adolescence

“โอย…เกือบไปแล้ว…เกือบไป” หญิงสาวในชุดสีขาวสะอาด 2 คนหอบอยู่ที่เคาน์เตอร์ เป็นผลให้อีกคนที่ประจำที่เคาน์เตอร์งุนงง

“อะไรเหรอ?” หล่อนถาม เพื่อนสาว 2 คนต่างมองหน้ากันและยิ้มมีเลศนัย หนึ่งในนั้นพลางกระซิบ

“ได้เห็นของดีที่ห้องคาโอรุคุงน่ะสิ”

เมื่อได้ฟังหล่อนยิ่งขยับเข้าใกล้กลายเป็นการจับกลุ่มสุมหัวกันไปทั้ง 3 คน

“จำได้มั๊ย? ว่าเด็กผมทอง ที่เหมือนลูกครึ่งนั่นมาเฝ้าตั้งแต่เมื่อคืนแล้วน่ะ”

“จำได้ จำได้” ผู้ฟังกระตือรือร้นอยากรู้อยากเห็น

“ฉันกับมิเอะกำลังจะไปห้องน้ำพอดีได้ยินเสียงเอะอะที่ห้อง พอมองลอดกระจกหน้าประตูเข้าไป เห็นเด็ก 2 คนนั้นกำลังทำเรื่องดี ๆ อยู่”

“หา?”

“ชุดของคาโอรุคุงงี้หลุดรุ่ยเชียว…แถมยัง…ได้เห็นฉากจูบด้วยล่ะ…สุดยอดไปเลย!!!”

นางพยาบาลทั้งสองผู้เห็นเหตุการณ์พูดประโยคหลังพร้อมกันราวนักร้องประสานเสียง แถมเจ้าหล่อนยังทำหน้าปลื้มสุด ๆ อีกด้วย…แต่นางพยาบาลผู้ฟังกลับทำหน้าแหย

“แต่ก็แหม….เพราะเธอนะซากุระถึงไม่ได้เห็นฉากต่อไปเลย คาโอรุคุงถูกจับกด (!?! ) แล้วด้วย…” (นี่พวกเธอ…น้อย ๆ หน่อย : ผู้เขียน)

“ขอโทษ ขอโทษ…ฉันตื่นเต้นมากไปหน่อยน่ะเลยเผลอสะดุดชนประตูซะเต็มแรง”

ทั้งสองสนทนากันอย่างออกรส นางพยาบาลผู้ฟังเอ่ยขึ้น

“พวกเธอว่าอะไรน่ะ…หมายความว่าคาโอรุคุงกับเด็กผมทองนั่น…เป็น ‘อย่างว่า’ กันงั้นสิ”

“แหม…เธอ…ก็รู้ ๆ กันอยู่” พอได้ฟังหล่อนก็ทำหน้าเสีย

“หน้าตาก็ออกจะดี…แถมอายุก็ยังน้อยกัน…ไม่น่าเป็นอย่างนั้นเลยนะ”

ซากุระและมิเอะหันขวับทันที

“อะไรจ๊ะ?”

“รักร่วมเพศ…น่ารังเกียจจะตาย”

“อะไรนะเธอ? สมัยนี้เขาไม่คิดกันอย่างนั้นแล้วนะ..” ทั้งสองหันมาโต้แย้ง

“ตะ…แต่ว่า…รักกันเข้าไปได้ไงอ่ะ…แค่คิดก็ขยะแขยงแล้ว”

“เธอนี่!! ทำไมความคิดคับแคบอย่างนี้ล่ะ?”

“ใช่ ใช่”

ขณะที่กำลังโดนเพื่อนรุมอยู่นั้น อาซาโตะก็เดินผ่านมาพอดียังผลให้เงียบกริบกันทั้งสามคน…แถมมองเด็กหนุ่มด้วยสายตาแปลก ๆ กันทั้งสามคนแต่คนละความหมายอีกด้วย อาซาโตะรู้สึกเยือก ๆ แต่ก็เดินผ่านไปโดยไม่พูดอะไร พอเขาขึ้นลิฟท์ไปแล้ว นางพยาบาลทั้งสองก็พูดกันขึ้นมาอีก

“แหม…หน้าตาดี๊ดี…ต่างหูที่ใส่ก็เข้ากับใบหน้า…รูปร่างก็แข็งแรงสมส่วน…เป็นฝ่ายรุกแน่ ๆ “

“ช่าย…ส่วนคาโอรุคุงหน้าตาสวย รูปร่างก็เล็ก ๆ น่ารักสุด ๆ ต้องเป็นฝ่ายรับ…เฮ้อ…” พวกหล่อนพากันเพ้อฝัน

“พอ…พอ..อ่านการ์ตูนกันมากไปแล้ว…ทำงานกันเถอะ” อีกคนทำหน้าระอหล่อนรู้ดีว่าเพื่อนทั้งสองคนนี้เป็นแฟนตัวยงของการ์ตูนประเภทนี้ ถึงตัวหล่อนเองจะไม่ชอบเอาเสียเลย แต่ถ้าแย้งมากไปกว่านี้อาจโดนลอยแพได้จึงตัดบทไป พอดีกับที่หัวหน้าพยาบาลเข้ามาทั้งสามจึงกลับไปประจำหน้าที่กันอย่างเรียบร้อย…

ขณะออกจากลิฟท์ เนื่องด้วยกำลังครุ่นคิดทำให้เด็กหนุ่มไม่ทันระวังจึงชนเข้ากับใครคนหนึ่งซึ่งกำลังก้าวเข้าลิฟท์พอดี หล่อนล้มลงกับพื้น อาซาโตะได้สติก้มลง

“เธอ?”

