป็นผู้หญิงนะชั้นก็คงจะรักนายหัวปักหัวปำแล้วล่ะ" มาร์กที่กำลังมึน ๆ กล่าวกับเอล็กซ์

"ก็ทำไมล่ะ เป็นผู้ชายก็รักได้นี่" อเล็กซ์กล่าวพร้อมกับขยับหน้าเข้ามาใกล้ตาส่องประกายแปลก ๆ

มาร์กเห็นพี่ชายตนพูดแปลก ๆ กับตนก็รู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาทันที "เฮ้ย ชั้นคงจะเมาแล้วล่ะขอตัวก่อนละกัน" เมื่อพูดจบก็รีบลุกหนีทันที

"เฮ้ย" มาร์กอุทานเมื่ออเล็กซ์คว้าหมับเข้าที่ข้อมือแล้วกระชากให้ร่างบางมาหาตน "อยู่ต่อก่อนสิจะรีบไปไหนล่ะ" อเล็กซ์กระซิบที่ข้างหูมาร์กด้วยเสียงแหบพร่า

"ปล่อยนะอเล็กซ์! ชั้นว่านายเมาแล้วนะ อุ๊บ..." มาร์กพูดยังไม่ทันจบก็โดนริมฝีปากหนา ๆ มาปิดริมฝีปากบางอย่างแรงพร้อมสอดลิ้นอุ่น ๆ มาทักทายกับลิ้นบาง ๆ ของมาร์กซึ่งพยายามจะดิ้นขัดขืนแต่ก็ไม่อาจสู้คนที่ตัวสูง 189 ได้เมื่อเขาถอนปากออกมาจากร่างเพรียงบางซึ่งอ่อนระทวยสองมือที่ขัดขืนถูกส่งไปโอบรอบต้นคอของอเล็กซ์เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

"อเล็กซ์นายทำอย่างนี้ทำไม" มาร์กพูดราวกับละเมอ

อเล็กซ์ยิ้มพร้อมกับกดจูบลงที่ปากบางนั้นอย่างดูดดื่มและเนิ่นนานกว่าครั้งแรกและกล่าวด้วยเสียงแหบพร่าว่า "เพราะชั้นรักนายน่ะสิ" พูดพลางพรมจูบไปทั่วใบหน้าหวาน ๆ นั้น

"แต่เราเป็นพี่น้องกันนะแถมเป็นผู้..อ๊ะ" คำพูดของคนร่างบางขาดห้วงพร้อมกับลมหายใจเพราะมืออันซุกซนของอเล็กซ์ "ไม่เห็นเป็นไรเลยชั้นไม่แคร์และเราก็ไม่ใช่พี่น้องกันจริง ๆ ซะหน่อย"

เอล็กซ์กล่าวด้วยเสียงหอบ ๆ หลังจากชิมรสความหวานจากริมฝีปากนั้นแล้ว

"แต่...เฮ้ยนั่นนายจะพาชั้นไปไหนน่ะ" มาร์กร้องเมื่อโดนร่างสูงและแข็งแรงอุ้มเดินเข้าไปในห้องนอนของตน

"อย่านะอเล็กซ์ ชั้นขอร้องล่ะ" มาร์กกล่าววิงวอนร่างหนา ๆ ที่ทิ้งตัวลงมาที่เตียงหลังจากที่ตนโดนอุ้มมาวางที่เตียง

"ชั้นรักนายนะ มาร์กรักมานานมากแล้วด้วย" อเล็กซ์กล่าวพร้อมกับประทับจูบลงบนปากของน้องชายตนอีกครั้งและครั้งนี้แทบจะกระชากวิญญาณและความรู้สึกของมาร์กไปจนหมดสิ้น

"อเล็กซ์ ...." มาร์กหมดแรงขัดขึนต่อพี่ชายของตนอีกต่อไปแล้ว และตอบสนองจูบของอเล็กซ์อย่างเร่าร้อนเช่นกัน

เมื่อเห็นท่าทางตอบสนองของร่างบางก็ทำให้อเล็กซ์นั้นไม่สามารถฉุดรั้งตนเองได้ต่อไปอีกแล้วและเรื่องราวก็ดำเนินไปตามที่มันจะเป็น.....

แสงของอาทิตย์ยามเช้าส่องเข้ามาในห้องแสดงสัญญาณว่าเช้าแล้วทำให้คนร่างบางรู้สึกตัวตื่นขึ้นและรู้สึกหนัก ๆ จึงพบว่ามีร่างเปลือยเปล่าของอเล็กซ์อยู่ข้าง ๆ จึงทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนอย่างช้า ๆ "อรุณสวัสดิ์" เสียงทุ้ม ๆ กระซิบที่ข้างหูก่อนจะแนบปากของตนกับร่างบางที่อยู่ข้าง ๆ อย่างดูดดื่ม "เมื่อคืน..." มาร์กกล่าวทบทวนเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อคืน "ใช่นายนอนกับชั้น"

อเล็กซ์ตอบคำถามของมาร์กเพื่อหวังว่ามาร์กจะยอมรับความรักที่เขาแสดงออกให้เห็นเมื่อคืนนี้แต่...

"งั้นชั้นจะย้ายไปนอนบ้านจัสตินวันนี้เลย" มาร์กลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าและหยิบกระเป๋าเดินทางมาใส่เสื้อผ้าและของที่จำเป็นต่าง ๆ ของตนเอง

"เฮ้! นั่นนายจะทำอะไรน่ะ" อเล็กซ์แทบจะกระโดดลงจากเตียงปราดเข้ามาถามมาร์กเลยทีเดียว

"นายจะไปอยู่บ้านคนอื่นทำไม หามาร์ก"

มาร์กสวนกลับไปด้วยสีหน้าเย็นชา "แล้วคิดว่าชั้นจะสามารถอยู่กับคนที่ข่มขืนชั้นเมื่อคืนได้รึไง"

โปรดติดตามตอนต่อไป