“…มิเนคุระคุง..” ซาซากิ เอรินั่นเอง

วันนี้เป็นวันหยุดเธอจึงมาเยี่ยมคาโอรุแต่เช้าพร้อมดอกไม้และของกิน อาซาโตะช่วยเก็บของที่หล่นอยู่ยื่นให้ เด็กสาวค่อนข้างงงเล็กน้อยแต่ก็รับมาโดยดี

“ขอบใจนะ”

“อืม” เด็กหนุ่มเดินเลี่ยงไปโดยไม่พูดอะไรมากไปกว่านั้น

“เอ่อ…มิเนคุระคุง…ทาเทวากิคุงเป็นยังไงบ้าง?”

“ไม่เป็นไรแล้ว…ไปเยี่ยมได้” เป็นคำพูดห้วน ๆ และตัดบท ซึ่งเด็กสาวไม่ได้สนใจอะไรมากนัก แค่ตอบก็ดีถมไปแล้วเธอเดินขึ้นลิฟท์ไป ส่วนอาซาโตะมองตามอย่างค่อนข้างหงุดหงิด…

****************************************************************************

“นี่…เธอคิดว่าไง” เด็กผู้หญิงในกลุ่มคนหนึ่งพูด

“ฉันไม่ออกความเห็นได้มั๊ยเนี่ย?” อีกคนตอบ

“เออ…นั่นสิ…” อีกคนให้ความเห็นสนับสนุน

“ว่าแต่โรงเรียนนี้มีอะไรแปลก ๆ ให้ดูตลอดเลยนะเนี่ย?” เด็กผู้ชายคนหนึ่งพูดแทรก

“ใช่…เมื่อ 2 เดือนที่แล้วหัวหน้าห้องเอาแต่ตามเจ้าลูกยากุซ่านั่นต้อย ๆ มาคราวนี้….” ส่วนมาโกโตะตบท้ายพร้อมชี้ไปที่หน้าห้อง

“ทาเทวากิ!!!”

อาซาโตะส่งเสียงเรียกคาโอรุที่เดินพร้อมกับซาซากิซึ่งอยู่ริมระเบียงของตึกอีกด้าน พร้อมวิ่งไปหาทันที เด็กนักเรียนที่อยู่บริเวณนั้นที่เห็นเหตุการณ์มาตลอดต่างทำหน้างงพอกัน

“อย่าเดินมากได้มั๊ย? ขานายยังไม่หายดีเลยนะ” เมื่อมาถึงก็ต่อว่าร่างเล็กทันที

“แต่หมอบอกว่าถ้าไม่เดินซะบ้าง ขาก็ไม่เข้าที่เร็ว ๆ นะ”

อาซาโตะถอนใจกับคำตอบดื้อดึงของคาโอรุ

“เอ้า…กลับได้แล้ว…คาบต่อไปจะเริ่มแล้ว”

“เธอก็เหมือนกัน…ถึงหมอนี่จะเป็นหัวหน้าห้อง…แต่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลอย่าใช้งานนักสิ”อาซาโตะหันไปต่อว่าซาซากิ… เด็กสาวรู้สึกไม่สบอารมณ์เลย…

“มิเนคุระ…อย่าพูดงี้สิ” คาโอรุต่อว่าอาซาโตะ

“ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ…ที่มิเนคุระคุงพูดก็ถูกแล้วล่ะ…ขอโทษนะ” เด็กสาวระงับอารมณ์และตอบออกไป

อาซาโตะไม่สนใจคำสนทนา…เดินนำทั้งสองมาก่อนเมื่อถึงบันไดลง เขายื่นมือให้กับเด็กหนุ่มร่างเล็กที่อยู่ข้างบน

“ส่งมือมาสิ” คาโอรุอึกอักไม่ยอมทำตาม ชำเลืองมองคนรอบข้าง

“ฉันเดินเองก็ได้…ไม่ใช่ผู้หญิงซักหน่อย”

“ส่งมือมา!!”

เสียงตะโกนมีอำนาจทำให้รอบข้างสะดุ้ง…คาโอรุทำหน้าบูดบึ้งแต่ก็ส่งมือให้โดยดี อาซาโตะจับมือของคาโอรุค่อยพยุงให้เดินลงบันไดอย่างปลอดภัย ท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่จับจ้อง รวมทั้งซาซากิด้วย…เมื่อเห็นอย่างนี้ในใจเด็กสาวร้อนรนนัก…

catndog.gif (3077 bytes)

โปรดติดตามตอนต่อไป

แนะนำ ติ-ชม ดุด่าได้นะคะทุกท่านที่ [email protected] ค่ะ ชอบคุณหลาย ๆ

Hosted by www.Geocities.ws

1